Και γυνή τις, έχουσα ρύσιν αίματος δώδεκα έτη
26 και πολλά παθούσα υπό πολλών ιατρών και δαπανήσασα πάσαν την περιουσίαν αυτής και μηδέν ωφεληθείσα, αλλά μάλλον εις το χείρον ελθούσα,
27 ακούσασα περί του Ιησού, ήλθε μεταξύ του όχλου όπισθεν και ήγγισε το ιμάτιον αυτού·
28 διότι έλεγεν ότι και αν τα ιμάτια αυτού εγγίσω, θέλω σωθή.
29 Και ευθύς εξηράνθη η πηγή του αίματος αυτής, και ησθάνθη εν τω σώματι αυτής ότι ιατρεύθη από της μάστιγος.
30 Και ευθύς ο Ιησούς, νοήσας εν εαυτώ την δύναμιν την εξελθούσαν απ’ αυτού, στραφείς εν τω όχλω έλεγε· Τις ήγγισε τα ιμάτιά μου;
31 Και έλεγον προς αυτόν οι μαθηταί αυτόν· Βλέπεις τον όχλον συνθλίβοντά σε, και λέγεις τις μου ήγγισε;
32 Και περιέβλεπε διά να ίδη την πράξασαν τούτο.
33 Η δε γυνή, φοβηθείσα και τρέμουσα, επειδή ήξευρε τι έγεινεν επ’ αυτήν, ήλθε και προσέπεσεν εις αυτόν και είπε προς αυτόν πάσαν την αλήθειαν.
34 Ο δε είπε προς αυτήν· Θύγατερ, η πίστις σου σε έσωσεν· ύπαγε εις ειρήνην και έσο υγιής από της μάστιγός σου.
Μάρκος ε’ 25-34
Ανάμεσα στα διάφορα θαύματα που πραγματοποίησε ο Διδάσκαλος Ιησούς ως Χριστός, στη θεραπεία της αιμορροούσας γυναίκας δίνω ιδιαίτερη σημασία. Θα ήταν πολύ χρήσιμο σε όλους σας να καταγράφατε τα θαύματα που πραγματοποίησε και να κάνατε ενδιαφέρουσες επισημάνσεις σχετικά με το “είδος” τους, αν μπορώ να το θέσω έτσι, των θαυμάτων που έγιναν σε άντρες, σε γυναίκες και σε παιδιά, καθώς και σε οποιαδήποτε άλλη θαυμαστή πράξη αναφέρεται στα 4 Ευαγγέλια. Στο διαλογισμό σας αυτό δεν θα έπρεπε να αναρωτηθήτε τόσο περί του εάν ήταν αληθινά περιστατικά. Ας τα εξετάσετε περισσότερο από τη σκοπιά του τι συμβολίζουν και ας μην σας απασχολήσει το εάν τα πρόσωπα και οι καταστάσεις ήταν πραγματικές και ιστορικά επαληθευόμενες, διότι ειλικρινά θα έχετε χάσει τον πολύτιμο καρπό. Ας τονιστεί στο σημείο αυτό ότι οι διάφορες ερμηνείες που έχουν δοθεί από τους εσωτεριστές (νοώντας με αυτή τη λέξη τους ανθρώπους που δεν ανήκουν σε μια θρησκεία και σε ένα δόγμα αλλά όλα τα τέκνα του Θεού που επιχειρούν την ευθυγράμμιση) είναι σε γενικές γραμμές σωστές αλλά πολλές από αυτές λειτουργούν, δυστυχώς, σε χωριστική βάση.
Τι έχουμε στο θαύμα αυτό; Μια γυναίκα που για δώδεκα ολόκληρα χρόνια ταλαιπωρούνταν από γυναικολογικής φύσεως αιμορραγία. Μια γυναίκα, της οποίας το όνομα δεν αναφέρεται, που σπατάλησε ολόκληρη την περιουσία της στους γιατρούς αλλά δεν βρήκε θεραπεία και μάλιστα χειροτέρευσε, μέχρι που έμαθε για κάποιον Ιησού που θεραπεύει και έτσι κατέφυγε σε αυτόν. Ο Διδάσκαλος όμως βρισκόταν ανάμεσα σε πολύ κόσμο και ήταν δύσκολο, μέσα σε τόση ανάγκη να ασχοληθεί μαζί της ή τουλάχιστον έτσι θεωρούσε εκείνη για αυτό και η πίστη της της επέβαλε έστω να τον αγγίξει και αν όχι τον ίδιο τουλάχιστον το χιτώνα του. Και ήταν σίγουρη πως έτσι θα θεραπευόταν. Πράγματι, κατόρθωσε να τον πλησιάσει, κατάφερε να τον αγγίξει κι ευθύς αμέσως θεραπεύτηκε από την ασθένειά της αλλά ο Ιησούς, νιώθωντας κάποια “δύναμη” να φεύγει από πάνω του, εν μέσω του όχλου που τον έσπρωχνε, έκανε την “παράλογη” ερώτηση: Ποιός με άγγιξε; Και όταν η γυναίκα του φανερώθηκε την προέτρεψε να έχει Ειρήνη, σε αντίθεση με άλλα θαύματα, στα οποία προέτρεπε τον θεραπευμένο να μην αμαρτάνει. Την αποκάλεσε μάλιστα “θυγατέρα” και όχι “αδελφή”, όπως ίσως να ήταν πιο αναμενόμενο, όπως σε άλλο σημείο είχε αποκαλέσει τη μητέρα του “γυναίκα”. Αλήθεια, πόση σημασία έχει δοθεί από τους ερμηνευτές σε αυτές τις φαινομενικά ασήμαντες λεπτομέρειες;
Εξετάζοντας την ιστορία αυτή ένας ειδικευμένος ιατρός θα μπορούσε να παραθέσει τις δικές του ερμηνείες. Θα έλεγε ότι η αιμορραγία της γυναίκας, όπως με πληροφορείς, θα μπορούσε να οφείλεται σε ορμονικούς λόγους, κατά τους οποίους η υπερπλασία του ενδομητρίου της θα οδηγούσε σε συνεχείς αιμορραγίες. Μου λες επίσης πως μια τέτοια απώλεια αίματος θα μπορούσε να οφείλεται σε καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους του γεννητικού συστήματος άρα υπονοείς πως θα μπορούσε ακόμη και από καρκίνο να πάσχει ή από διαταραχές στην πηκτικότητα του αίματος και από ένα σωρό άλλα πράγματα και τονίζεις το γεγονός ότι σίγουρα θα είχε χρόνια αναιμία με όλα τα επακόλουθα. Οποιαδήποτε και αν ήταν η ιατρική αιτιολογία, κατανοείς πως η γυναίκα αυτή έ π α σ χ ε και τονίζεις δικαιολογημένα πως η κατάσταση αυτή αποτελεί ένα σημαντικά επιβαρυντικό ψυχολογικό παράγοντα: η αιμορροούσα έπασχε τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά, από τη σκοπιά της δυτικής ιατρικής, την οποία κι εσύ υπηρετείς από τη δική σου θέση. Αυτή είναι και η θέση της εσωτερικής επιστήμης, διότι δεν ήταν μόνο η σωματική φύση της γυναίκας που έπασχε αλλά στην ουσία ολόκληρη η τριπλή της φύση.
Χρησιμοποίησα ωστόσο αρκετές φορές τη λέξη “γυναίκα” αλλά το θαύμα αυτό, η ιστορία της αιμορροούσας δεν αναφέρεται σε έναν άνθρωπο θηλυκού γένους αλλά στο σύνολο του υλικού Κόσμου, αν μπορώ να το εκφράσω τόσο λιτά. Ας σταθούμε σε αυτό περισσότερο. Συχνά διάφοροι αυτοπροβαλλόμενοι επικριτές του χριστιανισμού (στην ουσία είναι κάτι περισσότερο από αυτό και αρκετά χειρότερο) επικρίνουν την “αδιαφορία” που έδειχνε (κατά την περιορισμένη αντιληπτικότητά τους) ο Ιησούς στη μητέρα του. Θεωρούν ότι της μιλούσε απαξιωτικά, αποκαλώντας τη “γυναι” και εγκαταλείποντάς την για χρόνια μόνο και μόνο για να την “ανταμοίψει” με το θέαμα του γιού της στο Σταυρό και αντί για λόγους παρηγοριάς περιορίστηκε μόνο στο να της υποδείξει τον Ιωάννη για τέκνο της. Τόσα ξέρουν τόσα λένε και θα δείξουμε τι θα έπρεπε να γνωρίζουν. Ο “Ιωάννης”, ως όνομα, υποδηλώνει την Τελείωση, την Ολοκλήρωση και είναι εκείνος που έγραψε την Αποκάλυψη, η οποία δεν σχετίζεται με το τέλος του κόσμου αλλά με την πορεία, αιματηρή, οδυνηρή αλλά ελπιδοφόρα προς αυτή την Τελείωση και Ολοκλήρωση, προς την οποία ο Εσταυρωμένος οδήγησε τη Μητέρα – Υλική φύση-Άγιο Πνεύμα-Μορφική πλευρά, ορίζοντας την Ολοκλήρωση, με την ορθή της έννοια, ως την κατεύθυνση προς την οποία η Μητέρα θα κατευθυνθεί και θα επιτύχει στον κατάλληλο χρόνο. Στο θέαμα της Σταύρωσης έχουμε στην κεφαλή του Σταυρού την επιγραφή στην οποία αναγραφόταν “Βασιλεύς” και αντιπροσωπεύει την υπερβατική μορφή της Θεότητας, την τόσο ακατανόητη και στον μεγαλύτερο Μυημένο του Ηλιακού Συστήματος και των συστημάτων πίσω από αυτό, στη μέση του ο σταυρωμένος Υιός, η Ψυχή, ο Ήλιος, η Ομορφιά των Καββαλιστών και δεξιά κι αριστερά του Σταυρού η εκδηλωμένη ύπαρξη και η ολοκλήρωσή της, ενώ ο Σταυρός στηρίζεται στη Γη, στο Βασίλειο των Καββαλιστών, η υλική φύση (όχι το χώμα και ο πλανήτης Γαία). Τοποθετείστε το σχήμα αυτό μέσα σε έναν κύκλο και θα έχετε μια περιληπτική και ελλιπή ακόμη ερμηνεία του παγκόσμιου συμβόλου της Ειρήνης. Μιας Ειρήνης προς την οποία ο Ιησούς κατεύθυνε τη θεραπευμένη αιμορροούσα γυναίκα. Εάν αυτά σας ακούγονται τυχαία, αγνοείστε τα. Εάν όχι, συλλογισθείτε πάνω σε αυτά και συσχετίστε τα με αστρολογικές γνώσεις, καθώς και με γενικότερες γνώσεις γύρω από την ιστορία δημιουργίας αυτού του συμβόλου.
(συνεχίζεται)
υπονοείς ότι το ανθρώπινο βασίλειο έχει ήδη πάρει την τέταρτη μύηση, γιατί αυτό υποκρύπτει η φράση πορεύσου εν ειρήνη,το τέλος της σύγκρουσης των αντιθέτων, η συντριβή του αιτιατού και δεν το αντιληφθήκαμε;
Φίλη Μαρία,
ομολογώ ότι μπερδεύτηκα λίγο με τον συσχετισμό που έκανες. Αν κατάλαβα σωστά, παραλληλίζεις την αιμορροούσα με την ανθρωπότητα ολόκληρη και την προτροπή “ύπαγε εις ειρήνην” με την τέταρτη μύηση της Απαρνήσεως. Φαντάζομαι πως η αιμορροούσα αντιπροσωπεύει μια μερίδα της ανθρωπότητας και όχι αυτήν ολόκληρη. Και ναι, μια μερίδα έχει περάσει και θα περάσει από την τέταρτη μύηση. Ωστόσο, νομίζω πως ο Κύριος προτρέπει τη γυναίκα να πορευθεί εις ειρήνη και δε δηλώνει πως βρίσκεται εν ειρήνη. Όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, τη στιγμή που γιατρεύτηκε, λύθηκαν όλοι οι καρμικοί λόγοι που πιθανόν δημιούργησαν το μπλοκάρισμα του σεξουαλικού κέντρου και κατ’ επέκτασιν τις αιμορραγίες και πλέον αυτή η γυναίκα απελευθερωμένη μπορεί να πορευτεί εις ειρήνη.
Σχετικά με την Ειρήνη, νομίζω ότι αποτελεί μια έννοια παραπλήσια με την Αλήθεια. Υποθέτω ότι καθένας που μυείται διαδοχικά βιώνει και μια άποψη αυτής. Κάθε μύηση φαντάζομαι ότι αποτελεί και μια ευρύτερη συνειδητοποίηση αυτής, εως ότου ο μυημένος βρεθεί μέσα στην αγκαλιά της Κενότητας εξ ολοκλήρου κλείνοντας τον κύκλο των μυήσεων και όντας έτσι πραγματικά εν Ειρήνη και εν Αλήθεια.
Τέλος, ταπεινά θεωρώ ότι αυτό στο οποίο θα έπρεπε να σταθούμε είναι το “η πίστις σου σε έσωσεν”. Νομίζω ότι ένα μεγάλο κομμάτι της διδασκαλίας του Κυρίου της Αγάπης βρίσκεται μέσα σε αυτήν τη φράση.
Φιλικά
Φίλε Μιχάλη,
Όποτε διαβάζω τα κείμενά σου για τον Ιησού Χριστό και την Παναγία, όλο και κάποια ευαίσθητη εσωτερική μου χορδή νοιώθω να συντονίζεται με το γράψιμό σου.
Δεν με ενδιαφέρει προσωπικά τι συμβολίζει η αιμορραγούσα γυνή (αν τελικά συμβολίζει)και σε τι οφείλοταν η ανίατη ασθένειά της.Προσωπικά πιστεύω ότι ήταν υπαρκτό πρόσωπο, αφού δεν είναι μέρος κάποιας παραβολής.
Εκείνο για το οποίο είμαι σίγουρος, είναι ο Χριστός διέβλεπε την πίστη των ανθρώπων σε Αυτόν.Θεράπευσε μόνο όσους είχαν καθαρή καρδιά.Ποτέ τους υποκριτές. Θα μπορούσε να απαντήσει στους χλευασμούς των Ρωμαίων στρατιωτών και να κατέβει από το σταυρό χωρίς τον παραμικρό ανθρώπινο πόνο. Τι θα ωφελούσε λοιπόν αν το έκανε; Αυτό προσπάθησε να κάνει στην επίγεια ζωή Του. Να Τον πιστέψουν και όσοι δεν Τον γνώρισαν από κοντά.
Πουθενά ο Χριστός δεν αναφέρεται υποτιμιτικά για την Παναγία. Ποτέ δεν την εγκατέλειψε.
Ούτε πήγε ποτέ στους Εσσαίους ή στην Ινδία 18 χρόνια για να μάθει γιόγκα και άλλες τέτοιες ανοησίες που λέγονται.Καθαρίστε λοιπόν την ψυχή σας. Αρχίστε να αγαπάτε τον πλησίον σας ως εαυτόν.Κάντε ένα βήμα πιό ψηλά σαν άνθρωποι. Μην μισείτε.Μην είστε ματαιόδοξοι, σε έναν υλικό κόσμο όπου επικρατεί η αδικία.Ανοίχτε λίγο τους ορίζοντές σας. Μάθετε να συγχωρείτε.Μάθετε να ευχαριστείτε καθημερινά όπως όλα τα πλάσματα της φύσης τον Δημιουργό τους.Θα νοιώσετε τότε έστω για λίγο το μεγαλείο του Θεού να σας πλημμυρίζει. Θα νοιώσετε ότι ποτέ δεν είσαστε μόνοι.Αρχίστε να προετοιμάζεστε για το αιώνιο ταξίδι. Μην περιμένετε να γεράσετε για να αρχίσετε να κοιτάτε τον Θεό στα μάτια. Κάντε το τώρα.Σώστε τον εαυτόν σας όπως η αιμορραγούσα γυνή.
Ρωτάς γιατί αποκάλεσε την γυναίκα αυτή θυγατέρα, αν υπάρχει συμβολισμός τον αναζητώ στο όνομα με το οποίο ιεραρχικά αποκαλούν τη γη “η μικρή θυγατέρα ενός απο καιρού χαμένου υιού ” Μην ξεχνάμε και την παραβολή του ασώτου υιού αλλά γι αυτήν ίσως μιλήσεις στη συνέχεια…..
Αγαπητοί φίλοι,
όταν θα μάθουμε να μελετούμε τα Ευαγγέλια με σκοπό σύνθεσης και όχι χωριστικότητας, τότε θα μπορέσουμε να βγάλουμε πολλά χρήσιμα συμπεράσματα. Όταν θα αποδεσμεύσουμε το χριστιανισμό από την ταύτιση με τους διορισμένους λειτουργούς του, θα κατανοήσουμε ίσως την απήχηση που βρηκε στον κόσμο.
Καλησπέρα, όποιος είσαι. Δεν ξέρω το όνομά σου και τυχαία έπεσα στην ιστοσελίδα σου. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και κατατοπιστική. Θέλω να σε ευχαριστήσω για τον κόπο που κάνεις να ενημερώνεις, όποιον τυχόν ενδιαφέρεται ή προσπαθεί να καταλάβει ή προσπαθεί να γνωρίσει. Φυσικά είμαι εντελώς άσχετη αλλά νομίζω/ελπίζω αρκετά ανοιχτή στο μυαλό. Και πάλι σε ευχαριστώ, ειλικρινά το χάρηκα. Να είσαι καλά!
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.