φωνή αύρας λεπτής (μέρος 3)

Σε αυτό τον καιρό της τόσο μεγάλης ανάγκης, μέσα στο θόρυβο, τις κραυγές και την οχλαγωγία του κατώτερου εαυτού και των επιταγών του, όλοι βαθιά μέσα περιμένουν τη φωνή αυτής της λεπτής αύρας. Πράγματι, η εποχή σας είναι πολύ θορυβώδης αλλά σύντομα θα ακουστεί ο σαν λέοντα βρυχηθμός του Ήλιου και όλες οι άλλες φωνές θα σωπάσουν. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια θα σηκώσουν τον τόνο των κραυγών τους και πράγματι θα είναι σαν κύματα της θάλασσας που χτυπούν τους βράχους με βία. Αλλά εκείνος δεν θα πτοηθεί, γιατί εκείνος έφτιαξε τους βράχους. Τότε όλοι θα θυμηθείτε τον Ηλία και τα μαθήματά του. Θα κατανοήσετε ότι επί μακρόν ψάχνατε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, το Θεό στους δυνατούς ανέμους, τις πυρκαγιές και τους σεισμούς αλλά δεν τον βρίσκατε. Διότι πρέπει να σηκώσετε το παραπέτασμα της ψυχρής φωτιάς για να δείτε μια μοναδική ακτίνα της δόξας Του.
Το Τρία γίνεται Ένα στην ιστορία του Ηλία. Τα τρία φαινόμενα συντίθεται σε ένα, σε καθένα από τα τρία και στο καθένα ξεχωριστά αλλά και στο συνθετικό του και πέρα από αυτό βρίσκεται ο Θεός. Διότι, όταν ανέβει κανείς ψηλά και όταν συνθέσει τα μαθηματικά, καταλαβαίνει πως ο μόνος υπαρκτός αριθμός είναι το ένα. Προς αυτό το Ένα κατευθύνθηκε ο Ηλίας. Στην έρημο του αποκαλύφθηκε και με το πύρινο άρμα του σε αυτό τον οδήγησε. Έχει ιδιαίτερη σημασία η εικόνα που δείχνει τον Ηλία με το άρμα του να κατευθύνεται στο Θεό και κάτω, στη γη, να πετάει το μανδύα του στον Ελισσαίο. Ο τελευταίος είναι εκείνος που μένει πίσω στον αγώνα, αυτός που βρίσκεται στη διαδικασία ανεύρεσης του Θεού, που διαθέτει το μανδύα-κάλυμα-κέλυφος του αιθερικού σώματος και διαμέσου των ζευγών των αντιθέτων “ελίσσεται” μέχρι να φτάσει στο σημείο του δασκάλου του, του Ηλία. Για αυτό έχει τα χέρια του σε πορεία ανόδου προς τον ουρανό. Ο Ηλίας είναι εκείνος που τελείωσε αυτή τη διαδικασία και τώρα βρίσκεται σε άλλη ανοδική οδό, πάνω στο άρμα του πύρινου πνεύματος και έχει πάρει την οδό της επιστροφής σε Εκείνον που διαμέσου της λεπτής αύρας εκδηλώνεται. Η ίδια αυτή τριπλότητα ισχύει τόσο για τον Άνθρωπο όσο και για τους διάφορους Λόγους: περιγράφει εντελώς απλοϊκά αλλά βαθιά ουσιαστικά την πορεία τους στους διάφορους κόσμους. Θα μπορούσε να είναι μια οπτική παρουσίαση της θεωρίας της μετενσάρκωσης για το ανθρώπινο πεδίο αλλά πάνω από όλα είναι μια καταγραφή της μετουσίωσης.
Για αυτό το λόγο η παράδοση θέλει τους ναούς τους αφιερωμένους στον Ηλία να τοποθετούνται στις κορυφές των βουνών: ο Ηλίας είναι ο άνθρωπος όπως ΘΑ είναι στους κύκλους που θα ακολουθήσουν. Το σύμβολο μιας ψυχής που θα κληθεί να επιστρέψει, όχι για μια φορά αλλά ξανά και ξανά, μέχρι να συντρίψει τιν Αντίχριστο και να ανά-στηθεί.

φωνη αυρας λεπτης (2ο μερος)

“και ιδού πνευμα μεγα κραταιον διαλυον ορη και συντριβον πετρας ενωπιον Κυριου, ουκ εν τω πνευματι Κυριος. Και μετα το πνευμα συσσεισμος, ουκ εν τω συσσεισμω Κυριος. Και μετα τον συσσεισμον πυρ ουκ εν τω πυρι Κυριος. Και μετα το πυρ φωνη αυρας λεπτης, κακει Κυριος…”
Βασιλειών Γ’ ΙΘ, 11-12

Πριν ξεκινήσουμε δεν θα ήταν άσχημο να φέρουμε ξανά στο μυαλό μας την παγκόσμια αναρώτηση που διατρέχει ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία: που βρίσκεται ο Θεός αν υπάρχει; Κατά καιρούς προτάθηκαν διάφορα μέρη, από τα έγκατα της γης έως τα ύψη του ουρανού και από το ίδιο το εσωτερικό του ανθρώπου σε ένα ακαθόριστο υπερπέραν. Είτε ο Θεός υπάρχει μέσα στον κόσμο Του είτε εκτός αυτού, είτε μετέχει σε όλα όσα γίνονται είτε θέτει νόμους και μετά “αδιαφορεί” για την προσωπική ευημερία. Είτε είναι ένας προσωπικός Θεός ή μια απρόσωπη δύναμη…αυτά, σε πολύ γενικές γραμμές, πρεσβεύει η ανθρώπινη σκέψη για το Θείο, πρεσβεύει έναν δυϊσμό ή μια προσπάθεια συμβιβασμού, που κρύβεται στην παραδοχή ότι ο Θεός είναι πολύ έξω από την ανθρώπινη κατανόηση, για να ερμηνευθεί με όρους που αυτή προβλέπει. Τελικά όμως το ερώτημα μένει: που είναι ο Θεός;
Την απάντηση επιχειρεί να δώσει ο συγγραφέας του βιβλίου των Βασιλέων, παραθέτοντας το παραπάνω απόσπασμα αλλά μαζί με αυτή, την αδιάφορα “σωστή” ή “λανθασμένη”, μας λέει αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα. Δεν θα έσφαλε όποιος έβλεπε στον Ηλία την ίδια την ανθρώπινη ψυχή που, από το γήινο πεδίο, διαμέσου ενός πύρινου άρματος εκτοξεύεται πίσω στον ουρανό, όπου ζει χωρίς να πεθάνει. Δεν θα έσφαλε όποιος θεωρούσε τον Ελισσαίο ως εκείνον που παραμένει πίσω και “ελίσσεται” ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων μέχρι να βρει το δρόμο της επιστροφής. Ούτε και θα έσφαλε όποιος θεωρούσε ότι είναι η ψυχή και όχι ο Ηλίας που καταδιώκεται, κρύβεται στην έρημο, ταϊζεται από τα πουλιά του Θεού και τελικά ακούει τη λεπτή αύρα της φωνής Του και πως Ηλίας, πύρινος προφήτης και ανθρώπινη ψυχή είναι οι δυνάμεις αυτές, οι τρεις σε μια, που φέρνουν φωτιά από τον ουρανό και κατατροπώνουν τους προφήτες του Βάαλ. Θα πρέπει καλά να μελετήσει την ιστορία και τους συμβολισμούς του Προφήτη Ηλία ο μελετητής του Εσωτερισμού, γιατί έχει πολλά να διδαχθεί.
Φαίνεται λοιπόν ότι εκεί, στην ερημιά, ο προφήτης Ηλίας είχε μια επικοινωνία με το Θεό. Του εμφανίστηκε μια σειρά από γεγονότα, στα οποία κανείς θα περίμενε να υποθέσει ότι κρύβεται η Θεότητα: ένας μεγάλος δυνατός αέρας που σκίζει πέτρες και βουνά, ένας ισχυρός σεισμός και μια τεράστια πυρκαγιά. Πραγματικά εντυπωσιακά φαινόμενα για να “φιλοξενήσουν” ένα Θεό, όμως ο Θεός δεν βρισκόταν εκεί. Βρισκόταν σε ένα απαλό, ήσυχο αεράκι, που κανείς δεν του δίνει ιδιαίτερη σημασία.
Ο συγγραφέας ξέρει καλά τι λέει: ο Θεός δεν βρίσκεται ούτε αποκλειστικά στο πυκνό – αιθερικό, ούτε στο αστρικό αλλά ούτε στο νοητικό πεδίο. Για την ακρίβεια βρίσκεται σε όλα αυτά και σε ακόμη περισσότερα αλλά δεν περιορίζεται σε ένα. Διατρέχει ολόκληρη την ύπαρξη και τη μη ύπαρξη. Δεν βρίσκεται μόνο στις ανθρώπινες υποθέσεις και στους νόμους της φύσης, ούτε στα απατηλά οράματα του αστρικού πεδίου ούτε στις εκλάμψεις της νόησης. Βρίσκεται σε όλα αυτά μαζί και σε ακόμη ανώτερα. Δεν βρίσκεται μόνο στην εκδήλωση, παρά το τεράστιο θαύμα της, βρίσκεται και σε εκείνο που δεν έχει εκδηλωθεί ακόμη – αλλά υπάρχει. Δεν εντοπίζεται μόνο με τις συνηθισμένες αισθήσεις αλλά και με τις ασυνήθιστες. Η φωνή της λεπτής αύρας εκπορεύεται από τη βουδδική συνείδηση, που βρίσκεται στο όριο της εκδήλωσης. Από το τριπλό εκείνο περίβλημα που διατηρείται για πολύ αλλά όχι για πάντα. Προς την αναζήτηση αυτής της συνείδησης μας προτρέπει το κείμενο της Βίβλου αλλά δεν μας λέει τίποτα για το δρόμο. Υπονοεί απλά ότι είναι μοναχικός και στερημένος, η πραγματική προίκα του Εσωτεριστή αυτή είναι. Αλλά, όταν διαβαίνει την ατραπό, συνειδητοποιεί, με κόπο και πόνο, ότι έχει πολλή συντροφιά στη μοναξιά του. Αυτή είναι μια αίσθηση που δύσκολα μπορώ να σας μεταφέρω.
(συνεχίζεται)

Φωνή αύρας λεπτής

“και ιδού πνευμα μεγα κραταιον διαλυον ορη και συντριβον πετρας ενωπιον Κυριου, ουκ εν τω πνευματι Κυριος. Και μετα το πνευμα συσσεισμος, ουκ εν τω συσσεισμω Κυριος. Και μετα τον συσσεισμον πυρ ουκ εν τω πυρι Κυριος. Και μετα το πυρ φωνη αυρας λεπτης, κακει Κυριος…”
Βασιλειών Γ’ ΙΘ, 11-12

Εδώ και πολύ καιρό καταγράφεις όσα σου λέω και τα κοινοποιείς στον κόσμο. Αλήθεια, μπορείς να αναλογιστείς τις πιθανές συνέπειες που έχει αυτή σου η πράξη; Στη δική σου ζωή και στη δική σου καθημερινότητα έχεις πάρει μια μικρή γεύση αλλά δεν μπορείς να δεις ούτε πολύ μπροστά ούτε πολύ πίσω για να συνειδητοποιήσεις το ρίσκο που παίρνεις. Είναι σταθερή η βούλησή σου να το πάρεις, όμως και αυτό από μόνο του σημαίνει πολλά ακόμα και αν δεν τα αντιλαμβάνεσαι.
Για το λόγο αυτό αποφάσισα σήμερα να σου μιλήσω για ένα χωρίο από τη Βίβλο που γνωρίζεις αλλά για χρόνια πολλά είχες ξεχάσει. Αυτό το μικρό απόσπασμα από το βιβλίο των Βασιλέων έχει πολλά να διδάξει πίσω από τα κρυμμένα του νοήματα και έχει μεγάλη σχέση με την εποχή σας και όσα σε αυτή διαδραματίζονται.
Διότι, όπως πάντα, παρακολουθείσθε με μεγάλο ενδιαφέρον και προσμονή από εκείνους που παρέμειναν εδώ μαζί σας αφήνοντας τους υψηλούς τόπους που δικαιωματικά κέρδισαν χωρίς να τους χαριστούν. Για αυτούς δεν έχουμε μιλήσει πολύ, ακολουθώντας την επιθυμία τους να παραμένουν σχετικά ανώνυμοι και μακριά από την πλανεμένη δημοσιότητα. Θεωρούν πως η ενασχόληση μαζί τους απομακρύνει τον προσκυνητή από το προσκύνημά του και, σε ότι τους αφορά, βρίσκονται μακριά από την πλάνη και τη γοητεία του τριπλού κόσμου κατανοώντας πως, σε κάθε επίπεδο υπάρχουν και διαφορετικοί κίνδυνοι. Μη βάλεις σε εισαγωγικά την τελευταία λέξη, κυριολεκτώ όταν λέω κίνδυνοι. Έχουμε ενσαρκωθεί σε έναν επικίνδυνο κόσμο και η ασφάλεια είναι επίπλαστη. Ο κίνδυνος καραδοκεί και είναι πολλοί εκείνοι τους οποίους θα ονομάζατε “προχωρημένους” ή “αυθεντίες” που δεν γλίτωσαν από τους κινδύνους αυτούς.
Ένας από τους κινδύνους είναι και η παρανόηση. Με αυτή ασχολείται το απόσπασμα αλλά προχωράει ακόμη περισσότερο δίνοντάς μας με απλό και περιγραφικό τρόπο μια παρουσίαση των πεδίων.
(συνεχίζεται)

Η κάθοδος της 6ης Μητρικής Φυλής (μέρος 3ο)

“Η επιβολή της παγκοσμιότητας δεν θα τύχει θετικής ανταπόκρισης από τα απομεινάρια της τωρινής φυλής. Θα την αντιμετωπίσουν ως απειλή και κίνδυνο και θα κατηγορήσουν τους εφαρμοστές της. Δεν θα έχουν όλο το άδικο δικό τους, καθώς οι υποκινητές δεν θα ωθούνται από ευγενείς σκοπούς πάντοτε. Αλλά καθώς η νοητικότητα θα αυξάνεται θα αποκαλυφθούν οι σκοποί τους από τους ομοίους τους και σύντομα θα καταρριφθούν οι θέσεις και τα επιχειρήματά τους. Ο κόσμος, σαφώς “εξυπνότερος” από ότι είναι τώρα, θα τους πολεμήσει και θα τους ανατρέψει γιατί το αίτημα για παγκόσμια αδερφοποίηση θα είναι καθολικό και ουσιαστικό. Η Δημοκρατία, τουλάχιστον με τη σημερινή της μορφή, δεν θα είναι το πολίτευμα που θα χαρακτηρίζει τον πλανήτη.”
Ζητάς διευκρινήσεις πάνω σε αυτό το απόσπασμα αλλά δεν είναι πολλά αυτά που μπορούν να ειπωθούν. Θα προσπαθήσω, ωστόσο, να είμαι όσο πιο σαφής μπορώ. Όσο χρόνο διαρκούν οι συνομιλίες μας, έχω προσπαθήσει να μιλήσω με όρους κατανοητούς σε σένα, αποφεύγοντας τη χρήση λεξιλογίου που δεν είναι κατανοητό. Η αλήθεια είναι πως ο Εσωτερισμός, όπως ασκείται σήμερα, είναι δυσνόητος και αυτό οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στη χρήση λεξιλογίου και ορολογίας την οποία δεν γνωρίζετε. Μιλάμε στα Ελληνικά όμως οι δυο μας γιατί αυτά, μαζί με τα Αγγλικά, είναι οι γλώσσες που κατανοείς. Δεν χρησιμοποιώ λοιπόν όρους της Ινδικής φιλοσοφίας,  παρά μόνο περιστασιακά και συνήθως τους περισσότερο διαδεδομένους από αυτούς.
Η μεγάλη πρόκληση αυτού του Ηλιακού Συστήματος είναι η πλήρης ανάπτυξη της Αγάπης. Η μεγάλη πρόκληση μιας μεγαλύτερης ακόμα διάταξης είναι η ανάπτυξη της συνείδησης. Η πρόκληση αυτής της φυλής είναι η ανάπτυξη της θυμικής φύσης και της επόμενης η πλήρης ανάπτυξη – εκδήλωση της νοητικότητας. Κάθε κύτταρο των διατάξεων αυτών, επομένως, δεν παραμένει ανεπηρέαστο από τους σκοπούς της κάθε φορά μεγαλύτερης διάταξης. Έτσι, ο Άνθρωπος προσπαθεί να μάθει την Αγάπη, έχοντας αναπτύξει σε σημαντικό βαθμό την αυτοσυνείδηση αλλά ταυτόχρονα, εξαιτίας του γεγονότος ότι αποτελεί κύτταρο κάθε φορά μιας μεγαλύτερης διάταξης, προσπαθεί επίσης να αναπτύξει τη νοητικότητα. Έχει κάνει σημαντικά βήματα σε αυτή εδώ τη φυλή αλλά είναι στην επόμενη που θα αναπτυχθεί πλήρως. Προς το παρόν γεύεστε τους καρπούς της “κατώτερης” νοητικότητας. Στην επόμενη φυλή και στον επόμενο γύρο θα γευτείτε τους καρπούς, πικρούς και γλυκούς την ανώτερης νοητικότητας. Όταν αυτό συμβεί, θα έχει ανοίξει η θύρα προς τη βουδδική συνείδηση και η ενόραση θα είναι μια κατάκτηση που θα ανήκει σε περισσότερο κόσμο από ότι σήμερα. Τότε μια άλλη πρόκληση θα εμφανιστεί.
Το σημαντικότερο ίσως πρόβλημα της φυλής που διανύει το προσκύνημά της είναι η κατάκτηση του αστρικού πεδίου. Όταν μια σημαντική πρόοδος επιτευχθεί, το σημαντικότερο πρόβλημα θα είναι η κατάκτηση του νοητικού. Λέγοντας “κατάκτηση” εννοούμε την πλήρη κατανόηση της φύσης του πεδίου, η οποία περιλαμβάνει την “ορθή χρήση” του. Έχετε διαπιστώσει από την εμπειρία σας ότι το συναίσθημα, αν είναι ισορροπημένο, είναι ένα Θείο δώρο. Εάν διαταραχθεί όμως, όπως συμβαίνει στη μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων, τότε γίνεται αιτία δεινών και ασθενειών. Όταν το αστρικό πεδίο κατακτηθεί, τότε θα αντιληφθείτε, χωρίς ακόμη να μπορείτε να αιτιολογήσετε, το γεγονός ότι ο Κόσμος είναι φτιαγμένος με άπειρη Αγάπη και από αυτήν συγκρατείται και δομείται. Άπειρα “νήματα Αγάπης” τον απαρτίζουν σε κάθε του κύτταρο, από τη ζωή που βρίσκεται στο ενελικτικό τόξο έως και τον πλέον προοδευμένο Λόγο, Πλανητικό, Ηλιακό, Συστημικό και ακόμη μεγαλύτερους που υπάρχουν. Έλξη, Βαρύτητα, Αγάπη είναι συνώνυμοι όροι και όλοι ενυπάρχουν μέσα στη φωτιά.
Στην επόμενη φυλή, κάπου μέσα στις τρεις πρώτες υποφυλές της, θα υπάρξει ένας φοβερός πόλεμος ανάμεσα στο κάμα και στο μάνας, ανάμεσα στη θυμική και νοητική φύση. Ο πόλεμος θα κατέλθει από λεπτότερα πεδία αλλά θα πραγματοποιηθεί και επί του φυσικού. Θα είναι, αν οι εκφράσεις το επιτρέπουν, ένας πόλεμος ιδεών, όμοιος με τον οποίο δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής και δεν θα υπάρξει ξανά. Παρά τα όσα λέγονται, στην ουσία τους κανείς από τους πολέμους σας έως τώρα δεν είχε μια αμιγώς νοητική βάση, άσχετα από τις αιτιάσεις των εμπλεκομένων. Οι έως τώρα πόλεμοι ήταν αστρικοί και εξέφραζαν την επιθυμία. Παιδαριώδεις αναπαραστάσεις του νοητικού πολέμου είναι ο περίφημος “πόλεμος στον τρόμο”, που προβλήθηκε από το αμερικανικό έθνος, ο πόλεμος μεταξύ θρησκείας και επιστήμης και ο κάπως πιο νοητικός (αλλά όχι πλήρως) “πόλεμος” μεταξύ των Δημιουργιστών με τους οπαδούς της συμβατικής επιστήμης. Στις ρίζες αυτού του τελευταίου πολέμου θα πρέπει να αναζητήσετε τις ρίζες του πολέμου που θα επέλθει στην επόμενη φυλή. Η συνδυασμένη επίδραση της 4ης, 5ης και 7ης Ακτίνας θα είναι καταστροφική από μία άποψη αλλά εξαιρετικά γόνιμη στην ουσία της διότι θα σηματοδοτήσει τον τελευταίο πόλεμο της ανθρωπότητας και την προοδευτικά αυξανόμενη είσοδο στη βουδδική συνείδηση, όπου ο Προφήτης είδε “νέα γη και νέο ουρανό”.
Αν και επιμελώς αποφεύγω να κάνω αναφορές σε “Κακό”, εντούτοις θα μιλήσω λίγο για αυτό, γνωρίζοντας καλά το ρίσκο της παρανόησης. Ας γίνει έτσι όμως. Ο τελευταίος πόλεμος θα σχετίζεται με το “κακό” γιατί θα συμβεί επί του τελευταίου επιπέδου που αυτό εκδηλώνεται. Το “κακό” ως έννοια με όλες τις παρανοήσεις της, είναι αντιληπτό μόνο σε 3 από τα επτά συστήματα και ένα από αυτά τα τρία είναι το δικό μας. Τα υπόλοιπα δύο αντιλαμβάνονται το κακό πρωτίστως στο τελευταίο και στο αστρικό πεδίο. Τα τέσσερα άλλα συστήματα “στερούνται κακού” διότι η συνείδησή τους αντιλαμβάνεται πως αυτό (το κακό) στην ουσία του δεν υφίσταται αλλά αποτελεί μια πλάνη. Η επόμενη φυλή, αφού πολεμήσει μαζί του (χάριν λόγου), θα το αφήσει πίσω της και θα λάβει μύηση. Θα πολεμήσει με το “νοητικό κακό” και θα κατανοήσει πως τα πεδία υπεράνω του 5ου στερούνται “κακού”. Θα διαλύσει σε σημαντικό βαθμό τις “κακές” σκεπτομορφές και θα σταθεί ελεύθερη. Θα διαπιστώσει πως η νοητική μορφή της Δημοκρατίας είναι η πραγματικά επιθυμητή από όλους και θα αντικαταστήσει τις αστρικές δημοκρατίες με την ουσιαστικά πύρινη νοητική Δημοκρατία. Οι Δημιουργιστές θα υποστούν ήττα αλλά αναφέρομαι στους αστρικούς δημιουργιστές, όπως και στους αντίστοιχους κλασικούς επιστήμονες που θα γνωρίσουν και εκείνοι τη συντριβή. Τότε ο Κρόνος θα εκφραστεί διαμέσου του Αιγόκερω και η τετράδα θα καταστεί μονάδα αστρολογικά και αστρονομικά. Δίας, Κρόνος, Ποσειδώνας και Ουρανός θα αναλάβουν θεληματική αγαπητική δράση. Αυτό είναι μεγάλο μυστήριο.

Άγγελοι της Γης

Η συνομιλία έλαβε χώρα το απόγευμα της 23ης Αυγούστου 2009 μεταξύ του γράφοντα και ενός άλλου προσώπου, το οποίο έχει συνεισφέρει πολλά στη θεματολογία του ιστολογίου μου και, για μια ακόμη φορά, διακριτικά ζητάει να μην αναφερθεί το όνομά του και η επιθυμία του θα γίνει σεβαστή. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί τη μεταφορά της συζήτησης και για λόγους ευκολίας έχουν παραληφθεί οι ερωτήσεις μου, ενώ έχουν διατηρηθεί, στο βαθμό που ήταν εφικτό, μόνο τα δικά του λεγόμενα. Οι οποιεσδήποτε γραμματικές ή συντακτικές ιδιομορφίες θα πρέπει να αποδοθούν σε αυτό.

Δεν έχω κάποιες ιδιαίτερες, νέες γνώσεις για να σου προσφέρω. Για την ακρίβεια δεν θα πρέπει να κρίνεις την καταλληλότητα και πολύ περισσότερο τη χρησιμότητα μιας συζήτησης από το μέγεθος των νέων πληροφοριών που λαμβάνεις. Συχνά, η επεξήγηση, ομαδοποίηση και αποσαφήνιση μιας διδασκαλίας που έχει δοθεί είναι εξίσου σημαντική με την ίδια την αρχέγονη διδασκαλία αλλά και οι δύο απομένουν νεκρά κελύφη εάν δεν βρίσκουν εφαρμογή στη ζωή.
Η ερώτησή σου αφορά στους Αγγέλους ή Ντέβα. Είναι ένα εκτενές θέμα και αρκετά δυσνόητο δεδομένου ότι ένας άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει έναν Ντέβα αλλά ούτε και ένας Ντέβα μπορεί να νιώσει εξ’ ολοκλήρου τον άνθρωπο. Ένας σημαντικός βαθμός κατανόησης υπάρχει στα βουδδικά πεδία και στα ανώτερα ακόμη αλλά εκεί ο διαχωρισμός σε Ντέβα και σε ανθρώπινο ον καταρρέει και καμία πλέον (νοητή και αστρική) διάκριση δεν υπάρχει ανάμεσά τους. Είναι κοινή γνώση πως η ντεβαϊκή και η ανθρώπινη εξέλιξη είναι παράλληλες αλλά υπάρχει σημείο τομής για το οποίο δεν μπορούμε να πούμε πολλά πράγματα.
Το ντεβαϊκό στοιχείο, ωστόσο, ενυπάρχει τόσο στη δυαδικότητα όσο και πέρα από αυτή, τόσο ως έννοια όσο και ως ουσία. Τα υπόλοιπα είναι ζητήματα ανθρώπινης κατανόησης και τα ξινόμησης. Έτσι αναφέρονται οι ντέβας των στοιχείων, των πεδίων, των ουράνιων σωμάτων, των εθνών, τα 9 τάγματα των Αγγέλων του χριστιανισμού, οι πλανητικοί Λόγοι και όλα όσα ο εσωτερισμός του κόσμου αναφέρει με τέτοια πολυπλοκότητα που συχνά συγχέονται στο μελετητή και τα θεωρεί παρόμοια πράγματα. Είναι ο Μιχαήλ, λόγου χάρη, ο ίδιος ο Θεός, ο Λόγος του πλανήτη, ο Ηλιακός Λόγος, ο Μέτατρον, ο προστάτης της ενέργειας, ο θριαμβευτής του Εωσφόρου και του Αντίχριστου, όπως τόσες διαφορετικές γραφές αναφέρουν; Κατανοείς, ωστόσο, πως τέτοιες ερωτήσεις λίγη αξία έχουν και ενέχουν σε σημαντικό βαθμό τη δικαιολογημένη κατά τα άλλα τάση του ανθρώπου να ονοματοποιεί και να εξανθρωπίζει αλλά ταυτόχρονα γίνονται αιτία μιας αδικαιολόγητης ελιτοποίησης που θέλει να υπάρχουν “ανώτεροι” και “κατώτεροι” ντέβας. Όπως δεν υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι άνθρωποι, έτσι και όλοι οι Ντέβας είναι παιδιά του Θεού επίσης.
Κατά την ενσάρκωση, στον άνθρωπο δίνεται και ένα ντεβαϊκό στοιχείο, εκτός από όλα εκείνα τα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν ως άνθρωπο. Το στοιχείο αυτό είναι δύο ειδών, μιλώντας με εξανθρωποποιημένους όρους: μπορεί, λοιπόν, να είναι σπίθα φωτιάς ή να είναι καθαρό φως αλλά αυτή η διάκριση ισχύει μόνο σε κατώτερα πεδία ανάπτυξης. Σε προχωρημένες ψυχές τα στοιχεία αυτά, το φως και η φωτιά, είναι ένα και το αυτό και συνιστούν μια τρίτη ουσία που δεν είναι ακριβώς ούτε το ένα ούτε το άλλο. Αν μπορούσα να γινόμουν πιο σαφής, θα έλεγα πως το τελειοποιημένο εκείνο στοιχείο είναι μια κατώτερη αντιστοιχία του Αϊν Σοφ Αουρ και οι ανώτερες εκείνες οντότητες που φέρουν μέσα το πυρ το σπόρο της διπλής αυτής τελειοποίησης, συν την ανθρώπινη συνείδηση τελειοποιημένη, είναι κατ’ ουσίαν τα Χαϊοθ Χα Κοντες στην κατώτερη αντιστοιχία τους. Το άπειρο ενυπάρχει τόσο στον άνθρωπο όσο και στους Ντέβας.
Οι σκοτεινοί Ντέβας έχουν μια αντίστροφη διάκριση, όπου το Φως είναι αμυδρό (ποτέ ανύπαρκτο), το πυρ αυξημένο αλλά ανομοιόμορφα παλλόμενο και η συνείδηση στραμμένη προς τα κάτω. Κατανοείς, λοιπόν, πόση αποκρυφιστική σημασία έχει η ανθρώπινη συνήθεια του να ονομάζει κανείς “άγγελο” ή “δαίμονα” κάποιο συνάνθρωπό του. Διότι, ναι, από την κάθε ζωή δομούνται τα στοιχεία εκείνα που θα χαρακτηριστούν ως Ντεβαϊκά ή δαιμονικά και θα οδηγήσουν, σε ένα δυσθεώρητο μέλλον, σε μια αντίστοιχη εξέλιξη.
Κάποιες στιγμές στη ζωή κάθε ανθρώπου, συνήθως ασυνείδητα, “ξυπνάει” το ένα ή το άλλο στοιχείο και έχουμε τη “γένεση” ενός ντέβα της γης, είτε θετικού είτε αρνητικού. Οι Ντέβα της γης, για τους οποίους ομιλώ, ΔΕΝ είναι οι στοιχειακές δυνάμεις μιας κατώτερης εξέλιξης αλλά στην ουσία  οι ίδιοι οι άνθρωποι, Άγγελοι επί γης. Τριών πάντως ειδών καταστάσεις ονομάστηκαν Ντέβας της Γης:

1. Στοιχειακές δυνάμεις θετικές ως προς την αντίληψη, τους σκοπούς και τα αποτελέσματα στην ανθρωπότητα. Είναι νοούμενες ως Ντέβας αλλά όχι Ντέβας στην ουσία τους
2. Ανθρώπινες δυνάμεις για τις οποίες μιλήσαμε παραπάνω
3. Διαπότηση (sic) της ανθρώπινης συνείδησης από μια Ντεβαϊκή των λεπτοφυέστερων πεδίων. Αυτή η κατηγορία εξετάζεται εδώ αλλά δεν ανήκει στους τρεις κόσμους παρά μόνο ως δανεισμός.

Οι Ντέβας της τελευταίας κατηγορίας γίνονται ορατοί μόνο από τα αποτελέσματα που επιφέρουν στο φυσικό πεδίο. Μόνο με μια πολύ ισχυρή ενόραση, που ελάχιστοι διαθέτουν μπορεί να γίνει κατανοητή μια τέτοια επίδραση. Στην περίπτωση αυτή ο ενορατικός θα διακρίνει όχι επισκίαση αλλά συγχώνευση της ανθρώπινης και Ντεβαϊκής συνείδησης κατά σχεδόν απόλυτο τρόπο, ανάλογα με την ανθρώπινη προαίρεση. Μια τέτοια νύξη υπάρχει στους χριστιανούς σχετικά με την “επισκίαση” των ανθρώπων από το Άγιο Πνεύμα. Όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται στην κατάσταση αυτή τότε παύει να είναι άνθρωπος με τη συνηθισμένη χρήση του όρου και γίνεται αντίστοιχο του Ουράνιου Ανθρώπου, που είναι και ο τελικός σκοπός. Στις νύξεις αυτές κρύβεται το μυστήριο του Σιωπηλού Παρατηρητή. Ένας Λόγος μπορεί να υπάρχει στην κατάσταση αυτή για εξαιρετικά μεγάλο, για τα ανθρώπινα μέτρα, χρονικό διάστημα. Όταν η βούλησή του αυτή εδραιωθεί συνειδητά μέσα από τη Θέληση και εξαιτίας της Αγάπης, τότε ο Σιωπηλός Παρατηρητής κάνει την εμφάνισή Του και σύντομα και οι δύο αποδεσμεύονται για ανώτερες ακόμα υπηρεσίες.
Στους ανθρώπους η κατάσταση αυτή είναι σποραδική και μοιάζει σχεδόν τυχαία. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι μια πράξη θέλησης της ψυχής που επιχειρεί με τον τρόπο αυτό δύο πράγματα:

1. να πραγματοποιήσει μια υπηρεσία ζωτικής σημασίας
2. να δείξει ένα μέρος του οράματος της δόξας στη ζωώδη ψυχή, με σκοπό την εκπαίδευσή της και την ενίσχυση του αγώνα της.

Είναι σαν ένας πεπειραμένος δάσκαλος να αποδεικνύει στο μαθητή τις δυνατότητες που λανθάνουν μέσα του, με σκοπό να τον οδηγήσει στην περισσότερη μελέτη. Το ίδιο ισχύει και για έναν Λόγο.
Ανάμεσά σας βαδίζουν Άγγελοι της Γης αλλά παραδομένοι στις αντιλήψεις που έχετε για αυτούς, περιμένετε να δείτε να έχουν φτερά, να είναι πανέμορφοι και με κάποιον “μαγικό” τρόπο να λύνουν τα προβλήματα που εσείς θεωρείτε σημαντικά. Παρά ταύτα, υπάρχουν Ντέβας που ασχολούνται με τα προσωπικά προβλήματα, πέραν της Ψυχής, που είναι ο πρώτος Ντέβα στο επίπεδό της. Αυτοί είναι χαμηλότερου βαθμού αλλά μεγάλης δόξας. Υπάρχουν επίσης Ντέβας που ασχολούνται σε συλλογικότερα ακόμη επίπεδα και πρόκειται για πραγματικά μεγάλες δυνάμεις που βρίσκονται πέρα από το επίπεδο της κατανόησής μας. Να μη λησμονείτε επίσης πως ένας μεγάλος αριθμός νοούμενων Ντέβας είναι οι σκεπτομορφές.
Το πεδίο όπου γίνεται η σύνθεση Ντέβας και Ανθρώπων είναι το Βουδδικό αναλόγως του συστήματος. Οι Ντέβας της Γης συνθέτονται (ανεπαρκής η λέξη) στο πλανητικό βουδδικό πεδίο αλλά οι μεγάλες ντεβαϊκές δυνάμεις εφορμούνται από το Κοσμικό Βουδδικό και αντανακλώνται στα κατώτερα πεδία. Η δύναμη της δημιουργίας τους προκαλείται από τον Υιό κατά κύριο λόγο αλλά έπειτα από τη Θέληση του Πατέρα. Έτσι είναι ο Θεός – Πατέρας που δημιουργεί τους Αγγέλους αλλά ο Υιός Του που τους εκπαιδεύει.
Στόχος όλων μας είναι η δημιουργία των κατάλληλων εκείνων εσωτερικών συνθηκών που θα επιτρέψουν τη συγχώνευση της ανθρώπινης με τη ντεβαϊκή συνείδηση σε τέτοιο βαθμό που οι δυο τους να αποτελούν ένα. Έτσι βρίσκουν νόημα τα λόγια του Παύλου όταν εκείνος έλεγε πως οι άνθρωποι θα “κρίνουν” τους Αγγέλους. Έτσι βρίσκει νόημα ο απόκρυφος χριστιανισμός όταν αναφέρεται στον Αδάμ ως τον πρώτο Άγγελο.
(συνεχίζεται)

Η φωτιά της Αγάπης

Στην πραγματικότητα, όταν ο κατάλληλος καιρός έρθει, η ανθρωπότητα θα καταλάβει πως η μοναδική δύναμη που βρίσκεται πέρα ακόμη και από την ίδια την εκδήλωση είναι η Αγάπη. Σημείωσέ το αυτό: δεν γνωρίζουμε τι υπάρχει εκεί που στέκει το Ανεκδήλωτο Ον, ο Απόλυτος Θεός και κάθε υπόθεση για εκεί μοιάζει αυθαίρετη. Μόνο για την Αγάπη μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Η ίδια η Αγάπη, στην ουσία της, στέκει πέρα από τη δυαδικότητα και κάθε απόπειρα να ξεχωρίσουμε Αγάπη και μίσος είναι Μάγια. Η ουσία της βαρύτητας είναι Αγάπη και η ουσία του Ηλεκτρισμού το ίδιο και κάθε δύναμη που αναγνωρίζει η επιστήμη σας είναι Αγάπη υπό περιορισμό. Η Εξέλιξη είναι Αγάπη και το προελαύνον κύμα της δεν είναι παρά κύμα Αγάπης που διατρέχει τους κόσμους, τους δημιουργεί, τους αναπτύσσει και τους φέρνει σε τελείωση. Οι ίδιες οι Μυήσεις, μείζονες και ελάσσονες, σε κάθε πλανήτη, σε κάθε Ηλιακό σύστημα και σε κάθε Λόγο, Ανθρώπινο, Πλανητικό, Ηλιακό και Κοσμικό δεν είναι παρά Μυήσεις σε κάποια από τις μορφές της Αγάπης και των συνοδευουσών αυτής δυνάμεων.
Το κέντρο που παραδοσιακά σχετίζεται με την Αγάπη είναι η καρδιά αλλά υπάρχει ένα ειδικό (υπο)κέντρο στον εγκέφαλο που στην ουσία είναι η έδρα της Αγαπητικής φύσης και αποτελεί αντανάκλαση στα κατώτερα πεδία ενός άλλου κέντρου του Κοσμικού Νου. Η Αφροδίτη, για το δικό μας Ηλιακό σύστημα είναι η κατώτερη επίσης αντανάκλασή του και ένα άλλο Ηλιακό σύστημα, ένας μεγαλειώδης Λόγος που βρίσκεται σε γωνία 60 μοιρών ως προς αυτή είναι η ανώτερη πηγή που μπορούμε να γνωρίσουμε. Ο Λόγος εκείνος βρίσκεται ήδη ένα βήμα πριν το Θρόνο και σύντομα θα αποτελέσει τον επόμενο Κοσμικό Λόγο στη δική του επικράτεια, ωθώντας και το δικό μας Λόγο ένα βήμα μπροστά. Στην περιφέρεια εκείνη, στον κατάλληλο χρόνο, θα μεταφερθεί ένα μεγάλο μέρος εκείνων που τελειώθηκαν στην Αφροδίτη και στη γήινη διάταξη. Αλλά αυτή η στιγμή βρίσκεται μακριά ακόμα. Η Αγάπη έχει μια ειδική σχέση με τη φωτιά, το Πυρ, περισσότερο από κάθε άλλο (νοούμενο) στοιχείο και οι συνθήκες σε εκείνη την περιφέρεια του Λόγου είναι πύρινες.

Μεταφυσικές συνομιλίες (μέρος 7ο)

Ποιά η θέση σου περί της καύσης των νεκρών;

Γνωρίζω για ποιό λόγο ρωτάς. Δεν είναι μόνο εξαιτίας της πρόσφατης απόφασης στη χώρα σου αλλά και επειδή διάβασες σχετικά σε μια πραγματεία εσωτερισμού (σημ. εννοεί την Εσωτερική Θεραπευτική της Alice Bailey). Γνωρίζω πως, όταν κληθείς να αφήσεις αυτή την ενσάρκωση, δεν θα έχεις κάποια ειδική επιθυμία ως προς το να ταφεί ή να αποτεφρωθεί ο πυκνός φυσικός σου φορέας, οπότε θα προσεγγίσω το ερώτημα με γενικό τρόπο. Αποτελεί πανάρχαια παράδοση η ταφή των νεκρών και η τιμή και ο σεβασμός προς αυτούς. Σε μερικούς λαούς, που εσείς θεωρείτε κάπως βάρβαρους και λιγότερο αναπτυγμένους, όμως, η συνήθεια είναι η καύση. Ο εσωτερισμός φαίνεται να δείχνει κάποια προτίμηση στην τελευταία και διάβασες τους λόγους που αφορούν κυρίως στην εξαγνιστική δράση του πυρός, στη γρήγορη διάλυση του αιθερικού σώματος και στην αποφυγή της υπερβολικής προγονολατρείας, που αποδίδεται στα νεκροταφεία και στις συνήθειες που επικρατούν σε αυτά, με τη δημιουργία μνημείων και ακραίων αντιδράσεων εκ μέρους των συγγενών, που τονίζουν μια προσήλωση στη Μορφή. Αυτά θα περίμενε κανείς να υποστηρίζει ο ανατολικής προέλευσης εσωτεριστής και αυτό κάνει. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να κατηγορηθεί για αυτό ούτε και εντοπιστεί λάθος σε αυτά που πρεσβεύει. Είχε δίκαιο η Dion Fortune όταν μιλούσε για τις διαφοροποιήσεις μεταξύ του ανατολικού και του δυτικού αποκρυφιστή. Καιρός εμείς να μιλήσουμε για την άποψη του μεσαίου.
Θεωρώ, λοιπόν ότι και οι δύο τρόποι διάθεσης του φυσικού φορέα μετά το θάνατό του είναι εξίσου αποδεκτοί. Δεν υπάρχει σωστός και λανθασμένος, αποδεκτός κι απορριπτέος. Μπορεί κανείς με την ίδια ευκολία να επιλέξει τον ένα ή τον άλλο τρόπο χωρίς να ανησυχεί εάν είναι “αποκρυφιστικά σωστός”, ιδιαίτερα εάν λάβει υπόψη τη θεμελιώδη αρχή ότι είναι η Ψυχή που μας ενδιαφέρει ενώ ο οίκος της οφείλει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό καθόσο ζει αλλά και μετά το πέρας των λειτουργιών του. Ο σεβασμός στους προγόνους και η ανέγερση μνημείων, εάν είναι ισορροπημένη τάση, δεν είναι κακή και πάνω σε αυτή στηρίζεται ολόκληρη η ανθρώπινη ιστορία και οι επιστήμες που σχετίζονται με αυτή, όπως η αρχαιολογία, η ανθρωπολογία και οι τέχνες. Ο σεβασμός στους νεκρούς δεν είναι κακός, κακή είναι η λατρεία σε αυτούς ως μορφές και όχι ως το Πνεύμα που τις εξουσιάζει.
Θα ήθελα να διευκρινήσω ορισμένα πράγματα σχετικά με το αιθερικό σώμα ως προς το θάνατό του. Οι εποχές στις οποίες γράφτηκαν βιβλία εσωτερισμού έχουν πλέον παρέλθει και οι ανθρώπινες συνθήκες ζωής έχουν σαφώς διαφοροποιηθεί είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο. Το ανθρώπινο σώμα πλέον κηδεύεται σε διαφορετικές κλιματικές και γεωλογικές συνθήκες (σημ. εννοεί όχι ως προς τα πετρώματα αλλά τις μικρές ζωές που ενοικούν στο έδαφος), σε ένα έδαφος, δηλαδή, εμποτισμένο με διαφορετικές ζωές από όσο ήταν εκατό χρόνια πριν. Πιο σημαντικό από όλα, όμως, είναι το νεφελώδες πεδίο που περικυκλώνει τον πλανήτη και από το οποίο είναι αναγκασμένη να διέλθει η ψυχή πριν τον αιθερικό θάνατο. Η ατμόσφαιρα της Γης είναι κυκλωμένη από ένα πλήθος μυριάδων σκεπτομορφών και καθημερινά ενισχύεται από τις ενέργειες που έχουν διαμορφωθεί από τις ανθρώπινες δραστηριότητες (σημ. εννοεί προφανώς τα μαγνητικά πεδία), όπως αυτές διαμορφώνονται στις μεγάλες κυρίως πόλεις, που ενισχύουν σημαντικά τη Μάγια. Από αυτό το ομιχλώδες πεδίο πρέπει να διέλθει η ψυχή και να μη γοητευθεί και να μην επιθυμήσει εκείνα που αφήνει πίσω της, μια έκθεση των οποίων λαμβάνει από αυτά τα δημιουργούμενα πεδία, σαν έναν τελευταίο πειρασμό. Η φοβική ως προς το θάνατο σκεπτομορφή δεν είναι, λοιπόν, αποτέλεσμα της ύπαρξης των νεκροταφείων και της ταφής των νεκρών αλλά το αποτέλεσμα χιλιάδων γενεών που έζησαν μέσα στο φόβο του θανάτου είτε έθαβαν είτε έκαιγαν τους νεκρούς τους. Διότι, ακόμη και αν η καύση των νεκρών καθιερωθεί σε ευρεία κλίμακα, η ψυχή θα διέλθει από το απατηλό αστρικό πεδίο στο οποίο ενοικούν οι σκεπτομορφές αυτές και την επίδρασή τους δεν τη διαλύει καμία καύση και καμία ταφή παρά μόνο το Φως της αιώνιας ζωής και η κατανόηση ότι ο θάνατος είναι η απελευθέρωση από τα δεσμά της πλάνης.
Η επιβολή της καύσης των νεκρών δεν θα διαλύσει το φόβο του θανάτου σε όλους εκείνους που συνηθίζουν να θάβουν τους νεκρούς τους, αντίθετα θα πυροδοτήσει μια αντίδραση που θα προσφέρει την ενέργειά της για να χρησιμοποιηθεί στην περαιτέρω γιγάντωση της φοβικής ως προς το θάνατο σκεπτομορφής. Ακόμη άλλωστε και η προσκόλληση στο πως θα διαχειριστούμε το σώμα ενός τεθνεώτα συνιστά εμμονή στη μορφική πλευρά της ζωής και για αυτό οι διδάσκαλοι και εκείνοι που αποκαλείς Αγίους δεν έδωσαν σημασία στο τι θα γίνει το σώμα τους, μόνο το άφησαν πίσω σαν ρούχο και βάδισαν το δρόμο που ανοίχτηκε μπροστά τους τρέχοντας. Εάν λοιπόν δεν επανατοποθετηθεί ο θάνατος στην πραγματική του βάση, τόσο η ταφή όσο και η καύση δεν θα προσφέρουν πολλά πράγματα και τα νεκροταφεία με τις εμμονές τους θα δώσουν τη θέση τους σε άλλους χώρους όπου η ίδια προσκόλληση στη μορφή θα επαναλαμβάνεται. Επομένως, αντί να μας απασχολεί τόσο πολύ ο τρόπος διαχείρησης του σώματος μετά την απελευθέρωση, θα ήταν προτιμότερο να φροντίσουμε να εκπαιδευτούμε στην τέχνη του θανάτου, που είναι ουσιαστικά μια τέχνη στην κατανόησή του και το ρόλο που αυτός έχει στην εξέλιξη. Σημείωσε ότι ο ίδιος ο θάνατος είναι μια διαδικασία στην οποία εκφράζεται η 4η Ακτίνα της αρμονίας μέσω διαμάχης, τόσο από την πλευρά της ψυχής που ελευθερώνεται από τη μορφή όσο και από την πλευρά εκείνων που μένουν πίσω και αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της απώλειας. Ο ίδιος ο θάνατος, με άλλα λόγια, συνιστά μια μύηση.

Θα ήθελα ένα σχόλιό σου πάνω στον αριθμό του Θηρίου, το περίφημο 666 που τόσο πολύ έχει απασχολήσει τους ερευνητές και τους θεολόγους. Τελικά είναι το όνομα του Αντίχριστου;

Δεν επιτρέπεται να πούμε πολλά πράγματα πάνω σε αυτό και μην περιμένετε, χωρίς να διαθέτετε μύηση αντίστοιχη με του Ιωάννη, να καταλάβετε το περιεχόμενο της Αποκάλυψης. Μην την εξετάζετε ως ένα προφητικό βιβλίο σαν τα πολλά που έχουν κυκλοφορήσει, διότι ο Ιωάννης δεν έγραφε χρησιμοποιώντας κάποια από τις κατώτερες ή μέσες αισθήσεις (σημ. εννοεί τις διαβαθμίσεις των αισθήσεων στην εξελικτική κλίμακα) διότι και ο αναφερόμενος αριθμός χξς’ δεν είναι αυτός ακριβώς που νομίζετε. Μόνο υπαινιγμούς μπορώ να προσφέρω ως απάντηση και αυτή μου η απόφαση ενέχει τον κίνδυνο της παρανόησης αλλά ας γίνει έτσι. Λάβετε, λοιπόν, υπόψη σας τα παρακάτω:

1. ο αριθμός αυτός μπορεί να αποδοθεί και ως ΟΞΣ ή με τα σύμβολα τετράγωνο – ΙΙΙ – Μ
2. ο αριθμός αυτός σχετίζεται με την καρδιά, το νερό, το Θεό και τον Πάνα
3. σχετίζεται ισχυρά με την 6η και 7η Ακτίνα πάνω στη βάση που προσφέρει η 4η
4. με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και τις αντιστοιχίες του
5. με τη βάση της σπονδυλικής στήλης, το μηρό και τον αστράγαλο
6. με την 6η εκπόρευση στο δέντρο των Κλιφώθ

Σημείωσε επίσης πως ο Χριστός κατέρχεται με συλλογική επίκληση και πως, σε πλανητικό, ηλιακό και κοσμικό επίπεδο αποτελεί το σύνολο των φωτισμένων συνειδήσεων που παρωθούνται στην ενότητα της σύνθεσης υπό τη 2η Ακτίνα και επιδιώκουν τη Μοναδικότητα της Τριάδας σε αυτό τον κύκλο. Λάβε και την πικρή διαβεβαίωση πως ενώ υπάρχει ο ενοικών Χριστός, μοιραία θα υπάρχει και η αντίστροφη Αρχή σε καθέναν από εκείνους που συνιστούν το 4ο Βασίλειο και ίσως κατανοήσεις σε κάποιο βαθμό για ποιό λόγο η Αποκάλυψη αναφέρει το βασίλειο εκείνο στο οποίο ο Αντίχριστος δεν έχει καμία εξουσία. Ο Ιωάννης αποκαλύφθηκε για να αποκαλυφθεί, αιώνες αργότερα, η ίδια η Ίσιδα. Ο Ιωάννης ήταν άνδρας, η Έλενα Μπλαβάτσκι γυναίκα και ένας άνδρας και μια γυναίκα στάθηκαν κάτω από το Σταυρό του Μαρτυρίου στον τόπο του Κρανίου. Αυτό συνιστά ένα τρίγωνο πραγματικής πλανητικής, ηλιακής και κοσμικής αξίας. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα του παγκόσμιου συμβόλου της ειρήνης που ταυτόχρονα είναι και το σύμβολο που σχετίζεται με τη ραδιενέργεια. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της επίκλησης επί “ειρήνης του σύμπαντος κόσμου” και η ουσία της 4ης (δεν σου ακούγεται ενδιαφέρουσα “σύμπτωση” ο αριθμός;;) στροφής της Μεγάλης Επίκλησης.
μαγνητικα πεδια πολεων

Μεταφυσικές συνομιλίες (μέρος 6ο)

Οι διδάσκαλοι του ψεύδους

Ανάμεσά σας βρίσκονται άνθρωποι που ισχυρίζονται πως διαθέτουν διδασκαλία και παρουσιάζονται πρόθυμοι και δεκτικοί να σας τη μεταδώσουν. Σας τονίζουν τη σπουδαιότητα και τη μοναδικότητα του ανθρώπου και διακηρύσσουν πως είμαστε εν δυνάμει Θεοί. Η διδασκαλία αυτή υποτίθεται πως δόθηκε σε αυτούς από ανώτερα όντα που κατοικούν εκτός Γης και γήινου επιπέδου συνείδησης και ανάπτυξης και η ανάπτυξη μέσων όπως το διαδίκτυο, κατέστησε δυνατή τη ραγδαία εξάπλωσή τους. Συνιστώ κανείς να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός απέναντι σε οποιαδήποτε διδασκαλία και αυτό διότι σχεδόν όλες από αυτές παρουσιάζουν όμοια χαρακτηριστικά.

1. διδασκαλία από ανώτερα όντα. Μολονότι “ανώτερα όντα” υπάρχουν η αξίωση ότι η διδασκαλία προέρχεται από μια τέτοια κατηγορία οντοτήτων εγείρει απλά και μόνο αιτιάσεις αυθεντίας. Εάν εγώ ισχυριστώ ότι είμαι διδάσκαλος ή αρχάγγελος αυτόματα στο μυαλό του αναγνώστη θα “δοθεί η εντολή να πιστέψει” χωρίς να ερευνήσει. Συχνά η κατάσταση αυτή οδηγεί σε μια σειρά ανόητων περιγραφών που έρχονται σε αντίθεση τόσο με την επιστήμη όσο και με την κοινή λογική. Σε αυτή την κατηγορία κατατάσσω τις διδασκαλίες εκείνες που υποτίθεται πως προέρχονται από εξωγήινα όντα, που τόσο πολύ γνώρισε η ανθρωπότητα κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1970 και 1980 αλλά και σύχρονες διδασκαλίες που προσπαθούν να “παντρέψουν” τη φουτουριστική επιστήμη με τη θρησκεία, κυρίως τη χριστιανική. Ας ξεκαθαριστούν ορισμένα πράγματα προς ενημέρωση των αναγνωστών σου. Εξαιτίας της διαφοράς στην εξέλιξη ως προς τη συνειδητότητα, είναι φύσει αδύνατο να επικοινωνήσουμε με οντότητες που “κατοικούν” για παράδειγμα στις Πλειάδες. Ας σημειωθεί ότι οι Πλειάδες αποτελούν την πατρίδα των ανθρώπων, τον τόπο του παγωμένου φωτός και ένα μεγάλο κέντρο διαβίβασης για αυτό το Ηλιακό Σύστημα και δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι το σύνολο των εκατοντάδων αυτών αστερισμών έχει λάβει θηλυκά ονόματα. Εκεί η συνείδηση είναι προσανατολισμένη στην τριπλότητα και όχι στη δυαδικότητα και οι μυήσεις που παρέχονται ξεπερνούν κατά πολύ τις παρεχόμενες στη Γη. Από εκεί κατάγονται οι 7 τριπλές αδερφές που στη γη είναι γνωστοί ως άνδρες αλλά στην ουσία δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο παρά νότες στον αυλό του Ενός που παίζουν μόνες προς το παρόν τις κοσμικές τους νότες μέχρι να τις ενώσουν σε ένα άλλο ηλιακό σύστημα και το τραγούδι να παιχτεί ολόκληρο. Όχι, δεν έχετε επικοινωνία με τους εκεί κατοίκους, έχετε επικοινωνία με τον αστρισμό σας.
2. Τα μηνύματα παρουσιάζονται κοινότυπα και κενά. Όλες οι διδασκαλίες, πραγματικές και φαντασιακές, μιλούν για την αγάπη και προσπαθούν να οικοδομήσουν ορθές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Διαφέρουν όμως ως προς την κραδασμικότητα, με την οποία όμως δεν είστε όλοι εξοικειωμένοι. Οι λύκοι μεταμφιέζονται εύκολα σε πρόβατα και οι δαίμονες σε αγγέλους φωτός. Σε αυτή την περίπτωση μόνο η εσωτερική φωνή, που είναι ο απόηχος στα αυτιά σας της φωνής της ψυχής, μπορεί να διώξει το έρεβος. Η καρμική ευθύνη είναι τεράστια για όλους εκείνους που απεργάζονται το σκότος μέσα σε ένα παραπέτασμα τεχνητού φωτός και αληθινά η καρμική εξόφληση κρύβεται μέσα στην έννοια που δίνει η χριστιανική πίστη – παρανοημένα αλλά σωστά στην ουσία της – στο θάνατο. Μια τέτοια ψυχή, εξαιτίας των αιώνων ενσαρκώσεων σε προσωπικότητες που εκφράζουν τη διαστρέβλωση και την προωθούν, είναι αναμενόμενο πως θα στερηθεί για ένα πλήθος αιώνων τη δυνατότητα ενσάρκωσης και θα παραμείνει σε μια ομιχλώδη (αν μπορεί να περιγραφεί με ανθρώπινες εκφράσεις) κατάσταση αντι-παραδείσου όπου η Ενάδα θα επιθυμεί και θα παρωθείται να εκφραστεί αλλά δεν θα υπάρχει ύλη για να ανταποκριθεί στο κάλεσμα και σαν το έμβρυο θα δυστοκεί χωρίς τη λύτρωση της γέννησης. Πραγματικά υπάρχουν και τέτοιες Ψυχές στη φροντίδα των Κυρίων του Κάρμα, δέσμιες της γης, αλλόκοτες διότι το φως τους θάμπει εμποδιζόμενο να λάμψει δια της ύλης. Και, αλοίμονο, αν κατανοηθεί το σφάλμα της κατώτερης ψυχής, χάρη στο έλεος της 2ης Ακτίνας που τώρα εκφράζεται καθώς αποπειράται να δώσει το μάθημά της, θα λάβει μια ακόμη ευκαιρία και ο παλμός της επιθυμίας της θα έλξει την ύλη ξανά και θα βρει φορέα νέο να επανορθώσει. Αλλά, ευτυχώς όχι συχνά, κάποιες από αυτές συνάπτουν συμμαχίες ανόσιες στα πεδία της πλάνης, περιπαίζουν για περιορισμένο διάστημα το Δημιουργό και αδρανοποιούνται μέχρι τον επόμενο κύκλο που και ο χειρότερος μαθητής μπορεί να διαπρέψει. Στις συμμαχίες αυτές του κακού η άγνοια της κατώτερης ψυχής δεν αρκεί από μόνη της για να υπογραφεί το συμβόλαιο αλλά η ίδια η θέληση που εκφράζεται πρόωρα διότι δεν ήρθε ο καιρός της. Εδώ σου δίνω μερικά ψήγματα γνώσης επικίνδυνης. Σημείωσε τα λόγια μου προσεκτικά, διότι δεν θα κατανοηθούν ακόμα: αν και το ζήτημα του κακού είναι τεράστιο και μη κατανοητό, ωστόσο ας έχεις υπόψη ότι καμιά φορά δεν είναι παρά η απόπειρα έκφρασης της όψης που η ώρα της δεν ήρθε ακόμα, όπως ταυτόχρονα η απόπειρα σύνδεσης των υπαρχουσών όψεων στερημένων από την τρίτη, όταν η δεύτερη ακόμη δεν έχει κατανοηθεί. Ας τονίσεις τη φράση αυτή διότι κάποιος αναγνώστης σου τη χρειάζεται.
3. Παρατηρώντας θα διακρίνεις ελιτισμό να αναβλύζει μέσα από τις επικλήσεις αγάπης, βοήθειας και υπηρεσίας. Η υπόδειξη του Ιησού “όστις θέλει πίσω μου ελθείν αράτω τον Σταυρόν αυτού και περιπάτει” έχει αντικατασταθεί από μια ολιγαρχία της εύνοιας την οποία αισθάνονται εκείνοι που θεωρούν τον εαυτό τους θεματοφύλακα της όποιας γνώσης. Ουαί και αλοίμονο.Κανένας  μαθητής ή δάσκαλος δεν είναι ιδιαίτερα ευνοημένος ή αγαπημένος αλλά όλοι κλίνουμε το γόνυ μπροστά στο μεγαλείο του Ανεκδήλωτου από το οποίο προήλθαμε. Κοίταξε όμως γύρω σου. Τόσες σχολές πίστης, τόσα δόγματα, τόσες αποκαλύψεις και όλες διεκδικούν το αλάθητο και με ανόητα επιχειρήματα προσπαθούν να το στηρίξουν. Αυτοί είναι συνήθως διδάσκαλοι του ψεύδους από άγνοια και νιώθουν ευνοημένοι ανάμεσα σε ευνοημένους αφού δεν θα διστάσουν να μοιραστούν την εύνοια που η θυμική τους αυταπάτη τους υποβάλει ότι έχουν. Οι πρώτοι όμως, εκείνοι που συνήθως ασχολούνται με τον εσωτερισμό και τα διάφορα μη θρησκευτικά (με την έννοια της οργανωμένης θρησκείας) παρακλάδια του είναι κυρίως αυτοί που επιδεικνύουν τον ελιτισμό στον οποίο αναφέρθηκα. Λειτουργούν σε κλειστές ομάδες και βουτηγμένοι στην αυταρέσκεια ψάχνουν με μανία να βρουν λόγους, στηριγμένους στα λεχθέντα από τους διδασκάλους για να στηρίξουν την “ανωτερότητά” τους. Προσκολλούνται στο τεχνικό μέρος σαν γραφειοκράτες της πίστης την οποία στερούνται και επενδύουν τη στάση τους με έναν μανδύα ψευτο-ευλάβειας . Τους γνωρίζω καλά όλους αυτούς διότι, αν μπορώ να το εκφράσω έτσι, με αφορούν και αυτοί και το έργο τους και ένας από τους λόγους που κάνω αυτές τις αναφορές, ο περισσότερο εξωτερικός, είναι για να τους δηλώσω ότι είμαι εδώ και έχουν νιώσει την παρουσία μου αλλά στο εγγύς μέλλον θα τη νιώσουν ακόμη περισσότερο. Τα έργα τους, παρά την εκ πρώτης όψεως επιτυχία είναι καταδικασμένα να πέσουν στην αφάνεια με την επίδραση του Κρόνου που σύντομα θα ανατείλει στους ουρανούς. Η ζωή και ο τρόπος που κανείς την περνάει οφείλει να είναι σε πλήρη ταύτιση με τα πιστεύω του. Αυτό είναι κανόνας τον οποίο ο δάσκαλος εφαρμόζει στον ύψιστο βαθμό. Αν είχατε τη δυνατότητα (και την έχετε συχνά) θα διαπιστώνατε πως οι αυτοαποκαλούμενοι διδάσκαλοι, είτε είναι ανθρώπινα όντα είτε υπερανθρώπινα παρουσιάζουν ένα τεράστιο χάσμα σε αυτό τον τομέα και μια ανακολουθία που όχι σπάνια καθίσταται οφθαλμοφανής. Φυσικά και η Ακτίνα του ανθρώπου όπως και οι πλανήτες στο μέσο άνθρωπο δίνουν πολύ σημαντικές επιρροές (ιδιαίτερα η Ακτίνα) όμως καμία Ακτίνα και κανένας πλανήτης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο διάκρισης είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Δεν σας δόθηκαν για αυτό το λόγο τέτοιες γνώσεις και δεν χρησιμοποιήσατε συνετά αυτό το δώρο. Αλλά μιάς και αρκετοί από εσάς περνούν με αυτό τον τρόπο το μάταιο χρόνο τους, δηλώνω λοιπόν πως εκφράζω την 4η Ακτίνα. Και επειδή την εκφράζω, στην ουσία αυτή είμαι. Μπορείτε τώρα να κάνετε την κρίση σας κατά το δοκούν.

μεταφυσικές συνομιλίες (μέρος 5ο)

Ρωτάς πολλά και δεν παίρνεις απάντηση. Μη σου κάνει εντύπωση διότι δεν είναι κάθε ερώτηση σημαντική για το Σχέδιο. Επιλέγω να μιλήσω μόνο για εκείνα που, με κάποιον αδιόρατο τρόπο σε σένα, κατά μια έννοια έχουν κάποιο ρόλο να παίξουν. Δεν είμαι εδώ για να λύσω προσωπικές απορίες αλλά να δώσω στοιχεία πάνω σε συλλογικά ερωτήματα. Σημείωσέ το αυτό: είπα “να δώσω στοιχεία” και όχι “να απαντήσω” διότι η απάντηση έχει το χαρακτήρα του αμετάκλητου και τίποτα δεν είναι αμετάκλητο εκτός ίσως από το Έλεος της Θεότητας και την Αγάπη που διακατέχει την Εκδήλωσή Της. Όλα τα άλλα τίθενται υπό διαπραγμάτευση σε αυτό τον κόσμο και σε άλλους πολλούς.
Βρίσκω σημαντικό, ωστόσο να κάνω μερικές νύξεις πάνω στις γυναικείες ασθένειες και να πω ότι προκύπτουν από την ακατάσχετη “τάση για ζωή”. Μιλώντας για ακατάσχετη τάση προς ζωή θα πρέπει να καταλάβετε ότι αναφέρομαι ουσιαστικά στη μορφική της πλευρά, επομένως οι ασθένειες αυτές είναι επίσης εξαιτίας “τάσης για μορφή” και όλο αυτό δεν είναι παρά μια αστρική επιθυμία χωρίς έλεγχο. Η επιθυμία όμως αυτή, παραδόξως, δεν σχετίζεται τόσο με το συναίσθημα αλλά με την επιθυμία για μορφή και μέσα από αυτή τη συλλογιστική θα κατανοήσετε την αιτία για την οποία οι γυναίκες προσβάλλονται λιγότερο συχνά και πεθαίνουν από καρδιακές παθήσεις αλλά πολύ συχνότερα είναι επιρρεπείς σε παθολογίες των ενδοκρινών αδένων, του αίματος και των γεννητικών τους οργάνων: οι ενδοκρινείς είναι το αποτέλεσμα της αιθερικής πίεσης προς μορφή, το αίμα είναι η ζωή που διαπερνά και συντηρεί τη μορφή και τα γεννητικά όργανα ο τόπος που η ζωή μορφοποιείται. Εάν διαλογιστείτε στο ότι η επιθυμία προς μορφή κατά κάποιο τρόπο εξαντλεί τους μηχανισμούς μορφοποίησης και επομένως προκαλεί μια ισχυρή αντιδραστική έκλυση δύναμης από τους μη μορφικούς φορείς, όπως είναι ο Νους, τότε ίσως κατανοήσετε για ποιό λόγο οι γυναίκες είναι επίσης επιρρεπείς σε ψυχολογικές – ψυχιατρικές καταστάσεις και σε νόσους του θυρεοειδούς. Μιλώ αποσπασματικά και υπαινικτικά, δίνω στοιχεία και τροφή προς διαλογισμό. Αλλά όταν τα στοιχεία αυτά συνδεθούν και επεκταθούν κατόπιν σύνθεσης και κατανόησης, θα σας βοηθήσουν να συλλάβετε για ποιό λόγο οι γυναίκες είναι εκείνες που περισσότερο από τους άντρες ζητούν “ένα θαύμα” τόσο ως προς τη Θεραπευτική όσο και στην υπόλοιπη ζωή τους: το “θαύμα” είναι μια αστρική επιθυμία και το συνδέουν με τη Μορφή. Για αυτό το λόγο δεν μπορούν να δουν τα πραγματικά θαύματα…
Θα έρθει λοιπόν στιγμή που θα κατανοήσετε πως ο καρκίνος δεν είναι παρά “ζωή σε καταπίεση” ή καλύτερα “ζωή υπό περιορισμό” και αυτό διότι υπάρχει “φράγμα ζωής” που στην ουσία είναι φράγμα μορφής – ένα απαραίτητο δηλαδή όριο στην ανισόρροπη τάση προς μορφή-ζωή. Διότι είναι διαφορετικές έννοιες η Ζωή και η ζωομορφή: η πρώτη παράγει τη δεύτερη αλλά δεν περιορίζεται από αυτή ενώ η δεύτερη δεν είναι παρά μια μόνο έκφανση – έκφραση της δεύτερης, μια ζωή σε εγκλεισμό και για αυτό όταν κανείς στερείται τη δεύτερη προς όφελος του όλου κερδίζει την πρώτη. Αυτή είναι μια έννοια της “αιωνίου ζωής κι ανάπαυσης” που πρεσβεύει και ο χριστιανισμός και άλλες δοξασίες. Εδώ βρίσκεται ένα από τα μυστικά της ερμηνείας του Όσιρη και του Χριστού και όλων των μύθων θυσίας.

Μεταφυσικές Συνομιλίες (μέρος 4ο)

( Η συζήτηση κινήθηκε γύρω από περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τους σταυρούς και τα τρίγωνα αλλά οι πληροφορίες αυτές μου ζητήθηκε να μη μεταφερθούν προς το παρόν, οπότε η συνομιλία συνεχίζεται από το σημείο που μου δόθηκε ξανά η άδεια καταγραφής και μεταφοράς της συζήτησης)

Οι πληροφορίες αυτές μοιραία θα αμφισβητηθούν. Δεν έχω πρόβλημα με αυτό διότι τόνισα εξαρχής ότι κανείς οφείλει να μελετάει καλά και σε βάθος και να μη δέχεται την αυθεντία αβασάνιστα. Ωστόσο, όταν έρθει η κατάλληλη ώρα και πολλά από αυτά που δόθηκαν αξιοποιηθούν, η γνώση αυτή θα βοηθήσει τον μελετητή να κατανοήσει πως τα εθνικά, φυλετικά και βιολογικά χαρακτηριστικά είναι προκαθορισμένα με εσωτερικούς όρους. Ακόμη και τα εθνικά σύνορα είναι προκαθορισμένα αν και μια τέτοια λέξη μπορεί να υποβάλει στον αναγνώστη την έννοια του μοιραίου. Όχι, όμως, δεν είναι μοιραία με την έννοια που δίνετε συνήθως σε αυτή τη λέξη. Αρχικά, όποιος έχει ιατρικές σπουδές ή σπουδές που σχετίζονται με τη βιολογία και συναφείς επιστήμες, ας ψάξει για τους συσχετισμούς των φαινοτυπικών χαρακτηριστικών με τις Ακτίνες και αργότερα με εκείνους τους 5 ( 4 σε φυσικά σώματα κι ένας απενσαρκωμένος στο αιθερικό πεδίο) που αποτελούν διαύλους της ακτινικής εκπόρευσης στο ανθρώπινο βασίλειο σε κάθε έθνος. Θα καταλάβει, για να το πω απλά, γιατί οι Κινέζοι είναι “κίτρινοι” και οι αφρικανοί “μαύροι”, όπως και γιατί κάποια κράτη είναι μικροσκοπικά σε έκταση και κάποια άλλα τεράστια. Θα μπορέσει, τέλος, να υποθέσει με σημαντική ακρίβεια ποιά θα είναι η μορφή της επερχόμενης 6ης φυλής και ποιά τα χαρακτηριστικά της. Ήδη οι σπόροι της έχουν γεννηθεί ανάμεσά σας. Όμως όλα αυτά δεν είναι παρά τα ήσσονος σημασίας συμπεράσματα. Μπορείτε από αυτά να εκτοξευτείτε στη συνθετική κατανόηση;
Κάποιοι αναγνώστες θα δυσπιστούν για αυτά που λέω. Θα τα βρουν “σκοτεινά” και δυσνόητα. Δεν θα έχουν άδικο. Θα μπορούσα να τα πω πιο απλά, αλλά δεν τα λέω. Περιττό ίσως να αναφέρω ότι δεν γίνεται για λόγους εντυπωσιασμού. Πρόκειται περισσότερο για μια σπερματική δωρεά γνώσης που ο αναγνώστης θα πρέπει σταδιακά να κατακτήσει μόνος του προς όφελος όλων. Διότι την πλήρη γνώση δεν κατέχει κανείς αλλά καθένας από εμάς συμβάλει σε αυτή σε μερίδιο ανάλογο. Το “λίγο” ή το “πολύ” δεν έχουν καμία σημασία.

( Η συνομιλία αυτό τον καιρό είναι αρκετά σπάνια και αποσπασματική για λόγους που, από όσο μου αναφέρθηκε, δεν αφορούν τον συνομιλιτή μου αλλά περισσότερο εξωτερικές συνθήκες που δεν είμαι σε θέση να κατανοήσω. Πιθανόν να έχουν σχέση με τις λεγόμενες “παλίρροιες” ή κάποιους άλλους παράγοντες, άγνωστους σε μένα. Ο αποσπασματικός λόγος ωστόσο θα παρατεθεί και ελπίζω σύντομα να υπάρξει μια πιο ολοκληρωμένη και λογική καταγραφή)

Το όλο ζήτημα, όπως έχω ξαναπεί, είναι ουσιαστικά το γράμμα Δέλτα και η μετατροπή του σε Λάμβδα, μιας και το πρώτο προκύπτει από μερική κατακρύμνιση των πλευρών του τελευταίου. Το Δέλτα είναι το κρύπτον ή αν θέλετε, ο ουσιαστικός σκοπός της ύπαρξης του Λάμβδα. Το πρώτο είναι εκείνο που υπάρχει αλλά το δεύτερο είναι εκείνο που φαίνεται και το φαινόμενον προορίζεται να υπάρξει – με την έννοια να γίνει αντιληπτό από όλους στο νοητικό τους μηχανισμό αφού η θεϊκή Ψυχή το γνωρίζει καλά. Το Δέλτα προκύπτει από την τοποθέτηση του Χριστού, του Ιωάννη και της Παρθένου στις κορυφές του γράμματος αυτού αλλά είναι κάτι παραπάνω από μια απλή τοποθέτηση. Μάλλον είναι περισσότερο ζήτημα επιρροής και συσχέτισης των κορυφών μεταξύ τους παρά θέμα τοποθέτησης, αφού με την ίδια ευκολία μπορούν και άλλα “πρόσωπα” να τοποθετηθούν στις κορυφές του. Το φαινόμενον είναι η συσχέτιση Χριστού – Ιωάννη και Χριστού – Παρθένου αλλά η ουσιαστική κατανόηση δεν μπορεί να επέλθει αν δεν συσχετιστεί ακόμη ο Ιωάννης με την Παρθένο. Όταν η πρώτη αυτή κατανόηση επέλθει, το Δέλτα θα επεκταθεί προς τα πάνω και το Λάμβδα θα επεκταθεί επίσης. Το Δέλτα είναι ο αριθμός 4 και το Λάμβδα ο αριθμός 2, επομένως το 2 είναι το φαινόμενον αλλά το 4 είναι το κρύπτον. Αυτά ισχύουν για το ανθρώπινο βασίλειο αλλά σε ανώτερα πεδία η σχέση αυτή αντιστρέφεται και έχουμε το 4 να είναι το φαινόμενον και το 2 το κρύπτον. Η όλη διαδικασία ελέγχεται από την 4η Ακτίνα, η οποία σαν πέπλο αποκρύπτει το 2 αλλά ταυτόχρονα γίνεται το μέσο αποκάλυψης του 2, όταν το δίδαγμά της κατανοηθεί. Εξηγώντας το κάπως περισσότερο ή καλύτερα τροφοδοτώντας τη σκέψη σας, θα έλεγα πως η 4η Ακτίνα, σε υπερβατικότερα επίπεδα καταργείται με τον τρόπο που την αντιλαμβάνεστε αλλά δεν παύει να υφίσταται. Τα επίπεδα όμως αυτά είναι απροσπέλαστα από τη σκέψη μας και μέχρι να φτάσει κανείς σε αυτά το μόνο που κατανοεί είναι η διαρκής της επέκταση: το 4 ολοένα και μεγαλώνει, το Δέλτα γίνεται όλο και πιο Κοσμικό και στην κορυφή του κάθε φορά τοποθετείται η σκιά της Θεότητας, ένα πέπλο απατηλό αλλά και ουσιαστικό ταυτόχρονα.
Όσοι από εσάς είστε επιστήμονες, φέρτε λίγο στη σκέψη σας τη διπλή έλικα του DNA, που τόσο έχετε θεοποιήσει και προσαρμόστε τις πληροφορίες που έδωσα παραπάνω στη δομή του. Ίσως τότε κατανοήσετε γιατί το 4 κρύβει το 2 στο υλικό πεδίο.

Εντέλει, όλα είναι ζήτημα γραμμάτων στο ανθρώπινο βασίλειο και εκείνοι που ισχυρίζονται την “ιερότητα” της ελληνικής αλφαβήτου έχουν αρκετό δίκαιο αλλά, όπως συνήθως, είναι τόσο υπερβολικοί και χωριστικοί που δικαίως καταλήγουν γραφικοί.

Υπάρχει πολύ λιγότερο “μαύρο κάρμα” στα ωροσκόπια των ανθρώπων από όσο νομίζετε και μια τέτοια διαπίστωση εκ μέρους σας θα πρέπει να σας προκαλεί έντονο προβληματισμό. Στηρίζεστε ακόμη στα ωροσκόπια για να βολιδοσκοπήσετε έναν άνθρωπο αλλά μια τέτοια προσέγγιση πρέπει να είναι πολύ σχετικά ενδεικτική καθώς αγνοείτε την πραγματική αστρολογία και βλέπετε μέσα από έναν αστρικό παραμορφωτικό φακό. Θα έλεγα πως ίσως θα έπρεπε να σας προβληματίσει το γεγονός ότι πιθανώς στα ωροσκόπια των άλλων να βλέπετε στην ουσία το δικό σας…