Γένεση: Σκέψεις πάνω στη Δημιουργία (μέρος τρίτο)

6 Σχόλια


Χάυντν «Η Δημιουργία» – Αναπαράσταση του Χάους και «Γεννηθήτω Φως»

Σημείωση

Σε προηγούμενο άρθρο χρησιμοποιήθηκε μια φράση που είναι δυνατό να προκαλέσει παρανοήσεις, για το λόγο αυτό καλό θα ήταν να την ξεκαθαρίζαμε. Η φράση εκείνη είχε ως εξής : » Όταν υπάρχει δράση σε ένα σύστημα, αυτή ακολουθείται από την αντίδρασή της και οι μεταξύ τους σχέσεις δημιουργούν περισσότερες αλληλεπιδράσεις, ώστε το σύστημα βρίσκεται σε κατάσταση ανισορροπίας ή Εξέλιξης«. Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε πως σε καμία περίπτωση δεν εννοούμε ότι η υπογραμμισμένη φράση υπονοεί ότι η Εξέλιξη είναι Ανισορροπία, αντίθετα σε αυτή συμβαίνει σταδιακά η Ενέλιξη, η εκδήλωση δηλαδή του Πνεύματος. Χρησιμοποιήσαμε απλά όρους της φυσικής και της καθημερινότητας για να προσπαθήσουμε να δώσουμε αναλογίες σε μια κατάσταση που ξεφεύγει από το ανθρώπινο επίπεδο κατανόησης και θέλαμε να δηλώσουμε ότι οι δυνάμεις που εμφανίστηκαν προήγαγαν την Δημιουργία μέσα από μια κατάσταση στην οποία οι ίδιες δεν ήταν ακόμη ισορροπημένες. Όμως, μέσα από τη σταδιακή κορύφωση και αποκορύφωσή τους, στο μεταβατικό εκείνο διάστημα στο οποίο οι δυνάμεις εξελίσσονταν, τελικά επήλθε η σταθερότητα και «είδεν ο Θεός ότι το Φως καλόν εστί». Το σύνολο της Δημιουργίας, έστω και αν οι βαθιές του ρίζες βρίσκονται στο Χάος όπως νοείται από τους ανθρώπους, είναι σταθερό και προς τη Μονάδα κατευθύνεται.
Η εκδήλωση του Πνεύματος έφερε μια «νέα ημέρα», η οποία ακολουθείται απο μια «νέα νύχτα», μια φάση δηλαδή στην οποία το σύστημα βρίσκεται σε δυναμική ισορροπία και η Θεϊκή Συνείδηση είναι στραμμένη προς τα μέσα. Στο επίπεδο του Λόγου, αυτό χρειάζεται μια διευκρίνηση.

«Εν αρχή ην ο Λόγος…»

…και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος. Ουτος ην εν αρχή προς τον Θεον, πάντα δι’ αυτού εγένετο και χωρίς αυτου εγενετο ουδεν εν ο γεγονεν. Εν αυτω ζωη ην και η ζωη ην το φως των ανθρωπων. Και το φως εν τη σκοτια φαινει και η σκοτια αυτω ου κατελαβεν».
Παραθέτω την εισαγωγή από το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, το οποίο η Εκκλησία θεωρεί ως το θεολογικότερο από τα τέσσερα και πολλοί βλέπουν σε αυτό Γνωστική Επίδραση. Στην πραγματικότητα είναι βαθιά Εσωτερικό, όπως και η Αποκάλυψη και γράφτηκε από κάποιον που ήταν βαθύς Μύστης. Στην εισαγωγή του μας λέει πολλά και σπουδαία, διότι εάν ο Μωυσής μιλάει για την πλέον υπερβατική μορφή του Θεού, για το ίδιο το Μεγάλο Ανεκδήλωτο των Καμπαλλιστών, ο Ιωάννης μιλάει για το Θεό του Σύμπαντος, το Λόγο του Θεού.
Σε κάποια φάση της Δημιουργίας δημιουργούνται οι Μεγάλες Οντότητες για τις οποίες θα είχαμε πάρα πολλά να πούμε αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Θα περιοριστούμε μόνο στο να πούμε ότι η Μεγάλη Οντότητα είναι μία σε κάθε Σύμπαν και πως στο «χώρο» που αποτελεί την περιοχή ευθύνης της είναι απέραντη, παντοδύναμη και πανταχού παρούσα. Είναι ο Θεός όπως τον εννοούν οι άνθρωποι συνήθως αλλά και πάλι είναι πολύ περισσότερο από αυτό. Είναι μια οντότητα ακατάληπτη αλλά εξελίξιμη, καθώς και η ίδια λαμβάνει μυήσεις και αναπτύσσει με τη σειρά Κοσμική Συνείδηση, Αυτοσυνείδηση και Αντικειμενική Συνείδηση. Είναι ο Λόγος (δηλαδή η Μεγάλη Οντότητα) για την οποία μιλάει ο Ιωάννης, η οποία «ην προς τον Θεόν» διότι κι εκείνη προέρχεται από το Μεγάλο Ανεκδήλωτο και σε Αυτό προσανατολίζεται. «Θεός ην ο Λόγος» διότι για το Σύμπαν της η Μεγάλη Οντότητα, ο Λόγος, είναι Θεός και «πάντα δι αυτού εγένετο», διότι για το Σύμπαν του ο Λόγος είναι ο Δημιουργός που όμως παίρνει μέρος, φυσικά εξαιρετικά σημαντικό, σε ένα εκτενέστερο σχέδιο: στην Εκδήλωση του Πνεύματος. Παρά ταύτα, ο Λόγος όπως είπαμε και παραπάνω μυείται, λαμβάνει δηλαδή εννέα μυήσεις κι εκείνος κι επηρεάζεται από τις Κοσμικές Παλίρροιες που αποτελούν το θεμέλιο και τη ραχοκοκκαλιά του Κόσμου. Και φυσικά «εν αυτώ ζωην ην και η ζωη ην το Φως των ανθρώπων» διότι η Εκδήλωση του Πνεύματος, η δημιουργία των Μορφών άρα και της ύλης, στην οποία συμμετέχει ο Λόγος, είναι η ίδια η ζωή των ανθρώπων, την οποία νιώθουν πως σε Εκείνον χρωστούν. 
Αυτά είναι λίγα αλλά υπάρχουν περισσότερα, αναλυτικότερα και καλύτερα αποδωσμένα για όποιον ενδιαφέρεται να ψάξει. Άλλωστε όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν παρά μια πολύ μικρή και ίσως ατελή σύνοψη Εσωτερικών Γνώσεων.
(συνεχίζεται)

Advertisements

Γένεση: Σκέψεις πάνω στη Δημιουργία (μέρος δεύτερο)

2 Σχόλια

Ακόμη και ο περισσότερο εκπαιδευμένος νους αδυνατεί να συλλάβει την κατάσταση εκείνη που θρησκείες, μυθολογίες κι επιστήμη αναφέρουν ως «πρωταρχικό χάος». Ο ανθρώπινος νους μπορεί να συλλάβει κάτι μόνο εφόσον αυτό έχει εκδηλωθεί και πιο συγκεκριμένα, όταν αυτό έχει λάβει μορφή που μπορεί να γίνει αντιληπτή από τις αισθήσεις του. Η θεότητα, όμως, στην ολότητά της, είναι Απόλυτη Ύπαρξη, Ανεκδήλωτη, Αρνητική, πηγή των πάντων, ακατάληπτη, που δεν έχει διαχωρισμό, δεν έχει μορφή. Είναι σταθερό και περικλείει μέσα του όλες τις δυνατότητες αλλά δεν ξέρουμε τίποτα για αυτό. Όπως λέει η Dion Fortune: » Το μόνο που μπορούμε να πούμε για ΑΥΤΟ, είναι πως δεν είναι τίποτα από όσα γνωρίζουμε. Γιατί, ό,τι κι αν ξέρουμε, το ξέρουμε επειδή έχει εκδηλωθεί. Κι όταν κάτι έχει εκδηλωθεί, αποδεικνύεται πως δεν είναι ανεκδήλωτο (…) ΑΥΤΟ είναι το άπειρο δυναμικό που δεν έχει εκφραστεί…»
Το αρχέγονο χάος, λοιπόν, Εσωτερικά δεν είναι η αταξία και η απουσία νόμων και «τάξης». Είναι η πηγή των πάντων, η αληθινή ύπαρξη, η μήτρα από την οποία όλα προκύπτουν μέσα από μια σειρά εκδηλώσεων – δράσεων.

» Η δε γη αόρατος και ακατασκεύαστος…»

«…και σκότος επάνω της αβύσσου. Και πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος. Και είπεν ο Θεός: Γενηθήτω Φως! Και εγένετο Φως»
Τρεις είναι οι αρχικές δράσεις: Κίνηση – Φως – Ήχος. Εσωτερικά αποδίδονται με τις λέξεις Κεραυνός – αστραπή – βροντή. Καββαλιστικά με τους όρους Στέμμα – Σοφία – Κατανόηση. Βρισκόμαστε όμως ακόμη σε πεδίο ακατάληπτο από τον ανθρώπινο νου όπου, από τη «συμπύκνωση» του Απεριόριστου Φωτός (Αϊν Σοφ Αούρ), δημιουργούνται οι πρώτοι στροβιλισμοί, που προκαλούν τη δημιουργία των Τριών Δακτυλίων. Ας έχει υπόψη ο αναγνώστης ότι όλα αυτά είναι απλές αναλογίες. Από τη γνώση αυτών των Τριάδων, όμως, είναι που σε πολλές θρησκείες και μυθολογίες η Ανώτατη Αρχή εμφανίζεται ως Τριάδα και μπορείτε να το διαπιστώσετε σε πολλά πολυθεϊστικά πάνθεα, ακόμη και στον πρώιμο Ιουδαϊσμό, όπου χρησιμοποιούνται τρία ονόματα για να εκφράσουν τον Ύψιστο Θεό: ο Ων, Γεχόβα και Ελ. Δεν πρόκειται για τρεις Θεούς αλλά για τρία ονόματα Ενός Θεού.
Η Δημιουργική Αρχή, λοιπόν, από μια Ανεκδήλωτη Φάση, μέσα από την προσωπική Της βούληση και με τρόπο ακατανόητο από τον άνθρωπο, οργανώνει τα πρώιμα στάδια της Δημιουργίας μέσα από τρεις δράσεις: την Κίνηση (πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος), το Φως και τον Ήχο (και είπεν Θεός Γενηθήτω Φως. Και εγένετο Φως). Δημιουργείται ο Δακτύλιος του Κόσμου, ένα περιδινιζόμενο σε σπειροειδή τροχιά νοητό επίπεδο, από αυτόν εκπορεύεται ο Αδιαπέραστος Δακτύλιος και από την αντίδραση στην αρχική ώθηση που έδωσε τον Δακτύλιο του Κόσμου, δημιουργείται ο Δακτύλιος του Χάους. Τα τρία αυτά νοητά επίπεδα, μετά από περιστροφή αμέτρητων αιώνων επιστρέφουν στο σημείο από το οποίο ξεκίνησαν, περνώντας μέσα από την Θετική και την Αρνητική φάση, ενώ στο εσωτερικό τους οι δευτερεύουσες κινήσεις που προκαλεί η αλληλεπίδρασή τους, δημιουργούν τις Ακτίνες και τα Κοσμικά επίπεδα, καθώς και πλήθος άλλων αντιδράσεων που αργά αλλά σταθερά θα δώσουν μετά από ανυπολόγιστο χρόνο τη Μορφή, ολοένα και πιο κοντά στο υλικό πεδίο.

«Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί. Ημέρα μία.»

Πόση παρανόηση έχει δημιουργήσει η παραπάνω φράση! Ερμηνεύτηκε κυριολεκτικά και ήταν πολλοί εκείνοι που θεώρησαν πως τα παραπάνω αρχικά στάδια έγιναν όλα σε μια μέρα, σε ένα 24ωρο δηλαδή. Όχι, ο Μωϋσής ήξερε τι έγραφε, γιατί μετέφερε παραδόσεις αρχαιότερες ακόμη και από εκείνον και με τη φράση αυτή επαναλάμβανε κάτι που πίστευαν οι αρχαίοι ινδουιστές και όχι μόνο: την Ημέρα και τη Νύχτα του Θεού. Ας προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τι σημαίνει αυτό.
Όταν υπάρχει δράση σε ένα σύστημα, αυτή ακολουθείται από την αντίδρασή της και οι μεταξύ τους σχέσεις δημιουργούν περισσότερες αλληλεπιδράσεις, ώστε το σύστημα βρίσκεται σε κατάσταση ανισορροπίας ή Εξέλιξης (ίσως και εκφυλισμού, ανάλογα την περίπτωση). Κάποια στιγμή οι τάσεις εξισορροπούνται και το σύστημα περνάει σε μια νέα στατικότητα, που είναι η φάση ισορροπίας του, στην οποία μπορεί να παραμείνει επί μακρόν, χωρίς τίποτε να αλλάξει, μέχρι κάποτε μια νέα ώθηση – κίνηση να διαταράξει την ισορροπία και να επαναληφθούν τα φαινόμενα σε μια νέα κλίμακα. Η φάση κατά την οποία το σύστημα είναι σε ισορροπία και δεν συμβαίνει καμία μεταβολή κι εξέλιξη, ονομάζεται Πραλάγια, Νύχτα του Θεού ή Νύχτα της Δημιουργίας και το αντίθετο ονομάζεται Ημέρα. Όμως, Εσωτερικά, η Ημέρα και η Νύχτα του Θεού ή της Δημιουργίας αποκτά μια βαθύτερη ερμηνεία, την οποία και ευελπιστούμε να καταστήσουμε κατά το δυνατόν κατανοητή στο επόμενο μέρος του άρθρου…

Ban από το forum του Μεταφυσικού

4 Σχόλια

Λυπάμαι που αναγκάζομαι να διακόψω τη φυσιολογική θεματολογία του ιστολογίου αυτού για να ασχοληθώ με ανοησίες, ωστόσο αυτός ο χώρος εδώ μου επιτρέπει την ελεύθερη έκφραση και αναγκαστικά θα τον χρησιμοποιήσω για να ακουστεί η άποψή μου.
Χθες μου επιβλήθηκε ban από το φόρουμ της κοινότητας του Μεταφυσικού, στην οποία συμμετείχα για μερικά χρόνια φτάνοντας μέχρι και να γίνω μέλος της ομάδας Gateway, οπότε και αναγκάστηκα σε παραίτηση για λόγους που έχω αναφέρει σε παλιότερο κείμενο και που δεν υπάρχει λόγος να επισημάνω ξανά. Θα αρκεστώ να αναφέρω όμως ότι ένας από τους σημαντικότερους λόγους ήταν ο εκβιαστικός τρόπος με τον οποίο μου ζητήθηκε να υποστηρίξω – ψηφίσω την απομάκρυνση ενός μέλους της κοινότητας, για λόγους που ήταν απόλυτα άσχετοι με τη συμμετοχή του στην συγκεκριμένη ιστοσελίδα. Εκβιασμούς δεν δέχομαι από κανέναν, όπως δεν αντέχω και την υποκρισία, οπότε θέλησα να φύγω χωρίς προβλήματα, όσο πιο αθόρυβα γινόταν, όταν όμως διαπίστωσα την τάση κουκούλωσης του θέματος και τους μηχανισμούς προπαγάνδας που είχαν κινηθεί εναντίον μου από συγκεκριμένο μέλος της εν λόγω ομάδας, τότε αναγκάστηκα να παραθέσω τους ουσιαστικούς λόγους απομάκρυνσης, οι οποίοι άμεσα αφαιρέθηκαν από την ιστοσελίδα, παρότι δεν αντίβαιναν στους κανονισμούς λειτουργίας, μιας και ήταν αληθείς και αξιοπρεπείς.
Στη συνέχεια για μερικούς μήνες δεν συμμετείχα καθόλου αλλά η ανάγκη μου να συνδιαλέγομαι με γνωστούς και φίλους από εκεί μέσα, με ώθησε να συμμετάσχω ξανά, με το γνωστό μου ύφος της τήρησης των κανόνων αλλά σαφώς λιγότερο πλέον ευγενικός και πολύ περισσότερο αληθινός. Συγκεκριμένο άτομο της διαχειριστικής ομάδας, εκείνο που βρίσκεται ως ιθύνων νους πίσω από όλες αυτές τις συμπεριφορές, μεθόδευσε την απομάκρυνσή μου, την οποία φαντάζομαι πως μόνος του αποφάσισε και μόνος του εκτέλεσε τελικά. Πρόκειται για το ίδιο άτομο που επιστρατεύοντας τις ανόητες μεθόδους της προπαγάνδας στην οποία δεν μπορούσα να απαντήσω, επιτέθηκε αρκετές φορές στο προσωπικό μου ιστολόγιο με σχόλια και επεξεργασμένες στο photoshop εικόνες προσβλητικές αλλά και με σχόλια που απέστειλε σε προσωπικό μήνυμα στο μεταφυσικό μου προφίλ. Έχω αποδείξεις ότι είναι αυτός; Όχι, αν ζητάει κανείς αποδείξεις μέσω i.p ή άλλων συναφών που εγώ δεν κατέχω. Γνωρίζω όμως καλά, από την εποχή που ήμουν μέλος στην εν λόγω ομάδα, πως το άτομο αυτό χρησιμοποιούσε ίδιες ακριβώς μεθόδους επίθεσης σε site, ομάδες και ιστολόγια που ο ίδιος θεωρούσε ως ανταγωνιστικά. Γνωρίζω πως παρακολουθούσε τη θεματολογία πολλών από αυτά και όταν διαπίστωνε καβγά, συμμετείχε με ψευδώνυμα προκειμένου να εντείνει την αναταραχή. Το έχω δει να συμβαίνει και δεν μου άρεσε διότι δεν αντιλαμβάνομαι εγώ ως εχθρικές τις ιστοσελίδες που έχουν την ίδια θεματολογία με εμένα.
Σε ό,τι αφορούσε στον τρόπο λειτουργίας της δική τους ιστοσελίδας, υπήρξε πάντοτε δεσποτικός, παρασέρνοντας ουσιαστικά ολόκληρη την ομάδα σε εκείνο που αυτός επιθυμούσε. Και αν μέχρι πρότινος θεωρούσα εκείνον υπεύθυνο για μια σειρά από διαγραφές μελών και πάσης φύσεως μεθοδεύσεις, τώρα είναι που θεωρώ ολόκληρη την ομάδα συνυπεύθυνη διότι δεν φρόντισε ποτέ να τον περιορίσει, γνωρίζοντας αυτές του τις δραστηριότητες. Και από αυτή την άποψη, υπεύθυνος υπήρξα κι εγώ για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα, διότι γνώριζα πως χρησιμοποιεί τις γνώσεις που μέσω κουτσομπολιού συγκέντρωνε για διάφορους χρήστες με σκοπό να τις χρησιμοποιήσει οποτεδήποτε κατά την άποψή του οι συγκεκριμένοι αποτελούσαν «πρόβλημα» στη λειτουργία του φόρουμ.
Ο ίδιος ξέρω καλά πως έχει επιστρατεύσει όση προπαγάνδα γνωρίζει προκειμένου να παρουσιαστεί ως το θύμα της επίθεσης αλλά έστω και αν υπάρχει μόνο ένας ο οποίος να γνωρίζει τη δραστηριότητά μου εκεί μέσα όσο παρέμεινα, καθώς και αν με γνωρίζει προσωπικά, θα θυμάται το μετριοπαθές του χαρακτήρα μου και την ειλικρινή μου αγάπη για τη μεταφυσική και τους κλάδους της. Θα θυμάται ότι υπήρξα συγκαταβατικός, «πυροσβεστήρας» στις διαμάχες, άτομο που ασχολούνταν με την αρθρογραφία και τη λογοτεχνία του φανταστικού, χωρίς να εμπλέκομαι σε βικτωριανού τύπου μηχανορραφίες, στις οποίες ο εν λόγω θεωρεί πως ειδικεύεται. Όσες πληροφορίες έμαθαν για μένα εκείνοι που δνε με γνωρίζουν από το άτομο αυτό, είναι σαφώς ψευδείς και αβάσιμες, διότι αν έμπαινα στον κόπο να συγκεντρώσω κι εγώ μερικούς από αυτούς, όπως έκανε εκείνος στο Στέκι και να τους γνωστοποιούσα όσα ξέρω για τις δραστηριότητές του, τότε η γνώμη τους σαφώς και θα άλλαζε. Δεν προτίθεμαι να κάνω κάτι τέτοιο, δεν επιθυμώ να υποβιβάσω τον εαυτό μου στο δικό του επίπεδο.
Το ban δεν με στενοχώρησε ούτε με εξέπληξε ούτε και με εκνεύρισε. Συνηθίζω να δέχομαι εκείνα που έρχονται με την πεποίθηση πως είναι για καλό που συμβαίνουν. Προσπάθησα δυο φορές στο παρελθόν, με την πιο πρόσφατη χθες το μεσημέρι να έρθω σε επικοινωνία μαζί του ώστε να ειπωθούν κάποια πράγματα προς εκτόνωση ενός κλίματος που δεν προξένησα ουσιαστικά εγώ και ο καθένας να τραβήξει το δρόμο του, μιας και δεν αισθάνομαι κακία παρά τα όσα έχουν συμβεί αλλά οι πόρτες ήταν κλειστές. Δεν πειράζει. Δεν έχω κανένα λόγο να ντρέπομαι για τις πράξεις μου και δεν έχω τύψεις συνειδήσεως, όπως είμαι σίγουρος πως δεν έχει και η αντίθετη πλευρά. Είμαι πολύ απασχολημένος να ασχολούμαι με τη μεταφυσική, όπως και η άλλη πλευρά είναι επίσης απασχολημένη να ασχολείται με οτιδήποτε άλλο εκτός από μεταφυσική. Η συμμετοχή και η πρόκληση προστριβών σε άλλες σελίδες είναι φαντάζομαι μια κοπιαστική διαδικασία άλλωστε. Η συγκεκριμένη ομάδα μπορεί να μην είχε χρόνο να ασχοληθεί με τα μεταφυσικά, όπως γίνεται προφανές από την υποτονική κεντρική σελίδα άλλωστε, είχε όμως κάθε διαθέσιμο χρόνο ώστε να με θεωρήσει «πρόβλημα» στο οποίο έπρεπε να δοθεί η γνωστή σε αυτούς καλά λύση του ban. Είχε επίσης το χρόνο να διαστρεβλώσει τα λεγόμενά μου, να θεωρήσει ως ειρωνικές τις επισημάνσεις μου στο forum και να με κατηγορήσει ότι κυνηγάω φαντάσματα.
Δεν επιθυμώ την παρουσία των άρθρων μου στην κοινότητα του μεταφυσικού. Είτε ήταν καλά ή κακά γραμμένα, είτε σημαντικά ή ασήμαντα, απαιτώ από τη διαχειριστική ομάδα να τα αφαιρέσει από το site της άμεσα και χωρίς καμία καθυστέρηση. Και όπως η συμμετοχή μου στο forum τους κρίθηκε ως ανεπιθύμητη, με τον ίδιο τρόπο δεν θα επιτραπεί ο σχολιασμός του ανωτέρω κειμένου από τους γνωστούς προπαγανδιστές που προέρχονται από τη συγκεκριμένη ιστοσελίδα. Κατά τα άλλα δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα με τους χρήστες που συμμετέχουν εκεί και όσους από τότε θεώρησα ως φίλους, για μένα εξακολουθούν να διατηρούν την ιδιότητά τους αυτή, άσχετα με το αν πίστεψαν στις ανοησίες και διαστρεβλώσεις του προσώπου στο οποίο τόση ώρα αναφέρομαι. Ο καιρός θα τους αποδείξει πως δεν είμαι το κακό πρόβατο που προσπάθησαν να τους δείξουν.
Κλείνοντας την τελευταία μου επί του θέματος τοποθέτηση, θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από τους αναγνώστες μου για τη συγγραφή ενός θέματος άσχετου με τον εσωτερισμό και τη μεταφυσική γενικότερα αλλά αν οι προκλήσεις της άλλης πλευράς συνεχιστούν, πράγμα που απεύχομαι, τότε θα αναγκαστώ να μιλήσω ξανά κι αυτή τη φορά όχι επί γενικού αλλά πολύ συγκεκριμένα.

Γένεση: σκέψεις πάνω στη Δημιουργία

1 σχόλιο

Ένα από τα μείζονα ερωτήματα που απασχόλησαν ποτέ τον Άνθρωπο είναι οι απαρχές του και η Δημιουργία του κόσμου μέσα στον οποίο ζει. Από τα πανάρχαια χρόνια ασχολήθηκε με αυτό το καίριο ερώτημα πιστεύοντας πως αν απαντούσε σε αυτό θα του λύνονταν και άλλα αδυσώπητα ερωτήματα σχετικά με το πως δημιουργήθηκε, από ποιόν δημιουργήθηκε και ποιός είναι ο σκοπός της ύπαρξής του. Απάντηση οριστική ποτέ δεν δόθηκε είτε ήταν οι φιλόσοφοι που προσπάθησαν να απαντήσουν είτε οι επιστήμονες. Οι αρχέγονες εκείνες εποχές που η ανυπαρξία οδήγησε στην ύπαρξη με την τεράστια ποικιλομορφία της δεν είναι δυνατό να αναπαραχθούν ούτε στον ανθρώπινο νου ούτε μέσα σε ερευνητικό εργαστήριο, όσες προσδοκίες κι αν δημιουργήθηκαν από τη ραγδαία ανάπτυξη της επιστήμης. Και αν πολλοί από τους μηχανισμούς της Δημιουργίας πιθανολογήθηκαν ή παρατηρήθηκαν εκ των υστέρων, παραμένει ανεξακρίβωτος ο τρόπος που συνέβησαν: πρόκειται για τυχαίες χημικές και φυσικές αντιδράσεις απλών στοιχείων που για κάποιο λόγο αντέδρασαν μεταξύ τους ή υπήρξε κάποια Δημιουργική Αρχή που έθεσε τα πάντα σε κίνηση και προκάλεσε την αυγή ενός νέου κόσμου; Και αν ναι, γιατί το έκανε; Το είχε ξανακάνει στο παρελθόν;
Είμαι από εκείνους που υποστηρίζουν την ύπαρξη Ενός Θεού και σε εκείνον αποδίδω τη Δημιουργία χωρίς ταυτόχρονα να αποποιούμαι της επιστήμης και των απόψεών της, που τόσο συγκρούστηκε με τη Θρησκεία και τις αντιλήψεις της. Κατά την άποψή μου μια τέτοια σύγκρουση είναι περιττή, καθόσον η μια συμπληρώνει την άλλη: η επιστήμη ψάχνει τους τρόπους με τους οποίους συνέβη η Δημιουργία αλλά η εσωτερική σκέψη μιλάει για την Εσωτερική Δημιουργία, για το πνευματικό σχέδιο πάνω στο οποίο δομήθηκε ο Κόσμος και διαπραγματεύεται τις πνευματικές του Αρχές. Από αυτή την άποψη επιστήμη και θρησκεία αλληλοσυμπληρώνονται και η κατά το δυνατόν ακριβής γνώση προέρχεται από τη μεταξύ τους σύνθεση, διότι όπως θα δούμε οι απαρχές της Δημιουργίας δεν είναι δυνατό να γίνουν απόλυτα κατανοητές, δηλαδή να αναπαραχθούν από τον ανθρώπινο Νου και σε αυτό οι δυο προαιώνιοι αντίπαλοι συμφωνούν: η μεν επιστήμη με δέος αναφέρεται στις ανεπανάληπτες συνθήκες που επικρατούσαν πριν τη Μεγάλη Έκρηξη και η εσωτερική σκέψη ομοίως ισχυρίζεται πως πάνω από ένα ορισμένο επίπεδο υπάρχει φραγμός κατανόησης διότι αυτή συμβαίνει σε κάτι που έχει εκδηλωθεί και όχι στο Ανεκδήλωτο, το οποίο ουσιαστικά ταυτίζει με τη Θεότητα σε ολόκληρο το μεγαλείο της.
Στα άρθρα που θα ακολουθήσουν θα επιχειρηθεί μια παρουσίαση της Δημιουργίας μέσα από τη σύνθεση πολλών και διαφορετικών γνώσεων. Ίση σημασία θα δοθεί στην εβραϊκή Γένεση, όπως και στις εσωτερικές δοξασίες αλλά ταυτόχρονα δεν θα υποτιμηθεί η σύγχρονη Κοσμολογία της Επιστήμης, αφού μέσα από τη σύνθεση όλων των διαθέσιμων πηγών μπορεί να επιτευχθεί ενός βαθμού κατανόηση των συγκλονιστικών εκείνων στιγμών. Το άρθρο αυτό δεν θα αποτελέσει μια επιστημονική πραγματεία περί Δημιουργίας, ούτε καν μια Εσωτερική διατριβή αλλά ευελπιστεί να δώσει ερεθίσματα έρευνας στον αναγνώστη και να του προκαλέσει την ανάγκη να ψάξει για απαντήσεις στα ερωτήματα που θα τεθούν. Μιας και πολύ κόσμο στην Έλλάδα αλλά και αλλού απασχολεί το ερώτημα του εάν η εβραϊκή Γένεση αποτελεί μια πηγή «ενημέρωσης» σχετικά με τη Δημιουργία, η οποία ενδέχεται να έχει επιστημονική βάση ή αν απλώς είναι ένα καλογραμμένο παραμύθι, οι αναφορές μας σε αυτή θα είναι πολλές, σε μια προσπάθεια να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα από εκείνους που έχουν τους λόγους τους να θέλουν να παραμένουν μπερδεμένα. Αν μη τι άλλο, το ταξίδι μας προβλέπεται συναρπαστικό…

Περί ουφολογίας ο λόγος (μέρος δεύτερο)

Σχολιάστε

Αυτή τη «μοναδικότητα» ή «ατομικότητα» των επαφών είναι που η Επιστήμη δεν θέλει να κατανοήσει. Για τους περισσότερους επιστήμονες αλλά και επικριτές των εξωγήινων επαφών, η μαρτυρία θα πρέπει να συνοδεύεται από επιβεβαίωση πολλών διαφορετικών μαρτύρων ταυτόχρονα, οι οποίοι θα επιβεβαιώσουν τα επιμέρους στοιχεία της. Εάν κάτι τέτοιο δεν συμβεί, τότε θεωρείται πως η εμπειρία δεν είναι αυθεντική, καθώς υπάρχουν αντιφάσεις. Εάν μελετήσει κανείς προσωπικά τις ατομικές μαρτυρίες των μεταφυσικών εμπειριών, δεν θα αποφύγει να κάνει την παρατήρηση ότι πολλές φορές οι άνθρωποι περιγράφουν την εμπειρία που έζησαν μαζί κατά εντελώς διαφορετικό τρόπο. Δεν είναι απαραίτητο όμως να πρόκειται για μεταφυσική εμπειρία για να συμβεί αυτό. Δοκιμάστε να ζητήσετε από δυο διαφορετικούς μάρτυρες ενός περιστατικού να σας το περιγράψουν και καταγράψτε τις αναφορές τους. Θα παρατηρήσετε λίγες ή αρκετές διαφορές. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ζητήστε τους το ίδιο και συγκρίνετε τις τωρινές αναφορές τους με εκείνες που σας είχαν δώσει τότε. Μη σας κάνει εντύπωση εάν οι διαφορές τώρα θα είναι πολύ μεγαλύτερες από εκείνα που σας είχαν διηγηθεί. Σκεφτείτε τώρα το ίδιο αυτό φυσιολογικό φαινόμενο σε μια εμπειρία που δεν ανήκει στο υλικό πεδίο αλλά στο Αστρικό, όπου ο Συνειδητός Νους δεν έχει πρόσβαση αλλά μόνο ο Υποσυνείδητος και επομένως, μετά το πέρας της, ο άνθρωπος εναγωνίως προσπαθεί να την ερμηνεύσει, παλεύοντας πολλές φορές με την ίδια τη Λογική του. Διότι δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο του να αλλάξει η ζωή των ανθρώπων μετά από περίεργες εμπειρίες, άλλωστε ήδη μιλήσαμε για εκείνους που θεώρησαν τους εαυτούς τους ως αγγελιοφόρους συμπαντικών μηνυμάτων από τους εξωγήινους.
Παρά ταύτα, έχω τη ζωηρή εντύπωση πως στις περισσότερες περιπτώσεις, αν όχι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι επαφές αυτές εντάσσονται στα πλαίσια της θυμαπάτης. Η μετατροπή των εξωγήινων σε λατρευτικά πρόσωπα μέσα από την ίδρυση εκκλησιών και πνευματικών κινημάτων με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα (βλέπε μαζικές αυτοκτονίες), ενισχύουν αυτό το συλλογισμό.

Το παραμύθι της προστασίας του πληθυσμού

Μια από τις δικαιολογίες που συνήθως προβάλονται στο σενάριο της απόκρυψης των εξωγήινων επαφών από τις κυβερνήσεις, είναι το ενδεχόμενο πρόκλησης ταραχής και πανικού στον πληθυσμό. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για μια μεγάλη ανοησία τόσο το ένα όσο και το άλλο και πίσω από αυτά βρίσκονται νόες που το μόνο που κατορθώνουν είναι αυτό ακριβώς που επιθυμούν στην πραγματικότητα: τη δημιουργία ενός φοβικού κλίματος, που εντείνεται μέσα από τον κινηματογράφο αλλά και από την ίδια την ουφολογία που γίνεται μοχλός του συστήματός τους σε πολλές περιπτώσεις. Πιστεύω πως αν κάτι τρομοκρατεί τον κόσμο είναι τα υπονοούμενα και όχι οι ξεκάθαρες εξηγήσεις, οι οποίες ποτέ δεν δόθηκαν και ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ για ποιό λόγο η ανακάλυψη μικροοργανισμών στον Άρη θα μπορούσε να προκαλέσει ένα παγκόσμιο κύμα τρόμου ή έστω και η αποκάλυψη πως κάποτε η Αφροδίτη κατοικήθηκε από νοήμονα όντα. Γενικά δεν μου αρέσει κάποιος ή κάποιοι να υποθέτουν τις αντιδράσεις μου, πόσω μάλλον να αισθάνονται ότι μπορούν να τις προκαθορίσουν. Περιττό να αναφέρω ότι είναι πολύ περισσότερο ανησυχητικό να πιστεύει κανείς πως άγνωστα αντικείμενα παραβιάζουν τον εναέριο χώρο της πατρίδας του και προσγειώνονται ανενόχλητα στα εδάφη της χωρίς κανείς να μπορεί να αντιδράσει στο οτιδήποτε κάνουν.

Οι εξωγήινες απαγωγές

Ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων ισχυρίζονται πως έχουν πέσει θύματα εξωγήινων απαγωγών, κατά τη διάρκεια των οποίων υποβλήθηκαν σε ιατρικά πειράματα και ως απόδειξη του γεγονότος φέρνουν περίεργα σημάδια στα σώματά τους. Υπάρχουν εκατοντάδες καταγεγραμμένες περιπτώσεις για όποιον ενδιαφέρεται να τις μελετήσει. Άλλες από αυτές προξένησαν φόβο τη στιγμή εκείνη και άλλες υποσυνείδητο φόβο που η αιτία του ανακαλύφθηκε αργότερα μέσω ύπνωσης. Συνήθως στις περιπτώσεις αυτές δεν υπάρχουν μάρτυρες, παρά το γεγονός ότι κοιμούνταν στο ίδιο κρεβάτι ή στο διπλανό δωμάτιο με τα θύματα αν και έχουν καταγραφεί και μερικές εξαιρέσεις.
Πιστεύω πως πέρα από την όποια επιστημονική – ψυχολογική εξήγηση του φαινομένου, θα πρέπει να το προσεγγίσουμε και με εσωτερικές ερμηνείες. Για μένα, ένας σημαντικός αριθμός περιστατικών μπορεί να εξηγηθεί ως μια ακόμη επαφή στο Αστρικό Πεδίο, η οποία συμβαίνει στο μεταβατικό στάδιο μεταξύ ύπνου και εγρήγορσης. Οι Αστρικές επαφές σε πολλές περιπτώσεις είναι αρκετά οδυνηρές λόγω των συνθηκών του συγκεκριμένου πεδίου που προσεγγίζεται. Ένα συνηθισμένο φαινόμενο των επαφών αυτών είναι και ο Αντίκτυπος, κατά τον οποίο η οποιαδήποτε προσβολή του αστρικού σώματος διαμέσου του αιθερικού μεταδίδεται στο υλικό. Είναι συνηθισμένο σε μια αστρική διαμάχη το θύμα να έχει πληγές, μώλωπες, εκδορές και άλλα στο υλικό του σώμα, τα οποία δεν μπορούν να εξηγηθούν. Πιστεύω ότι οι απαγωγές είναι η είσοδος των ανθρώπων στο αστρικό πεδίο και οι εμπειρίες που έχει εκεί, που πολύ συχνά συνοδεύονται και από τον Αντίκτυπο. Μια λεπτομερής μελέτη των περιστατικών μπορεί να πείσει τον οποιονδήποτε σχετικά με την πιθανότητα μιας τέτοιας ερμηνείας: ακούγεται ένας ήχος πριν την επαφή (αυτό που λέγεται αστρική καμπάνα), ο μάρτυρας δεν είναι ακριβώς ξύπνιος αλλά ούτε και κοιμισμένος, ο άλλος μάρτυρας δεν αντιλαμβάνεται τίποτα, υπάρχει ένα περίεργο φως που λες και βγαίνει από τα υλικά αντικείμενα, τα υλικά σημάδια εντοπίζονται συνήθως στην περιοχή των ενεργειακών κέντρων που υπερλειτουργούν κατά την είσοδο στο αστρικό πεδίο και άλλα πολλά.

Η πρόκληση των εξωγήινων επαφών

Αναμφίβολα η πέραν κάθε αμφιβολίας απόδειξη ύπαρξης ζωής, νοήμονος και μη, πέραν του πλανήτη Γη είναι κάτι που θα συμβεί στο κοντινό ή μακρινό μέλλον και δεν θα είναι άμοιρη συνεπειών, αφού θα αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη ανακάλυψη που θα έχει γίνει ποτέ. Έως τότε η μελέτη όλων των παραμέτρων του εξωγήινου ζητήματος θα είναι ουσιαστικά μια εις βάθος μελέτη του ανθρώπινου ψυχισμού, με τον οποίο σχετίζονται στενά οι εξωγήινες επαφές.

Περί ουφολογίας ο λόγος (μέρος πρώτο)

Σχολιάστε

Είμαι ευνοϊκά διακείμενος στην πιθανότητα ύπαρξης εξωγήινης ζωής και, χωρίς να έχω ποτέ σχετική εμπειρία, δεν αποκλείω το γεγονός να υπήρξε κάποτε αυτό που λέγεται «εξωγήινη επαφή». Αυτή η τελευταία από μόνη της είναι συναρπαστική ως σκέψη αλλά έχει οδηγήσει σε μια σειρά υπερβολών από πολλές πλευρές, η οποία ευθύνεται για την αυξανόμενη δυσπιστία του κόσμου απέναντι στην «ουφολογία», όπως και για τη γελοιοποίηση την οποία έχει υποστεί κατά καιρούς.
Η αλήθεια είναι πως, σε αρκετά σημεία η ουφολογία δίνει κάθε λόγο ώστε να γελοιοποιείται, υποστηρίζοντας θεωρίες που δεν τεκμηριώνονται και δεν επαληθεύονται από την επιστημονική κοινότητα και η μοναδική εξήγηση που δίνεται για αυτό είναι πως η τελευταία συμμετέχει θέλοντας και μη σε μια τεράστια επιχείρηση συγκάλυψης, στην οποία μετέχουν και άλλοι φορείς, όπως οι υπηρεσίες πληροφοριών, ερευνητικά ιδρύματα και ολόκληρες κυβερνήσεις. Από αυτό το σημείο και πέρα ξεκινούν οι δαιδαλώδεις πορείες της συνομωσιολογίας, που είναι δύσκολο να ακολουθήσει κανείς και που δύσκολα θα κερδίσει κάτι αν το κάνει. Μέσα σε έναν πραγματικό κυκεώνα αντικρουόμενων απόψεων, ένα από τα μείζονα ερωτήματα του ανθρώπινου γένους, εκείνο του εάν είναι μόνο του στο αχανές Σύμπαν, εξακολουθεί να παραμένει αναπάντητο.

Τα ερωτηματικά των μαρτύρων

Μια προσφιλής τακτική των επικριτών είναι η διάψευση και γελοιοποίηση των μαρτύρων εξωγήινων επαφών, τους οποίους συνήθως θεωρούν ως ανόητους ή αφελείς, που μπερδεύουν τα μετεωρολογικά μπαλόνια ή τον πλανήτη Αφροδίτη με άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα. Το κακό όμως είναι πως είναι τόσες χιλιάδες οι μαρτυρίες και περιλαμβάνουν άτομα όλων των κοινωνικών, οικονομικών και μορφωτικών επιπέδων που αναρωτιέται κανείς σε ποιόν ανήκει η αφέλεια τελικά. Σε εκείνον που βιώνει μια κάποια εμπειρία οποιασδήποτε αιτιολογίας ή σε εκείνον που την κρίνει από έναν καναπέ;
Δεν αμφιβάλω πως είμαστε όλοι μας πολύ επιρρεπείς στις οπτικές απάτες αλλά αυτές δεν πρέπει να αποτελούν την εύκολη δικαιολογία εκεί όπου αδυνατεί να βρεθεί μια περισσότερο πειστική υπόθεση. Αναρωτιέμαι μάλιστα κατά πόσο είναι εφικτό, ακόμη και ένα μυαλό περιορισμένων δυνατοτήτων, να μπερδέψει την κίνηση του πλανήτη Αφροδίτη με την πολύ συγκεκριμένη κίνηση ενός ιπτάμενου οχήματος ή το πως είναι δυνατό να επικαλείται κανείς τα αέρια βάλτων εκεί που δεν υπάρχει βάλτος. Δεν είμαι από εκείνους που βλέπουν φαντάσματα πίσω από μια δέσμη καπνού, όμως υποστηρίζω ακράδαντα πως υπάρχουν πολλοί σαν κι εμένα, αρκετά σκεπτικιστές δηλαδή, οι οποίοι όμως επιθυμούν μια σοβαρότερη προσέγγιση του θέματος καθώς και εξηγήσεις που δεν προσβάλουν τη νοημοσύνη μας. Το πλέον δεδομένο είναι πως οι χιλιάδες αυτοί μάρτυρες, ανεξαρτήτως αιτιολογίας, είχαν κάποια εμπειρία η οποία και πρέπει να διερευνηθεί, όπου και αν καταλήξει.

Οι εξωγήινοι «άνθρωποι»

Έχει παρατηρηθεί πως οι περισσότεροι μάρτυρες περιγράφουν τους εξωγήινους με μια σαφέστατη ανθρώπινη μορφή, έστω και αν αυτοί διαφέρουν σε επιμέρους χαρακτηριστικά: μπορεί να είναι πράσινοι, ιδιαίτερα ψηλοί ή κοντοί, με μακριά και λεπτά δάκτυλα περισσότερο από των ανθρώπων, με πολύ μικρά ή πολύ μεγάλα κρανία. Πάντως, παρά τις διαφορές, είναι άνθρωποι στη γενική τους εικόνα και αυτό έχει σκανδαλίσει αρκετά τους επικριτές.
Η αλήθεια είναι πως αυτό αποτελεί μια σημαντική παρατήρηση. Οι μορφές ζωής που συναντάμε στον πλανήτη Γη είναι σε έναν τεράστιο πραγματικά αριθμό, παρά ταύτα είναι απόλυτα προσαρμοσμένες στα περιβάλλοντά τους. Οι μορφές ζωής ενός πλανήτη «κρίνονται» από συγκεκριμένες συνθήκες που επικρατούν σε αυτόν, μερικές από τις οποίες είναι το εύρος θερμοκρασιών, η βαρύτητα, το είδος της ατμόσφαιρας, η απόσταση από τον Ήλιο, το μαγνητικό πεδίο και πολλές άλλες. Εάν λοιπόν υποθετικά υπήρχε ζωή σε έναν πλανήτη όπως ο Δίας ή ο Κρόνος, λογικά θα περιμέναμε να εμφανίζει σημαντικές διαφορές από τη ζωή στη Γη. Και πάλι εντελώς υποθετικά, επειδή το βαρυτικό πεδίο του Δία είναι τεράστιο, θα αναμέναμε οι οργανισμοί του να είναι εξαιρετικά μικροί σε μέγεθος (μιας και αυτό επηρεάζεται από τη βαρύτητα), καθώς και να είχαν έναν πανίσχυρο δομικό σκελετό. Αντίστοιχα, λόγω της χαμηλής του πυκνότητας, θα περιμέναμε αντίστοιχη προσαρμογή της εσωτερικής σύστασης του οργανισμού. Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να είμαστε καθόλου βέβαιοι για το ότι θα υπήρχε μορφή παρόμοια με τον Άνθρωπο, όπως τον γνωρίζουμε. Μπορεί, εξαιτίας των ιδιαίτερων συνθηκών σε ένα πλανητικό σύστημα, οι «κάτοικοί» του να είχαν μια αεριώδη, λεπτοφυή δομή ή μια ακόμη πιο παχυλή. Ποτέ όμως δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος.

Εξωγήινοι και Ξωτικά: στο μεταίχμιο των υπερβατικών επαφών

Μια από τις πλέον σημαντικές επισημάνσεις στον τομέα της εξωγήινης ζωής, έχει κάνει ο Δρ. Ζακ Βαλλέ, ο οποίος παρατήρησε πως τόσο η περιγραφόμενη μορφή των εξωγήινων όσο και οι λεπτομέρειες της επαφής που έδιναν πολλοί μάρτυρες είχαν πολλά κοινά σημεία με τα Ξωτικά και άλλα πλάσματα της λαογραφίας των λαών. Κυρίως η μορφή του λεγόμενου Nordic τύπου αλλά και οι αναφορές ότι, ενώ ήταν παρόντα και άλλα άτομα την ίδια ώρα και στο ίδιο σημείο μόνο πολλοί λίγοι ή και συνήθως ένας έγινε μάρτυρας της επαφής, έκανε τον μεγάλο ερευνητή να συνδέσει τα δύο αυτά φαινόμενα και να αναζητήσει άλλες ερμηνείες.
Σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι οι εξωγήινες επαφές πρέπει να θεωρηθούν ως ένα καθαρό μεταφυσικό φαινόμενο. Το γεγονός ότι οι λοιποί παριστάμενοι δεν αντιλαμβάνονται το παραμικρό, καθώς και η εν ριπή οφθαλμού εμφάνιση και εξαφάνιση των εξωγήινων αλλά και άλλα χαρακτηριστικά που προκύπτουν από τις περιγραφές, θα μπορούσε να σημαίνει πως οι επαφές αυτές δεν συμβαίνουν ουσιαστικά στο υλικό πεδίο αλλά στο αστρικό και από ανθρώπους που έχουν τη δυνατότητα (εν γνώσει ή εν αγνοία τους) να τις πραγματοποιούν μετατοπίζοντας τη συνείδησή τους προς τα αντίστοιχα πεδία. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν είναι οι εξωγήινοι που επισκέπτονται τους γήινους αλλά το αντίθετο.

Εξωγήινες αυταπάτες και θυμαπάτες

Κλασικό μοτίβο επαφών των προηγουμένων δεκαετιών ήταν η εμφάνιση των εξωγήινων ως κομιστών της ειρήνης και της οικολογίας. Πράγματι, υπάρχουν χιλιάδες αναφορές μαρτύρων ότι οι εξωγήινοι επισκέπτες μετέφεραν συμπαντικού τύπου θρησκευτικά και κοινωνικά μηνύματα, που διαπνέονταν από έντονη ανησυχία σχετικά με τους πολέμους και τη χρήση πυρηνικών όπλων και όπλων μαζικής καταστροφής γενικότερα, καθώς και την προοδευτικά επιδεινούμενη μόλυνση του πλανήτη και την κατασπατάληση των φυσικών του πόρων. Δεν ήταν λίγες οι φορές που γήινοι υποτίθεται πως επιλέχθηκαν ειδικά ώστε να γίνουν αγγελιοφόροι των συμπαντικών μηνυμάτων αυτών και εξαιτίας μιας σειράς υπερβολών, στη συνέχεια γελοιοποιήθηκαν και περιήλθαν στην αφάνεια. Αρκετοί δε από αυτούς, κατά υποτιθέμενη εντολή των εξωγήινων, έγιναν συγγραφείς βιβλίων που θεωρήθηκαν από τους ίδιους και τους οπαδούς τους ως Ευαγγέλια της Νέας Εποχής. Σήμερα τα μηνύματά τους θεωρούνται παλιομοδίτικα και γραφικά και είναι στη δικαιοδοσία της επιστήμης της Ψυχολογίας να ερμηνεύσει τη συμπεριφορά όλων εκείνων που πάσχουν από το σύνδρομο του Μεσσία ή του Προδρόμου του.

Η τρομολαγνεία του 2012

12 Σχόλια

 Πεποίθησή μου είναι πως η Μεταφυσική, εάν σε αυτή αυθαίρετα ίσως συμπεριλάβουμε πολλούς και διαφορετικούς τομείς γνώσεις, είναι ένα πεδίο που χαρακτηρίζεται μεν από σκότος αλλά ουσία, αρχή και βάση του είναι η χαρά και η αισιοδοξία με την οποία χαιρέτησαν οι Άγγελοι τη Δημιουργία και η πνευματική και ψυχική ανάταση με την οποία ψέλνουν τα Χερουβείμ στην αιωνιότητα ύμνους λατρείας προς τον Δημιουργό τους. Μέσα από μια πορεία φθοράς, καταστροφής, θλίψη και θανάτου, ολόκληρος ο Κόσμος βαδίζει προς την ολοκλήρωση και την τελείωση, επιστρέφοντας αργά αργά προς τη γενεσιουργό του Αρχή, την οποία τόσο πολύ έχει αναζητήσει η ανθρωπότητα σε όλες τις εποχές και με διάφορους τρόπους. Για αυτό το λόγο, μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδεχτώ την τάση ορισμένων να βλέπουν μόνο τη μια όψη του Κόσμου, εκείνη της διάλυσης και όχι την τάση της Σύνθεσης, που είναι κι αυτή που οδηγεί στην Κατανόηση. Η καταστροφολογία και η τρομολαγνεία έχουν τόσο πολύ σχετιστεί με την μεταφυσική σκέψη όσο τίποτε άλλο, αφού ακόμη και η άποψη της Κοσμολογίας, ότι ο Ήλιος, η πηγή ζωής θα σβήσει κάποια μακρινή στιγμή στερώντας τον πλανήτη μας από τη Ζωή όπως την ξέρουμε, μοιάζει με μικρό και ασήμαντο εφιάλτη μπροστά στους τρόμους τους οποίους αρέσκονται να «διδάσκουν» εκπρόσωποι της εναλλακτικής σκέψης. Ανοησίες. Η Ζωή είναι Αρχή και αρχή της είναι η Χαρά και το Φως. Και η Ζωή δεν καταλύεται και δεν πεθαίνει ακόμα και αν αλλάζει μορφή, γιατί η Μορφή είναι ο περιορισμός της και Εσωτερικά αυτό αποτελεί τον περιορισμό της, αφού θάνατος όπως τον εννοούν οι άνθρωποι, δεν υπάρχει.

Η ιστορία με το 2012

Μέσα στα πλαίσια της τρομολαγνείας των ανθρώπων εντάσσεται και η φιλολογία περί του 2012, ως της πλέον δημοφιλούς αυτή την εποχή χρονικής στιγμής κατά την οποία θα επέλθει η συντέλεια του κόσμου. Η λαγνεία αυτή δεν είναι πρωτοφανής, καθώς κατά το παρελθόν έχουν υποστηριχθεί διάφορες άλλες χρονολογίες, βασισμένες σε θεωρίες που αποδείχτηκαν λανθασμένες, με όλη την επιείκια του όρου.
Υποτίθεται, λοιπόν, πως σύμφωνα με το Ημερολόγιο και τις Προφητείες των Μάγιας, το 2012 θα επέλθει η καταστροφή του κόσμου και αυτό στηρίζεται από θεωρίες όπως ο κώδικας της Βίβλου, οι προφητείες του Νοστράδαμου, οι θεωρίες Σίτσιν περί ύπαρξης και έλευσης του «χαμένου» πλανήτη Νιμπιρού και των εξωγήινων που επιβαίνουν σε αυτόν, ενώ υπάρχουν επίσης και θεωρίες στηριγμένες σε προβλέψεις του κοιμώμενου προφήτη Έντγκαρ Κέισι. Κοντά σε όλα αυτά, υπάρχουν πολλοί που μιλούν για τη θεωρία του Τέρενς Μακ Κένα περί κυματοσυνάρτησης και υποστηρίζουν πως σύμφωνα με δεδομένα που υπάρχουν, το ίδιο έτος θα επέλθει μια δραματική μείωση των αποθεμάτων σε πετρέλαιο στις πετρελαιοπαραγωγές χώρες, που θα οδηγήσει σε ανακατατάξεις πολλών ειδών σε ολόκληρο τον πλανήτη. Παράλληλα, υπάρχουν άλλοι που μιλούν για φαινόμενα που θα σχετίζονται με τις Ηλιακές κηλίδες, ενώ ορισμένοι ακόμα δεν αποκλείουν να συμβεί το περίφημο φαινόμενο της αντιστροφής των πόλων του πλανήτη μας, με καταστροφικά για τον πολιτισμό και την ανθρωπότητα αποτελέσματα, κάτι που ισχυρίζονται πως έχει συμβεί ξανά στο παρελθόν.
Η περίφημη αυτή «καταστροφή» θα συμβεί όπως λένε στις 21 Δεκεμβρίου του έτους 2012 και μάλιστα στις έντεκα περίπου το πρωί και θα συνοδευτεί όχι μόνο από πλανητικά αλλά και από κοσμικά φαινόμενα αλλά οι πιο «ψύχραιμοι» ισχυρίζονται πως η βασική αλλαγή που θα συμβεί θα έχει να κάνει με την κατανόηση του Χρόνου από τους ανθρώπους και δεν διστάζουν να προτείνουν την αύξηση των 24 ωρών του ημερονυχτίου, ώστε να συνηθίσουμε στις αλλαγές αυτές.

Το 2012 με μια πιο ψύχραιμη ματιά

Δεν θα ήθελα να σταθώ στις παραπάνω απόψεις και να προσπαθήσω να τις αναλύσω, διότι στερούμαι βασικών γνώσεων αλλά κυρίως διότι η φιλοσοφία μου είναι εντελώς διαφορετική. Ζούμε σε ένα Σύμπαν που ελάχιστα κατανοούμε αν και επιδρά καθοριστικά πάνω μας. Ο πλανήτης Γη, όπως και ολόκληρο το Ηλιακό Σύστημα και ο Γαλαξίας μας, αποτελούν ασήμαντες νησίδες στην απεραντοσύνη του Κόσμου, υπόκεινται όμως στους νόμους του και δέχονται τις επιδράσεις του, έτσι όπως έχουν περιγραφεί από την Επιστήμη και πιο ολοκληρωμένα από τον Εσωτερισμό. Βρισκόμαστε πάνω σε ένα τεράστιο για τα δεδομένα μας οικοσύστημα το οποίο ταξιδεύει στις αχανείς εκτάσεις του διαστήματος και υφιστάμεθα επιρροές πολλών ειδών, αλλάζοντας συνεχώς και μη μένοντας ποτέ στάσιμοι και δεν είναι μόνο στη μορφή και στο υλικό μέρος της ύπαρξης στα οποία αναφέρομαι.
Παρά την αναμφίβολα σημαντική πρόοδό μας σε πολλούς τομείς, δεν έχει καταστεί δυνατό να απελευθερωθούμε από πλάνες, αυταπάτες και θυμαπάτες αλλά ούτε και από κατώτερα ένστικτα και φόβους που κουβαλάει η ψυχή μας στο Συλλογικό Ασυνείδητo. Ένας από τους φόβους αυτούς και τις πλάνες, είναι η καταστροφή του ανθρώπινου είδους και του πλανήτη η οποία, σύμφωνα με επιστημονικά δεδομένα, θα συμβεί κάποια στιγμή. Είναι άλλο πράγμα όμως να γνωρίζει και να αποδέχεται κανείς το πεπερασμένο των πραγμάτων και άλλο πράγμα να του προκαλεί λαγνεία και ηδονή μια τέτοια σκέψη ή, πολύ περισσότερο, να προκαλεί τη δημιουργία τρομοατμοσφαιρών παίζοντας με συλλογικούς φόβους. Γιατί ορισμένοι κερδίζουν πολλά χρήματα παίζοντας με τους φόβους μας και έχουν γενικά πολλά οφέλη από κάτι τέτοιο, καθώς εσκεμμένα συνδέουν το τέλος με την αλλαγή και η αλήθεια είναι πως αλλαγές συμβαίνουν συνέχεια αλλά κάποιες φορές, για πολλές αιτίες, οι αλλαγές αυτές είναι ριζικότερες και ευρύτερης κλίμακας.
Στις 27 Νοέμβρη του 2008 ο πλανήτης Πλούτωνας μπαίνει στον Αιγόκερω , ενώ το 2025 θα μπει στον Υδροχόο και αυτό έχει τη σημασία του στην Αστρολογία, καθώς ο Πλούτωνας, ο πλανήτης της νοητικής μεταμόρφωσης θα είναι στο ζώδιο της μεγάλης πύλης των μυήσεων, δηλαδή στον Αιγόκερω. Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί μια αλλαγή, το είδος και το εύρος της οποίας δεν μπορούμε να συλλάβουμε αν και θα επηρεαστούμε από αυτή. Από αυτή την άποψη θα υπάρξει «τέλος του κόσμου»: αλλαγή στη συνειδητότητα, δηλαδή, με όλα τα επακόλουθα που αυτή θα φέρει. Τίποτα το τραγικό, τίποτα το τρομακτικό, εκτός ίσως από όλους εκείνους που έχουν λόγους να φοβούνται αυτές τις αλλαγές.
Δεν πιστεύω, λοιπόν, ότι θα συμβούν καταστροφικά φαινόμενα το 2012 ούτε και ότι θα έρθει η συντέλεια του κόσμου. Πιστεύω σε μια αλλαγή, σε μια κορύφωση αλλαγής, για την ακρίβεια, διότι τίποτα δεν μένει σταθερό. Η αλλαγή αυτή είναι πολύ πιθανό να συνοδευτεί από ανακατατάξεις και από αναταραχές, διότι εκτός των άλλων το συγκεκριμένο έτος θα «βιώσει» τις αντίθετες ποιότητες του Γκεβούρα, τον τρομερό και σκληρό πολεμιστή από τη μία αλλά τον δίκαιο μαχητή από την άλλη. Την επόμενη χρονιά θα επέλθει μια τάση ισορροπίας ξανά. Κατ’ αντίστοιχο τρόπο, η χρονιά που διανύουμε χαρακτηρίζεται αφενός από την πνευματική αναζήτηση, καθώς ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι απασχολούν τη σκέψη τους με πνευματικά ζητήματα και αφετέρου η ενασχόληση του κόσμου με «γήινα» ζητήματα, όπως η προστασία του περιβάλλοντος. Λογικά όλα αυτά, αν σκεφτεί κανείς πως η χρονιά χαρακτηρίζεται από τις επιδράσεις του Κέτερ και του Μαλκούτ. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι και τις προηγούμενες χρονιές δεν υπήρχαν παρόμοιες σκέψεις – κινήσεις, απλά ότι τις συγκεκριμένες ευνοούνται πολύ περισσότερο. Ομοίως, το 2025 θα έχει τις δικές του επιρροές, καθώς θα είναι η χρονιά του Θεμελίου.
Όποιος γνωρίζει τις επιρροές αυτές και κατανοεί στο βαθμό που είναι εφικτό τη φύση τους, μοιάζει με τον σέρφερ που επωφελείται από τη δύναμη και τη φορά των κυμάτων για να κάνει το αγώνισμά του χωρίς πτώσεις, με ισορροπία. Όποιος μπορεί να συλλάβει πως, εκτός από τον εαυτό του, μυείται γύρω του ολόκληρος ο κόσμος, ακόμα κι εκείνος που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε «Θεό», τότε έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα στην κατανόηση του θαύματος του Κόσμου.

Older Entries