poltergeist1850Θορυβοποιά πνεύματα

Τα πολύ γνωστά σε όλους μας από τον κινηματογράφο poltergeist, είναι τα φαντάσματα που προκαλούν διαφόρων μορφών κινητικά και ηχητικά φαινόμενα, σε αρκετές περιπτώσεις εξαιρετικά εντυπωσιακά, που λογικό επακόλουθο είναι να προξενούν το φόβο των μαρτύρων. Αρκετά από αυτά έχουν μελετηθεί, ενώ μου έχουν διηγηθεί ένα παρόμοιο φαινόμενο στο Άργος, κάπου στη δεκαετία του 1950.
Οι περισσότεροι πλέον ερευνητές προσανατολίζονται στο ότι το φαινόμενο poltergeist έχει περισσότερο να κάνει με τους ζωντανούς παρά με τους νεκρούς, αφού έχει παρατηρηθεί η άμεση συσχέτισή του με εφήβους, κυρίως κορίτσια, που βρίσκονται κατά τη διάρκεια ή πολύ κοντά στην Ήβη. Πρόκειται, με άλλα λόγια, περί της έντονης εκτόνωσης ενός είδους ενέργειας που ο Colin Wilson έχει ονομάσει μεταφορικά «σεξουαλικό ηλεκτρισμό» που εκδηλώνεται με πραγματικά εντυπωσιακό τρόπο, όπως έχει περιγράψει ο θρυλικός Charles Fort και άλλοι ερευνητές.
Πάντως, ξεφεύγοντας από το ζήτημα των poltergeist, πολύ συχνά οι επαφές με φαντάσματα χαρακτηρίζονται από την ακρόαση περίεργων ήχων, συνηθέστεροι από τους οποίους είναι το χτύπημα καμπάνας, το κλάμα, οι αναστεναγμοί, ήχοι αλυσίδας, χτυπήματα και διάφορα άλλα.

Στοιχειώματα

Σε γενικές γραμμές χαρακτηρίζουμε ως στοίχειωμα την ύπαρξη παραφυσικής δραστηριότητας, την εκδήλωση της δράσης ενός ή περισσοτέρων φαντασμάτων, δηλαδή σε κάποιον τόπο, χώρο ή σε αντικείμενο. Ένα πολύ γνωστό (αν κι αμφιλεγόμενο) παράδειγμα, είναι το Φραγκοκάστελο της Κρήτης με τους Δροσουλίτες του. Όπως έχουμε αναφέρει και στο πρώτο μέρος του άρθρου, κυριαρχεί η πεποίθηση πως τα φαντάσματα συνδέονται με τους τόπους ή τα αντικείμενα που σχετίζονταν όσο ήταν ζωντανά. Από αυτό ξεπηδούν οι χιλιάδες ιστορίες για τα στοιχειωμένα σπίτια, κάστρα, αμάξια, ξίφη, βιβλία και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Για το λόγο αυτό δινόταν πάντοτε μεγάλη σημασία στα προσωπικά αντικείμενα των νεκρών, όπως στα ξίφη των πολεμιστών, για παράδειγμα, τα οποία παραδοσιακά θεωρούνται στοιχειωμένα από το φάντασμα του γενναίου αρχηγού τους.
Στην πραγματικότητα το «στοιχειό» δεν είναι παρά το Στοιχειακό, η εκδήλωση της δύναμης των στοιχείων, δηλαδή. Ανάλογα το στοιχείο υπάρχουν και οι οντότητες που εκδηλώνουν τη φύση του, δηλαδή στοιχειακά της γης, του νερού, της φωτιάς και του αέρα. Τα πλάσματα αυτά, με διαφορετικά ονόματα αλλά κοινή καταγωγή, υπάρχουν σε όλους τους λαούς και κανονικά δεν κατατάσσονται στα φαντάσματα αλλά συνήθως ως τέτοια θεωρούνται από τον κόσμο.

Μια μικρή διήγηση για το θάνατο

Όταν επέλθει ο θάνατος του πυκνού υλικού φορέα, η ψυχή αποτραβιέται στο αιθερικό σώμα και παραμένει εκεί για τρείς ημέρες, μέχρι να συμβεί η διάλυση και αυτού του φορέα, οπότε η ψυχή «εισέρχεται» στο αστρικό πεδίο και γενικά απορρίπτει ένα ένα τα «ενδύματά» της. Σε κάποια «σημεία» του αστρικού πεδίου υπάρχει η δυνατότητα επικοινωνίας ενός ανθρώπου με μια απενσαρκωμένη ψυχή αλλά αυτό γίνεται κάτω από εξαιρετικές συνθήκες και γενικά δεν συνιστάται, καθώς έχει χρησιμοποιηθεί για νεκρομαντεία με ειδεχθείς συνήθως σκοπούς.
Κάθε φορά που η ψυχή αφήνει πίσω της ένα από τα ενδύματά της, αυτό αποτελεί κατά κάποιο τρόπο ένα «κέλυφος», μια οντότητα δηλαδή που στερείται νοημοσύνης αλλά περιορίζεται στο να επαναλαμβάνει στερεότυπες, αυτοματοποιημένες αντιδράσεις, σχεδόν αντανακλαστικές και αυτό διότι στερείται όπως είπαμε της νοημοσύνης. Κάποιες φορές, υπό ειδικές συνθήκες, καθίσταται δυνατή η επικοινωνία με αυτό το κέλυφος και αυτό θεωρείται ως επικοινωνία με φάντασμα. Φυσικά, υπάρχουν και αρκετές άλλες περιπτώσεις και συνθήκες αλλά δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε αυτές.

Τα αγαθά πνεύματα

Ας μη φανταστεί κανείς πως το «πνεύμα – φάντασμα» είναι απαραίτητα κάτι κακό που έρχεται για να τρομάξει ή να προκαλέσει δυσάρεστα επακόλουθα. Πιστεύοντας πως ο θάνατος δεν είναι παρά μια μεταβατική φάση που οδηγεί στην πραγματική ζωή, ξέρουμε καλά πως η ψυχή είναι αθάνατη και συνεχίζει το έργο της στα υπόλοιπα επίπεδα, μέχρι ξανά να ενσαρκωθεί. Όταν μετά από έναν άγνωστο αριθμό ενσαρκώσεων απελευθερωθεί από αυτό τον τροχό, έχοντας πλέον διδαχτεί όσα χρειάζεται, υπάρχει ο δρόμος της ένωσης με το Θεό και ο δρόμος της παραμονής στον κύκλο της σαμσάρα, ώστε με τον τρόπο αυτό να βοηθηθούν και άλλες ψυχές στον αγώνα τους. Τα πολύ εξελιγμένα αυτά πνεύματα, που ονομάζονται Ντέβας, μπορούν να έρθουν σε επαφή με τους κατοίκους του υλικού πεδίου όποτε το επιθυμήσουν αλλά φυσικά κι εδώ υπάρχουν προϋποθέσεις και περιορισμοί, κυρίως από την πλευρά των ανθρώπων του υλικού πεδίου.
Εκτός από αυτά τα πολύ εξελιγμένα πνεύματα που εκτός από Ντέβας έχουν ονομαστεί Άγγελοι, Άγιοι, Τελειωθέντες, Λευκή Αδερφότητα, Βοδισάτβας και με πολλά άλλα ονόματα είναι γνωστοί, υπάρχει και η ακούσια δημιουργία σκεπτομορφών, που λέγεται πως όλοι μας ασυναίσθητα μπορούμε να δομήσουμε για τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Advertisements