tantraΉταν για πολλούς λόγους που διαρκώς ανέβαλα τη συγγραφή αυτού του άρθρου. Δεν ήταν μόνο η διστακτικότητα του να ασχοληθώ με ένα τόσο σοβαρό και πολύπλευρο θέμα αλλά και οι πολλοί ευαίσθητοι τομείς του. Έπειτα από μέρες σκέψεων, δισταγμού και προετοιμασίας, είμαι σε θέση πλέον να πω ότι η κυριότητα αυτού του άρθρου δεν ανήκει σε μένα ούτε και θα αναφέρω τα γεγονότα που οδήγησαν στη σημερινή εγγραφή αν και έχουν άμεση σχέση με αυτή την υλοποίηση. Χωρίς να περιμένω καμία απόδωση ευσήμων, τα οποία άλλωστε δεν ανήκουν σε μένα, είμαι βέβαιος πως θα υπάρξουν αντιδράσεις που ίσως να μην δημοσιευθούν εδώ. Αλλά θα υπάρξουν και όπως σε κάθε περίπτωση τα σχόλια και η κριτική των αναγνωστών είναι σεβαστά, με τον ίδιο σεβασμό θα αντιμετωπιστούν και στην προκειμένη περίπτωση καθώς περισσότερη σημασία δεν έχουν οι όποιες πληροφορίες (που κανείς μπορεί να τις αμφισβητήσει ή όχι) αλλά το γενικότερο πνεύμα των γραφομένων γύρω από αυτό το εξαιρετικά οδυνηρό για κάποιους θέμα που θα διαπραγματευθούμε.

Ομοφυλοφιλία: ένα κοινωνικό ζήτημα

Εξετάζοντας κανείς την ομοφυλοφιλία σήμερα διαπιστώνει πως ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις των ερευνητών της, επαγγελματιών και μη, που στέκονται απέναντί της με τη δέουσα αμεροληψία. Αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό αναπόφευκτο άρα είναι εν μέρει κατανοητό. Όμως, πως μπορεί κανείς να εξετάσει ένα τέτοιο ζήτημα αν αγνοεί το μεγαλύτερο μέρος από τα στοιχεία του; Πολύ περισσότερο πως μπορεί κανείς να το κρίνει, όταν η επίκριση αυτή είναι απαγορευμένη για εκείνους που επιθυμούν να ξεφύγουν από τη χωριστικότητα, λειτουργώντας ως ψυχές;
Οι επιστήμονες της Βιολογίας και της Ιατρικής ψάχνουν να βρουν τον «φορέα» της ομοφυλοφιλίας μέσα από την πιθανή υλική του εκδήλωση σε ένα γονίδιο, σε μια ανωμαλία της κατασκευής των χρωμοσωμάτων και σε όλες τις δομικές μεταβολές που αυτά μπορούν να επιφέρουν.
Οι ψυχολόγοι προσπαθούν να την εξακριβώσουν μέσα από κάποιου είδους διαταραγμένης σχέσης του ανθρώπου με το περιβάλλον του ή με την ίδια του την ψυχή, όπως οι ίδιοι την εννοούν.
Οι κοινωνιολόγοι προσπαθούν να ανακαλύψουν τις ρίζες της στις μεταβαλλόμενες για διάφορους λόγους αντιλήψεις των κοινωνιών, όπως αλλάζουν μέσα στο διάβα των αιώνων. Ο απλός κόσμος μέσα από τις παγιωμένες αντιλήψεις της κοινωνίας στην οποία ζει και μέσα από το προσωπικό του πρίσμα του «ομαλού» και του «ανώμαλου». Η θρησκεία μέσα από την προσωπική ερμηνεία αμφιλεγόμενων σημείων από τις ιερές της Γραφές και από την άποψη εκείνων που η ίδια θεωρεί ως φωτισμένους Αγίους. Οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι μέσα από την απελπισμένη τους προσπάθεια να καθιερωθεί ως φυσιολογικό και αποδεκτό κάτι που ελάχιστοι το θεωρούν ως τέτοιο.
Οι επιστήμονες δεν έχουν κατορθώσει να αποδείξουν τις θεωρίες τους. Η ομοφυλοφιλία προς το παρόν ανθίσταται στις όποιες πιθανές ερμηνείες. Φυσική της εκδήλωση δεν έχει καταστεί δυνατό να ανευρεθεί και οι όποιες απόπειρες ανεύρεσης γονιδίου, ελαττωματικού χρωμοσώματος, διαταραγμένης σύνθεσης ορμονών και δομικές αλλοιώσεις των ιστών έχουν μόνο διαπιστωθεί σε ακραίες καταστάσεις όπου συνυπάρχει μια έκδηλη διαταραχή της ταυτότητας του φύλου. Οι άλλες περιπτώσεις, όπου ο χαρακτήρας του φύλου είναι κατανοητός κι αποδεκτός άσχετα από τη σεξουαλική συμπεριφορά, παραμένουν ανθεκτικές στην ερμηνεία.
Μαζί με όλα αυτά έχει παρατηρηθεί πως οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και γυναίκες πάσχουν πολύ συχνά από ψυχολογικά προβλήματα που προφανώς σχετίζονται με την μη αποδοχή τους από το κοινωνικό σύνολο αλλά και συχνά από τον ίδιο τους τον εαυτό. Κοντά σε αυτά, είναι επιρρεπείς, για λόγους που αναλύει η ιατρική επιστήμη στο σύνδρομο που αποκαλείται AIDS αλλά και σε άλλες καταστάσεις, με εξέχουσα θέση να έχουν τα αυτοάνοσα νοσήματα και οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες. Θα πρέπει να βγάλετε χρήσιμα συμπεράσματα αν αναλογιστείτε πως οι ασθένειες αυτές σχετίζονται με τα κατώτερα κέντρα του σώματος, που στους ανθρώπους αυτούς είναι εξαιρετικά ενεργά και με το ίδιο το αίμα αλλά και με μια σειρά από άλλους παράγοντες που είναι εξαιρετικά δύσκολο να προσεγγιστούν. Δύσκολο αλλά όχι κατόρθωτο, παρά τις αντίθετες ενδείξεις που η αλήθεια είναι πως καταβάλουν εκείνον που δεν έχει μάτια να δει παραπέρα από το φαινόμενον.
Οι σημερινοί ομοφυλόφιλοι άνδρες παρουσιάζουν μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που συνήθως κανείς δεν μπήκε στον κόπο να παρατηρήσει. Πρόκειται για άτομα με αυξημένη «ευαισθησία» και με τον όρο αυτό δεν αναφέρομαι αποκλειστικά σε μια συγκεκριμένη θυμική αντίδραση αλλά στο γεγονός ότι έχουν, ίσως περισσότερο από τον συνηθισμένο κόσμο, μια αυξημένη ανταποκριτιτότητα σε αστρικές και νοητικές (σε μικρότερο βαθμό) επιρροές. Είναι άτομα που έχουν ή μπορούν να αποκτήσουν ιδιαίτερη καλλιέργεια σε ότι έχει να κάνει με τον κόσμο της τέχνης, του θεάματος, της γοητείας. Ασχολούνται επιμελώς με την εξωτερική τους εμφάνιση, είναι οργανωτικοί σε βαθμό υπερβολής πολύ συχνά, ασχολούνται επισταμένα με την καθαριότητα και τον καλλωπισμό της οικίας τους, φροντίζουν ιδιαίτερα το σώμα και την ένδυσή τους, συνήθως είναι πολύ «κοινωνικά ευαισθητοποιημένοι» (έστω και συχνά υπερβολικά και μη εστιασμένα), διακατέχονται από χιούμορ χαμηλής έως ιδιαίτερα αναπτυγμένης μορφής, δίνουν μεγάλη σημασία στην αστρολογία, είναι δεκτικοί σε όλες τις φιλοσοφίες και τις θρησκείες ή δηλώνουν άθρησκοι και άθεοι (το πλέον συνηθισμένο) και σε μεγάλο βαθμό αποστρέφονται την οδήγηση. Δεν θα ήταν ρατσιστικό να αναφέρουμε ότι ένα μεγάλο μέρος τους βιώνει ψυχολογικά προβλήματα και αντιμετωπίζει τον κίνδυνο του aids, των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων και νοσημάτων που ονομάζονται «αυτοάνοσα», ενώ είναι γενικά επιρρεπείς σε ελαφριές ή σοβαρές καταστάσεις του γεννητικού και κατώτερου γαστρεντερικού συστήματος. Οι παραπάνω διαπιστώσεις, φυσικά, δεν αποτελούν ένα σύνολο που θα μπορούσε να περιγράψει ολοκληρωτικά τον ομοφυλόφιλο άνδρα και επίσης θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας ότι εξαιρέσεις υπάρχουν πάντοτε, όπως και διαβαθμίσεις: κάποιος εξ αυτών μπορεί να έχει ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο ποσοστό των χαρακτηριστικών αυτών σε οποιοδήποτε, μικρό ή μεγάλο βαθμό, μιας και η παραπάνω αναφορά είναι ενδεικτική για θέματα που θα μας απασχολήσουν στη συνέχεια. Τέλος, ας κρατήσει στο μυαλό του ο αναγνώστης πως τα χαρακτηριστικά αυτά δεν τα συναντάει κανείς μόνο σε ομοφυλόφιλες ομάδες αλλά σε ολόκληρο τον πληθυσμό αν και με διαφορετική ποιότητα και συχνότητα.
Κεντρική θέση στα παραπάνω κατέχει η σεξουαλική επιλογή: το ομοφυλόφιλο άτομο επιλέγει ως σεξουαλικούς συντρόφους άτομα που ανήκουν στο ίδιο φύλο αλλά και ως ερωτικούς συντρόφους γενικότερα, άτομα δηλαδή με τα οποία επιθυμεί να μοιραστεί για κάποιο διάστημα τη ζωή του, ακριβώς όπως συμβαίνει στο ανθρώπινο γένος εδώ και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια αν και με συντρόφους που ανήκουν στο αντίθετο φύλο.
Παρατηρώντας τη φύση γύρω, όμως, είναι εμφανές ότι η επιλογή αυτή αποκλίνει από το συνηθισμένο (αποφεύγω εσκεμμένα να το χαρακτηρίσω ως φυσιολογικό). Με την εξαίρεση πρωτόγονων οργανισμών, για τα είδη που χρησιμοποιούν την αμφιγονική αναπαραγωγή, το αρσενικό κύτταρο «οφείλει» να ενωθεί με το θηλυκό, προκειμένου να δημιουργηθεί νέα ζωή. Η δημιουργία αυτού του τρόπου αναπαραγωγής υποκρύπτεται στη δημιουργία της Εύας από τον Αδάμ και στο «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε» της Γένεσης των χριστιανών. Ακόμα και στις περιπτώσεις που η ένωση αυτή δεν γίνεται στο υλικό σώμα αλλά χάρη στην ανθρώπινη επιστήμη, ο βασικός κανόνας είναι η σύζευξη των αντιθέτων κυττάρων και το υλικό πεδίο δεν παρακάμπτεται.
Αυτά ως μερικές απαραίτητες εισαγωγικές διευκρινήσεις.

——————————————————————————————-

Ας ληφθεί υπόψιν από όλους ότι η παρέμβαση αυτή δεν γίνεται με αποκλειστικό σκοπό να μιλήσουμε για τα προβλήματα της ομάδας αυτής. Άλλωστε δεν είναι η μοναδική ομάδα που περνάει δύσκολες στιγμές ούτε και η ανάγκη της είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη άλλων ομάδων. Όμως η βοήθεια και η αγάπη και η θεραπεία δεν δίνεται αναλόγως του μεγέθους αλλά σε όλους κατά πως τη χρειάζονται.
Μέσα από την ομάδα αυτή και την όποια μελέτη της, τα συμπεράσματα αφορούν σε όλους αδιακρίτως τους ανθρώπους. Ας μη θεωρήσουν οι ομοφυλόφιλοι ότι είναι περισσότερο μοναδικοί από τους άλλους. Ας μη θεωρήσουν οι άλλοι πως είναι περισσότερο μοναδικοί από τους ομοφυλόφιλους. Ας θυμηθούν όλοι πως από τη Μονάδα προέρχονται και προς αυτή κατευθύνονται. Ας μη θεωρήσουν οι ομοφυλόφιλοι πως είναι περισσότερο «αθώοι» από τους δεύτερους αλλά ούτε και οι δεύτεροι από τους πρώτους. Ας δει ο καθένας στον άλλο τον εαυτό του και ας προσπαθήσει να τον κατανοήσει. Γιατί η Αγάπη είναι επιτακτική ανάγκη και αυτή την Αγάπη ο κόσμος την ξέχασε, οι ομοφυλόφιλοι την ξέχασαν, οι άλλοι την ξέχασαν και πιο πολύ από όλους οι Εσωτεριστές. Η διάκριση σε «ομοφυλόφιλους» και «άλλους» δεν γίνεται επειδή υφίσταται αλλά επειδή έτσι την κατανοείτε. Κατηγορείτε τους ομοφυλόφιλους για διαστροφή της έννοιας του Έρωτα, του σεξ και της Αγάπης και όμως πως μπορείτε να είστε σίγουροι πως εσείς τα κατέχετε ώστε να κρίνετε; Και αν είστε σίγουροι πως τα κατέχετε τότε απορώ περισσότερο πως μπορείτε να κρίνετε.
Το σχέδιο ήταν η φυλή των ανθρώπων να πολλαπλασιαστεί. Δόθηκε η δύναμη του σεξ στους Λεμούριους σαν περίστροφο σε μικρό παιδί. Είχε ληφθεί υπόψη το δίκοπο του μαχαιριού αλλά η ανάγκη ήταν επιτακτική. Δεν στερείς το ποδήλατο από το παιδί για το φόβο του να μην πέσει αλλά το διδάσκεις πως να μην πέσει και αν σε ακούσει. Αν όχι θα πέφτει μέχρι να μάθει το σωστό. Και σε αυτό υπάρχει κατανόηση, γιατί δεν είναι η μη πτώση το ζητούμενο. Διαπιστώθηκε η λανθασμένη χρήση του, όπως σας έχει ειπωθεί. Η τρομερή δύναμη του σεξ «εκτονώθηκε» με τρόπους μη επιθυμητούς, έγινε «το σεξ για το σεξ», όπως θα το περιγράφατε και στην πιο ειδεχθή μορφή του μάλιστα, καθώς στράφηκε ανεξέλεγκτα κατά του οτιδήποτε. Η ιστορία των Σοδόμων και των Γομόρρων περιγράφει ένα πολύ μικρό μέρος της κατάστασης εκείνης και είναι αρκετά επιεικής στην περιγραφή της. Αλλά κωδικοποιεί επίσης το γεγονός πως οι συνήθειες της εποχής εκείνης έχουν κληροδοτηθεί σε μεγάλο βαθμό και στην παρούσα φυλή μέσα από το Νόμο της Ανταπόδωσης. Στη φυλή αυτή το κακό έχει ενταθεί λόγω της συμμετοχής και του νοητικού παράγοντα, ο οποίος έλειπε από τη Λεμούρια φυλή και για αυτό, για όποιον έχει μυαλό, κάνει απόλυτα αναμενόμενη την τιμωρία των πόλεων εκείνων με φωτιά από τον ουρανό. Όποιος έχει μυαλό, επίσης, θα καταλάβει γιατί οι πόλεις αυτές είχαν λίμνη και γιατί η γυναίκα του Λωτ έμεινε στήλη άλατος… και τα προβλήματα των ίδιων των Εβραίων αλλά και του κόσμου ολόκληρου σχετίζονται με την ιστορία εκείνη. Όστις έχει νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του Θηρίου.
Η αλόγιστη χρήση του σεξ είχε σημαντικά αποτελέσματα πάνω στο ατομικό και συλλογικό κάρμα. Οι Λεμούριοι έμαθαν το σεξ, οι Ατλάντιοι που τους ακολούθησαν έπρεπε να μάθουν την Αγάπη. Η αδιάκριτη εκτόνωση του σεξ στο οτιδήποτε εξασθένησε το ανθρώπινο γένος αλλά και του έδωσε τη δυνατότητα να εξελιχθεί και να αυξηθεί. Μια μικρή ανάμνηση της φοβερής εκείνης εποχής διατηρήθηκε στις πολύ μεταγενέστερες αντιλήψεις των ανθρώπων ότι η άγνωστη Αφρική και Ασία κατοικούνταν από πλάσματα μεταλλαγμένα, τρομερές ενώσεις ανθρώπων με ζώα, σωστά τέρατα. Δεν αναφέρομαι στην Αίγυπτο, όπου οι Θεοί είχαν ζωικές μορφές. Ψάξτε και θα βρείτε.
Ένα μέρος από τις συνήθειες εκείνες κληροδοτήθηκε στην Ατλάντια φυλή που, όπως σας έχει ειπωθεί «δομήθηκε» το αστρικό πεδίο και συνέβη ο διχασμός της Μαγείας σε Λευκή και Μαύρη – ο μεγάλος διχασμός που ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Εκείνα τα χρόνια, της Ατλαντίδας δηλαδή, οι πρώτες νόσοι των γεννητικών οργάνων έκαναν την εμφάνισή τους, καθώς και οι ασθένειες του αίματος προς το τέλος της περιόδου εκείνης. Δεν αναφέρομαι στην υλοποίησή τους στο πυκνό υλικό. Όλα αυτά ήταν αναμενόμενα από τους επιτηρητές.
Οι ψυχές των λεμούριων εκείνων, ακολουθώντας την πορεία που σας έχει ειπωθεί, ενσαρκώθηκαν ξανά κουβαλώντας στις πλάτες τους το κάρμα των επιλογών τους. Πολύ συχνά, ωθούμενοι από αρχαίες παρορμήσεις , επανέλαβαν τις ίδιες πράξεις. Προσέξτε: δεν εννοώ ότι επανέλαβαν την ομοφυλόφιλη, αιμομικτική ή κτηνοβατική συμπεριφορά αν και κάποιοι το έκαναν. Εννοώ ότι επανέλαβαν την ίδια τρομερή προσήλωση στο σεξ και στον κορεσμό της κατώτερης φύσης χρησιμοποιώντας το σώμα που κάθε φορά τους δόθηκε. Και ο κύκλος αυτός επαναλήφθηκε πολλές φορές, μέχρι που ορισμένοι πήραν το μάθημα που έπρεπε και απενοχοποιήθηκαν από τα αρχαία τους λάθη. Ας μην κρίνει κανείς τους Λεμούριους. Όχι επειδή συνταυτιζόμαστε με τις πρακτικές τους αλλά γιατί πολλοί από εσάς ζούσατε την εποχή εκείνη και είχατε διαπράξει τα ίδια λάθη. Πόσο σίγουροι είστε ότι δεν τα επαναλαμβάνετε και τώρα;

(συνεχίζεται)

Advertisements