boddysatvaΕάν θα έπρεπε να επιλέξω έναν από τους χριστιανικούς ύμνους ως τον αντιπροσωπευτικότερο της εορτής αυτής, θα ήταν ο «νυν πάντα πεπλήρωται φωτός». Διότι, πράγματι η κεντρική έννοια της γιορτής αυτής είναι το Φως. Στη σημερινή εποχή υπάρχει μεγάλη παρανόηση και χωριστικότητα σε ό,τι αφορά στη γιορτή αυτή. Ένας αριθμός ανθρώπων «κατηγορεί» το Πάσχα ότι είναι μια αποκλειστικά και μόνο εβραϊκή γιορτή, κλεμμένη από τις αντίστοιχες εορτές των αρχαίων λαών και πως ο Ιησούς δεν είναι παρά ένας «απατεώνας», μια ιουδαϊκή επινόηση και ένα «κακέκτυπο» αρχαίων μορφών όπως ο Διόνυσος, ο Απολλώνιος ο Τυανέας και τόσοι άλλοι. Και ενώ είναι με μεγάλη ευκολία που αποδέχονται τη «θεϊκότητα» των μορφών αυτών και την ιστορική ακρίβεια των στοιχείων που για αυτούς υπάρχουν, στον Ιησού «αφήνουν» την απάτη και το ψεύδος. Η ατομικότητα Ιησούς και η ποιότητα Χριστός το γνώριζαν αυτό το ρίσκο και ο ίδιος ο Διδάσκαλος «κοιτούσε» πολύ μακριά στο μέλλον όταν είπε πως θα είναι μακάριοι εκείνοι που δεν θα τον πιστέψουν επειδή τον είδαν. Διότι τότε ο διδάσκαλος Ιησούς δεν μίλησε ως γιός της Μαρίας και του Ιωσήφ αλλά ως Υιός μιας πολύ μακράς σειράς Υιών. Μίλησε ως Βοδδισάτβα, ως όλοι οι προαναφερθέντες μαζί και ακόμη περισσότεροι.
Όλοι αυτοί οι «Χωριστές»
ανήκουν (μιλώντας συμβολικά ) σε μια κατηγορία ενσαρκώσεων οι οποίες έχουν αυτόν ακριβώς το ρόλο να παίξουν: την έκφραση, νοητική, αστρική και φυσική της χωριστικότητας. Δεν θα πρέπει τέτοιοι άνθρωποι να σας ξεγελούν: στην πραγματικότητα δεν αγαπούν καν αυτό που υπερασπίζονται, παρά το ότι δείχνουν. Είναι στη φύση τους η διαστρέβλωση και θα την εκφράσουν και σε εκείνο που δείχνουν πως θαυμάζουν. Όμως, επειδή το Έλεος είναι απέραντο, η χωριστικότητα την οποία εκφράζουν θα λειτουργήσει με διαφορετικό τρόπο στο μέλλον: η ανθρωπότητα θα την αντιληφθεί, θα την αποδοκιμάσει και εξαιτίας της επιτέλους θα ενωθεί σε ένα σώμα, μια καρδιά και με «ηγέτη» το Χριστό θα πορευθεί σε επιπλέον μονοπάτια μαθητείας και υπηρεσίας.
Εδώ και αρκετό καιρό μια «σπορά» ενσαρκωμένων Εγώ που σχετίζονται με τη Θεραπεία «φυτεύτηκαν» στη γη. Ένας σημαντικός αριθμός από αυτούς διέπονται από την 4η Ακτίνα και αναμένεται να προσφέρουν την υπηρεσία τους κατευθυνόμενα σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το μεγαλύτερο μέρος από αυτά τα Εγώ ενσαρκώθηκαν μετά την περίοδο της «σεξουαλικής επανάστασης» και μάλιστα σε χώρες που βρίσκονται κοντά εκατέρωθεν του κεντρικού άξονα της γης αν και διάσπαρτοι βρίσκονται σε όλα τα έθνη. Ανήκουν και στα δύο φύλα, σε όλες τις θρησκείες, πολιτικές και λοιπές κινήσεις και σε όλους τους λαούς. Ο αριθμός τους αποτελεί παράγωγο του 7 και ανέρχεται σε μερικές χιλιάδες, αριθμός ούτε πολύ μεγάλος ούτε πολύ μικρός. Σε αυτούς οι άνδρες είναι λίγο περισσότεροι αλλά αυτό, όπως πρέπει να γίνεται κατανοητό, δεν συμβαίνει για τους γνωστούς στους ανθρώπους σεξιστικούς λόγους. Κρίθηκε απαραίτητο ο καθένας και η καθεμιά από αυτούς να φέρουν επάνω τους τα στίγματα της ασθένειας διότι εκείνος που έχει πονέσει κατανοεί καλύτερα εκείνον που πονάει και μέσα από αυτό θα πραγματοποιηθεί το κάρμα τους. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν λάβει τη 2η μύηση και αρκετοί την 3η. Για τους υπόλοιπους δεν θα αναφερθεί κάτι προς το παρόν. Οι θεραπευτικές τους «ιδιότητες» βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση στο μεγαλύτερο μέρος τους αλλά θα «ξυπνήσουν» και εν μέσω προσωπικών και συλλογικών αμφιβολιών ο μυστικός αυτός «στρατός» θα ξυπνήσει και στο όνομα του μεγαλύτερου Θεραπευτή θα επιτελέσει το ρόλο του και το Κάρμα θα αποδοθεί.
Μιλώ προς όλους τους αμφισβητίες του έθνους σας κυρίως αλλά και στους αμφισβητίες που προέρχονται από όλες τις φυλές και που θεωρούν τη γιορτή που σύντομα θα γιορτάσετε ως έναν ακόμη ευσεβή πόθο και ως μια ακόμη εκδήλωση της θρησκοληψίας του «αμόρφωτου» λαού. Είμαι εδώ για να τους διαβεβαιώσω πως όλοι εμείς είμαστε εδώ για να γίνουμε η ορατή, αντικειμενική εκδήλωση αυτών των ευσεβών πόθων. Είμαστε εδώ για να αναστηθούμε (με την εσωτερική έννοια) όσο εκείνοι επιθυμούν να πεθάνουν. Διαλέξαμε τη Ζωή γιατί θυμηθήκαμε πως είμαστε Φως και Φως και Ζωή είναι δυο όψεις του ίδιου πράγματος αλλά γνωρίζουμε πως, ακριβώς όπως η γιορτή αυτή δείχνει, ο δρόμος περνάει μέσα από το Σταυρό. Δεν αναφέρομαι  στη συλλογιστική που ακολουθεί ένα μέρος Θεολόγων και Ιερωμένων, αναφέρομαι στο Σταυρό που μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει, που μέσα στην ίδια τη Δημιουργία υπάρχει και που περιμένει να επιλεγεί για να οδηγήσει μετά εκεί που, όπως έχει σοφά ειπωθεί, «Η Νιρβάνα δεν είναι παρά μόνο η αρχή».
Μπορείτε, συνεχίζοντας την αναφορά μου στους εκφραστές της χωριστικότητας, να ψάχνετε να αιτιολογήσετε την ύπαρξη του «Αγίου Φωτός», μπορείτε να συνεχίζετε να ψάχνετε Τάφο και Οστά αλλά όπως ο Άγγελος θα σας απαντήσω: «Ηγέρθη! Ουκ έστιν ωδε, ιδε ο τόπος όπου εθηκαν αυτον». Ψάχνετε οστά ενός που ζει, ψάχνετε Τάφο ενός που δεν σας εγκατέλειψε ποτέ. Ψάχνετε στους νεκρούς έναν Ζωντανό Άνθρωπο. Ψάχνετε κάποιον άλλο, ενώ αυτός ο άλλος πρέπει να είστε εσείς. Οι άνθρωποι τους οποίους αποκαλείτε «αμόρφωτους» και «θρησκόληπτους» το έχουν αντιληφθεί πολύ περισσότερο αυτό από εσάς τους ίδιους. Για αυτό το Πάσχα θα αποτελέσει στο μακροπρόθεσμο μέλλον μια από τις Παγκόσμιες Εορτές. Διότι ο Χριστός δεν ανήκει σε κανένα άλλο έθνος εκτός από το έθνος της ανθρωπότητας.
Ποιά θαύματα Ανάστασης επιτέλεσε ο Διδάσκαλος; Της κόρης του Ιάειρου, του υιού της χήρας και του Λαζάρου, του αδερφού της Μαρίας και της Μάρθας. Τρεις Αναστάσεις σε ένα νεαρό κορίτσι, ένα νεαρό αγόρι και έναν ενήλικα άνδρα. Τρεις Αναστάσεις στην οικογένεια ενός άρχοντα, μιας χήρας και δυο αδερφών. Η κόρη του Ιάειρου συμβολίζει την ανθρωπότητα στα πρώτα της δειλά βήματα στην Ατραπό. Ο υιός της χήρας την ανθρωπότητα στη συνειδητοποιημένη μαθητεία και ο Λάζαρος την ώριμη ανθρωπότητα. Η Ανάσταση αφορά όλες τις φυλες που έως τώρα πέρασαν από τον πλανήτη αυτό. Ο Άρχοντας συμβολίζει την Αρχή του Αρσενικού που έχει μέσα της τη δύναμη της Δημιουργίας, τη Δημιουργική Ώθηση. Η χήρα την Αρχή του Θηλυκού που συντηρεί τις Μορφές αλλά μόνη της δεν μπορεί να τις δημιουργήσει και είναι «χήρα», όπως μόνος είναι και ο Άρχοντας. Οι δυο αδερφές, Μαρία και Μάρθα συμβολίζουν το Πνεύμα και την Ύλη αντίστοιχα που αδερφός τους είναι ο ώριμος Λάζαρος. Η προγενέστερη ιστορία της επίσκεψης του Ιησού στο σπίτι των αδερφών αυτών και η αγανάκτηση της Μάρθας εκφράζουν αφενός τη «διαμάχη» της ύλης και του Πνεύματος και της τελικής τους συμφιλίωσης μέσα από τη μεσολάβηση του Υιού του Θεού. Οι Τρεις αυτές Αναστάσεις εκφράζουν το «θρίαμβο» της Ζωής και την κυριαρχία του Ανθρώπου (ας γραφτεί με κεφαλαίο για να υποδηλώσει τον ολοκληρωμένο άνθρωπο) πάνω σε ολόκληρη τη Δημιουργία που αυτός αντιλαμβάνεται. Η επισήμανση του Διδασκάλου ότι το κορίτσι «κοιμάται και δεν πέθανε» αποτελεί την επιβεβαίωση του νόμου των μετενσαρκώσεων(την οποία τόσο πολυ κάποιοι επιθυμούν).
Γιατί αυτή η εορτή να προκαλεί έστω και τη μικρότερη πιθανή συγκίνηση ακόμη και σε εκείνους που δεν ασπάζονται το χριστιανισμό; Μα γιατί το Πάσχα δεν αφορά μόνο τους χριστιανούς. Ας προβληματιστείτε λίγο σχετικά με την παραπάνω δήλωση. Δεν θρηνεί κανείς έναν ακόμη νεκρό αλλά πιστεύει κι ελπίζει σε έναν ΖΩΝΤΑΝΟ που, ανάμεσα σε άλλους σωτήρες, ήταν ο πρώτος που απόλυτα συνειδητά και με πλήρη επίγνωση της πράξης του επέλεξε την Ατραπό της Θυσίας για να εκφράσει την ενωτική Ακτίνα, εκείνη που δομεί τα Σύμπαντα. Δεν ήταν ένας θρίαμβος κατά του θανάτου, όπως συχνά λέγεται αλλά μια επιβεβαίωση της Ζωής ως Αρχής και μιας σωστής τοποθέτησης του Θανάτου στον κόσμο της Μάγια.
Διαλέξτε την Αγάπη και θα κινητοποιήσετε μια από τις μεγαλύτερες Δυνάμεις που υπάρχουν.

Advertisements