Μεταφυσικές συνομιλίες (μέρος 3ο)

2 Σχόλια

Ανθρωπότητα

Σε τι επίπεδα βρίσκεται η Ανθρωπότητα στην εποχή μας; Κρίνονται ως ενθαρρυντικά ή ως απογοητευτικά;

Κοίταξε παντού γύρω σου. Θα δεις πόλεμο, θάνατο, αρρώστεια, μοναξιά και μίσος. Δεν θα έχεις άδικο, λοιπόν, αν κρίνεις απογοητευτική την κατάσταση, γιατί κρίνεις από την περιορισμένη οπτική γωνία, καθώς και από τις εικόνες που εσκεμμένα σου προβάλλονται. Βλέπεις την επιφάνεια και είναι μια αληθινά διαταραγμένη επιφάνεια. Εκείνοι όμως που βλέπουν σε βάθος ανθρώπινου χρόνου και σε βάθος κατανόησης, χωρίς να αμφιβάλουν για το δύσκολο της περίστασης, γνωρίζουν ότι αυτές είναι οι ταραχές πριν τη νηνεμία. Η ανθρωπότητα, διαμέσου αντιξοοτήτων προοδεύει κι εξελίσσεται αλλά είναι πολλά ακόμη εκείνα που πρέπει να γίνουν και προς αυτή την κατεύθυνση εργάζονται δυνάμεις ορατές και αόρατες. Η ανθρωπότητα, μέσα στα είκοσι επόμενα χρόνια θα υποστεί τα αποτελέσματα μιας σημαντικής διεύρυνσης της συνειδητότητάς της. Δεν θα λάβει μύηση ωστόσο πριν περάσει ακόμη αρκετός καιρός. Πάντως ήδη πρέπει να διαπιστώνεις ότι η συνειδητότητά της έχει επεκταθεί αλλά αυτό είναι η πρώτη μόνο φάση.
Το ανθρώπινο βασίλειο ρυθμίζεται έντονα από την 4η Ακτίνα και αυτό σημαίνει πως υφίσταται όλες τις επιδράσεις της και τις δύο της φαινομενικές όψεις. Έχει πάρα πολύ καιρό ακόμη μπροστά της για να επιτύχει την αρμονία, προς το παρόν αρκείται στη διαμάχη και δεν εκπέμπει τον ήχο του Άλφα με το σωστό του τόνο. Παρά ταύτα σημαντικά βήματα έχουν γίνει και θα γίνουν και άλλα ακόμη. Είναι ορατά στην καθημερινότητά μας, σε μικρές – φαινομενικά – πράξεις και αντιδράσεις, από το πιό μικρό παιδί ως τον περισσότερο συνειδητοποιημένο ενήλικα.
Το μεγάλο μάθημα που σε αυτό τον κύκλο οφείλει να μάθει η ανθρωπότητα είναι η Αγάπη και δειλά δειλά προς αυτή την κατανόηση οδεύει εν μέσω θρήνων και οδυρμών, τόσο στο επίπεδο των διαπροσωπικών σχέσεων όσο και στο επίπεδο της συλλογικής ανθρωπότητας. Η κατανόησή της της Αγάπης είναι προς το παρόν παιδαριώδης, παρά μερικές φωτεινές εξαιρέσεις αλλά πολλή εργασία γίνεται σε αυτή την κατεύθυνση και υπάρχουν σοβαροί λόγοι εξ αιτίας των οποίων κρίνεται ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται σε καλό δρόμο αν και ακόμη καρκινοβατεί και υπολείπεται σημαντικά σε ανάπτυξη.

Επανέρχομαι στο ζήτημα των ομοφυλοφίλων και ζητώ μια επιπλέον τοποθέτηση…

Ειπώθηκαν αρκετά στο κείμενο «μια εσωτερική προσέγγιση της ομοφυλοφιλίας. Ήταν ένα αρκετά τολμηρό κείμενο αλλά ταυτόχρονα ένα ρίσκο που έπρεπε να παρθεί και την ίδια στιγμή μια νουθεσία ως προς τους αυτοαποκαλούμενους εσωτεριστές που κλείνονται πίσω από φράσεις και διδασκαλίες άλλων και τις αναπαράγουν χωρίς ποτέ να διαλογιστούν γύρω από αυτές. Ας γίνει απολύτως ξεκάθαρο ότι κανείς δεν είναι εσωτεριστής όταν αναπαράγει απόψεις άλλων και όταν τις χρησιμοποιεί με χωριστικό τρόπο χωρίς να διαλογίζεται για αυτές. Μπορεί να εχει αποστηθίσει οποιαδήποτε διδασκαλία σε οποιοδήποτε ιερό βιβλίο και να ψάχνει με αγωνία να βρει το απόσπασμα που, κατά τη γνώμη του «απαντάει» σε μια δεδομένη κατάσταση. Αυτή είναι μια λάθος προσέγγιση και γνωρίζω πως την είχες κάνει κι εσύ στο παρελθόν με την Αγία Γραφή των χριστιανών. Μέσα από μια τέτοια πλανημμένη τακτική, ο κόσμος βρίσκει πως ο Ιησούς, για παράδειγμα, δεν μίλησε επί παντός του επιστητού. Δεν είναι έτσι. Μίλησε για τις βασικές αρχές, οι οποίες προσαρμόζονται στις εκάστοτε συνθήκες της κοινωνίας και του πολιτισμού που διαμορφώνεται και δεν ήταν δυνατό να αναφερθεί σε καταστάσεις συγκεκριμένες που δεν υπήρχαν στην εποχή του.
Γνωρίζω καλά πως αρκετούς ξένισε η αναφορά μου στο ότι η ανθρωπότητα καθίσταται ανδρόγυνη διότι σε μια άλλη διδασκαλία έχει ειπωθεί πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Όταν ειπώθηκε κάτι τέτοιο, η ανθρωπότητα βρισκόταν σε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Ας πούμε ότι δεν ήταν έτοιμη και τα χρόνια που ακολούθησαν το απέδειξαν: υπήρξε μια εκρηκτική αύξηση της σεξουαλικής απελευθέρωσης, με υπερβολικό τρόπο και μια συνοδός αύξηση των σεξουαλικών νοσημάτων. Η ανθρωπότητα αργά και παιδαριωδώς δοκίμασε τις δυνάμεις της στο σεξ και το αποτέλεσμα της ανισόρροπης αυτής κατάστασης, όπως και της συνδυασμένης της επίκλησης, ήταν η εμφάνιση μιας σειράς σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων. Τώρα έχουν περάσει αρκετές δεκαετίες και όσο το χρονικό αυτό διάστημα είναι ασήμαντο για εκείνους που κατοικούν στα εσωτερικά πεδία, εντούτοις είναι σημαντικό για μια ανθρωπότητα που βραδέως καθίσταται περισσότερο νοητική. Τώρα, λοιπόν, είναι πιο κατάλληλη στιγμή για να ειπωθούν πράγματα που τότε δεν θα πρόσφεραν τίποτα περισσότερο παρά μια συνεισφορά σε μια ανισορροπία.
Με το κείμενό μου εκείνο, λοιπόν, δεν είχα πρόθεση να υπερασπιστώ μια σεξουαλική επιλογή αλλά πονεμένους ανθρώπους που δεν βρίσκουν κατανόηση πουθενά, ούτε καν στους Εσωτεριστές που θα όφειλαν να κατανοούν περισσότερο. Αντί αυτού, όμως, εκείνοι γίνονται εξαιρετικά επικριτικοί απέναντι σε παιδιά του Θεού και στα ανόητα εξωτερικά τυπικά μερικών από αυτούς η ομοφυλοφιλία αποτελεί εμπόδιο χορήγησης «βαθμών» και «τίτλων» αλλά και αποδοχής στις εσωτερικές τους ομάδες. Θα σας έκανε μεγάλη εντύπωση εάν σας έλεγα πως ανάμεσά σας κυκλοφορούν άνθρωποι που έχουν λάβει μύηση αλλά είναι ομοφυλόφιλοι; Η συμπεριφορά σας αυτή είναι που έχει οδηγήσει ένα μεγάλο μέρος από αυτούς να δηλώνουν άθεοι και αυτό για μένα είναι ένα πεδίο δοκιμασίας δικής μου: η πρόκληση όχι του να δηλώσουν την πίστη στο Θεό κάποιας θρησκείας αλλά η βεβαιότητα πως δεν είναι μόνοι και πως υπάρχει φροντίδα και για αυτούς, χωρίς να είναι καταραμένοι και να αποκλείονται από το 5ο Βασίλειο. Δεν έχω σκοπό, λοιπόν να επικροτήσω ή να καταρρίψω μια συγκεκριμένη σεξουαλική πρακτική – αυτό, σε αυτή τη φάση, δεν με ενδιαφέρει. Ούτε και να ισχυριστώ ότι μιλώντας για ανδρόγυνη πορεία της φυλής εννοώ την τέλεση από όλους ανδρόγυνων σεξουαλικών συμπεριφορών. Μιλώ για την πορεία της ανθρωπότητας, ωστόσο, στην κατάσταση της ισορροπίας των φύλων μέσα στο ίδιο άτομο. Οι επερχόμενες φυλές θα διαφέρουν λίγο ως προς τα φαινοτυπικά χαρακτηριστικά του φύλου, καθώς η Σύνθεση θα προελαύνει ολοένα και περισσότερο και λίγο, σε λεπτά σημεία θα διαφέρει ο άντρας από τη γυναίκα, καθώς θα εκφράζεται ισχυρότερα η αληθινή φύση της Ψυχής που δεν είναι ούτε αρσενική ούτε θηλυκή. Αυτή τη μεγαλειώδη στιγμή και κατάσταση εκφράζουν οι ομοφυλόφιλοι άντρες και γυναίκες αλλά πολύ ατελώς ακόμη. Θα περάσουν από αυτό το απαραίτητο στάδιο εκπαίδευσης, ωστόσο και θα ετοιμαστούν, διότι ακόμη είναι ανέτοιμοι. Θα πρέπει, λοιπόν, να δείτε με άλλο μάτι τη σταδιακή εξαφάνιση των χαρακτηριστικών, βιολογικών και ψυχολογικών του φύλου, που τόσο ενοχλεί τους ακραία συντηρητικούς.

Η σημερινή, παγκόσμια οικονομική κρίση, τι ρόλο έχει να παίξει στην εκπαίδευση της ανθρωπότητας;

Οτιδήποτε έχει παγκόσμια κλίμακα έχει και παγκόσμιες συνέπειες. Ό,τι αντιμετωπίζετε ως σύνολο σας εκπαιδεύει και ως σύνολο. Τα χρήματα, όπως γνωρίζεις, δεν είναι παρά ενέργεια σε συμπύκνωση. Η οικονομική κρίση, λοιπόν, δεν είναι παρά ανωμαλία στη διαχείρηση της ενέργειας, πρόβλημα στη διακίνησή της και αποτελεί έναν πειραματισμό στο να εκπαιδευτείτε να τη χειρίζεστε. Η περίοδος αυτή θα αργήσει να τελειώσει και την ακολουθούν άλλες δύο κρίσεις: η μία θα είναι κρίση κοινωνική και η άλλη θα σχετίζεται με κάποια ασθένεια σε παγκόσμιο πεδίο. Μετά την τριπλή αυτή δοκιμασία η ανθρωπότητα θα βρεθεί προ των πυλών της μύησης και θα είναι πιο κοντά στο στόχο της.
Ήδη, τόσο η οικονομική κρίση όσο και η ασθένεια της γρίπης, στην οποία δώσατε περισσότερη σημασία από όση έπρεπε, σας ανάγκασε για μια ακόμη φορά να λειτουργήσετε ως ομάδα, παρά τις όποιες διαφορές σας και την αδυναμία ακόμη προσέγγισης των συνανθρώπων σας. Βρέθηκε επίσης άλλο ένα σημείο επαφής – η ανάγκη σας να προστατεύσετε το περιβάλλον, μια ανάγκη αγνή στα θεμέλιά της αλλά την οποία εξωτερικεύετε επίσης με λανθασμένο τρόπο. Ωστόσο ακόμη και οι αποτυχίες είναι κατανοητές και μέρος του σχεδίου ή απαραίτητο στάδιό του.
Η συνδυασμένη επίδραση των κρίσεων θα είναι η κατανόηση εκ μέρους σας ότι δώσατε σημασία εκεί που δεν έπρεπε. Θα διανύσετε μια περίοδο εσωστρέφειας σε παγκόσμιο επίπεδο και επαναπροσδιορισμού των αξιών της ζωής σας αλλά στο τέλος θα βγείτε νικητές.

Ακούγονται λίγο δύσκολο να συμβούν όλα αυτά μέσα σε έναν κόσμο που ουσιαστικά δεν τον ενώνει καμία παγκόσμια συμφορά. Σε πολλά μέρη του κόσμου εξακολουθούν οι πόλεμοι και οι καταστροφές.

Είναι επώδυνος και ανηφορικός ο δρόμος του Γολγοθά. Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι παρά η όψη της προσπάθειας επέκτασης της περιφέρειας. Αυτή είναι η δράση του Δακτυλίου Χάους στον κόσμο, το νοούμενο «κακό», που ακόμη δεν κατανοείτε. Υπάρχει μια απόκρυφη γνώση, την οποία ελάχιστοι κατέχουν σε αυτό τον πλανήτη. Θα την ονομάσω «εσωτερική γεωπολιτική» αλλά ελάχιστα θα πω για αυτήν γιατί μια τέτοια γνώση θα τη χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι για σκοτεινούς σκοπούς και όχι για την επίτευξη σύνθεσης και κατανόησης.
Σε κάθε δημιουργημένο κράτος υπάρχει ένας σταυρός, ο οποίος αποτελείται από δυο τρίγωνα, ισοσκελή ή ισόπλευρα. Οι τέσσερις πλευρές του σταυρού αντιστοιχούν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και στα πιο απομακρυσμένα όρια του κράτους. Στις κορυφές του σταυρού αυτού (που έχει σημασία ότι σε άλλες περιπτώσεις είναι ισοσκελής και σε άλλες σταυρούς θυσίας) «τοποθετούνται»4 ενσαρκωμένοι (σε λίγες περιπτώσεις και μη ενσαρκωμένοι) άνθρωποι. Καθένας από αυτούς εκφράζει τις ποιότητες μιας από τις 4 Ακτίνες ιδιότητας. Στον οριζόντιο ή κάθετο άξονα του σταυρού, τα Εγώ που έχουν ενσαρκωθεί ή όχι εκφράζουν επίσης την Ακτίνα ιδιότητας που σχετίζεται εντονότερα με μια από τις τρεις Ακτίνες όψης. Έτσι, μαζί με το Εγώ που βρίσκεται στο σημείο ένωσης των πλευρών του Σταυρού, εκφράζονται όλες οι Ακτίνες σε ένα κράτος: η πλευρά στην οποία τα Εγώ εκφράζουν τις Ακτίνες όψης (που μπορεί να είναι η οριζόντια ή η κάθετη) είναι και η πλευρά που συμβολίζει την κατάσταση του κράτους στο τώρα, ανάλογα με τις ακτίνες των τριών Εγώ που βρίσκονται πάνω σε αυτό τον άξονα. Για παράδειγμα, εάν τα Εγώ της πλευράς αυτής βρίσκονται στην 1η, 3η και 5η Ακτίνα, οι ποιότητες αυτών των Ακτίνων ρυθμίζουν τη ζωή, τη δράση και τις ποιότητες του κράτους αυτού.
Από την ένωση των άκρων του Σταυρού αυτού σχηματίζονται δύο τρίγωνα, ένα πάνω κι ένα κάτω. Οι Ακτίνες που βρίσκονται στο επάνω τρίγωνο εκφράζουν, μιλώντας απλοϊκά, τις Ακτίνες που θα παίξουν ρόλο στην εξέλιξη του κράτους στο μέλλον: είναι, εν πολλοίς, το μάθημα που θα πρέπει το κράτος αυτό να διδαχθεί για να εξελιχθεί. Το κάτω τρίγωνο εκφράζει τα διδάγματα του παρελθόντος, τις καταβολές του κράτους και ό,τι έχει κερδηθεί από τους αιώνες της εκπαίδευσης.
Όλα αυτά ακούγονται πολύ μπερδεμένα αλλά εσκεμμένα ορισμένες γνώσεις παραλείπονται αλλά θα αποκαλυφθούν στο μέλλον, όταν οι συνθήκες θα είναι ευνοϊκότερες. Εδώ έγιναν μερικές νύξεις μόνο. Για την Ελλάδα, που προφανώς σε ενδιαφέρει περισσότερο, μπορώ να σου πω ότι στην παρούσα φάση ο Σταυρός είναι Σταυρός θυσίας, ενώ παλιότερα ήταν ισοσκελής (οι Σταυροί μπορούν να μεταβάλλονται, όπως και τα τρίγωνα βάσει ορισμένων συνθηκών που δεν αποκαλύπτονται). Στην τωρινή εποχή, λοιπόν, ο Σταυρός έχει ως 4 άκρες του (χωρίς να γίνει αναφορά στα ακριβή γεωγραφικά σημεία του τόπου ενσάρκωσης των Εγώ): 1) την περιοχή της βόρειας Ελλάδας δεξιότερα του νομού Θεσσαλονίκης κι εκτός από αυτόν 2) την Κρήτη, κάπου στα όρια των νομών Χανίων και Ρεθύμνου 3)συγκεκριμένο νησί της Δωδεκανήσου 4) Δυτική Ελλάδα σε νησί των Επτανήσων. Εστιακό σημείο είναι η Αττική και τα πέριξ αυτής αλλά το Εγώ εκείνο δεν βρίσκεται σε ενσάρκωση και δεν έχει φύλο. Τα υπόλοιπα 4 είναι 2 άντρες και 2 γυναίκες και ο ένας λειτουργεί ως πολικό αντίθετο του άλλου. Οι Ακτίνες που εκφράζονται μέσω των 4 αυτών σημείων (και του 5ου εστιακού) δεν αποκαλύπτονται, μπορεί όμως κανείς με προσέγγιση να τις βρει αν μελετήσει λίγο τα χαρακτηριστικά των περιοχών αυτών, τα επιτεύγματα που με αυτές σχετίζονται και τις αντιλήψεις που στις περιοχές εκείνες επικρατούν.
Το γεγονός ότι 3 από τα συνολικά σημεία εκφράζουν από δύο Ακτίνες το ένα δεν πρέπει να σας μπερδέψει καθώς από τη διπλή αυτή Ακτινική επίδραση η συγκεκριμένη Ακτίνα ιδιότητας σχετίζεται στενά με την Ακτίνα Όψης που κυριαρχεί…

Advertisements

Μεταφυσικές συνομιλίες (μέρος 2ο)

9 Σχόλια

Ειδικό μέρος

Βρισκόμαστε σε πόλεμο με τον κατώτερο εαυτό μας; Πολλές σχολές φιλοσοφίας θεώρησαν το σώμα φυλακή από την οποία πρέπει να απαλλαγούμε…

Χρειάζεται προσοχή στο σημείο αυτό. Σας έχει ειπωθεί ότι το σώμα, η πυκνή ύλη, δεν είναι Αρχή αλλά Αυτόματο και αυτή είναι μια σωστή διδασκαλία. Σας έχει επίσης ειπωθεί πως δεν πρέπει κανείς να στρέφεται στην καθημερινότητα και στις επιταγές του κατώτερου εαυτού (ή προσωπικότητας) αλλά να έχει την προσοχή του στραμμένη στο Πνεύμα και αυτά είναι επίσης σωστά αλλά προσοχή χρειάζεται. Η βούληση της Απόλυτης Ύπαρξης ήταν να εκδηλωθεί, να κατέλθει στο επίπεδο της πυκνής ύλης και μέσα από αυτήν να εκφραστεί και αυτό γίνεται για έναν αμέτρητο αριθμό αιώνων τώρα. Την ύλη τη διατρέχει η Ζωή, όπως αναφέρεται στη Μυστική Δοξασία και ό,τι διατρέχεται από Ζωή είναι Άγιο, γιατί Άγιος είναι ο δωρητής της και Άγιο επίσης το δώρο Του. Για το λόγο αυτό η τριπλή προσωπικότητα δεν είναι άξια περιφρόνησης. Αντίθετα, οι προσπάθειες όλων στρέφονται προς την εξύψωσή της και την απορρόφησή της από το Εγώ. Απορρόφηση σημαίνει «νοήμων μίξη» και όχι εξαφάνιση. Σημαίνει εξαγνισμό δια πυρός και όχι αφανισμό. Σημαίνει ενεργητική χρήση των συστατικών της προς εξύψωση και τελειοποίηση. Αν υπάρχει, λοιπόν, κάποιος πόλεμος, σε αυτό συνίσταται. Εάν υπάρχει φυλάκιση είναι προσωρινή και ο εγκλεισμός αυτός της ψυχής σε ένα αυτόματο και σε μια προσωπικότητα είναι μέρος του Θείου Σχεδίου και για το λόγο αυτό δεν είναι κακό. Οι εκφράσεις που αναφέρεις μεταδίδουν την αγωνία του ανθρώπου που προσπαθεί να λειτουργήσει ως Ψυχή και είναι κατανοητές από την πλευρά της αγωνιώδους αυτής δύσκολης προσπάθειας. Η φύση της Ψυχής όμως είναι συνθετική και αγαπητική. Αν μπορώ να μιλήσω λογοτεχνικά, θα έλεγα πως η Ψυχή αγαπάει την εκάστοτε προσωπικότητα. Την κατανοεί και δεν τη μισεί αλλά ακριβώς όπως ένας γιατρός θα χρειαστεί να γίνει «κακός» επιφέροντας τον πόνο προκειμένου να θεραπεύσει, έτσι και η Ψυχή  «αδιαφορεί» για τις περιπέτειες και τους πόνους της προσωπικότητας, γνωρίζοντας πως σε βάθος χρόνου και μετά από πολλαπλές ενσαρκώσεις αυτή θα στραφεί προς το Αιώνιο, το Ωραίο και το Αληθινό. Έχετε υπόψη σας πως αυτή η λεγόμενη από πολλούς «σύγκρουση» ή «πόλεμος» μεταξύ της Ψυχής και της Προσωπικότητας είναι μια ακόμη έκφραση της δυαδικότητας που πρέπει να οδηγηθεί στη σύνθεση. Ο Ισαάκ πολέμησε με τον Άγγελο του Κυρίου ολόκληρη τη νύχτα αλλά το πρωί συμφιλιώθηκαν. Έτσι λοιπόν και το σώμα, για το οποίο με ρωτάς είναι ο φορέας για την εκδήλωση της Ψυχής, ο Ναός του Πνεύματος που θα συντριβεί αλλά σε τρεις ημέρες θα χτιστεί ξανά. Η πρώτη ημέρα διδασκαλίας του Ιησού στον κάτω κόσμο, κατά τη χριστιανική παράδοση, στην ουσία ήταν διδασκαλία επί της χρήσης του πυκνού υλικού και του αιθερικού σώματος, η δεύτερη η ορθή χρήση της αστρικής επιθυμίας και η τρίτη και τελευταία η αρμονική συνεργασία του νοητικού περιβλήματος. Μετά το πέρας των τριών αυτών κατακτήσεων ο ναός οικοδομείται ξανά και ο Άνθρωπος ανα-σταίνεται.
Κατά τα άλλα σαφώς και αυτή η διαδικασία είναι επώδυνη και συναντά την τρομερή αντίσταση των δυνάμεων της ζωώδους ψυχής. Ο έλεγχος που τείνει να αποκτήσει η Ψυχή, όμως, δεν είναι η επιθυμία ενός δικτάτορα για εξουσία αλλά η επιθυμία του μέρους να επιστρέψει στο όλον, με άλλα λόγια είναι έκφραση της ίδιας της φύσης της, που είναι η ελκτική δύναμη της Αγάπης.

Επομένως ποιά είναι η θέση σου τόσο απέναντι στους αρχαίους Έλληνες, με την ιδιαίτερη φροντίδα που έδειχναν στο θνητό σώμα όσο και απέναντι σε φονταμενταλιστές χριστιανούς που, όχι απλά το περιφρονούσαν αλλά και το τραυμάτιζαν;

Και οι δύο συνιστούν τις ακραίες εκφράσεις της δυαδικότητας. Οι μεν πρώτοι λάτρευαν το σώμα οι δε δεύτεροι το περιφρονούσαν. Οι πρώτοι θεωρούσαν πως ένα υγιές σώμα «φιλοξενεί» έναν υγιή νου, οι δεύτεροι πίστευαν πως ο Νους δεν χρειάζεται τους περιορισμούς ενός σώματος. Θα έλεγα πως η σοφία κρύβεται στην ισορροπία: το σώμα του κανείς πρέπει να το φροντίζει ως το όχημα εκδήλωσης της ψυχής. Να μην το εκθέτει σε σημαντικούς κινδύνους και φθορές αλλά ταυτόχρονα να μην εστιάζεται αποκλειστικά στη συντήρηση και διαμόρφωσή του για σκοπούς ματαιοδοξίας. Είναι ένα λεπτό νήμα αυτό το τελευταίο και θα πρέπει να το προσέξετε και ιδιαίτερα οι άνθρωποι που δεν είναι τόσο εσωτερικά αναπτυγμένοι αλλά πασχίζουν για αυτό. Όσο λιγότερος είναι ο ψυχικός έλεγχος στην προσωπικότητα τόσο οι αντιξοότητες του σώματος επιδρούν δυσμενώς στην αποκαλούμενη απλοϊκά ψυχική σφαίρα – στην ουσία αναφέρονται στη ζωική ψυχή και όχι στο Θεϊκό σπινθήρα ή την Ψυχή στο επίπεδό της – . Για το λόγο αυτό βλέπουμε συχνά σε μαθητευόμενους η σωματική ανισορροπία να επιφέρει σοβαρές δυσλειτουργίες της συμπεριφοράς. Μέχρι να κατακτηθεί ένας σημαντικός βαθμός ελέγχου από την ψυχή στην κατώτερη φύση, το σώμα πρέπει να φροντίζεται έως του σημείου απλά να επιτελεί ομαλά τις λειτουργίες του. Αργότερα, σε προχωρημένα στάδια μαθητείας και ιδιαίτερα στους μυημένους, ο ψυχικός έλεγχος είναι τόσο μεγάλος που οι δυνάμεις της ψυχής το συντηρούν και παραμένει εξίσου ισχυρό σε πείνα, σε νηστεία και σε άλλες αντιξοότητες της ανθρώπινης ζωής.

Ωστόσο η ασθένεια είναι ένα δεινό από το οποίο δεν ξεφεύγει κανείς…

Για την ασθένεια έχει δοθεί αρκετή διδασκαλία και λίγα έχω να προσθέσω εγώ συμπληρωματικά μάλλον παρά επιπλέον πληροφορίες. Η ασθένεια είναι αποτέλεσμα κακής ισορροπίας, όπως σας έχει ειπωθεί αλλά οι αιτίες της βρίσκονται κρυμμένες σε μια σειρά από δεδομένα που χάνονται στις απαρχές της Δημιουργίας. Δυστυχώς, παρά το γεγονός ότι τα εσώτερα αίτιά της είναι πολλά και δυσνόητα από εσάς, ωστόσο μερικοί εξακολουθούν να θεωρούν την ασθένεια ως κριτήριο αγιότητας : θεωρούν πως ο ασθενής πάντοτε είναι κάποιος που η πίστη του δεν είναι ορθή ή ισχυρή. Ορισμένοι άλλοι θεωρούν το αντίστροφο: ότι ο ασθενής είναι εκείνος που «δοκιμάζεται» από το Θεό και του οποίου η πίστη φτάνει μέχρι του σημείου αγιότητας. Αυτές είναι απλοϊκές σκέψεις. Η ασθένεια δεν σχετίζεται με την πίστη αλλά σε σημαντικό βαθμό έχει να κάνει με το κάρμα. Αρρωσταίνει εξίσου ο «πιστός» όσο και ο «άπιστος», ο καθημερινός άνθρωπος όσο και ο «άγιος» (δικοί σας όροι αυτοί, όχι δικοί μου). Και είναι πάλι κάποιοι που προσδοκούν από την ασθένεια την εκδήλωση ενός «θαύματος» ως απόδειξη πίστης ή αγιότητας. Η σήψη του νεκρού Στάρετς στους Αδερφούς Καραμάζοφ είναι μια πολύ καλή παρουσίαση της εσφαλμένης «πίστης» των ανθρώπων: όλοι περιμένουν από το νεκρό Στάρετς να εκδηλώσει την Αγιότητα με την οποία έζησε μέσα από τη σωματική αφθαρσία και την ευωδία του νεκρού σώματος, εκείνο όμως σαπίζει όπως σε κάθε άλλο άνθρωπο.
Παρά ταύτα, θα έλεγα πως η ασθένεια δεν είναι ένα αμετάκλητα οριστικό γεγονός. Μπορεί να αποφευχθεί και μπορεί να θεραπευτεί. Η ιατρική επιστήμη έχει σημειώσει αξιοσημείωτη πρόοδο στη θεραπεία των ασθενειών και στην αποφυγή τους αλλά αγνοεί τα εσώτερα αίτιά της στο μεγαλύτερο βαθμό, όπως και την κοσμική της (αν μπορώ να το πω έτσι) προέλευση. Με την πάροδο των αιώνων οι ασθένειες θα γίνονται ολοένα και λιγότερες αλλά μέχρι τότε το ανθρώπινο γένος θα εξακολουθήσει να βασανίζεται από παλιές και νέες ασθένειες που θα κάνουν την εμφάνισή τους και μάλιστα θα ακολουθούν έναν ιστορικά περίεργο ρυθμό: κάθε φορά που μια από αυτές αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά, μια άλλη παρόμοια με εκείνη (από εσωτερικής και εξωτερικής πλευράς) θα κάνει την εμφάνισή της και η επαναληψιμότητα αυτή, σε βάθος χρόνου, θα υποψιάσει τους επιστήμονες για την κοινή, εσωτερική προέλευση των περισσότερων ασθενειών. Αλλά αυτό αργεί ακόμα πολύ.

Το μεγαλύτερο όμως ίσως μέρος των ασθενειών οφείλεται σε μικρόβια…

Μεταφέρεις την άποψη της επιστήμης σου που διαπιστώνει την ύπαρξη των μικροβίων και θεωρεί ότι σε αυτά οφείλεται η τάδε νόσος. Δεν αμφισβητώ την ύπαρξη των μικροβίων φυσικά αλλά δεν εντοπίζω την αιτία των ασθενειών, ακόμη και των μολυσματικών, σε αυτά. Η παρουσία τους στο αίμα και στα υπόλοιπα υγρά του σώματος αποτελεί την ένδειξη της ύπαρξης στοιχειακής δύναμης, η οποία εφελκύεται από τον κατώτερο εαυτό μέσα από την παρώθηση της αστρικής συνείδησης. Για αυτό και είναι τόσο συχνές οι λοιμώξεις των γεννητικών οργάνων, επειδή το ενεργειακό κέντρο που σχετίζεται με αυτά έχει μια ισχυρή σύνδεση με τη στοιχειακή φύση στο μη αναπτυγμένο άνθρωπο. Θα έλεγα λοιπόν ότι τα μικρόβια «έλκονται» από τη στοιχειακή δύναμη ή ότι αποτελούν εκδήλωσή της.
Αντίστοιχα «μικρόβια» μη γνωστά από την επιστήμη σας, υπάρχουν και στις αποκαλούμενες ψυχικές νόσους, μόνο που η φύση τους είναι περισσότερο αιθερική και νοητική, αν μπορώ να το πω έτσι. Στην ουσία αποτελούν ιδιότυπες στοιχειακές «σκεπτομορφές» και είναι αυτές που θα σας απασχολήσουν τον αιώνα που διανύουμε κι εκείνον που έρχεται.

Ωστόσο υπάρχουν πολλές σχολές θεραπείας, εκτός της κλασικής ιατρικής. Δημοφιλής είναι επίσης η σχολή θεραπείας μέσα από Αγγελική παρέμβαση…

Οι Άγγελοι πάντοτε ήταν «δημοφιλείς» και γοήτευαν τον άνθρωπο τόσο που συνηθίζετε να αποκαλείτε έτσι κάποιο αγαπημένο σας πρόσωπο. Ναι, οι Άγγελοι μπορούν να θεραπεύσουν. Όχι όλοι αλλά υπάρχουν κάποιοι που μπορούν, όμως αυτοί ασχολούνται περισσότερο με συλλογικές θεραπείες και όχι με ατομικές και αυτό μόνο κάτω από πολύ συγκεκριμένες συνθήκες. Δυστυχώς υπάρχει πολλή πλάνη κι εξαπάτηση στο χώρο των αυτοαποκαλούμενων «αγγελικών θεραπευτών» αλλά και γενικότερα των θεραπευτών. Ως γενική σύσταση θα έλεγα ότι θα πρέπει να αποφεύγεται η θεραπεία μέσω Αγγέλων. Ο κόσμος δεν θα πρέπει να καταφεύγει σε αυτούς τους «θεραπευτές». Συνήθως κοστίζουν πολύ και δεν κάνουν τίποτε. Ο εσωτερικός θεραπευτής δεν αμοίβεται για τις υπηρεσίες που είναι πιθανό να προσφέρει. Δεν πρέπει ούτε δώρο να δέχεται και ούτε να διαφημίζει μια τέτοια ικανότητα, αν τη διαθέτει – που συνήθως δεν τη διαθέτει. Ένας Άγγελος δεν μπορεί να επικληθεί τόσο εύκολα όσο νομίζει κανείς αλλά με ιδιαίτερη ευκολία μπορεί ο ίδιος να παρέμβει μέσα σε πολύ καθορισμένα πλαίσια, που έχουν  αναφερθεί και αυτό μόνο κατόπιν άδειας που θα δοθεί από υψηλότερες πηγές.
Από την άλλη δεν θεωρώ κακό να επικαλείται ο ίδιος ο πάσχων την αγγελική παρέμβαση. Δεν είναι κακό να προσεύχεται και να ζητάει την άνωθεν βοήθεια, αρκεί να μην απελπίζεται αν δεν έρχεται. Θα πρέπει μάλλον να φιλοσοφήσει παρά να περιμένει το θαύμα εξ ουρανού. Είμαι ζωηρά αντίθετος στην οποιαδήποτε προσπάθεια αγγελικής επίκλησης μέσω τυπικού μαγείας από τον αδαή.

Μεταφυσικές συνομιλίες (μέρος 1ο)

4 Σχόλια

duerer-7-candlesticksΚαλησπέρα και καλό καλοκαίρι σε όλους. Λυπάμαι για την αρκετή απουσία μου από το ιστολόγιο αλλά σημαντικές υποθέσεις με κράτησαν μακριά. Επανέρχομαι σήμερα με μια σειρά άρθρων που στην πραγματικότητα δεν είναι άρθρα. Θα μπορούσαν να είναι συνεντεύξεις ή καταγεγραμμένες συνομιλίες με κάποιον, τον οποίο δεν θα ονομάσω, καθώς κάτι τέτοιο δεν το επιθυμεί και είναι απολύτως σεβαστή η επιθυμία του. Θα αναφερθεί μόνο ό,τι εκείνος θεώρησε ασφαλές ή επιτρεπτό να αποκαλύψει για τον εαυτό του. Στα κείμενα που θα ακολουθήσουν θα διαβάσετε τις συνομιλίες που είχα μαζί του, όπως ακριβώς έγιναν και χωρίς καμία απολύτως παρέμβαση από μέρους μου σε ό,τι εκείνος ανέφερε, όπως ακριβώς το ανέφερε.
Οι συνομιλίες αυτές θα πρέπει να ειδωθούν ως ένας αμοιβαίος προβληματισμός μεταξύ μαθητών – προσκυνητών ενώ, φυσικά, κανείς μπορεί είτε να συμφωνήσει με τα λεχθέντα είτε να διαφωνήσει είτε να τα λάβει υπόψη του είτε να αδιαφορήσει για αυτά. Σε καμία όμως περίπτωση δεν θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις πληροφορίες που θα δοθούν με δογματισμό
, καθώς δεν δίνονται με καμία αξίωση αυθεντίας. Σε κάποια σημεία είναι πιθανό ότι θα χρειαστεί διευκρίνηση πάνω στα γραφόμενα. Διευκρίνηση που δόθηκε σε επόμενες συζητήσεις αλλά για να μη χαθεί η σειρά της καταγραφής θα παρατίθεται ξεχωριστά ως σημείωση αν και οι συνομιλίες πραγματεύονται αρκετά ζητήματα που συχνά το ένα δεν αποτελεί «λογική» συνέχεια του άλλου.
Για λόγους ευκολίας, επίσης, κάποιες συζητήσεις ομαδοποιήθηκαν και παρουσιάζονται σε θεματικές ενότητες, ενώ κάτι τέτοιο δεν συνέβη στις συζητήσεις, οι οποίες ήταν ελεύθερες. Ο λόγος που αποφάσισα, με τη δική του έγκριση, να δημοσιεύσω τις συνομιλίες μας, είναι επειδή θεωρώ πως ο αναγνώστης έχει να επωφεληθεί από αυτές με πολλούς τρόπους. Τουλάχιστον για μένα υπήρξαν διαφωτιστικές και έδωσαν αρκετές φορές την απαραίτητη ώθηση προς δράση.

Γενικό μέρος

Τι είναι για σένα ο Εσωτερισμός;

Η στροφή προς τα μέσα, αν μπορώ να το εκφράσω έτσι. Δεδομένου ότι ο άνθρωπος, ο μικρόκοσμος, αποτελεί μικρογραφία του μακρόκοσμου, η στροφή προς τα έσω οδηγεί στην κατανόηση και των δύο κόσμων, μέσα από την επιστήμη των αντιστοιχιών, από την οποία έχει πολλά να επωφεληθεί ο άνθρωπος. Ο εσωτερισμός, υπό αυτή την έννοια, δεν αποτελεί θρησκεία ή φιλοσοφικό σύστημα αν και εμπεριέχει πολλή φιλοσοφία. Περισσότερο είναι επιστήμη και για το λόγο αυτό όλες οι παραδοχές του μπορούν να γίνουν αντικείμενο επιστημονικής μελέτης, για όποιον  διαθέτει ανοιχτό μυαλό ώστε μέσα από τις αντιστοιχίες να οδηγηθεί στην επαλήθευση της αρχαίας σοφίας στη σύγχρονη εποχή. Σκοπός όμως του Εσωτερισμού δεν είναι να αποτελέσει μια νέα επιστήμη αλλά να οδηγήσει σε μια συνθετική κατανόηση και αποκάλυψη του ένδον Θεού στον άνθρωπο. Να κατανοήσει ο τελευταίος ότι αποτελεί ένα Θεό σε μικρογραφία και να αποδεχθεί την ευθύνη που προκύπτει από αυτή την κατάσταση αλλά και τις δυνατότητες που ανοίγονται μπροστά του προς εκπλήρωση του Μεγάλου Σχεδίου της Δημιουργίας. Ένα Σχέδιο που μοιάζει νεφελώδες και σκοτεινό (με την έννοια της μη κατανόησής του προς το παρόν από τον άνθρωπο) αλλά σταδιακά στο μεγάλο προσκύνημα της Ψυχής αποκαλύπτεται μέχρις του έσχατου εκείνου σημείου στο πολύ μακρινό μέλλον που τα βασίλεια της φύσης (μιλώντας από την ανθρώπινη σκοπιά όπως προς το παρόν υφίσταται) θα εκπληρώσουν το Σχέδιο αυτό και ένας μεγάλος κύκλος θα κλείσει. Ωστόσο, ο δρόμος μέχρι αυτή τη μακρινή κατάσταση είναι μεγάλος και δύσκολος. Δύσκολος αλλά όχι ακατόρθωτος. Γεμάτος εμπόδια και «αίμα» αλλά προσβάσιμος για όλους εκείνους που επιθυμούν διακαώς την επιστροφή στην τεράστια εκείνη δεξαμενή από την οποία προήλθαν τα πάντα. Είναι μεγάλη η συζήτηση περί του Εσωτερισμού και προς το παρόν κάνω μερικές μη ολοκληρωμένες νύξεις αλλά στην πορεία ελπίζω πως αρκετά σημεία θα ξεκαθαριστούν.

Ποιός ο δικός σου ρόλος στο Σχέδιο που ανέφερες; Ποιά είναι η δική σου δουλειά και γιατί κάνουμε αυτές τις συζητήσεις;

Ανταποκρίθηκα ουσιαστικά σε δικό σου κάλεσμα τώρα που οι συνθήκες και για τους δυο μας είναι περισσότερο ευνοϊκές. Όπως γνωρίζεις, το Σχέδιο αποκαλύπτεται σταδιακά στον άνθρωπο και ποτέ ολοκληρωμένο. Η πλήρης κατανόησή του απαιτεί μια συνειδητότητα που δεν υπάρχει σε καμία δύναμη επάνω στον πλανήτη, στο ηλιακό σύστημα και στον ίδιο το γαλαξία ακόμη. Κανείς δεν φημίζεται για μια τέτοια γνώση, ούτε καν οι μεγάλες ζωές που εξελικτικά απέχουν εμάς τόσο όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Από τη σκοπιά του Θεού (του Μεγάλου Ανεκδήλωτου των Καββαλιστών, των Θεοσοφιστών και των Εσωτεριστών) όλοι είμαστε μαθητές – προσκυνητές που διαφέρουμε μόνο ως προς το επίπεδο της συνειδητότητας, νοούμενης με την ευρεία και ολοκληρωμένη της έννοια. Μοιάζουμε σαν μαθητές ενός πανεπιστημίου που βρισκόμαστε σε διαφορετικά έτη: κάποιος βρίσκεται στο πρώτο και άρα η «επίγνωσή» του είναι περιορισμένη και κάποιοι σε ανώτερες τάξεις, οπότε και «γνωρίζουν» περισσότερα. Καμία ωστόσο διάκριση δεν υπάρχει μεταξύ μας: όλοι είμαστε μαθητές και όλοι προορισμένοι να «πάρουμε το πτυχίο μας» βοηθώντας ο ένας τον άλλο ανιδιοτελώς και μάλιστα σε όσο ανώτερη τάξη βρίσκεται κανείς, τόσο περισσότερο βοηθάει. Είναι ο νόμος της υπηρεσίας αυτός, από τον οποίο δεν ξεφεύγει καμία ζωή  αλλά αντίθετα μέσα από αυτόν ζει και υπάρχει.
Ο δικός μου ο ρόλος, λοιπόν, δεν φαίνεται να έχει καμία σημασία να αποκαλυφθεί σε σένα. Δρω αναλόγως του τι αντιλαμβάνομαι από το σχέδιο και κάθε φορά η δράση αυτή τροποποιείται ελαφρώς ή σημαντικά αν και ο βαθμός τροποποίησης έχει να κάνει περισσότερο με τη δική μου αντίληψη παρά με το ίδιο το σχέδιο, στο οποίο υπάρχει μια κυρίαρχη ενότητα που σταδιακά κατανοείται. Είμαι κι εγώ ένας μαθητής, όπως είσαι κι εσύ. Βρίσκομαι στη γραμμή της 4ης Ακτίνας και από αυτό μπορείς ίσως να βγάλεις κάποια συμπεράσματα. Αυτό από μόνο του πρέπει να είναι αρκετό ως πληροφορία μιας και οποιαδήποτε άλλη θα αποτελούσε εκτροπή. Από όσα θα συζητήσουμε θα πρέπει να σταθείς περισσότερο στο περιεχόμενο παρά στο ποιός στα είπε. Κατανοώ ότι στην ανθρώπινη καθημερινότητα η αυθεντία παίζει σημαντικό ρόλο αλλά στον εσωτερισμό σημαντικότερος είναι ο βαθμός της αλήθειας. Άλλωστε η αυθεντία είναι μια ανθρώπινη επινόηση που πολύ συχνά είναι εσφαλμένη: για μένα είναι εσφαλμένη από τη ρίζα της και κανείς στους εσώτερους κύκλους δεν την επικαλείται, ούτε καν ο ίδιος ο Κύριος του Κόσμου, που είναι ίσως ο μόνος που θα είχε ένα τέτοιο δικαίωμα. Ακόμη και αυτή η τόσο εξελιγμένη οντότητα, ωστόσο, κατανοεί ότι διαθέτει «αυθεντία» σχετική και μόνο ως προς τις οντότητες που βρίσκονται στα όρια της αύρας της αλλά αν τη θεωρήσει από τη σκοπιά της οντότητας που αυτός ο ίδιος αποτελεί μέρος της αύρας της, τότε αυτή είναι ασήμαντη. Δεν μιλώ ως «αυθεντία», λοιπόν, διότι ακόμη το ανθρώπινο βασίλειο σκοτίζεται από αυτήν και πολύ ταλαιπωρήθηκε στα βάθη της ιστορίας του. Ο ίδιος ο Χριστός υποστήριξε πως κανείς πρέπει να ερευνά τις Γραφές – να ερευνά, όχι απαραίτητα να τις αποδέχεται αλλά ούτε και να τις απορρίπτει. Η έρευνα προϋποθέτει έναν κριτικό Νου, όχι μια άνευ όρων αποδοχή ή απόρριψη αλλά μια ατομικευμένη επαλήθευση (ως πρώτη φάση). Εάν όσα ισχυριστώ επαληθευτούν από εσένα, τότε μπορείς να επωφεληθείς από αυτά και να προχωρήσεις περισσότερο. Εάν όχι να τα απορρίψεις μέχρι να φτάσει εκείνη η στιγμή στο μέλλον που θα σου αποκαλυφθεί ένα μέτρο της αλήθειας, το οποίο θα συσχετίσεις με το μέτρο της αλήθειας των άλλων, ώσπου η Ενόραση θα είναι το μέσο αντίληψης. Αλλά αυτό απέχει πολύ ακόμη.
Η δική μου δουλειά, στην παρούσα φάση, έχει ένα διπλό ρόλο: ο ένας είναι αυστηρά προσωπικός (αν μπορώ να το πω έτσι), ο δεύτερος έχει να κάνει με τον κόσμο. Η συζήτηση αυτή είναι μέρος μιας «αποστολής» ή ενός πειράματος. Δεν είναι πρωτότυπο πείραμα, γίνεται συχνά από πολλούς. Σε μερικές περιπτώσεις επιτυγχάνει, σε κάποιες άλλες όχι. Άλλες φορές ο σκοπός επιτυγχάνεται πλήρως και γρήγορα, σε άλλες αργά, σε άλλες το αποτέλεσμα δεν είναι το απόλυτα επιθυμητό. Όλα όμως έχουν συνυπολογιστεί έτσι που εν τέλει να μη μιλάμε για πλήρη αποτυχία. Ας μην ξεχνάμε πως όλοι εκπαιδεύονται.

Μου λες, λοιπόν ότι όλες οι απόψεις είναι σωστές και αληθινές…

Σου λέω ότι καμία δεν είναι απαραίτητα σωστή ή απαραίτητα λανθασμένη. Ας μην ξεχνάς ότι ζούμε σε έναν κόσμο Πλάνης και βλέπουμε τα πράγματα μέσα από έναν παραμορφωτικό φακό, σκιές των αληθινών πραγμάτων. Αν σε βοηθάει, θα σου επαναλάβω ότι ούτε καν ο ίδιος ο Σανάτ Κουμάρα δεν μπορεί να επικαλεστεί το «αλάθητο» που εσείς με τόση ευκολία παραχωρήσατε στον Πάπα και σε άλλους «αρχηγούς» θρησκειών. Ο Νεανίας είναι ένα πνεύμα προ του Θρόνου, ένας υπό εξέλιξη Θεός όπως και ο αδερφός του, ο Ηλιακός Λόγος, ένας μη τέλειος Θεός. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν του οφείλουμε σεβασμό μιας και είναι άπειρα πιο εξελιγμένος από εμάς σε βαθμό που ακόμη και οι Μανού και οι Βούδδες δεν αντιλαμβάνονται πλήρως. Αλλά εάν ακόμη κι εκείνος μας βλέπει ως παιδιά κι αδέρφια του, τότε εμείς γιατί αρνούμαστε μια τέτοια συγγένεια στους συνανθρώπους μας;
Οι διάφορες απόψεις, λοιπόν, είναι ειδωμένες μέσα από τη Μάγια, μέχρι κανείς να ελευθερωθεί από αυτήν αλλά είναι μέσα από αυτή την Πλάνη που κανείς πρέπει να βρει το δρόμο του, έχοντας σαφώς και αποκλειστικά προσανατολισμένα τα μάτια του στο Φως. «Ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει» είπε ο μεγάλος Διδάσκαλος και έτσι είναι.