duerer-7-candlesticksΚαλησπέρα και καλό καλοκαίρι σε όλους. Λυπάμαι για την αρκετή απουσία μου από το ιστολόγιο αλλά σημαντικές υποθέσεις με κράτησαν μακριά. Επανέρχομαι σήμερα με μια σειρά άρθρων που στην πραγματικότητα δεν είναι άρθρα. Θα μπορούσαν να είναι συνεντεύξεις ή καταγεγραμμένες συνομιλίες με κάποιον, τον οποίο δεν θα ονομάσω, καθώς κάτι τέτοιο δεν το επιθυμεί και είναι απολύτως σεβαστή η επιθυμία του. Θα αναφερθεί μόνο ό,τι εκείνος θεώρησε ασφαλές ή επιτρεπτό να αποκαλύψει για τον εαυτό του. Στα κείμενα που θα ακολουθήσουν θα διαβάσετε τις συνομιλίες που είχα μαζί του, όπως ακριβώς έγιναν και χωρίς καμία απολύτως παρέμβαση από μέρους μου σε ό,τι εκείνος ανέφερε, όπως ακριβώς το ανέφερε.
Οι συνομιλίες αυτές θα πρέπει να ειδωθούν ως ένας αμοιβαίος προβληματισμός μεταξύ μαθητών – προσκυνητών ενώ, φυσικά, κανείς μπορεί είτε να συμφωνήσει με τα λεχθέντα είτε να διαφωνήσει είτε να τα λάβει υπόψη του είτε να αδιαφορήσει για αυτά. Σε καμία όμως περίπτωση δεν θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις πληροφορίες που θα δοθούν με δογματισμό
, καθώς δεν δίνονται με καμία αξίωση αυθεντίας. Σε κάποια σημεία είναι πιθανό ότι θα χρειαστεί διευκρίνηση πάνω στα γραφόμενα. Διευκρίνηση που δόθηκε σε επόμενες συζητήσεις αλλά για να μη χαθεί η σειρά της καταγραφής θα παρατίθεται ξεχωριστά ως σημείωση αν και οι συνομιλίες πραγματεύονται αρκετά ζητήματα που συχνά το ένα δεν αποτελεί «λογική» συνέχεια του άλλου.
Για λόγους ευκολίας, επίσης, κάποιες συζητήσεις ομαδοποιήθηκαν και παρουσιάζονται σε θεματικές ενότητες, ενώ κάτι τέτοιο δεν συνέβη στις συζητήσεις, οι οποίες ήταν ελεύθερες. Ο λόγος που αποφάσισα, με τη δική του έγκριση, να δημοσιεύσω τις συνομιλίες μας, είναι επειδή θεωρώ πως ο αναγνώστης έχει να επωφεληθεί από αυτές με πολλούς τρόπους. Τουλάχιστον για μένα υπήρξαν διαφωτιστικές και έδωσαν αρκετές φορές την απαραίτητη ώθηση προς δράση.

Γενικό μέρος

Τι είναι για σένα ο Εσωτερισμός;

Η στροφή προς τα μέσα, αν μπορώ να το εκφράσω έτσι. Δεδομένου ότι ο άνθρωπος, ο μικρόκοσμος, αποτελεί μικρογραφία του μακρόκοσμου, η στροφή προς τα έσω οδηγεί στην κατανόηση και των δύο κόσμων, μέσα από την επιστήμη των αντιστοιχιών, από την οποία έχει πολλά να επωφεληθεί ο άνθρωπος. Ο εσωτερισμός, υπό αυτή την έννοια, δεν αποτελεί θρησκεία ή φιλοσοφικό σύστημα αν και εμπεριέχει πολλή φιλοσοφία. Περισσότερο είναι επιστήμη και για το λόγο αυτό όλες οι παραδοχές του μπορούν να γίνουν αντικείμενο επιστημονικής μελέτης, για όποιον  διαθέτει ανοιχτό μυαλό ώστε μέσα από τις αντιστοιχίες να οδηγηθεί στην επαλήθευση της αρχαίας σοφίας στη σύγχρονη εποχή. Σκοπός όμως του Εσωτερισμού δεν είναι να αποτελέσει μια νέα επιστήμη αλλά να οδηγήσει σε μια συνθετική κατανόηση και αποκάλυψη του ένδον Θεού στον άνθρωπο. Να κατανοήσει ο τελευταίος ότι αποτελεί ένα Θεό σε μικρογραφία και να αποδεχθεί την ευθύνη που προκύπτει από αυτή την κατάσταση αλλά και τις δυνατότητες που ανοίγονται μπροστά του προς εκπλήρωση του Μεγάλου Σχεδίου της Δημιουργίας. Ένα Σχέδιο που μοιάζει νεφελώδες και σκοτεινό (με την έννοια της μη κατανόησής του προς το παρόν από τον άνθρωπο) αλλά σταδιακά στο μεγάλο προσκύνημα της Ψυχής αποκαλύπτεται μέχρις του έσχατου εκείνου σημείου στο πολύ μακρινό μέλλον που τα βασίλεια της φύσης (μιλώντας από την ανθρώπινη σκοπιά όπως προς το παρόν υφίσταται) θα εκπληρώσουν το Σχέδιο αυτό και ένας μεγάλος κύκλος θα κλείσει. Ωστόσο, ο δρόμος μέχρι αυτή τη μακρινή κατάσταση είναι μεγάλος και δύσκολος. Δύσκολος αλλά όχι ακατόρθωτος. Γεμάτος εμπόδια και «αίμα» αλλά προσβάσιμος για όλους εκείνους που επιθυμούν διακαώς την επιστροφή στην τεράστια εκείνη δεξαμενή από την οποία προήλθαν τα πάντα. Είναι μεγάλη η συζήτηση περί του Εσωτερισμού και προς το παρόν κάνω μερικές μη ολοκληρωμένες νύξεις αλλά στην πορεία ελπίζω πως αρκετά σημεία θα ξεκαθαριστούν.

Ποιός ο δικός σου ρόλος στο Σχέδιο που ανέφερες; Ποιά είναι η δική σου δουλειά και γιατί κάνουμε αυτές τις συζητήσεις;

Ανταποκρίθηκα ουσιαστικά σε δικό σου κάλεσμα τώρα που οι συνθήκες και για τους δυο μας είναι περισσότερο ευνοϊκές. Όπως γνωρίζεις, το Σχέδιο αποκαλύπτεται σταδιακά στον άνθρωπο και ποτέ ολοκληρωμένο. Η πλήρης κατανόησή του απαιτεί μια συνειδητότητα που δεν υπάρχει σε καμία δύναμη επάνω στον πλανήτη, στο ηλιακό σύστημα και στον ίδιο το γαλαξία ακόμη. Κανείς δεν φημίζεται για μια τέτοια γνώση, ούτε καν οι μεγάλες ζωές που εξελικτικά απέχουν εμάς τόσο όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Από τη σκοπιά του Θεού (του Μεγάλου Ανεκδήλωτου των Καββαλιστών, των Θεοσοφιστών και των Εσωτεριστών) όλοι είμαστε μαθητές – προσκυνητές που διαφέρουμε μόνο ως προς το επίπεδο της συνειδητότητας, νοούμενης με την ευρεία και ολοκληρωμένη της έννοια. Μοιάζουμε σαν μαθητές ενός πανεπιστημίου που βρισκόμαστε σε διαφορετικά έτη: κάποιος βρίσκεται στο πρώτο και άρα η «επίγνωσή» του είναι περιορισμένη και κάποιοι σε ανώτερες τάξεις, οπότε και «γνωρίζουν» περισσότερα. Καμία ωστόσο διάκριση δεν υπάρχει μεταξύ μας: όλοι είμαστε μαθητές και όλοι προορισμένοι να «πάρουμε το πτυχίο μας» βοηθώντας ο ένας τον άλλο ανιδιοτελώς και μάλιστα σε όσο ανώτερη τάξη βρίσκεται κανείς, τόσο περισσότερο βοηθάει. Είναι ο νόμος της υπηρεσίας αυτός, από τον οποίο δεν ξεφεύγει καμία ζωή  αλλά αντίθετα μέσα από αυτόν ζει και υπάρχει.
Ο δικός μου ο ρόλος, λοιπόν, δεν φαίνεται να έχει καμία σημασία να αποκαλυφθεί σε σένα. Δρω αναλόγως του τι αντιλαμβάνομαι από το σχέδιο και κάθε φορά η δράση αυτή τροποποιείται ελαφρώς ή σημαντικά αν και ο βαθμός τροποποίησης έχει να κάνει περισσότερο με τη δική μου αντίληψη παρά με το ίδιο το σχέδιο, στο οποίο υπάρχει μια κυρίαρχη ενότητα που σταδιακά κατανοείται. Είμαι κι εγώ ένας μαθητής, όπως είσαι κι εσύ. Βρίσκομαι στη γραμμή της 4ης Ακτίνας και από αυτό μπορείς ίσως να βγάλεις κάποια συμπεράσματα. Αυτό από μόνο του πρέπει να είναι αρκετό ως πληροφορία μιας και οποιαδήποτε άλλη θα αποτελούσε εκτροπή. Από όσα θα συζητήσουμε θα πρέπει να σταθείς περισσότερο στο περιεχόμενο παρά στο ποιός στα είπε. Κατανοώ ότι στην ανθρώπινη καθημερινότητα η αυθεντία παίζει σημαντικό ρόλο αλλά στον εσωτερισμό σημαντικότερος είναι ο βαθμός της αλήθειας. Άλλωστε η αυθεντία είναι μια ανθρώπινη επινόηση που πολύ συχνά είναι εσφαλμένη: για μένα είναι εσφαλμένη από τη ρίζα της και κανείς στους εσώτερους κύκλους δεν την επικαλείται, ούτε καν ο ίδιος ο Κύριος του Κόσμου, που είναι ίσως ο μόνος που θα είχε ένα τέτοιο δικαίωμα. Ακόμη και αυτή η τόσο εξελιγμένη οντότητα, ωστόσο, κατανοεί ότι διαθέτει «αυθεντία» σχετική και μόνο ως προς τις οντότητες που βρίσκονται στα όρια της αύρας της αλλά αν τη θεωρήσει από τη σκοπιά της οντότητας που αυτός ο ίδιος αποτελεί μέρος της αύρας της, τότε αυτή είναι ασήμαντη. Δεν μιλώ ως «αυθεντία», λοιπόν, διότι ακόμη το ανθρώπινο βασίλειο σκοτίζεται από αυτήν και πολύ ταλαιπωρήθηκε στα βάθη της ιστορίας του. Ο ίδιος ο Χριστός υποστήριξε πως κανείς πρέπει να ερευνά τις Γραφές – να ερευνά, όχι απαραίτητα να τις αποδέχεται αλλά ούτε και να τις απορρίπτει. Η έρευνα προϋποθέτει έναν κριτικό Νου, όχι μια άνευ όρων αποδοχή ή απόρριψη αλλά μια ατομικευμένη επαλήθευση (ως πρώτη φάση). Εάν όσα ισχυριστώ επαληθευτούν από εσένα, τότε μπορείς να επωφεληθείς από αυτά και να προχωρήσεις περισσότερο. Εάν όχι να τα απορρίψεις μέχρι να φτάσει εκείνη η στιγμή στο μέλλον που θα σου αποκαλυφθεί ένα μέτρο της αλήθειας, το οποίο θα συσχετίσεις με το μέτρο της αλήθειας των άλλων, ώσπου η Ενόραση θα είναι το μέσο αντίληψης. Αλλά αυτό απέχει πολύ ακόμη.
Η δική μου δουλειά, στην παρούσα φάση, έχει ένα διπλό ρόλο: ο ένας είναι αυστηρά προσωπικός (αν μπορώ να το πω έτσι), ο δεύτερος έχει να κάνει με τον κόσμο. Η συζήτηση αυτή είναι μέρος μιας «αποστολής» ή ενός πειράματος. Δεν είναι πρωτότυπο πείραμα, γίνεται συχνά από πολλούς. Σε μερικές περιπτώσεις επιτυγχάνει, σε κάποιες άλλες όχι. Άλλες φορές ο σκοπός επιτυγχάνεται πλήρως και γρήγορα, σε άλλες αργά, σε άλλες το αποτέλεσμα δεν είναι το απόλυτα επιθυμητό. Όλα όμως έχουν συνυπολογιστεί έτσι που εν τέλει να μη μιλάμε για πλήρη αποτυχία. Ας μην ξεχνάμε πως όλοι εκπαιδεύονται.

Μου λες, λοιπόν ότι όλες οι απόψεις είναι σωστές και αληθινές…

Σου λέω ότι καμία δεν είναι απαραίτητα σωστή ή απαραίτητα λανθασμένη. Ας μην ξεχνάς ότι ζούμε σε έναν κόσμο Πλάνης και βλέπουμε τα πράγματα μέσα από έναν παραμορφωτικό φακό, σκιές των αληθινών πραγμάτων. Αν σε βοηθάει, θα σου επαναλάβω ότι ούτε καν ο ίδιος ο Σανάτ Κουμάρα δεν μπορεί να επικαλεστεί το «αλάθητο» που εσείς με τόση ευκολία παραχωρήσατε στον Πάπα και σε άλλους «αρχηγούς» θρησκειών. Ο Νεανίας είναι ένα πνεύμα προ του Θρόνου, ένας υπό εξέλιξη Θεός όπως και ο αδερφός του, ο Ηλιακός Λόγος, ένας μη τέλειος Θεός. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν του οφείλουμε σεβασμό μιας και είναι άπειρα πιο εξελιγμένος από εμάς σε βαθμό που ακόμη και οι Μανού και οι Βούδδες δεν αντιλαμβάνονται πλήρως. Αλλά εάν ακόμη κι εκείνος μας βλέπει ως παιδιά κι αδέρφια του, τότε εμείς γιατί αρνούμαστε μια τέτοια συγγένεια στους συνανθρώπους μας;
Οι διάφορες απόψεις, λοιπόν, είναι ειδωμένες μέσα από τη Μάγια, μέχρι κανείς να ελευθερωθεί από αυτήν αλλά είναι μέσα από αυτή την Πλάνη που κανείς πρέπει να βρει το δρόμο του, έχοντας σαφώς και αποκλειστικά προσανατολισμένα τα μάτια του στο Φως. «Ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει» είπε ο μεγάλος Διδάσκαλος και έτσι είναι.

Advertisements