Εκείνοι που «γεννήθηκαν από το Πνεύμα»

Ακροθιγώς μόνο θα αναφερθώ σε ένα ζήτημα που αποτελεί magnum mysterium και που τόσο έχει ταλαιπωρήσει τους μελετητές διαφόρων κλάδων. Προηγουμένως δώσαμε τις γενικές αρχές με τις οποίες δημιουργείται μια «νέα» ζωή και αυτά είναι ζητήματα για τα οποία έχουν μιλήσει και άλλοι, με μερικούς από τους οποίους δεν συμφωνώ σε κάποιες επιμέρους λεπτομέρειες.
Υπάρχει όμως μια κατηγορία όντων, ανθρώπινα και μη, η γέννηση των οποίων παρουσιάζει κάποιες διαφοροποιήσεις που ο περισσότερος κόσμος τις αποκαλεί «θαύμα». Ένα ον, της ανθρώπινης ή μη σειράς, το οποίο, μιλώντας απλοϊκά, είναι πολύ εξελιγμένο, μπορεί να παρακάμψει κάποια από τα προαναφερόμενα βήματα και αυτό διότι η ύλη ελάχιστα το ελέγχει (ή καθόλου) αν και σε αυτή προσπαθεί να εισέλθει. Στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιεί την ύλη με τρόπο δημιουργικό, αποκλειστικά μαγικό και εξαιτίας της ιδιαίτερης «δύναμης» της ψυχής του (μιλώ μεταφορικά) ουσιαστικά το σπερματοζωάριο δεν αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη σύλληψη. Το μόνο που χρειάζεται είναι η ύλη του ωαρίου. Αυτός είναι ο ένας τρόπος.
Ο άλλος τρόπος είναι η παντελής κατάργηση των δύο γονάδων αλλά αυτός είναι τρόπος σπάνιος, κατά τον οποίο τα δομικά υλικά συγκεντρώνονται από το περιβάλλον. Μπορείτε να είστε βέβαιοι πως ορισμένοι, μετρημένοι στα δάκτυλα, έχουν γεννηθεί με τον πρώτο τρόπο αλλά κανείς πάνω σε αυτό τον πλανήτη δεν έχει γεννηθεί με το δεύτερο. Ακόμα και αν γεννιόταν, όμως, εξαιτίας των συνθηκών του πλανήτη μας, θα έφτανε έως το αιθερικό επίπεδο και όχι πιο κάτω. Και αυτό διότι οι φορείς που γεννιούνται εδώ δεν αποτελούνται από ύλη τόσο εκλεπτισμένη που να μπορέσει να αντέξει τη «δύναμη» μιας τέτοιας ψυχής. Στο συγκεκριμένο Ηλιακό Σ’υστημα ένας μόνο πλανήτης έχει όλες τις απαραίτητες συνθήκες για να φιλοξενήσει μια τέτοια οντότητα αλλά το ρεύμα ζωής δεν βρίσκεται σε αυτόν και προς το παρόν δεν συντελεί λόγος γέννησης πάνω σε αυτόν. Οι οντότητες αυτές είναι άφυλες, όπως άφυλη μοιραία θα καταστεί η ανθρωπότητα σε επόμενους κύκλους, πραγματικά Θείοι Ερμαφρόδιτοι.
Υπενθυμίσεις της χωρίς την ανάγκη ανδρός ή γυναικός δημιουργίας μέσα από άφυλα όντα έχουμε στο κατώτερο βασίλειο, όπως είχαμε και στην πρώτη φυλή. Περιττό να αναφερθεί πως είναι κατώτατες αντανακλάσεις και από τους βιολόγους θεωρούνται ως παρθενογενέσεις, όπως συμβαίνει σε ορισμένα μικρόβια που πολλαπλασιάζονται με διχοτόμηση. Με παρόμοιο τρόπο αναπαραγόταν η πρώτη ανθρώπινη φυλή, όπως ξέρετε αλλά εγώ μιλώ για μια εξέλιξη αυτού του φαινομένου που αποτελεί πραγματική κορυφή της μακράς πορείας της ψυχής στο εξελικτικό τόξο.
Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί εάν όλοι εκείνοι που περπατούν στο αριστερό μονοπάτι έχουν παρόμοιες δυνατότητες γέννησης. Θα προτιμούσα να μην υπεισέλθω σε πολλές λεπτομέρειες γύρω από αυτό το σκοτεινό σημείο. Οι παράξενες γεννήσεις δεν είναι περισσότερο συχνές από ότι στο δεξί μονοπάτι αλλά η ειδοποιός διαφορά είναι ότι στην τελευταία περίπτωση ακολουθείται ο κοσμικός νόμος με κάθε λεπτομέρεια ενώ στην πρώτη ακολουθούνται ορισμένες ιδιότητες της ύλης που είναι πεπερασμένες. Βέβαια υπάρχουν και κάποιες παρακαμπτήριοι οδοί που ακολουθούνται διαμέσου τεχνικών της μαύρης μαγείας. Για αυτές δεν θέλω να μιλήσω αλλά θα περιοριστώ στο να πω ότι – ευτυχώς – αυτές πλέον είναι σχεδόν εξαφανισμένες από τον πλανήτη μας αλλά έχουν συμβεί ελάχιστες φορές στο παρελθόν.

Η ένωση του αρσενικού με το θηλυκό

Η ένωση του αρσενικού με το θηλυκό, σε όλα τα επίπεδα πέραν του πυκνού φυσικού, αποτελεί μια πράξη μαγείας που κινητοποιεί τους φορείς και τη δομική ύλη του καθενός από αυτά τα πεδία. Πραγματικά, αν γνώριζε ο μέσος άνθρωπος τι κινητοποιεί κάθε φορά που προβαίνει σε σεξουαλική πράξη, τότε θα συνευρισκόταν πολύ πιο σπάνια και μόνο κάτω από προϋποθέσεις. Στην ουσία, μιλώντας απλοϊκά και συμβολικά, θα έλεγα ότι δημιουργούνται «ρωγμές» στα πεδία κατά την επαφή, οπότε και διευκολύνεται η κάθοδος του αιτιατού και η «είσοδός» του σε ένα νέο σωματικό φορέα. Τα δυο φύλα, οι δυο πολικότητες αποτελούν έναν ισχυρότατο μαγνήτη που υπάρχει ακόμα στο ηλιακό αυτό σύστημα από το επίπεδο της κατώτερης εξέλιξης μέχρι το σημείο της εξέλιξης ενός Λόγου. Έχετε υπόψιν σας ότι η δυαδικότητα αυτή δεν απαντάται σε ολόκληρη τη δημιουργία καθώς σε πολλούς τόπους έχει ξεπεραστεί, πάντως στο δικό μας σύστημα ελέγχεται καθοριστικά από την 4η Ακτίνα.
Συνεχίζοντας θα πρέπει να μιλήσω κάπως απλοϊκά διότι δεν γνωρίζω άλλον τρόπο για να περιγράψω τις καταστάσεις αυτές. Πριν λοιπόν εισέλθει η αιτιατή συνειδητότητα στο νέο σωματικό φορέα, η ψυχή έχει προαποφασίσει εάν θα δημιουργήσει ένα θηλυκό ή ένα αρσενικό φορέα ή, πιο απλά ακόμα, έχει προαποφασίσει εάν θα γίνει γυναίκα ή άνδρας. Στην απόφαση αυτή η ψυχή είναι μόνη της και θα χρεωθεί την όποια επιτυχία ή αποτυχία, προσπαθώντας να ερμηνεύσει το κάρμα της. Οι κύριοι του Κάρμα δεν αποφασίζουν για αυτή αλλά δέχονται την απόφασή της. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι, εξαιτίας των συνθηκών του πλανήτη, η οδός της ελάχιστης αντίστασης είναι το θηλυκό φύλο. Με άλλα λόγια, εάν η ψυχή δεν είχε κανένα λόγο στο ποιό από τα δύο φύλα θα περιβληθεί, τότε αυτό θα ήταν πάντοτε το θηλυκό.

(συνεχίζεται)

Advertisements