Οι τρεις τάξεις ευνούχων

Σχολιάστε

Οὐ πάντες χωροῦσιν τὸν λόγον  ἀλλ’ οἷς δέδοται. εἰσὶν γὰρ εὐνοῦχοι οἵτινες ἐκ κοιλίας μητρὸς ἐγεννήθησαν οὕτως, καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνουχίσθησαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. ὁ δυνάμενος χωρεῖν χωρείτω.

Advertisements

Εσωτερική γυναικολογία και μαιευτική (μέρος 4ο)

Σχολιάστε

Εκείνοι που «γεννήθηκαν από το Πνεύμα»

Ακροθιγώς μόνο θα αναφερθώ σε ένα ζήτημα που αποτελεί magnum mysterium και που τόσο έχει ταλαιπωρήσει τους μελετητές διαφόρων κλάδων. Προηγουμένως δώσαμε τις γενικές αρχές με τις οποίες δημιουργείται μια «νέα» ζωή και αυτά είναι ζητήματα για τα οποία έχουν μιλήσει και άλλοι, με μερικούς από τους οποίους δεν συμφωνώ σε κάποιες επιμέρους λεπτομέρειες.
Υπάρχει όμως μια κατηγορία όντων, ανθρώπινα και μη, η γέννηση των οποίων παρουσιάζει κάποιες διαφοροποιήσεις που ο περισσότερος κόσμος τις αποκαλεί «θαύμα». Ένα ον, της ανθρώπινης ή μη σειράς, το οποίο, μιλώντας απλοϊκά, είναι πολύ εξελιγμένο, μπορεί να παρακάμψει κάποια από τα προαναφερόμενα βήματα και αυτό διότι η ύλη ελάχιστα το ελέγχει (ή καθόλου) αν και σε αυτή προσπαθεί να εισέλθει. Στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιεί την ύλη με τρόπο δημιουργικό, αποκλειστικά μαγικό και εξαιτίας της ιδιαίτερης «δύναμης» της ψυχής του (μιλώ μεταφορικά) ουσιαστικά το σπερματοζωάριο δεν αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη σύλληψη. Το μόνο που χρειάζεται είναι η ύλη του ωαρίου. Αυτός είναι ο ένας τρόπος.
Ο άλλος τρόπος είναι η παντελής κατάργηση των δύο γονάδων αλλά αυτός είναι τρόπος σπάνιος, κατά τον οποίο τα δομικά υλικά συγκεντρώνονται από το περιβάλλον. Μπορείτε να είστε βέβαιοι πως ορισμένοι, μετρημένοι στα δάκτυλα, έχουν γεννηθεί με τον πρώτο τρόπο αλλά κανείς πάνω σε αυτό τον πλανήτη δεν έχει γεννηθεί με το δεύτερο. Ακόμα και αν γεννιόταν, όμως, εξαιτίας των συνθηκών του πλανήτη μας, θα έφτανε έως το αιθερικό επίπεδο και όχι πιο κάτω. Και αυτό διότι οι φορείς που γεννιούνται εδώ δεν αποτελούνται από ύλη τόσο εκλεπτισμένη που να μπορέσει να αντέξει τη «δύναμη» μιας τέτοιας ψυχής. Στο συγκεκριμένο Ηλιακό Σ’υστημα ένας μόνο πλανήτης έχει όλες τις απαραίτητες συνθήκες για να φιλοξενήσει μια τέτοια οντότητα αλλά το ρεύμα ζωής δεν βρίσκεται σε αυτόν και προς το παρόν δεν συντελεί λόγος γέννησης πάνω σε αυτόν. Οι οντότητες αυτές είναι άφυλες, όπως άφυλη μοιραία θα καταστεί η ανθρωπότητα σε επόμενους κύκλους, πραγματικά Θείοι Ερμαφρόδιτοι.
Υπενθυμίσεις της χωρίς την ανάγκη ανδρός ή γυναικός δημιουργίας μέσα από άφυλα όντα έχουμε στο κατώτερο βασίλειο, όπως είχαμε και στην πρώτη φυλή. Περιττό να αναφερθεί πως είναι κατώτατες αντανακλάσεις και από τους βιολόγους θεωρούνται ως παρθενογενέσεις, όπως συμβαίνει σε ορισμένα μικρόβια που πολλαπλασιάζονται με διχοτόμηση. Με παρόμοιο τρόπο αναπαραγόταν η πρώτη ανθρώπινη φυλή, όπως ξέρετε αλλά εγώ μιλώ για μια εξέλιξη αυτού του φαινομένου που αποτελεί πραγματική κορυφή της μακράς πορείας της ψυχής στο εξελικτικό τόξο.
Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί εάν όλοι εκείνοι που περπατούν στο αριστερό μονοπάτι έχουν παρόμοιες δυνατότητες γέννησης. Θα προτιμούσα να μην υπεισέλθω σε πολλές λεπτομέρειες γύρω από αυτό το σκοτεινό σημείο. Οι παράξενες γεννήσεις δεν είναι περισσότερο συχνές από ότι στο δεξί μονοπάτι αλλά η ειδοποιός διαφορά είναι ότι στην τελευταία περίπτωση ακολουθείται ο κοσμικός νόμος με κάθε λεπτομέρεια ενώ στην πρώτη ακολουθούνται ορισμένες ιδιότητες της ύλης που είναι πεπερασμένες. Βέβαια υπάρχουν και κάποιες παρακαμπτήριοι οδοί που ακολουθούνται διαμέσου τεχνικών της μαύρης μαγείας. Για αυτές δεν θέλω να μιλήσω αλλά θα περιοριστώ στο να πω ότι – ευτυχώς – αυτές πλέον είναι σχεδόν εξαφανισμένες από τον πλανήτη μας αλλά έχουν συμβεί ελάχιστες φορές στο παρελθόν.

Η ένωση του αρσενικού με το θηλυκό

Η ένωση του αρσενικού με το θηλυκό, σε όλα τα επίπεδα πέραν του πυκνού φυσικού, αποτελεί μια πράξη μαγείας που κινητοποιεί τους φορείς και τη δομική ύλη του καθενός από αυτά τα πεδία. Πραγματικά, αν γνώριζε ο μέσος άνθρωπος τι κινητοποιεί κάθε φορά που προβαίνει σε σεξουαλική πράξη, τότε θα συνευρισκόταν πολύ πιο σπάνια και μόνο κάτω από προϋποθέσεις. Στην ουσία, μιλώντας απλοϊκά και συμβολικά, θα έλεγα ότι δημιουργούνται «ρωγμές» στα πεδία κατά την επαφή, οπότε και διευκολύνεται η κάθοδος του αιτιατού και η «είσοδός» του σε ένα νέο σωματικό φορέα. Τα δυο φύλα, οι δυο πολικότητες αποτελούν έναν ισχυρότατο μαγνήτη που υπάρχει ακόμα στο ηλιακό αυτό σύστημα από το επίπεδο της κατώτερης εξέλιξης μέχρι το σημείο της εξέλιξης ενός Λόγου. Έχετε υπόψιν σας ότι η δυαδικότητα αυτή δεν απαντάται σε ολόκληρη τη δημιουργία καθώς σε πολλούς τόπους έχει ξεπεραστεί, πάντως στο δικό μας σύστημα ελέγχεται καθοριστικά από την 4η Ακτίνα.
Συνεχίζοντας θα πρέπει να μιλήσω κάπως απλοϊκά διότι δεν γνωρίζω άλλον τρόπο για να περιγράψω τις καταστάσεις αυτές. Πριν λοιπόν εισέλθει η αιτιατή συνειδητότητα στο νέο σωματικό φορέα, η ψυχή έχει προαποφασίσει εάν θα δημιουργήσει ένα θηλυκό ή ένα αρσενικό φορέα ή, πιο απλά ακόμα, έχει προαποφασίσει εάν θα γίνει γυναίκα ή άνδρας. Στην απόφαση αυτή η ψυχή είναι μόνη της και θα χρεωθεί την όποια επιτυχία ή αποτυχία, προσπαθώντας να ερμηνεύσει το κάρμα της. Οι κύριοι του Κάρμα δεν αποφασίζουν για αυτή αλλά δέχονται την απόφασή της. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι, εξαιτίας των συνθηκών του πλανήτη, η οδός της ελάχιστης αντίστασης είναι το θηλυκό φύλο. Με άλλα λόγια, εάν η ψυχή δεν είχε κανένα λόγο στο ποιό από τα δύο φύλα θα περιβληθεί, τότε αυτό θα ήταν πάντοτε το θηλυκό.

(συνεχίζεται)

Εσωτερική Γυναικολογία και Μαιευτική (μέρος 3ο)

5 Σχόλια

Όμως αυτή η «ζωή», παρά το τι έχει γραφτεί, ΔΕΝ μπορεί να δημιουργηθεί με κανέναν από τους γνωστούς σε εσάς τρόπους διότι για να διεκπεραιώσει κανείς τη μεθοδολογία που απαιτείται για μια τέτοια ανόσια πρακτική, πρέπει να έχει απωλέσει ακόμη και το στοιχειωδέστερο μόριο ανθρωπιάς από μέσα του και ευτυχώς κάτι τέτοιο είναι σπάνιο. Ακόμη και αυτό να συμβεί, όμως, ο «άνθρωπος» αυτός χάνει την ικανότητα της Δημιουργίας, που ο Θεός την προώρισε μόνο για τους εκλεκτούς και το μόνο στο οποίο αναπτύσσει ικανότητα είναι να «δημιουργεί» παρωδίες και απομιμήσεις, κάτι που πολύ καλά γνώριζαν οι άνθρωποι της προηγούμενης από εσάς φυλής και έλαβαν κατά το μέτρον τους.

Εισαγωγικές παρατηρήσεις επί της Ανατομίας

Όταν η επιστήμη ανακάλυψε τις πλήρεις αντιστοιχίες ανάμεσα στο Αρσενικό και στο Θηλυκό γεμίσαμε ελπίδες διότι αυτό θα έπρεπε να σημάνει πολύ ελπιδοφόρες εξελίξεις στη συλλογική μαθητεία του πλανήτη. Οι εξελίξεις, αν και θετικές έως ένα σημείο, γρήγορα μας διέψευσαν αλλά η ελπίδα μας μένει ακλόνητη.
Το γυναικείο γεννητικό σύστημα κυβερνάται από τον Κριό και αυτό αποτελεί μια παραδοξότητα. Διότι η Δημιουργική του Ιεραρχία έχει κατακτήσει την απελευθέρωση. Στοχαστείτε το αυτό διότι αποτελεί ένα κλειδί ερμηνείας.
Το ότι κυβερνάται από τον Κριό σημαίνει ότι διαθέτει μια μεγάλη δυναμική και μια σταθερότητα που ακόμη δεν έχει κατακτηθεί. Η αντίθετη επιρροή του προέρχεται από τον Υδροχόο. Η ευθεία οδός προκύπτει από την αρκετά δύσκολη συνένωση του Κριού με τον Υδροχόο. Στην εποχή του Κριού δημιουργήθηκε το φύλο, στην εποχή του Υδροχόου θα τελειωθεί. Πρώτα θα τελειωθεί το Αρσενικό φύλο και έπειτα το Θηλυκό. Ολόκληρη η μήτρα αποτελεί ένα πεδίο υλοποίησης της 4ης Ακτίνας και πεδίο διαμάχης και ως εκ τούτου αιμορραγεί, χάνει δύναμη και ζωτικότητα και μόνο όταν πρόκειται να δημιουργήσει ο πόλεμος κατευνάζεται λίγο και παύει προσωρινά η αιμορραγία. Αλλά ελέγχεται επίσης από την 6η και αυτές οι δύο Ακτίνες, η 4η και η 6η είναι οι κύριες επιδράσεις που δέχεται.
Συνδέεται, μέσω ενός δικτύου που η επιστήμη ακόμα δεν κατέχει, με την καρδιά, από την οποία και ουσιαστικά προέρχεται. Η καρδιά είναι μια μήτρα σε εγρήγορση και η μήτρα μια καρδιά σε ηρεμία και οι δυο μαζί ένα όργανο που στο μέλλον θα απορροφήσει τις λειτουργίες τους και μήτρα πλέον δεν θα υπάρχει. Αλλά αυτό θα συμβεί σε πολύ κατοπινές εποχές. Συνδέεται, επίσης, με τον εγκέφαλο και η τριάδα αυτή βρίσκεται σε μια δυναμική ισορροπία, η κατανόηση της οποίας απαιτεί γνώση των ενεργειών που ξεφεύγει από τα όρια αυτής της συζήτησης.
Τα όργανα του ανθρώπινου σώματος δεν θα παραμείνουν πάντα ως έχουν σήμερα. Μοιραία και αυτά θα απορροφηθούν και άλλες δομές θα ανακύψουν και θα φτάσουν εποχές που γεννητικά όργανα δεν θα υφίστανται γιατί ο άνθρωπος θα αναπαράγεται αλλιώς. Μέχρι τότε ο εσωτεριστής θα πρέπει, σε αδρές γραμμές, να έχει γνώση της ανατομίας του ανθρώπινου σώματος και χοντρικά να γνωρίζει τις λειτουργίες των οργάνων και των ιστών.

Περί των ψυχών σε ενσάρκωση

Η διαδικασία με την οποία μια ψυχή αποφασίζει σε ποιό σώμα θα εισέλθει δεν μας είναι γνωστή σε όλες της τις λεπτομέρειες παρά στη γενική της μόνο φιλοσοφία: φαίνεται πως σε κάποιες φάσεις της μακράς της εξέλιξης, η ψυχή αποφασίζει πως πρέπει να εισέλθει σε ένα νέο φορέα και να συνεχίσει τη μαθητεία της. Σε αυτό την ωθεί η ίδια η φύση του Λόγου που τραβάει το κάθε τι μέσα στην ύλη για να εκπληρώσει την αποστολή του τόσο Αυτός όσο κι εκείνη. Για το λόγο αυτό πρέπει να έχει δομηθεί ένας κατάλληλος φορέας στο νοητικό πεδίο και μετά στο αστρικό. Ναι, η βούληση του ανδρός και της γυναικός δομούν αυτό το φορέα στα ανώτερα υλικά πεδία και γίνονται συνεργοί κι εκφραστές του Λόγου.
Η ψυχή τώρα, όσο καιρό ήταν σε μη εκδήλωση, διαλογιζόταν και αξιοποιούσε τις διδαχές που έλαβε όχι μόνο στην τελευταία της ενσάρκωση αλλά και σε όλες όσες έως τότε είχε λάβει. Προσπαθούσε να τις συνδυάσει μεταξύ τους και επιθυμεί να τις συνδέσει με την επόμενη ενσάρκωση γινόμενη η ίδια φορέας και όργανο του κάρμα. Στηριζόμενη τότε στο γενικό πλαίσιο της εξέλιξης, με τη ζωή του αιτιατού της φορέα, δομεί το σχέδιο της ενσάρκωσή της πάνω στην τριπλή αρχή του Δημιουργού, του Συντηρητή και του Καταστροφέα: εκείνη λέει (σημ. εννοεί κυριολεκτικά το ρήμα «Λέγω») το πως θα σχηματιστεί ο φορέας, πως έχει σκοπό να τον συντηρήσει στο πυκνό φυσικό πεδίο και σε όλα τα υλικά πεδία και το πως και πότε θα τον αποδομήσει ξανά. Αυτή είναι η αρχική της βούληση, η επιθυμία της αλλά δεν εξαρτάται απόλυτα από αυτή αλλά από το γενικότερο κάρμα, το οποίο δεν γνωρίζει επακριβώς και από το γενικότερο σημείο της Εξέλιξης. Το τελικό σχέδιο, λοιπόν, θα είναι μια σύνθεση της βούλησής της και του ατομικού και συλλογικού κάρμα (σημ. εννοεί το κάρμα της ψυχής, της ανθρωπότητας και των επιμέρους Λόγων: Πλανητικού, Ηλιακού και των υπολοίπων Λόγων).
Όχι σπάνια το σχέδιο μιας ψυχής δεν δύναται να εκπληρωθεί στον παρόντα κύκλο, διότι οι απαιτήσεις που έχει θέσει δεν έχουν υλικό για να αναπτυχθούν. Τότε, λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους που δεν γνωρίζουμε ακριβώς, μπορεί να της επιτραπεί να παραμείνει στον Παράδεισο επί μακρόν, μέχρι οι συνθήκες ζωής να εξελιχθούν έως του σημείου που η ενσάρκωση, όπως την ονειρεύτηκε, να ευοδωθούν και να μπορέσει να μπει στον κύκλο της αποκαλούμενης σαμσάρα ξανά. Είναι το απλό παράδειγμα ενός μαθητή που χωρίς να έχει εισέλθει στην αγορά εργασίας της επιστήμης του (άρα στειρείται της εφαρμογής της θεωρίας στην πράξη), επιθυμεί να πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές: η ψυχή μετέχει αρκετά καλά της θεωρίας αλλά στερείται των πρακτικών της εφαρμογών.
Όταν, παρ’ όλα αυτά, οι προϋποθέσεις ισχύουν, η ψυχή εποπτεύει επί του κόσμου και προσπαθεί να ανιχνεύσει το σημείο εκείνο στο οποίο οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται τόσο καλά όσο ονειρεύτηκε. Της παρουσιάζονται όλα τα περισσότερο συμβατά πρότυπα αλλά δεν της υποδεικνύεται κανένα: στη διαδικασία επιλογής η ψυχή είναι μόνη της και από όλους εκείνους τους στρόβιλους ενέργειας που της παρουσιάζονται, εκείνη επιλέγει έναν και μοναδικό. Προς αυτόν θα κατευθυνθεί ακολουθώντας πεπατημένες οδούς, αποτελούμενες από ενέργειες συγκεκριμένων άστρων και θα τεθεί υπό τον έλεγχό τους ξανά (σημ. αναφέρεται σε μια ψυχή που δεν έχει ακόμα κατακτήσει μύηση που θα της επιτρέψει να ξεφύγει από τον αστρικό έλεγχο. Στην τελευταία περίπτωση ισχύουν αρκετά διαφορετικά πράγματα αλλά ο συνομιλητής μου δεν επιθυμεί να αναφερθεί ακόμα σε αυτά).
Θα
ήθελα να τονίσεις με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι η είσοδος της ψυχής στο σύμπλοκο ωαρίου – σπερματοζωαρίου είναι εκείνη που πυροδοτεί τη γονιμοποίηση και όχι η σύζευξη των δύο αυτών υλικών δομών. Αυτές ανήκουν στο Αυτόματο, το οποίο τίποτα από μόνο του δεν μπορεί να κάνει και αν μια ψυχή δεν εισέλθει σε αυτό, τότε θα κινηθεί απλά από τη ζωική ενέργεια, θα «εξελιχθεί» αλλά για λίγο και μετά θα οδηγηθεί στον αφανισμό. Είναι μία από τις αιτίες της αποβολής, αλλά υπάρχουν και άλλες. Η δύναμη της ψυχής ζωοποιεί το σπερματοζωάριο μιας και σε αυτό πρώτα αγκιστρώνεται, όπως είναι λογικό να συμβεί μιας και ο Πατέρας είναι Δημιουργός. Πάνω σε αυτό το φορέα η ψυχή θα εισέλθει στην ύλη (ωάριο – Μητέρα) και αυτή είναι η αιτία που ένα μόνο σπερματοζωάριο εισέρχεται στο θηλυκό. Όταν αυτό επιτευχθεί η ενέργεια της ψυχής αποκλείει τη ζωική ενέργεια πρόσκαιρα και κανένα άλλο σπερματοζωάριο δεν εισέρχεται στο θηλυκό.Ο Υιός γεννήθηκε.
Προσπάθησε, λαμβάνοντας υπόψη σου τα παραπάνω, να σκεφτείς λοιπόν ξανά για ποιό λόγο ορισμένοι θεωρούν ότι είναι «αμαρτία» να διαχέεις το σπέρμα σου.

Περαιτέρω γεγονότα – η αδρανοποίηση του Χ χρωμοσώματος

Όταν η ψυχή εγκατασταθεί, τότε τα γεγονότα οδηγούνται ταχύτατα σε διεκπεραίωση. Ναι, το ξέρεις καλά ότι ένα κύτταρο δίνει δισεκατομμύρια μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μέσα από την ανυπέρβλητη δύναμη του Δημιουργού που εκφράζει. Και, όχι τυχαία, από την 4η εβδομάδα περίπου αρχίζει το περίφημο Φύλο να αναπτύσσεται. Η ύπαρξη των φύλων είναι ένα αποτέλεσμα της δράσης της 4ης Ακτίνας και ίσως αυτό σου εξηγεί γιατί τόσο πολύ με ενδιαφέρουν τα φύλα. Η Τριάδα Ψυχή – σπερματοζωάριο – ωάριο είναι μια πρωτόγονη αντανάκλαση των πνευματικών τριάδων, όπου εδώ τη θέση του Πατέρα κατέχει η ψυχή, η οποία και προφέρει τη λέξη της δημιουργίας. Το έμβρυο, στα πολύ πρώιμα αυτά στάδια, παρουσιάζει τρία «εξογκώματα» στο ελάχιστο μήκος του: ένα αντιστοιχεί στο στέμμα, ένα ακόμα στην καρδιά και ένα τελευταίο στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Το πρώτο και το δεύτερο είναι μεγαλύτερα και παραμένουν μεγάλα μέχρι και τη γέννηση διότι θα δομήσουν τον εγκέφαλο και την καρδιά.
Η ηχώ της λέξης με τη δύναμη της ψυχής δομεί ένα στοιχειακό. Αυτό είναι εκπαιδευμένο να δομήσει το ανθρώπινο σώμα ως άλλος αρχιτέκτονας που στην επίβλεψή του έχει μυριάδες άλλους μικρότερου βαθμού τεχνίτες και επικεφαλής του μια ακόμα μεγαλύτερη ζωή που παίρνει οδηγίες κι αυτή από υψηλότερους κυρίους. Όλα βαδίζουν βάσει σχεδίου και ακολουθούν την πεπατημένη, ένα έργο που τα στοιχειακά αυτά έχουν ολοκληρώσει άπειρες φορές. Όταν φτάσουν στο σημείο να δομήσουν το φύλο, στέκονται και κοιτούν, διότι πρέπει η ψυχή να εκφωνήσει έναν άλλο φθόγγο ικανό να τους δώσει να καταλάβουν εάν θα υπερισχύσει το άρρεν ή το θήλυ και όταν το κάνει προχωρούν αναλόγως.
Εάν η ψυχή επιλέξει να εκφράσει το θήλυ αντιμετωπίζει ένα ζήτημα: το θήλυ, αν εξέφραζε πλήρως την ποιότητά του δεν θα επιζούσε και αυτό γιατί είναι ο εκφραστής του θανάτου. Αναστέλλει, λοιπόν την πλήρη του έκφραση, για να μπορέσει να κρατηθεί στο πεδίο. Αυτό το αντιλαμβάνεστε ως αδρανοποίηση του ενός Χ χρωμοσώματος. Και ιδού η Σοφία: το άρρεν μπορεί να εκφράζει τόσο τη ζωή (Υ χρωμόσωμα) όσο και το Θάνατο (Χ χρωμόσωμα). Το θήλυ μόνο θάνατο, δηλαδή είσοδο στην υλική ζωή μπορεί να εκφράσει. Ο Πατέρας γεννά τόσο Μητέρα όσο και Υιό. Η Μητέρα μόνο Αμαζόνες μπορεί να γεννήσει που θα ζήσουν λίγο. Για αυτό πάντοτε ο Πατέρας είναι και Δημιουργός και Καταστροφέας άμεσα. Η Μητέρα είναι Δημιουργός μόνο έμμεσα, διαμέσω του Υιού και οι τρεις μαζί συνθέτουν την τριπλή ζωή σε τελειότητα. Έτσι και το Υ χρωμόσωμα, στο υλικό πεδίο, είναι μικρό όσο μικρή είναι η ζωή σε αυτό το πεδίο. Χωρίς ζωή όμως τα πάντα εξαφανίζονται για αυτό και ανωμαλίες που δεν περιλαμβάνουν το Υ χρωμόσωμα δεν είναι συμβατές με τη ζωή στην επιστήμη σας (σημ. εννοεί τις ανωμαλίες Υ- μηδέν). Για να το εκφράσω κάπως αφοριστικά και κατηγορηματικά, με όρους της ανθρώπινης επιστήμης, η συνύπαρξη δύο ενεργών και ώριμων Χ χρωμοσωμάτων, δεν θα ήταν συμβατή με τη ζωή. Να μεταφέρεις στους επιστήμονες ότι η άποψη που πολλοί έχουν, ότι εξελικτικά το Υ θα εξαφανιστεί, είναι ανοησίες, τουλάχιστον όπως εκείνοι θεωρούν. Διότι κάποτε τόσο το Χ όσο και το Υ δεν θα υφίστανται, διότι δεν θα υπάρχουν φύλα.
Όπως ως διδύναμα όντα ξεκινήσατε στην εμβρυική ζωή, που δεν ήσαστε ούτε άρρενα ούτε θήλεα, έτσι και θα καταλήξετε ξανά. Η πρώτη φυλή ήταν άφυλη αλλά ατελής. Εισήλθε η ανθρωπότητα στο διαχωρισμό των φύλων και αυτό ήταν η μέγιστη κάθοδος στη ύλη. Σύντομα η άνοδος θα ξεκινήσει ξανά και θα ολοκληρωθεί με τη δημιουργία του Θείου Ερμαφρόδιτου, όντων δηλαδή που ούτε θηλυκά ούτε αρσενικά θα είναι αλλά θα αποτελούν μια τέλεια σύνθεσή τους. Και στο σημείο αυτό εκφράζω την κάθετη διαφωνία μου με την άποψη ότι η φυλή δεν καθίσταται ανδρόγυνη: καθίσταται και ουαία σε αυτόν που μάταια θα προσπαθήσει να την ανακόψει.
Ολόκληρη η ανθρώπινη ιστορία γύρω από αυτό περιστρέφεται κατά βάση: στο χειρισμό των δύο αυτών ενεργειών, των οποίων τα φύλα αποτελούν μια μόνο έκφανση…

Εσωτερική Γυναικολογία και Μαιευτική (μέρος 2ο)

Σχολιάστε

Γιατί τώρα;

Στο παρελθόν δύο ήταν οι τρόποι που σας δόθηκαν για την «εξήγηση» της Θεραπείας: η μία στηρίχθηκε στην Πίστη και η άλλη στη λεπτομερή παράθεση γνώσεων που αφορούν στα κελύφη του Ανθρώπου. Στην πρώτη περίπτωση είχαμε τη Θεραπεία να πραγματοποιείται θαυματουργικά αλλά να δίνεται η υπόθεση πως ο οποιοσδήποτε ασχοληθεί με την αναδόμηση του εαυτού του θα μπορεί να πετύχει τα ίδια αποτελέσματα για τους άλλους. Στη δεύτερη αναπτύχθηκε «επιστημονικά» με γνώσεις είτε της Ανατολικής είτε της Δυτικής σοφίας η Ιερή διαδικασία της Θεραπευτικής. Το πρόβλημα για τον σπουδαστή καθεμιάς από τις αδρά χωριζόμενες αυτές σχολές είναι η έλλειψη γνώσεων και ορολογιών. Στην ανατολική γνώση οφείλει κανείς να είναι «γκουρού», όπως θα λέγατε, στη δεύτερη ιατρός με πολυετείς σπουδές και διαπιστευτήρια.
Είναι σημαντικοί αυτοί οι περιορισμοί, διότι είναι Ιερή η τέχνη της Θεραπευτικής. Κανείς δεν θα γίνει Θεραπευτής απλά και μόνο μελετώντας το κείμενο αυτό και ευτυχώς που είναι έτσι. Διότι ο Θεραπευτής είναι Θεραπευμένος, αλλιώς δεν μπορεί να λειτουργήσει και ας το θυμάται καλά αυτό ο κάθε αναγνώστης, κρύβει περισσότερα από όσα φανερώνει η φράση μου.
Τώρα, λοιπόν, είναι μια από τις πιο κατάλληλες συγκυρίες για να επαναληφθούν γνώσεις που ήδη έχουν δοθεί και να αποκαλυφθούν ελάχιστες ακόμα. Και είναι η κατάλληλη ευκαιρία διότι, αφενός, είμαι εγώ στην κατάλληλη θέση πια, αφετέρου η επίδραση της 4ης Ακτίνας επάνω σου αρχίζει σταδιακά να «αυξάνεται» ξανά σε βάρος της 5ης. Αυτή η τελευταία βοηθάει το έργο μας μεν αλλά καθιστά σημαντικά προβληματική την επικοινωνία μας.
Πιο πολύ από σένα και από εμένα, όμως, μια πνοή του Λόγου βρίσκεται ενόψει. Ήδη νιώθουμε τα πρώτα σταγονίδια της ζωοποιού Του ανάσας να μας δροσίζουν το μέτωπο. Ναι, ένα από τα πρώτα της  αποτελέσματα θα είναι η αφύπνιση ξανά των Θεραπευτών.

Γιατί «Γυναικολογία και Μαιευτική»;

Πρώτον διότι ο τομέας αυτός είναι αρκετά «σκοτεινός» και μοιάζει ξεχασμένος στα Εσωτερικά έργα. Δεύτερον διότι η γνώση σου μας διευκολύνει τη μεταξύ μας συνεννόηση. Τρίτον διότι, όπως σου έχω ξαναπεί, υπάρχει καρμική υποχρέωση και στους δυο μας. Τέταρτον διότι θα θυμάσαι ίσως πως συνηθίζω να λέω ότι αν κανείς θέλει να συλλάβει σε ένα σημαντικό βαθμό τη Δημιουργία, ακόμη και στις μικρότερες λεπτομέρειές της, θα πρέπει να μελετήσει ένα δέντρο και τη γέννηση ενός παιδιού.
Διότι ο ίδιος ο Λόγος επέλεξε  να είναι και ο Άνθρωπος δημιουργός στο δικό του πεδίο αν και πάντοτε διαφωνούσα με αυτό το έψιλον. Θα έπρεπε καλύτερα να γράφεται «παιδίο» διότι αφενός αποτελεί τόπο εκπαιδεύσεως αφετέρου όλοι είμαστε σαν τα «παιδία» ή θα έπρεπε, κατά τον Ιησού, να γίνουμε όπως αυτά. Η ίδια η διαδικασία της γεννήσεως διέπεται από την 4η Ακτίνα και αποτελεί τέχνη και πόλεμο ταυτόχρονα. Διέπεται και από άλλες δύο, η μια από τις οποίες είναι η ζωοποιός Ακτίνα της Αγάπης. Την τρίτη δεν θα την αποκαλύψουμε ακόμα. Σχετίζεται επίσης με τον Κριό, ο οποίος αποτελεί το θεμέλιό της, τον Αιγόκερω που σημαίνει τη λήξη της και τον Υδροχόο που είναι το μέσο και ο φορέας της. Σχετίζεται με την Αθηνά, που αποτελεί το θεμέλιό της, τον Ποσειδώνα που αποτελεί το φορέα της και τον Ήφαιστο που σημαίνει τη λήξη της. Ρυθμίζεται από την Αφροδίτη και την Ήρα αλλά, αρκετά με τα πολλά ονόματα. Ποιός είπε, άλλωστε, ότι όλοι αυτοί οι Θεοί και Θεές είναι διαφορετικά πρόσωπα; Η γέννηση σχετίζεται με το Δία και την Ήρα και αυτό είναι αρκετό για τον αναγνώστη. Όμως για αυτά θα μιλήσουμε παρακάτω.
Στην ανάπτυξη της Εσωτερικής Γυναικολογίας και Μαιευτικής στην ουσία θα εξετάσουμε την Εσωτερική Ζωή. Θα αποφύγουμε τους δυσνόητους για το μέσο μελετητή όρους τόσο της «ανατολικής» φιλοσοφίας όσο και της σύγχρονης δυτικής επιστήμης. Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε, με όσο περισσότερο απλό τρόπο μας επιτρέπεται μια νύξη (ουσιαστικά) γύρω από τη μεγαλειώδη δημιουργία και να εξηγήσουμε από εσωτερικής πλευράς μερικά από τα φαινόμενα που διέπουν τη λειτουργία του γυναικείου γεννητικού συστήματος καθώς και να καταδείξουμε, σε γενικές γραμμές, τη σύνδεσή τους με τον πνευματικό κόσμο.
Πολλές φορές ζητάς, ακόμη και εσύ, «νέες γνώσεις». Αλήθεια, τι σημαίνει αυτό; Μήπως ότι κατανοήσατε και εφαρμόσαστε επιτυχώς τη γνώση που σας έχει παρασχεθεί ώστε να ζητάτε καινούρια; Αν ναι, γιατί η Ζωή σας είναι έτσι όπως είναι; Διδασκαλία αποτελεί ακόμη και η υπενθύμιση της γνώσης και όχι μόνο η προσφορά «καινούριας» και αυτή τη στιγμή υπενθύμηση και ανακεφαλαίωση χρειάζεται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Η Ζωή και η ζωή

Ξεκινώντας την κατάδυσή μας στα μυστήρια της Ζωής, πρέπει να κάνουμε μια αρχική διάκριση. Όπως έχει ειπωθεί, μία είναι η Ζωή αλλά πολλές οι ζωές που τη συνιστούν. Η ζωή που ζείτε δεν είναι παρά αντανάκλαση της Ζωής προς την οποία κατευθυνόμαστε όλοι. Για να το θέσω περισσότερο ως προς το θέμα που μας αφορά, η νέα ζωή που πρόκειται να δημιουργηθεί από την ένωση ενός άνδρα και μιας γυναίκας προέρχεται από τη δεξαμενή της Ζωής που υπάρχει εκεί που υπάρχει το Φως. Τα δύο φύλα δεν είναι παρά η έλξη μιας παρόρμησης που προϋπάρχει. Δεν είναι παρά οι ισχυροί μαγνήτες που έλκουν τη Ζωή και την υποχρεώνουν να εκδηλωθεί σε ζωή όπως την αναγνωρίζουν οι διάφοροι κόσμοι. Οι δύο αυτοί μαγνήτες, όμοιοι σε πολλά και διαφορετικοί σε άλλα τόσα, υπάρχουν προσλαμβάνοντας διάφορες μορφές στην εκδήλωση. Μπορεί να είναι άνθρωποι, μπορεί να είναι Λόγοι και δεκάδες ενδιάμεσες διαβαθμίσεις. Δεν υπάρχει μόνο στον πλανήτη μας η δυαδικότητα των φύλων αλλά η δυαδικότητα των ενεργειών διέπει την αύρα του πλανητικού Λόγου και του Ηλιακού εξίσου σε αυτό το Ηλιακό σώμα, για αυτό τόσο ο ένας Λόγος όσο και ο άλλος, με όλο το σεβασμό, δεν θεωρούνται «ιεροί». Διότι ταλανίζονται από τη δυαδικότητα ακόμα και η πρόκληση για αυτούς στο διηνεκές είναι να την προσπεράσουν και να τη συνενώσουν.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, η ζωή κρύβει μέσα της τους σπόρους της Ζωής και αυτούς οφείλει και πρόκειται να εκδηλώσει. Και επειδή, αν και διχασμένες, οι ζωές έχουν κοινη προέλευση, αυτός είναι ο λόγος που σε πολύ αρχικά στάδια μοιάζουν μεταξύ τους τόσο αλλά στην πορεία διαφοροποιούνται, διατηρώντας πάντως στοιχεία της ομοιότητάς τους για πάντα. Δείτε το εμβρυο για παράδειγμα, και επωφεληθείτε από τη γνώση της επιστήμης ότι στα πολύ αρχικά στάδια της ανάπτυξής του το ένα μοιάζει με το άλλο και φύλο δεν διακρίνεται. Μόνο όταν το έμβρυο εισέλθει κάτω από την επίδραση της 4ης Ακτίνας θα αρχίσει αυτή η διαφοροποίηση και, ω του θαύματος, αυτό αρχίζει να συμβαίνει μετά την 4η εβδομάδα της κυοφορίας. Ως γενική γνώση θα σας έλεγα ότι οι όποιοι αριθμοί δίνονται από την επιστήμη δεν είναι καθόλου τυχαίοι.
Υπάρχει όμως και μια άλλη «ζωή» που θα πρέπει να βρεις άλλον τρόπο να τη γράψεις για τους αναγνώστες σου ώστε να μη μπερδεύονται. (σημ. επέλεξα να την τοποθετώ μέσα σε εισαγωγικά). Αυτή αφορά σε ένα σκοτεινό κομμάτι που περιλαμβάνει κάποιες τεχνικές που αφορούν στο αριστερό μονοπάτι,  μια φτηνή απομίμηση τόσο της Ζωής όσο και της ζωής. Είναι πολύ σπάνια στο πυκνό φυσικό πεδίο αλλά μπορεί να βρεθεί σε πεδία υπεράνω αυτού και συγκεκριμένα στο αστρικό (συχνότερα). Ελάχιστοι είναι αυτοί που τη συνάντησαν υλοποιημένη στο πυκνό φυσικό πεδίο αλλά θα πρέπει να το θεωρούν ως μια ατυχέστατη συνάντηση καθώς τίποτα καλό δεν μπορεί να βγει από μια τέτοια γνωριμία. Ακόμη χειρότερα, τίποτα καλό δεν μπορεί να βγει από τον πειραματισμό μαζί της και, δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί που συνειδητά ή ασυνείδητα ασχολούνται μαζί της. Αν και με αυτή θα ασχοληθούμε αργότερα όσο πιο λίγο γίνεται, θα κάνω μια νύξη: σχετίζεται με το μηρό.

Εσωτερική Γυναικολογία και Μαιευτική

Σχολιάστε

Φίλοι μου, δημοσιεύω αυτό το κείμενο με αρκετούς ενδοιασμούς. Όπως και ορισμένα από τα προηγούμενα, αποτελεί προϊόν συζητήσεων με κάποιον που θεωρώ ως δάσκαλο αν και εκείνος αποποιείται αυτό τον τίτλο επίμονα. Στο κείμενο δεν έχουν γίνει παρεμβάσεις παρά μόνο επεξηγήσεις σε ορισμένα σημεία, οι οποίες περιλαμβάνουν είτε εκείνο που αυτός θα ήθελε να πει εάν γνώριζε τη γλώσσα μας καλύτερα είτε τις γνωστές σε εμένα επιστημονικές απόψεις πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα που θίγεται είτε ακόμα και απορίες δικές μου και προτροπές προς μελέτη. Το κείμενο αυτό, εξαιτίας του θέματός του, δεν αναμένεται να κατανοηθεί από όλους αλλά ίσως (και αυτό με μεγάλη ελπίδα), να αποτελέσει αιτία ανατάραξης της σκέψης και παρακίνηση προς έρευνα από όσους έχουν την όποια δυνατότητα να την πραγματοποιήσουν καθώς απευθύνεται όχι μόνο σε «ειδικούς» ως προς τη θεραπεία αλλά σε όλους εκείνους που αναρωτιούνται για τη «βλάβη» και την ασθένεια στον κόσμο μας. Τα πλάγια γράμματα αποτελούν δικές μου σκέψεις. Τα κανονικά δικές του.

Εισαγωγικές επισημάνσεις.

1) Γιατί εγώ;
Θα αναρωτηθεί κανείς από ποιά καθέδρα μιλώ. Ποιός είμαι εγώ που μιλάω για τη νόσο και τη θεραπεία. Είμαι γιατρός; Σχετίζομαι κάπως με την Υγεία; Έχω τα αντίστοιχα πτυχία και την εκπαίδευση; Φοίτησα κάπου και αν ναι ποιά είναι η ειδικότητά μου; Δεν είναι παράλογες ερωτήσεις αυτές. Έχετε συνηθίσει, άλλωστε, να κοιτάζετε τα πτυχία στους τοίχους και τους τίτλους και να νιώθετε ασφάλεια. Προτιμάτε να μη σκέφτεστε εάν οι τίτλοι αυτοί και τα πτυχία συνοδεύονται από την αντίστοιχη δεξιότητα και, όχι σπάνια, δεν διστάζετε να δικαιολογήσετε το οτιδήποτε ένεκα των διαπιστευτηρίων αυτών είτε σας αρέσει είτε δεν σας αρέσει. Θα μιλήσω, λοιπόν, για μένα, για δύο και μόνο λόγους:

  1. τα θέματα υγείας είναι, όπως και ήταν πάντοτε αρκετά ευαίσθητα και ο κόσμος ακόμη χρειάζεται την «αυθεντία»
  2. έχω καρμική υποχρέωση να το πράξω

Από τους δυο αυτούς λόγους ο δεύτερος είναι σημαντικότερος. Εξαιτίας της καρμικής μου υποχρέωσης αναλαμβάνω την ευθύνη των θέσεων που θα πάρω. Θα είμαι ο υποβολέας αλλά τα λόγια μου θα τα μεταφέρει ο συγγραφέας εξαιτίας της δικής του καρμικής ευθύνης αν και σε παλιότερες εποχές και οι δύο θα είχαμε ριχτεί στην πυρά διότι εγώ δεν θα έπρεπε ποτέ να είχα μιλήσει κι εκείνος δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε καταγράψει.
Πάντοτε είχα στενές σχέσεις με την 4η Ακτίνα άρα πάντοτε η ζωή μου χαρακτηριζόταν από «πόλεμο σύνθεσης». Ήμουν και είμαι καλλιτεχνική φύση και για αυτό ο όποιος «πόλεμος» συνοδευόταν πάντοτε από τέχνη και μάλιστα την πιο σύνθετη από όλες τις τέχνες. Στον ίδιο πόλεμο και στην  ίδια τέχνη είχε πάρει μέρος και ένας πολύ γνωστός Διδάσκαλος της ίδιας Ακτίνας και αυτός, πολύ περισσότερο από εμένα, είναι ζωντανό παράδειγμα του πολέμου αγάπης για τον οποίο μιλώ.
Δεν είχα, ωστόσο κατανοήσει εξαρχής την έννοια της διαμάχης. Πολύ παλιά μαχόμουν χωρίς να ξέρω γιατί ή για σκοπούς που τότε μόνο φάνταζαν υψηλοί και μεγαλειώδεις. Πάντοτε όμως μαχόμουν με χαμόγελο και χαρά διότι ο ίδιος ο αρχηγός του τάγματός μας μεταφράζεται ως «χαρούμενος» και εξαιτίας αυτού και του γλυκού παρουσιαστικού του ελάχιστοι κατανοούν ότι στην ουσία πρόκειται για μεγάλο πολέμαρχο. Έτσι οδηγήθηκα σε διάφορους δρόμους πολέμου: από απλός στρατιώτης σε πραγματικές μάχες μέχρι Μοναχός σε μάχες στο κελί μου και δεν ήταν λίγες οι φορές που πληγώθηκα σοβαρά. Κάποτε όμως  έφτασα στο σημείο να αναγνωρίζω το σκοπό και την πραγματική αξία της μάχης και τότε και μόνο τότε με απέσυραν από τη λεγόμενη «πρώτη γραμμή». Έκτοτε πολεμώ με άλλους τρόπους που σε εσάς θα ακούγονταν ως πιο έμμεσοι αλλά για εμάς αυτοί είναι που αποτελούν την πραγματική «πρώτη γραμμή».
Όλα αυτά συνέβησαν σε λησμονημένες πλέον εποχές με ορατά στο παρόν σας αποτελέσματα. Ως μέλος του συμβουλίου έκανα κι εγώ λάθη, όπως κάναμε και όλοι. Ήταν από τον υπερβολικό μας ζήλο να κυριαρχήσουμε στον πόλεμο και να επιφέρουμε την Ειρήνη αλλά φέραμε κάποιες καταστάσεις που για λίγο μας απογοήτευσαν. Σχετίζονται σημαντικά με την ασθένεια και από αυτό προκύπτει η καρμική μου υποχρέωση που με οδηγεί σε αυτές τις διαλέξεις αλλά και σε τόσα που κάνω και που δεν γίνονται γνωστά.
Όχι, λοιπόν, δεν διαθέτω πτυχία στον τοίχο μου από εκείνα που μοιράζονται στους ανθρώπους αλλά η γραμμή μου, πάνω στην οποία πολλοί Θεραπευτές εργάστηκαν κι εργάζονται, έχει άμεση σχέση με τη Θεραπεία και για αυτό το λόγο έχω σχέση μαζί της κι εγώ.

2) Γιατί εσύ

Διότι έχεις κι εσύ καρμική υποχρέωση την οποία πληρώνεις ήδη ακριβά αλλά βρίσκεσαι σε μια ευτυχή συγκυρία που σου δίνει μεγάλες ευκαιρίες για επανόρθωση. Εάν θα τις χρησιμοποιήσεις προς όφελός σου ή προς καταστροφή είναι υπόθεση που σου ανήκει. Οποιοσδήποτε θα το καταλάβαινε αν σε ανέλυε αστρολογικά και ακτινικά. Ο Κριός σχετίζεται ιδιαίτερα με αυτό που κάνεις στο υλικό πεδίο και να που τώρα ο Δίδυμος ανέτειλε σε σένα για να υποδείξει στον Τοξότη που να στρέψει το βέλος του. Ο ένας του λέει δεξιά, ο άλλος αριστερά αλλά ο Κριός του ψιθυρίζει τη συνθετική πορεία. Η 4η Ακτίνα «μιλάει» μέσα σου δυνατά και η ημερομηνία γέννησής σου έχει συμβολική αξία μεγάλη διότι τότε βρήκε τη δόξα κάποιος δικός μας που τόσο πολύ λατρεύτηκε. Όλα όσα ήρθαν στο δρόμο σου ήρθαν για τη λύση αυτού του κάρμα και μερικά από αυτά τα έφεραν οι συνάδελφοί μου κι εγώ. Υπάρχουν εκατομμύρια άλλοι σαν εσένα αλλά με σένα έχω μια ιδιαίτερη συμβατότητα. Αυτό λοιπόν είναι έργο ευθύνης και όχι τιμή και διάκριση.

Λευκό Φως (μέρος 2ο)

Σχολιάστε

Πριν περάσουμε στα υπόλοιπα, είναι σκόπιμο να κάνω μια παρένθεση. Αρκετοί με ρωτούν ποιός είναι αυτός του οποίου τα λόγια παραθέτω εδώ και αρκετά κείμενα. Είμαι σίγουρος, μάλιστα, πως πλάθουν με το μυαλό τους ιστορίες και φαντασίες που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πιθανώς σε αυτό να ευθύνομαι κι εγώ και ο ίδιος γιατί φαίνεται σαν να συντηρούμε ένα μυστήριο. Πολλοί θα σκεφτούν πως αυτό αποτελεί ένα επικοινωνιακό τέχνασμα, ένα τρικ με το οποίο θα αποκτήσω περισσότερους αναγνώστες και θα δημιουργήσω έναν κάποιο μύθο. Δεν υπάρχει καμία τέτοια πρόθεση και καμία τέτοια ανάγκη.
Όσα λέγονται εδώ δεν αποτελούν καμία Αποκάλυψη και καμία διδασκαλία. Θα έχουν παρατηρήσει οι αναγνώστες, μάλιστα πως είναι ελάχιστες οι «νέες» γνώσεις που παρέχονται και είναι μάλλον μια σύνοψη διδασκαλιών που έχουν δοθεί στο παρελθόν. Τόσο η σύνοψη αυτή όσο και οι διδασκαλίες οι ίδιες είναι ανοιχτές προς κριτική και εφαρμογή από εκείνον που ασχολείται με αυτές. Αν ο ίδιος κρίνει πως έχουν κάτι να προσφέρουν τις χρησιμοποιεί, διαφορετικά τις προσπερνάει και δεν υπάρχει καμία μομφή. Η αλήθεια καλύπτεται αλλά δεν αποκρύπτεται.
Ο υπαγορεύων τα κείμενα αυτά δεν ισχυρίζεται ότι είναι δάσκαλος ή διδάσκαλος. Δεν ισχυρίζεται πως διαθέτει καμία επιπλέον γνώση. Διαθέτει όμως εμπειρία και είναι σίγουρος ότι πολλοί διαθέτουν εμπειρία και γνώση πολύ μεγαλύτερες από τη δική του. Το μόνο που επιθυμεί να κοινοποιηθεί είναι ότι έχει άμεση σχέση με την 4η Ακτίνα και αυτό γνωρίζει καλά πως είναι μια πολύ αόριστη δήλωση. Είναι όμως αρκετή.

Η επικοινωνία μας ξεκίνησε από μια μάλλον αμοιβαία επιθυμία. Ούτε ο ίδιος ούτε εγώ πιστεύουμε στην τυχαιότητα, επομένως η συνάντησή μας είναι το αποτέλεσμα μιας βούλησης για την οποία δεν γνωρίζουμε τίποτα. Δεν ξέρουμε ποιός είναι ο σκοπός, αν κι εκείνος τον υποψιάζεται χωρίς να τον δηλώνει και δεν ξέρουμε που θα οδηγήσει. Ξέρουμε όμως ότι αποτελεί κάρμα, για το οποίο εγώ δεν γνωρίζω τίποτα ενώ εκείνος γνωρίζει αρκετά. Αυτό τον καιρό, όπως δήλωσε στο προηγούμενο κείμενο, η 5η Ακτίνα έχει την περιοδική της επίδραση επάνω μου. Αυτό, εξαιτίας της δικής μου αδυναμίας, δυσχεραίνει την επικοινωνία σε πολλά επίπεδα της καθημερινής ζωής. Εκείνος δεν αντιμετωπίζει δυσκολία. Είναι ένα φυσικό φαινόμενο, όμως, το οποίο είχε υπολογιστεί από εκείνον ενώ εγώ το είχα ξεχάσει.

Τα κείμενα αυτά που αποτελούν προϊόντα των συζητήσεών μας, εγώ τα βλέπω σαν το homework μου στα δειλά μου βήματα στο Προσκύνημα. Είθε να βοηθήσουν κάποιον που έχει ανάγκη. Όσοι δεν έχουν το ίδιο μέτρο ανάγκης ας αδιαφορήσουν και ας αναζητήσουν το μέτρο της αλήθειας που τους αντιστοιχεί σε άλλες πηγές. Όλοι μας θα γυρίσουμε εκεί από όπου φύγαμε και το δρόμο μας τον δείχνει, σε μη αναμενόμενες στιγμές, μια ακτίνα λευκού φωτός.

φωνή αύρας λεπτής (μέρος 3)

Σχολιάστε

Σε αυτό τον καιρό της τόσο μεγάλης ανάγκης, μέσα στο θόρυβο, τις κραυγές και την οχλαγωγία του κατώτερου εαυτού και των επιταγών του, όλοι βαθιά μέσα περιμένουν τη φωνή αυτής της λεπτής αύρας. Πράγματι, η εποχή σας είναι πολύ θορυβώδης αλλά σύντομα θα ακουστεί ο σαν λέοντα βρυχηθμός του Ήλιου και όλες οι άλλες φωνές θα σωπάσουν. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια θα σηκώσουν τον τόνο των κραυγών τους και πράγματι θα είναι σαν κύματα της θάλασσας που χτυπούν τους βράχους με βία. Αλλά εκείνος δεν θα πτοηθεί, γιατί εκείνος έφτιαξε τους βράχους. Τότε όλοι θα θυμηθείτε τον Ηλία και τα μαθήματά του. Θα κατανοήσετε ότι επί μακρόν ψάχνατε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, το Θεό στους δυνατούς ανέμους, τις πυρκαγιές και τους σεισμούς αλλά δεν τον βρίσκατε. Διότι πρέπει να σηκώσετε το παραπέτασμα της ψυχρής φωτιάς για να δείτε μια μοναδική ακτίνα της δόξας Του.
Το Τρία γίνεται Ένα στην ιστορία του Ηλία. Τα τρία φαινόμενα συντίθεται σε ένα, σε καθένα από τα τρία και στο καθένα ξεχωριστά αλλά και στο συνθετικό του και πέρα από αυτό βρίσκεται ο Θεός. Διότι, όταν ανέβει κανείς ψηλά και όταν συνθέσει τα μαθηματικά, καταλαβαίνει πως ο μόνος υπαρκτός αριθμός είναι το ένα. Προς αυτό το Ένα κατευθύνθηκε ο Ηλίας. Στην έρημο του αποκαλύφθηκε και με το πύρινο άρμα του σε αυτό τον οδήγησε. Έχει ιδιαίτερη σημασία η εικόνα που δείχνει τον Ηλία με το άρμα του να κατευθύνεται στο Θεό και κάτω, στη γη, να πετάει το μανδύα του στον Ελισσαίο. Ο τελευταίος είναι εκείνος που μένει πίσω στον αγώνα, αυτός που βρίσκεται στη διαδικασία ανεύρεσης του Θεού, που διαθέτει το μανδύα-κάλυμα-κέλυφος του αιθερικού σώματος και διαμέσου των ζευγών των αντιθέτων «ελίσσεται» μέχρι να φτάσει στο σημείο του δασκάλου του, του Ηλία. Για αυτό έχει τα χέρια του σε πορεία ανόδου προς τον ουρανό. Ο Ηλίας είναι εκείνος που τελείωσε αυτή τη διαδικασία και τώρα βρίσκεται σε άλλη ανοδική οδό, πάνω στο άρμα του πύρινου πνεύματος και έχει πάρει την οδό της επιστροφής σε Εκείνον που διαμέσου της λεπτής αύρας εκδηλώνεται. Η ίδια αυτή τριπλότητα ισχύει τόσο για τον Άνθρωπο όσο και για τους διάφορους Λόγους: περιγράφει εντελώς απλοϊκά αλλά βαθιά ουσιαστικά την πορεία τους στους διάφορους κόσμους. Θα μπορούσε να είναι μια οπτική παρουσίαση της θεωρίας της μετενσάρκωσης για το ανθρώπινο πεδίο αλλά πάνω από όλα είναι μια καταγραφή της μετουσίωσης.
Για αυτό το λόγο η παράδοση θέλει τους ναούς τους αφιερωμένους στον Ηλία να τοποθετούνται στις κορυφές των βουνών: ο Ηλίας είναι ο άνθρωπος όπως ΘΑ είναι στους κύκλους που θα ακολουθήσουν. Το σύμβολο μιας ψυχής που θα κληθεί να επιστρέψει, όχι για μια φορά αλλά ξανά και ξανά, μέχρι να συντρίψει τιν Αντίχριστο και να ανά-στηθεί.

Older Entries