Urban legends: Η νεομυθολογία των Αστικών Θρύλων

Σχολιάστε

urban«Εάν από τις Δώδεκα έως τις Τρεις μετά τα μεσάνυχτα σχηματίσεις στο τηλέφωνό σου τον αριθμό 666, τότε θα σου απαντήσει μια φριχτή φωνή που θα σου λέει τρομερά πράγματα, ενώ θα ακούγονται κραυγές, ουρλιαχτά και υστερικά γέλια. Είναι ο ίδιος ο Διάβολος που απαντάει στο τηλεφώνημά σου. εγώ δεν τολμάω να το κάνω αλλά μου το είπε ένας φίλος μου που ένας φίλος του το είχε κάνει και δεν μπορούσε να κοιμηθεί τα βράδια μετά από αυτό…»
Θα μπορούσε να αποτελεί τη βάση μιας διαφήμισης εταιρείας κινητής ή σταθερής τηλεφωνίας και όμως δεν είναι κάτι τέτοιο αλλά η βάση ενός Αστικού Θρύλου. Με τον όρο αυτό εννοούμε τη δημιουργία και διάδοση ιστοριών εν είδει φήμης, την οποία επιβεβαιώνει κάποιος μάρτυρας που συνήθως εκείνος που την διηγείται δεν γνωρίζει προσωπικά αλλά αποτελεί γνωστό κάποιου άλλου γνωστού, ο οποίος ποτέ δεν αποκαλύπτεται.
Οι ιστορίες αυτές αποκαλούνται «αστικοί» θρύλοι αν και δεν εκτυλίσσονται πάντοτε σε αστικό περιβάλλον. Ο όρος δημιουργήθηκε κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 1960 έτσι που να υπάρχει διάκριση μεταξύ των σύγχρονων ιστοριών και των παλιότερων της λαϊκής παράδοσης. Όπως και οι τελευταίες έτσι και οι πρώτες ενδέχεται να έχουν μέσα τους κάποιο σπόρο αλήθειας αλλά γενικά διακατέχονται από υπερβολή και διαστρέβλωση τόση που ο περισσότερος πλέον κόσμος δεν τις πιστεύει και τις χαρακτηρίζει ως εκφράσεις εκκεντρικότητας, παραπληροφόρησης και δεισιδαιμονίας. Είναι σε τέτοιο βαθμό μάλιστα η υπερβολή που πλέον αγνοείται εκείνη η περίφημη μικρή δόση αλήθειας που μπορεί να κρύβεται μέσα τους.
Θεωρώ ότι εάν κανείς καθίσει να κάνει μια σοβαρή έρευνα για αυτές τις ιστορίες, μπορεί να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα. Η ψυχολογία και η κοινωνιολογία, ίσως και άλλοι τομείς γνώσης να μπορούν να επωφεληθούν από τη μελέτη των αστικών θρύλων, γιατί στην πραγματικότητα δεν είναι παρά η εκπεφρασμένη ψυχολογία του πλήθους. Για αυτό ας μην βιαζόμαστε να απορρίπτουμε το οτιδήποτε.
Ο τελευταίος μήνας του χρόνου θα είναι αφιερωμένος στους αστικούς θρύλους. Θα προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε μερικούς από αυτούς, θα μιλήσουμε για τη δομή τους και θα ασχοληθούμε με κάποιους που συναντάμε στην Ελλάδα και αλλού στον κόσμο. Για ακόμη μια φορά η συμμετοχή η δική σας θα είναι χρήσιμη, καθώς μπορείτε να αναφέρετε οποιονδήποτε θρύλο έχετε οι ίδιοι ακούσει.

Δομή και τυπικά στοιχεία των αστικών θρύλων

Όπως προαναφέρθηκε, ένας τυπικός αστικός θρύλος ξεκινά με την παραδοχή ότι η ιστορία που θα ακολουθήσει βιώθηκε από τον φίλο ενός φίλου ή από κάποιον απροσδιόριστο, άρα και μη επαληθεύσιμο γνωστό. Η διάδοσή της γίνεται στόμα με στόμα και, όπως είναι αναμενόμενο, σε κάθε μετάδοσή της παραποιείται ελαφρώς ενώ προστίθεται ολοένα και αυξανόμενο το στοιχείο της υπερβολής.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό τους είναι η απουσία δεδομένων που θα οδηγούσαν σε επαλήθευση της ιστορίας. Τα στοιχεία του φίλου του φίλου ποτέ δεν δίνονται ή δίνονται με τρόπο που δεν μπορούν να επαληθευτούν, για παράδειγμα «ο φίλος μου ο Κώστας έχει ένα φίλο τον Γιάννη, ο οποίος έζησε το εξής… ή άκουσε από τον φίλο του το Γιάννη ότι ένας ξάδερφός του…» Τοποθεσίες μπορεί να περιγράφονται με ακρίβεια ή εντελώς αόριστα, όπως αόριστος είναι συνήθως ο χρόνος στον οποίο συνέβη μια εμπειρία (π.χ πριν μερικά χρόνια).
Οι περισσότερες από αυτές, ευθέως ή εμμέσως έχουν «διδακτικό» ή αποτρεπτικό χαρακτήρα, αποθαρρύνοντας τον ακροατή από το να κάνει κάτι ή ενθαρρύνοντάς τον να κάνει κάτι άλλο. Σε κάποιες περιπτώσεις σκοπός του αστικού θρύλου είναι η δημιουργία ενός φοβικού κλίματος που σχετίζεται με μια καθιερωμένη συνήθεια του πλήθους ή η δημιουργία λανθασμένων εντυπώσεων γύρω  από κάποια επιστημονική γνώση ή κατάκτηση. Και σε αυτή την περίπτωση, όπως και στις άλλες, απουσιάζουν τα στοιχεία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διερεύνηση της υπόθεσης. Πιστές στο ύφος των παραμυθιών και των θρύλων, οι αστικοί μύθοι (ένας άλλος συνώνυμος όρος) διακατέχονται από μια αυξανόμενη κλιμάκωση της έντασης της διήγησης, που συνήθως οδηγεί σε ένα απότομο τέλος.
Δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι σε πολλούς αστικούς θρύλους υποβόσκει το χιουμοριστικό στοιχείο, παρά το ότι το περιεχόμενό τους είναι δυσοίωνο.
Στα άρθρα που θα ακολουθήσουν θα εντοπίσουμε τις ομοιότητες ανάμεσα σε αστικούς θρύλους και μυθολογίες και προλήψεις ενώ θα επισημάνουμε την υπερβολή και σε ιστορίες που είναι πάρα πολύ πιθανό πως και οι ίδιοι θα έχετε ακούσει.
(συνεχίζεται)

Φαντάσματα των δρόμων, της θάλασσας και του αέρα (μέρος 3ο)

Σχολιάστε

ghostplaneΤο 1997, στην ευρύτερη περιοχή του Sheffield, αρκετοί άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί για να δουν το πέρασμα του κομήτη Hale Bopp. Η βραδιά ήταν κρύα και η ατμόσφαιρα καθαρή, όμως τίποτα δεν τους είχε προετοιμάσει για αυτό που θα ακολουθούσε. Διότι κάποια στιγμή, είδαν ένα ελικοφόρο αεροπλάνο να κινείται σε πολύ χαμηλό ύψος πάνω από τα κεφάλια τους και αμέσως κατάλαβαν ότι βρισκόταν σε πτώση και κάλεσαν την Άμεση Δράση. Περισσότεροι από 100 αστυνομικοί και εθελοντές «χτένισαν» την περιοχή αλλά κανένα ίχνος αεροπλάνου δεν βρέθηκε. Στη συγκεκριμένη περιοχή υπήρξαν κατά το παρελθόν περισσότερες από 50 συντριβές αεροσκαφών κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου πλέον των 300 αεροπόρων έχασαν τη ζωή τους κι έκτοτε περίεργα φαινόμενα αναφέρονται στην περιοχή. Και αν κανείς νομίσει ότι όλα αυτά είναι υπερβολές, δεν έχει παρά να μιλήσει με τους κατοίκους, ενώ το γεγονός ότι η είδηση αναφέρεται από το πολύ σοβαρό BBC, δίνει στο γεγονός αρκετή αξιοπιστία. Έχουν διεξαχθεί πολλές έρευνες στη συγκεκριμένη περιοχή και υπάρχουν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ότι υπάρχει ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, το οποίο ίσως να ευθύνεται για τον μεγάλο αριθμό εναέριων ατυχημάτων, ίσως επίσης και για τέτοια ανώμαλα φαινόμενα.
Πάλι στη Μεγάλη Βρετανία, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός εγκαταστάσεων της αεροπορίας που εγκαταλείφθηκαν μετά τους Παγκόσμιους Πολέμους και έχουν πλέον μετατραπεί σε σκηνικά αλλόκοτων εμπειριών. Μια μάρτυρας που έφτιαξε σπίτι σε ένα μέρος της έκτασης ενός τέτοιου στρατοπέδου, ανέφερε πως ένα βράδυ ξύπνησε και στα πόδια του κρεβατιού της είδε τη μορφή ενός νεαρού αεροπόρου να στέκεται και να την κοιτάζει, λίγο πριν εξαφανιστεί. Παρόμοια φαινόμενα συνεχίστηκαν για λίγο καιρό ακόμα και τελικά η οικογένεια αποφάσισε να εγκαταλείψει το σπίτι και να μετακομίσει σε άλλο οίκημα, μακριά από τον τόπο των αλλόκοτων συμβάντων.
Σε μια άλλη περιοχή, ένα διάσημο φάντασμα κάνει την εμφάνισή του και μάλιστα σχετικά νωρίς, δηλαδή από τις 21.30 έως τις 22.00. Πρόκειται για μια νεαρή κοπέλα, ντυμένη στα γκρι και με διακριτικά της RAF, που σταματάει πεζούς και μοτοσυκλετιστές, λέγοντάς τους πως η ίδια και ο αρραβωνιαστικός της είχαν ένα τρομερό ατύχημα και ότι ο νεαρός άντρας βρίσκεται εκεί κοντά περιμένοντας βοήθεια. Τότε εξαφανίζεται από τα μάτια των περαστικών, αφήνοντας μια απαίσια δυσοσμία σήψης και αίσθημα ισχυρού φόβου στους μάρτυρες, οι οποίοι τονίζουν το πόσο «αληθινή» φαίνεται η κοπέλα που δεν τους υποψιάζει ότι συμβαίνει κάποιο παράδοξο φαινόμενο.
Οι αναφορές παράξενων εμπειριών που σχετίζονται με αεροπορικά ατυχήματα είναι πολλές σε ολόκληρο τον κόσμο και φυσικά και στην Ελλάδα. Ίσως επειδή τέτοιου είδους ατυχήματα συμβαίνουν ξαφνικά και χωρίς οι επιβάτες πολλές φορές να συνειδητοποιούν ότι πέθαναν, να μένουν πίσω καταγραφές που αρκετοί ευαίσθητοι άνθρωποι να μπορούν να τις βλέπουν να προβάλονται μπροστά τους. Στην πραγματικότητα τέτοιου είδους καταγραφές πιθανόν να ευθύνονται και για τις φημολογίες περί στοιχειωμένων τόπων, οικημάτων, ιδρυμάτων, ακόμη και ποταμών και λιμνών, όπως θα δούμε και σε επόμενα άρθρα, μιας και η αρθρογραφία του Νοέμβρη στο ιστολόγιο αυτό είναι αφιερωμένη σε θέματα που σχετίζονται με τα φαντάσματα και την παραψυχολογία.
Ακόμη και τα περιστατικά εμφάνισης UFO μπορούν να ενταχθούν σε αυτή την κατηγορία των εναέριων μέσων – φαντασμάτων διότι, αν το σκεφτείτε, έχουν όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά και άλλωστε ως ghost planes ταξινομούνται και στη διεθνή βιβλιογραφία. Εξάλλου η άποψη προς την οποία τείνει ένα σημαντικό μέρος της ουφολογίας είναι ότι οι ιπτάμενοι δίσκοι και η φιλολογία τους είναι πολύ πιθανόν κατά βάση να αποτελούν ένα μεταφυσικό φαινόμενο, αν και το θέμα έχει πολλές πτυχές που δεν πρέπει να αγνοηθούν.

Φαντάσματα των δρόμων, της θάλασσας και του αέρα (μέρος 2ο)

Σχολιάστε

ghostshipΔεν είναι μόνο οι δρόμοι που φιλοξενούν φαντάσματα. Όπως λέγαμε και προηγουμένως λίγο πολύ όλα τα μεταφορικά μέσα μπορούν υπό δεδομένες συνθήκες να «στοιχειώσουν». Η θάλασσα, με την απεραντοσύνη της, από αρχαιοτάτων χρόνων έχει αποτελέσει ένα τεράστιο νεκροταφείο ψυχών που βρήκαν το θάνατο στα σκοτεινά νερά της και, όπως πολύ γλαφυρά περιγράφει η Αποκάλυψη του Ιωάννη, θα δώσει κι εκείνη τους νεκρούς της στην κατάλληλη στιγμή για να κριθούν. Έως τότε, τα φαντάσματα πνιγμένων ναυτικών και πλοίων που στοίχειωσαν και περιπλανούνται μόνα τους στις θάλασσες θα γοητεύουν τους λάτρεις των μυστηρίων και των παράδοξων ιστοριών, ενώ θα τρομάζουν τους ανυποψίαστους ναυτικούς που θα τύχει να βρεθούν στο δρόμο τους.

Φαντάσματα του νερού

Ο Ιπτάμενος Ολλανδός

Σίγουρα το περισσότερο γνωστό πλοίο – φάντασμα από όλα είναι ο Ιπτάμενος Ολλανδός. Δεν είναι εξακριβωμένο εάν αυτό είναι το όνομα του πλοίου ή το προσωνύμιο του μυστηριώδους καπετάνιου του, όπως δεν είναι γνωστή η ημερομηνία καθέλκυσης του πλοίου ή ακόμη και αν πρόκειται για μια πραγματική ή συμβολική – αρχετυπική ιστορία. Όποια κι αν είναι η αλήθεια, η τέχνη εμπνεύστηκε ιδιαίτερα από τον Ιπτάμενο Ολλανδό, που αποτέλεσε και το θέμα μιας γνωστής όπερας του Βάγκνερ. Η ιστορία μέσες άκρες έχει ως εξής. Ο καπετάνιος του πλοίου, υπερεκτιμώντας τις δυνάμεις του στη διάρκεια μιας καταιγίδας στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, φώναξε πως θα έκανε τον διάπλου ακόμη και αν χρειαζόταν να ταξιδεύει έως τη Δευτέρα Παρουσία. Ο Θεός για να τον τιμωρήσει του έδωσε αυτό που θέλησε κι έτσι από τότε καπετάνιος και πλήρωμα ταξιδεύουν καταραμένοι και δεν είναι λίγοι οι ναυτικοί που ισχυρίζονται πως έχουν συναντηθεί με το πλοίο, περιγράφοντάς το άλλοτε να λάμπει με ένα απόκοσμο φως και άλλοτε να είναι καλυμμένο με ομίχλη. Σε κάθε περίπτωση πάντως θεωρείται προάγγελος συμφορών, ενώ ακόμη και ο Βασιλιάς Γεώργιος ο Πέμπτος της Βρετανίας γράφει στα απομνημονεύματά του ότι είχε συναντήσει το καταραμένο πλοίο σε ένα από τα ταξίδια του.

Mary Celeste: ένα καλά μελετημένο πλοίο – φάντασμα

Εξίσου διάσημο με τον Ιπτάμενο Ολλανδό, το Mary Celeste βρέθηκε εγκαταλειμένο το 1872 στα ανοιχτά των νήσων Αζόρες, στο ταξίδι του προς την Ιταλία, όπου και μετέφερε 1701 βαρέλια με αλκοόλ. Δεν βρέθηκε κανένα ίχνος από το πλήρωμα και έλειπαν όλα τα έγγραφα του πλοίου, εκτός από το ημερολόγιο του καπετάνιου. Όπως ήταν φυσικό οι φήμες οργίασαν αλλά έκτοτε έχει μελετηθεί πολύ καλά ως περιστατικό και οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν ότι το πλοίο εγκαταλείφθηκε εξαιτίας έκρηξης που προκάλεσαν τα αέρια της αλκοόλης και που προκάλεσαν πανικό κι ανησυχία στο πλήρωμα, το οποίο υποτίθεται ότι επιβιβάστηκε σε σωσίβιες λέμβους για το φόβο μεγαλύτερης έκρηξης αλλά τελικά πέθανε από την πείνα ή πνίγηκε.
Σε μια αμφιλεγόμενη έρευνα του 2001 ισχυρίζονται ότι ανακάλυψαν το ναυάγιο του Mary Celeste στα ανοιχτά της Ταϊτής, ενώ η ιστορία του διασκευασμένη αναφέρεται σε έργο του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ.

Ourang Medan

Σύμφωνα με το θρύλο, τον Ιούνιο του 1947 διάφορα πλοία έπιασαν SOS σήμα από το πλοίο «ourang medan» και μια φωνή από τον ασύρματο που τους ενημέρωνε για το θάνατο του κυβερνήτη και του πληρώματος, μέσα από ασυνάρτητες φράσεις που κατέληγαν σε ένα τρομακτικό «πεθαίνω». Όταν το πλήρωμα του σκάφους silver star προσέγγισε το πλοίο κι επιβιβάστηκε σε αυτό, βρήκε όλο το πλήρωμα νεκρό, χωρίς σημάδια τραυματισμού αλλά με παγωμένες εκφράσεις φόβου στα πρόσωπά τους και ορισμένους από τους νεκρούς να δείχνουν προς μια ορισμένη κατεύθυνση.
Το γεγονός αμφισβητείται έντονα καθώς δεν επαληθεύεται από πουθενά η ύπαρξη ενός τέτοιου πλοίου. Η ιστορία πάντως λήγει με την άρον άρον απομάκρυνση του σωστικού πληρώματος, εξαιτίας μιας πυρκαγιάς που οδήγησε τελικά στη βύθιση του αινιγματικού πλοίου.

Το μυστήριο του Kaz II

Εάν νομίζετε ότι μυστηριώδη περιστατικά συνέβαιναν σε παλιότερες εποχές, τότε η μυστηριώδης ιστορία του Kaz II θα σας πείσει για το αντίθετο. Το καταμαράν kaz II βρέθηκε στις 18 Απριλίου του 2007 να πλέει σε απόσταση 160 χιλιομέτρων βόρεια της Αυστραλίας, με τη διαφορά ότι το τριμελές πλήρωμά του είχε εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει πίσω του κανένα απολύτως ίχνος. Για την ακρίβεια δεν βρέθηκαν σημάδια αναστάτωσης στο εσωτερικό του, ένας φορητός υπολογιστής ήταν σε λειτουργία, όπως και οι μηχανές του σκάφους, ενώ ακόμη και το τραπέζι ήταν στρωμένο. Σύμφωνα με τις έρευνες τα συστήματα πλοήγησης και έκτακτης ανάγκης του σκάφους ήταν σε λειτουργία και δεν παρουσίαζαν κανένα πρόβλημα. Στις εξονυχιστικές έρευνες μάλιστα βρέθηκε ένα βίντεο το οποίο δεν δείχνει απολύτως κανένα πρόβλημα και οι εικασίες σχετικά με το τι συνέβη στο έμπειρο πλήρωμα προκαλούν διαφωνίες στους ερευνητές.
Και στον ελληνικό χώρο, όμως, αναφέρονται διάφορες ιστορίες από τους ναυτικούς, κυρίως σχετικά με πλοία που βυθίστηκαν κι έκτοτε οι νεκροί τους στοιχειώνουν τα νερά προστατεύοντας το ναυάγιο που συνήθως περιλαμβάνει και κάποιο πολύτιμο φορτίο. Στη νότια Αρκαδία, στην επαρχία Κυνουρίας, υπάρχει η ιστορία για το καϊκι που βυθίστηκε, παρασύροντας στο θάνατο κι έναν ιερέα. Έκτοτε μερικές φορές έχει αναφερθεί πως λουόμενοι έχουν δεχτεί «επίθεση» από τον πνιγμένο ιερέα που προσπαθεί να τους παρασύρει στο βυθό. Η συγκεκριμένη παραλία αποτελεί αγαπημένο μου μέρος για κολύμπι και σας διαβεβαιώνω ότι ποτέ δεν έχω δει κανέναν και τίποτα το περίεργο.
(συνεχίζεται)

Φαντάσματα των δρόμων, της θάλασσας και του αέρα(μέρος 1ο)

1 σχόλιο

ghostcarΜια κατηγορία φαινομένων που εντάσσεται στα πλαίσια των αστικών μύθων (urban legends) αποτελούν τα στοιχειωμένα μεταφορικά μέσα. Ήδη στο παρελθόν είχαμε μιλήσει για το silverpilen, το περίφημο στοιχειωμένο τρένο της Σουηδίας, όμως το φαινόμενο μοιάζει να μην περιορίζεται στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις αλλά να έχει τις ρίζες του βαθύτερα πίσω στο χρόνο, όπως θα δούμε στο σημερινό άρθρο.
Η αλήθεια είναι πως το μεταφορικό μέσο είτε είναι άμαξα (παλιότερα) είτε αυτοκίνητο, πλοίο ή τρένο συνδέεται με τη μεταφορά, με τη μετάβαση δηλαδή σε έναν άλλο τόπο, είτε θα μεταφέρει ζωντανούς ανθρώπους είτε τις ψυχές τους. Θυμηθείτε τον βαρκάρη του κάτω κόσμου στην Αρχαία Ελλάδα, ακόμη και το silverpilen της σημερινής εποχής. Το μεταφορικό μέσο θεωρείται στο συλλογικό ασυνείδητο ως ο διακομιστής του ανθρώπου από τον κόσμο των ζωντανών στο βασίλειο των νεκρών και μερικές φορές, όσοι έχουν πιο ευαίσθητη όραση – αντίληψη από τον μέσο άνθρωπο, μπορούν να «δουν» αυτό το στοιχειωμένο μεταφορικό μέσο. Στη σύγχρονη εποχή οι μηχανές, λόγω της μεγαλύτερης ακρίβειάς τους από τον ανθρώπινο οφθαλμό, υποτίθεται ότι μπορούν να συλλάβουν καλύτερα αυτά τα οριακά φαινόμενα, για αυτό και το Internet έχει κατακλυστεί από χιλιάδες φωτογραφίες και βίντεο των παράξενων αυτών φαινομένων που ακροβατούν μεταξύ της Λογικής και του Παραλόγου όπως θεωρείται από τον κόσμο. Ας περάσουμε, όμως να μελετήσουμε μερικές ενδεικτικές περιπτώσεις.

Φαντάσματα των δρόμων

Ο Mark, αγρότης που ζει στις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ, περιγράφει μια σειρά από πανομοιότυπες εμπειρίες που ισχυρίζεται ότι ο ίδιος, τα μέλη της οικογένειάς του αλλά και αρκετοί επισκέπτες του έχουν βιώσει. Ας την παραθέσουμε σε ελεύθερη απόδοση. Αρκετά συχνά από την αγροικία του που βρίσκεται σε ερημική περιοχή, βλέπει από μακριά φώτα αυτοκινήτου να πλησιάζουν. Το αμάξι παρκάρει σε ένα ορισμένο σημείο πάντοτε, στα φώτα σβήνουν, ακούγονται οι πόρτες να ανοίγουν και να κλείνουν και βήματα στο έδαφος, όμως αν κανείς κοιτάξει ξανά δεν βλέπει τίποτα. Κανένα αμάξι δεν βρίσκεται στο μισοσκόταδο κι όμως όλοι έχουν δει να πλησιάζει κι έχουν ακούσει τους χαρακτηριστικούς ήχους της μηχανής και των πορτών που ανοίγουν και κλείνουν, καθώς και τα βήματα.
Κάπως έτσι περιγράφεται από τη σχετική φιλολογία το αυτοκίνητο – φάντασμα, ωστόσο υπάρχουν πολλές άλλες παραλλαγές. Ένας περίφημος αστικός θρύλος θέλει ένα τέτοιο αμάξι να στοιχειώνεται από τον ιδιοκτήτη του και αν περάσει στα χέρια άλλου κατόχου τότε αρχίζουν τα παρατράγουδα. Υπάρχουν αναφορές τρομοκρατημένων οδηγών που ισχυρίζονται πως από τον μεσαίο καθρέφτη βλέπουν κάποιον να κάθεται στο πίσω κάθισμα, ακόμη κι αμφιλεγόμενες φωτογραφίες που δείχνουν αόρατο στα συνηθισμένα μάτια επιβάτη να κάθεται μαζί με τον ανυποψίαστο οδηγό.
Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις έχει αναφερθεί η εμφάνιση φασματικών αυτοκινήτων σε δρόμους και λεωφόρους. Αυτά διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες: σε εκείνα που «επιδιώκουν» να προκαλέσουν ατυχήματα μέσω της επικίνδυνης οδηγικής συμπεριφοράς τους, σε εκείνα που κατά κάποιο τρόπο προσπαθούν να αποτρέψουν κάποιο πιθανό ατύχημα και τέλος σε εκείνα που απλά γίνονται κάποιες φορές αντιληπτά χωρίς καμία επίπτωση. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι είτε η φασματική τους μορφή είτε η απουσία οδηγού κι επιβατών, όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται αυτόπτες μάρτυρες. Για όποιον ενδιαφέρεται, υπάρχουν σχετικά βίντεο στο youtube, χρήσιμα για την εξαγωγή συμπερασμάτων.
Τα αυτοκίνητα της πρώτης κατηγορίας συνήθως κάνουν επικίνδυνες προσπεράσεις, διακρίνονται για την επικίνδυνη οδηγική τους συμπεριφορά και προκαλούν αίσθημα ενόχλησης και φόβου. Τα αυτοκίνητα – «προστάτες» εμφανίζονται κι αυτά από το πουθενά και προσπαθούν να προειδοποιήσουν για επερχόμενο κίνδυνο είτε κάνοντας σινιάλο με τα φώτα είτε, σε μια καταγεγραμμένη περίπτωση, φωτίζοντας το δρόμο σε ένα αυτοκίνητο που είχε ζημιά στο παρμπρίζ. Σε μια άλλη αναφορά, το αυτοκίνητο – φάντασμα προσπέρασε τον οδηγό – μάρτυρα που έτρεχε με υπερβολική ταχύτητα, υποχρεώνοντάς τον να μειώσει, μόνο και μόνο για να διαπιστώσει λίγο παρακάτω την κατάρρευση ενός τμήματος του δρόμου, το οποίο δεν θα είχε αποφύγει διαφορετικά. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι παρά το γεγονός ότι ήταν αδύνατο να διέλθει κανείς από εκείνο το σημείο, το φασματικό αυτοκίνητο απλά εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει ίχνος.
Στην ίδια κατηγορία θα τοποθετήσω και τα υπαρκτά αυτοκίνητα τα οποία έχουν στοιχειωθεί από το φάντασμα του νεκρού ιδιοκτήτη τους ή από κάποια οντότητα, φέρνοντας ατυχήματα στους κατόχους τους και απροσδιόριστες βλάβες. Διάσημη σχετική περίπτωση, αν και προφανώς αρκετά υπερβολική, παραμένει το αμάξι με το οποίο σκοτώθηκε ο ηθοποιός James Dean και το οποίο υποτίθεται πως προκάλεσε σοβαρά ατυχήματα, ακόμη και το θάνατο ορισμένων ααπό τους επόμενους ιδιοκτήτες του. Το πρότυπο ενός τέτοιου αυτοκινήτου αποτέλεσε το θέμα της διάσημης ταινίας του Carpenter, «Christine», που παραμένει κλασική στο είδος της.

Λευκές Κυρίες και άλλα φαντάσματα των δρόμων

Οι περισσότερες αναφορές για τις Λευκές Κυρίες των αυτοκινητοδρόμων μας έρχονται από τη Γαλλία. Πρόκειται για φαντάσματα λευκοφορεμένων γυναικών, με τα οποία έχουμε ασχοληθεί σε προηγούμενα κείμενά μας. Θεωρούνται προάγγελοι δυστυχημάτων αλλά, όπως συμβαίνει και με τα αυτοκίνητα παραπάνω, μπορούν να ευθύνονται για αρκετά φαινόμενα. Συνήθως θεωρούνται φαντάσματα γυναικών που έχασαν τη ζωή τους κάπου εκεί γύρω κι εξακολουθούν να στοιχειώνουν το μέρος, πολύ σπάνια όμως αναφέρεται ότι προκαλούν κακό. Η παράδοση αυτή, με κάποιες παραλλαγές, είναι παγκόσμια και πηγαίνει πίσω από τη σύγχρονη εποχή.
Στο προσωπικό μου αρχείο διαθέτω αρκετές μαρτυρίες για την εμφάνιση τέτοιων φασματικών μορφών και σε μια δυο από αυτές υπήρξα προσωπικός μάρτυρας. Αυτές οι δυο περιπτώσεις είναι και οι μοναδικές από το αρχείο μου για τις οποίες μπορώ να «εγγυηθώ». Κατά τα άλλα, όμως, καθώς διακρίνομαι για το γεγονός ότι ταξιδεύω νύχτα σε πολλά ιδιαίτερα ερημικά σημεία, τονίζω ότι ποτέ, αν εξαιρέσουμε τις δύο εκείνες φορές, δεν έγινα μάρτυρας κάποιου παράξενου τέτοιου φαινομένου.
Σε μια από τις περιπτώσεις του αρχείου μου, ένας επιστήμονας ιατρικής είδε στην άκρη του δρόμου έναν φαντάρο, σε μια ερημική τοποθεσία αρκετά μακριά από το πλησιέστερο στρατόπεδο. Το προχωρημένο της ώρας, η ερημιά της περιοχής και η ανυπαρξία οποιασδήποτε άλλης στρατιωτικής δραστηριότητας, όπως έχουμε αναπτύξει και αλλού, καθιστούν δύσκολο το να ήταν ένας πραγματικός φαντάρος. Τέτοιες όμως αναφορές υπάρχουν πολλές από ολόκληρη την Ελλάδα και τον Κόσμο. Στη χώρα μας συνηθέστερες είναι οι αναφορές για στρατιώτες, ιερείς και «μοναχούς», καθώς και γριές γυναίκες, ενώ σπανιότερα αναφέρονται μικρά, ακόμη και μωρά, παιδιά.
Δεν στάθηκε δυνατό να εντοπίσω μαρτυρίες σχετικά με την ύπαρξη αυτοκινήτων – φαντασμάτων. Παρακαλείται οποιοσδήποτε διαθέτει παρόμοια εμπειρία, να επικοινωνήσει μαζί μου.
(Συνεχίζεται)

Ο ιερός αριθμός επτά και οι Ακτίνες (μέρος δεύτερο)

4 Σχόλια

Στο πρώτο μέρος του άρθρου παρουσιάσαμε τις κεκαλυμμένες αναφορές στις Επτά Ακτίνες, μιλήσαμε για τη σημασία του αριθμού 7 και κάναμε ενδιαφέρουσες αναλογίες στηριγμένοι στην Καμπάλλα. Σήμερα θα προχωρήσουμε λίγο πιο κάτω, στηριγμένοι στο σπουδαίο έργο της Αποκρυφίστριας Alice Bailey, η οποία άφησε πολλές πληροφορίες για τις Επτά Ακτίνες και τις αντιστοιχίες τους στο ογκώδες της σύγγραμμα «Πραγματεία περί των Επτά Ακτίνων» αλλά και διάσπαρτα στο σύνολο του έργου της.
Η Alice Bailey, επιγραμματικά, θεωρεί ότι κάθε ψυχή έχει τη δική της Ακτίνα που την επηρεάζει. Η Ακτίνα της ψυχής παραμένει η ίδια σε όλες τις ενσαρκώσεις, ενώ η Ακτίνα της προσωπικότητας μπορεί να διαφέρει από ενσάρκωση σε ενσάρκωση. Εκτός όμως από την ψυχή και την προσωπικότητα, υπάρχουν Ακτίνες που επηρεάζουν κύκλους, πλανήτες, έθνη και σε αυτή τη γνώση στήριξε πολύ ενδιαφέρουσες μελέτες της. Οι Ακτίνες, όπως είδαμε και πριν, εκπορεύονται από τη Θεότητα, που με τη σειρά της τις «διοχετεύει» στον Πλανητικό Λόγο (Σάνατ Κουμάρα). Άλλες απόψεις αναφέρονται και στην ύπαρξη Γαλαξιακών Λόγων που στέλνουν τις Ακτίνες αυτές στους Ηλιακούς και μετά στους Πλανητικούς Λόγους, ενώ στην ανθρωπότητα διαχέονται διαμέσου των Κυρίων της Μεγάλης Λευκής Αδερφότητας, για την οποία υπάρχουν αρκετές αναφορές τόσο στην Alice Bailey όσο και αλλού. Η τελευταία αναφέρει πως οι Κύριοι αυτοί βρίσκονται ενσαρκωμένοι στο υλικό ή στο αιθερικό πεδίο, με τα φυσικά τους σώματα να κατοικούν σε συγκεκριμένους τόπους αλλά να μην υποβάλονται σε συνηθισμένους περιορισμούς του υλικού πεδίου. Σκοπός τους είναι η εξύψωση της ανθρωπότητας και σε ό,τι αφορά στις Ακτίνες, είναι οι εκφραστές της. Κατά το παρελθόν κυριάρχησε η άποψη ότι οι Διδάσκαλοι αυτοί είναι Θιβετιανοί ή Ινδουιστές, όμως αυτό δεν είναι σωστό και πιθανώς συνέβη προκειμένου να διαφυλαχθούν οι ταυτότητες των Διδασκάλων και να μην αποκαλυφθούν κάποιες παράμετροι που δεν θα έπρεπε.
Παρά τις μικροδιαφοροποιήσεις σχετικά με την Ακτίνα επιρροής και τον Διδάσκαλο, εμείς θα παραθέσουμε την κατηγοριοποίηση στηριγμένοι στην Alice Bailey, για αυτό ο αναγνώστης δεν θα πρέπει να παραξενευτεί εάν έχει υπόψη του κάτι διαφορετικό. Στην αριστερή στήλη είναι η Ακτίνα, στη μεσαία η επιρροή της, στη δεξιά ο Διδάσκαλος και δίπλα του ο πλανήτης, το τσάκρα της αντιστοιχίας και το ορυκτό που «συμπυκνώνει» μέσα του τη δύναμη της Ακτίνας. Στην εποχή που ζούμε η 6η Ακτίνα φεύγει ταχέως από την ενσάρκωση και η ανθρωπότητα σύντομα θα βιώσει τις επιδράσεις της 7ης Ακτίνας.

1η. Θέληση – Δύναμη. Μορύα. Πλούτωνας. Σαχασράρα. Διαμάντι.
2η. Αγάπη – Σοφία. Κουθούμι. Ήλιος/ Δίας. Αναχάτα. Ζαφείρι.
3η. Ενεργός Νοημοσύνη. Παύλος ο Βενετός. Γη/ Κρόνος. Βισούντι. Σμαράγδι.
4η. Αρμονία. Σέραπις. Σελήνη / Ερμής. Σβαντισχάνα. Ίασπις.
5η. Επιστήμη. Ιλαρίων. Αφροδίτη. Άτζνα. Τοπάζι.
6η. Αγάπη – Αφοσίωση. Ιησούς. Άρης – Ποσειδώνας. Μανιπούρα. Ρουμπίνι.
7η. Τελετουργική Μαγεία. Ρακόζι. Ουρανός. Μουλαντάρα. Αμέθυστος.

Υπάρχουν επίσης και αντιστοιχίες με τα διάφορα χρώματα αλλά σε αυτό το σημείο δεν υπάρχει λόγος να ανφερθούμε σε αυτό. Από αυτές τις 7 Ακτίνες οι τρείς πρώτες είναι οι βασικές, οι θεμελιώδεις (οι όψεις της Ενάδας) και όπως προαναφέρθηκε επηρεάζουν την ψυχή, την προσωπικότητα, τον πλανήτη, τα έθνη και τους διάφορους φορείς – σώματα. Κι επειδή η 2η Ακτίνα είναι η Ακτίνα της Αγάπης, η Αγάπη ενυπάρχει σε όλες τις υπόλοιπες. Φυσικά, ο παραπάνω συνοπτικός πίνακας και οι λίγες επεξηγήσεις που παραθέτω, δεν καλύπτουν το θέμα των Ακτίνων παρά εντελώς γενικά και επιφανειακά. Ο ενδιαφερόμενος παραπέμπεται στις πραγματείες της Helena Blavatsky και της Alice Bailey για περισσότερες πληροφορίες. Είναι σημαντικό όμως να παρατεθεί το παρακάτω απόσπασμα από το έργο της «Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας», για εκείνους τους αναγνώστες που ενδιαφέρονται για μια πιο διεισδυτική ματιά. » Η υποακτίνα στην οποία βρίσκεται ο άνθρωπος, η μικρότερη αυτή ακτίνα που ποικίλει από ενσάρκωση σε ενσάρκωση, προσδίδει σε μεγάλο βαθμό το χρωματισμό του σε αυτή τη ζωή. Είναι η δευτερεύουσα χροιά του. Μην ξεχνάτε ότι η πρωτεύουσα ακτίνα της Ενάδας συνεχίζεται στους αιώνες. Δεν μεταβάλλεται. Είναι μια από τις τρεις κύριες ακτίνες που τελικά συνθέτουν τους υιούς των ανθρώπων. Η ακτίνα του Εγώ ποικίλει από γύρο σε γύρο και στις πιο εξελιγμένες ψυχές από φυλή σε φυλή και περιλαμβάνει μια από τις πέντε ακτίνες της τωρινής μας εξέλιξης. Είναι η κυριαρχούσα ακτίνα στην οποία δονείται το αιτιατό σώμα του ανθρώπου (…) Η ακτίνα της προσωπικότητας ποικίλει από ζωή σε ζωή, μέχρι να καλυφθεί η γκάμα των επτά υποακτίνων της Εναδικής Ακτίνας.»Επίλογος

 

 Νομίζω πως ρίξαμε όσο φως ήταν δυνατό σε αυτό το βαθύ σημείο του Εσωτερισμού, σε ένα από τα πλέον δύσκολα θέματα με τα οποία έχουμε ασχοληθεί έως τώρα. Διάνοιες μεγαλύτερες από τη δική μου έχουν ασχοληθεί διεξοδικότερα και σε εκείνες πρέπει να ανατρέξει κανείς. Εγώ θα είμαι ικανοποιημένος εάν οι απλοϊκές μου αναφορές σταθούν αφορμή ώστε ο αναγνώστης να συνεχίσει την προσωπική του μελέτη.
Στο σημείο αυτό ας μου επιτραπεί μια επισήμανση. Χρησιμοποιώ χωρία της χριστιανικής φιλολογίας, καθώς και σε μεγάλο βαθμό τη χριστιανική παράδοση για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι πως αυτή την παράδοση γνωρίζω καλύτερα. Ο δεύτερος δεν χρειάζεται να αναφερθεί. Το ζήτημα των Ακτίνων, όπως και άλλα που έχουμε θίξει, δεν περιορίζεται στο χριστιανισμό. Όποιος ειδικεύεται σε άλλους τομείς, μπορεί να χρησιμοποιήσει τις αντίστοιχες γνώσεις για να διαπραγματευθεί το θέμα.
Μέσα από τη χριστιανική παράδοση, λοιπόν, προτρέπω εκείνον που επιθυμεί περισσότερη έρευνα να ψάξει μόνος του στην Αποκάλυψη και να βρει τους ιερούς αριθμούς που κρύβονται σε αυτήν. Είναι πολύ εύκολο να διαπιστώσει την επανάληψη του αριθμού επτά και των παραγώγων του. θα δει αυτό τον αριθμό να εκπορεύεται από το Θεό είτε ως Πνεύματα προ του Θρόνου είτε ως τιμωρίες. Θα τον δει στις διαστάσεις της Νέας Ιερουσαλήμ, τα τείχη της οποίας θα δει πως είναι στρωμένα με τους πολύτιμους λίθους που αναφέραμε στις αντιστοιχίες, θα βρει ότι 144.000 είναι ο αριθμός των διασωθέντων κατά την τελική κρίση, γενικά θα δει πως το βιβλίο αυτό είναι κυριολεκτικά δομημένο επάνω στο 7 και τα παράγωγά του και όχι μόνο.

Περί ουφολογίας ο λόγος (μέρος δεύτερο)

Σχολιάστε

Αυτή τη «μοναδικότητα» ή «ατομικότητα» των επαφών είναι που η Επιστήμη δεν θέλει να κατανοήσει. Για τους περισσότερους επιστήμονες αλλά και επικριτές των εξωγήινων επαφών, η μαρτυρία θα πρέπει να συνοδεύεται από επιβεβαίωση πολλών διαφορετικών μαρτύρων ταυτόχρονα, οι οποίοι θα επιβεβαιώσουν τα επιμέρους στοιχεία της. Εάν κάτι τέτοιο δεν συμβεί, τότε θεωρείται πως η εμπειρία δεν είναι αυθεντική, καθώς υπάρχουν αντιφάσεις. Εάν μελετήσει κανείς προσωπικά τις ατομικές μαρτυρίες των μεταφυσικών εμπειριών, δεν θα αποφύγει να κάνει την παρατήρηση ότι πολλές φορές οι άνθρωποι περιγράφουν την εμπειρία που έζησαν μαζί κατά εντελώς διαφορετικό τρόπο. Δεν είναι απαραίτητο όμως να πρόκειται για μεταφυσική εμπειρία για να συμβεί αυτό. Δοκιμάστε να ζητήσετε από δυο διαφορετικούς μάρτυρες ενός περιστατικού να σας το περιγράψουν και καταγράψτε τις αναφορές τους. Θα παρατηρήσετε λίγες ή αρκετές διαφορές. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ζητήστε τους το ίδιο και συγκρίνετε τις τωρινές αναφορές τους με εκείνες που σας είχαν δώσει τότε. Μη σας κάνει εντύπωση εάν οι διαφορές τώρα θα είναι πολύ μεγαλύτερες από εκείνα που σας είχαν διηγηθεί. Σκεφτείτε τώρα το ίδιο αυτό φυσιολογικό φαινόμενο σε μια εμπειρία που δεν ανήκει στο υλικό πεδίο αλλά στο Αστρικό, όπου ο Συνειδητός Νους δεν έχει πρόσβαση αλλά μόνο ο Υποσυνείδητος και επομένως, μετά το πέρας της, ο άνθρωπος εναγωνίως προσπαθεί να την ερμηνεύσει, παλεύοντας πολλές φορές με την ίδια τη Λογική του. Διότι δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο του να αλλάξει η ζωή των ανθρώπων μετά από περίεργες εμπειρίες, άλλωστε ήδη μιλήσαμε για εκείνους που θεώρησαν τους εαυτούς τους ως αγγελιοφόρους συμπαντικών μηνυμάτων από τους εξωγήινους.
Παρά ταύτα, έχω τη ζωηρή εντύπωση πως στις περισσότερες περιπτώσεις, αν όχι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι επαφές αυτές εντάσσονται στα πλαίσια της θυμαπάτης. Η μετατροπή των εξωγήινων σε λατρευτικά πρόσωπα μέσα από την ίδρυση εκκλησιών και πνευματικών κινημάτων με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα (βλέπε μαζικές αυτοκτονίες), ενισχύουν αυτό το συλλογισμό.

Το παραμύθι της προστασίας του πληθυσμού

Μια από τις δικαιολογίες που συνήθως προβάλονται στο σενάριο της απόκρυψης των εξωγήινων επαφών από τις κυβερνήσεις, είναι το ενδεχόμενο πρόκλησης ταραχής και πανικού στον πληθυσμό. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για μια μεγάλη ανοησία τόσο το ένα όσο και το άλλο και πίσω από αυτά βρίσκονται νόες που το μόνο που κατορθώνουν είναι αυτό ακριβώς που επιθυμούν στην πραγματικότητα: τη δημιουργία ενός φοβικού κλίματος, που εντείνεται μέσα από τον κινηματογράφο αλλά και από την ίδια την ουφολογία που γίνεται μοχλός του συστήματός τους σε πολλές περιπτώσεις. Πιστεύω πως αν κάτι τρομοκρατεί τον κόσμο είναι τα υπονοούμενα και όχι οι ξεκάθαρες εξηγήσεις, οι οποίες ποτέ δεν δόθηκαν και ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ για ποιό λόγο η ανακάλυψη μικροοργανισμών στον Άρη θα μπορούσε να προκαλέσει ένα παγκόσμιο κύμα τρόμου ή έστω και η αποκάλυψη πως κάποτε η Αφροδίτη κατοικήθηκε από νοήμονα όντα. Γενικά δεν μου αρέσει κάποιος ή κάποιοι να υποθέτουν τις αντιδράσεις μου, πόσω μάλλον να αισθάνονται ότι μπορούν να τις προκαθορίσουν. Περιττό να αναφέρω ότι είναι πολύ περισσότερο ανησυχητικό να πιστεύει κανείς πως άγνωστα αντικείμενα παραβιάζουν τον εναέριο χώρο της πατρίδας του και προσγειώνονται ανενόχλητα στα εδάφη της χωρίς κανείς να μπορεί να αντιδράσει στο οτιδήποτε κάνουν.

Οι εξωγήινες απαγωγές

Ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων ισχυρίζονται πως έχουν πέσει θύματα εξωγήινων απαγωγών, κατά τη διάρκεια των οποίων υποβλήθηκαν σε ιατρικά πειράματα και ως απόδειξη του γεγονότος φέρνουν περίεργα σημάδια στα σώματά τους. Υπάρχουν εκατοντάδες καταγεγραμμένες περιπτώσεις για όποιον ενδιαφέρεται να τις μελετήσει. Άλλες από αυτές προξένησαν φόβο τη στιγμή εκείνη και άλλες υποσυνείδητο φόβο που η αιτία του ανακαλύφθηκε αργότερα μέσω ύπνωσης. Συνήθως στις περιπτώσεις αυτές δεν υπάρχουν μάρτυρες, παρά το γεγονός ότι κοιμούνταν στο ίδιο κρεβάτι ή στο διπλανό δωμάτιο με τα θύματα αν και έχουν καταγραφεί και μερικές εξαιρέσεις.
Πιστεύω πως πέρα από την όποια επιστημονική – ψυχολογική εξήγηση του φαινομένου, θα πρέπει να το προσεγγίσουμε και με εσωτερικές ερμηνείες. Για μένα, ένας σημαντικός αριθμός περιστατικών μπορεί να εξηγηθεί ως μια ακόμη επαφή στο Αστρικό Πεδίο, η οποία συμβαίνει στο μεταβατικό στάδιο μεταξύ ύπνου και εγρήγορσης. Οι Αστρικές επαφές σε πολλές περιπτώσεις είναι αρκετά οδυνηρές λόγω των συνθηκών του συγκεκριμένου πεδίου που προσεγγίζεται. Ένα συνηθισμένο φαινόμενο των επαφών αυτών είναι και ο Αντίκτυπος, κατά τον οποίο η οποιαδήποτε προσβολή του αστρικού σώματος διαμέσου του αιθερικού μεταδίδεται στο υλικό. Είναι συνηθισμένο σε μια αστρική διαμάχη το θύμα να έχει πληγές, μώλωπες, εκδορές και άλλα στο υλικό του σώμα, τα οποία δεν μπορούν να εξηγηθούν. Πιστεύω ότι οι απαγωγές είναι η είσοδος των ανθρώπων στο αστρικό πεδίο και οι εμπειρίες που έχει εκεί, που πολύ συχνά συνοδεύονται και από τον Αντίκτυπο. Μια λεπτομερής μελέτη των περιστατικών μπορεί να πείσει τον οποιονδήποτε σχετικά με την πιθανότητα μιας τέτοιας ερμηνείας: ακούγεται ένας ήχος πριν την επαφή (αυτό που λέγεται αστρική καμπάνα), ο μάρτυρας δεν είναι ακριβώς ξύπνιος αλλά ούτε και κοιμισμένος, ο άλλος μάρτυρας δεν αντιλαμβάνεται τίποτα, υπάρχει ένα περίεργο φως που λες και βγαίνει από τα υλικά αντικείμενα, τα υλικά σημάδια εντοπίζονται συνήθως στην περιοχή των ενεργειακών κέντρων που υπερλειτουργούν κατά την είσοδο στο αστρικό πεδίο και άλλα πολλά.

Η πρόκληση των εξωγήινων επαφών

Αναμφίβολα η πέραν κάθε αμφιβολίας απόδειξη ύπαρξης ζωής, νοήμονος και μη, πέραν του πλανήτη Γη είναι κάτι που θα συμβεί στο κοντινό ή μακρινό μέλλον και δεν θα είναι άμοιρη συνεπειών, αφού θα αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη ανακάλυψη που θα έχει γίνει ποτέ. Έως τότε η μελέτη όλων των παραμέτρων του εξωγήινου ζητήματος θα είναι ουσιαστικά μια εις βάθος μελέτη του ανθρώπινου ψυχισμού, με τον οποίο σχετίζονται στενά οι εξωγήινες επαφές.

Περί ουφολογίας ο λόγος (μέρος πρώτο)

Σχολιάστε

Είμαι ευνοϊκά διακείμενος στην πιθανότητα ύπαρξης εξωγήινης ζωής και, χωρίς να έχω ποτέ σχετική εμπειρία, δεν αποκλείω το γεγονός να υπήρξε κάποτε αυτό που λέγεται «εξωγήινη επαφή». Αυτή η τελευταία από μόνη της είναι συναρπαστική ως σκέψη αλλά έχει οδηγήσει σε μια σειρά υπερβολών από πολλές πλευρές, η οποία ευθύνεται για την αυξανόμενη δυσπιστία του κόσμου απέναντι στην «ουφολογία», όπως και για τη γελοιοποίηση την οποία έχει υποστεί κατά καιρούς.
Η αλήθεια είναι πως, σε αρκετά σημεία η ουφολογία δίνει κάθε λόγο ώστε να γελοιοποιείται, υποστηρίζοντας θεωρίες που δεν τεκμηριώνονται και δεν επαληθεύονται από την επιστημονική κοινότητα και η μοναδική εξήγηση που δίνεται για αυτό είναι πως η τελευταία συμμετέχει θέλοντας και μη σε μια τεράστια επιχείρηση συγκάλυψης, στην οποία μετέχουν και άλλοι φορείς, όπως οι υπηρεσίες πληροφοριών, ερευνητικά ιδρύματα και ολόκληρες κυβερνήσεις. Από αυτό το σημείο και πέρα ξεκινούν οι δαιδαλώδεις πορείες της συνομωσιολογίας, που είναι δύσκολο να ακολουθήσει κανείς και που δύσκολα θα κερδίσει κάτι αν το κάνει. Μέσα σε έναν πραγματικό κυκεώνα αντικρουόμενων απόψεων, ένα από τα μείζονα ερωτήματα του ανθρώπινου γένους, εκείνο του εάν είναι μόνο του στο αχανές Σύμπαν, εξακολουθεί να παραμένει αναπάντητο.

Τα ερωτηματικά των μαρτύρων

Μια προσφιλής τακτική των επικριτών είναι η διάψευση και γελοιοποίηση των μαρτύρων εξωγήινων επαφών, τους οποίους συνήθως θεωρούν ως ανόητους ή αφελείς, που μπερδεύουν τα μετεωρολογικά μπαλόνια ή τον πλανήτη Αφροδίτη με άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα. Το κακό όμως είναι πως είναι τόσες χιλιάδες οι μαρτυρίες και περιλαμβάνουν άτομα όλων των κοινωνικών, οικονομικών και μορφωτικών επιπέδων που αναρωτιέται κανείς σε ποιόν ανήκει η αφέλεια τελικά. Σε εκείνον που βιώνει μια κάποια εμπειρία οποιασδήποτε αιτιολογίας ή σε εκείνον που την κρίνει από έναν καναπέ;
Δεν αμφιβάλω πως είμαστε όλοι μας πολύ επιρρεπείς στις οπτικές απάτες αλλά αυτές δεν πρέπει να αποτελούν την εύκολη δικαιολογία εκεί όπου αδυνατεί να βρεθεί μια περισσότερο πειστική υπόθεση. Αναρωτιέμαι μάλιστα κατά πόσο είναι εφικτό, ακόμη και ένα μυαλό περιορισμένων δυνατοτήτων, να μπερδέψει την κίνηση του πλανήτη Αφροδίτη με την πολύ συγκεκριμένη κίνηση ενός ιπτάμενου οχήματος ή το πως είναι δυνατό να επικαλείται κανείς τα αέρια βάλτων εκεί που δεν υπάρχει βάλτος. Δεν είμαι από εκείνους που βλέπουν φαντάσματα πίσω από μια δέσμη καπνού, όμως υποστηρίζω ακράδαντα πως υπάρχουν πολλοί σαν κι εμένα, αρκετά σκεπτικιστές δηλαδή, οι οποίοι όμως επιθυμούν μια σοβαρότερη προσέγγιση του θέματος καθώς και εξηγήσεις που δεν προσβάλουν τη νοημοσύνη μας. Το πλέον δεδομένο είναι πως οι χιλιάδες αυτοί μάρτυρες, ανεξαρτήτως αιτιολογίας, είχαν κάποια εμπειρία η οποία και πρέπει να διερευνηθεί, όπου και αν καταλήξει.

Οι εξωγήινοι «άνθρωποι»

Έχει παρατηρηθεί πως οι περισσότεροι μάρτυρες περιγράφουν τους εξωγήινους με μια σαφέστατη ανθρώπινη μορφή, έστω και αν αυτοί διαφέρουν σε επιμέρους χαρακτηριστικά: μπορεί να είναι πράσινοι, ιδιαίτερα ψηλοί ή κοντοί, με μακριά και λεπτά δάκτυλα περισσότερο από των ανθρώπων, με πολύ μικρά ή πολύ μεγάλα κρανία. Πάντως, παρά τις διαφορές, είναι άνθρωποι στη γενική τους εικόνα και αυτό έχει σκανδαλίσει αρκετά τους επικριτές.
Η αλήθεια είναι πως αυτό αποτελεί μια σημαντική παρατήρηση. Οι μορφές ζωής που συναντάμε στον πλανήτη Γη είναι σε έναν τεράστιο πραγματικά αριθμό, παρά ταύτα είναι απόλυτα προσαρμοσμένες στα περιβάλλοντά τους. Οι μορφές ζωής ενός πλανήτη «κρίνονται» από συγκεκριμένες συνθήκες που επικρατούν σε αυτόν, μερικές από τις οποίες είναι το εύρος θερμοκρασιών, η βαρύτητα, το είδος της ατμόσφαιρας, η απόσταση από τον Ήλιο, το μαγνητικό πεδίο και πολλές άλλες. Εάν λοιπόν υποθετικά υπήρχε ζωή σε έναν πλανήτη όπως ο Δίας ή ο Κρόνος, λογικά θα περιμέναμε να εμφανίζει σημαντικές διαφορές από τη ζωή στη Γη. Και πάλι εντελώς υποθετικά, επειδή το βαρυτικό πεδίο του Δία είναι τεράστιο, θα αναμέναμε οι οργανισμοί του να είναι εξαιρετικά μικροί σε μέγεθος (μιας και αυτό επηρεάζεται από τη βαρύτητα), καθώς και να είχαν έναν πανίσχυρο δομικό σκελετό. Αντίστοιχα, λόγω της χαμηλής του πυκνότητας, θα περιμέναμε αντίστοιχη προσαρμογή της εσωτερικής σύστασης του οργανισμού. Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να είμαστε καθόλου βέβαιοι για το ότι θα υπήρχε μορφή παρόμοια με τον Άνθρωπο, όπως τον γνωρίζουμε. Μπορεί, εξαιτίας των ιδιαίτερων συνθηκών σε ένα πλανητικό σύστημα, οι «κάτοικοί» του να είχαν μια αεριώδη, λεπτοφυή δομή ή μια ακόμη πιο παχυλή. Ποτέ όμως δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος.

Εξωγήινοι και Ξωτικά: στο μεταίχμιο των υπερβατικών επαφών

Μια από τις πλέον σημαντικές επισημάνσεις στον τομέα της εξωγήινης ζωής, έχει κάνει ο Δρ. Ζακ Βαλλέ, ο οποίος παρατήρησε πως τόσο η περιγραφόμενη μορφή των εξωγήινων όσο και οι λεπτομέρειες της επαφής που έδιναν πολλοί μάρτυρες είχαν πολλά κοινά σημεία με τα Ξωτικά και άλλα πλάσματα της λαογραφίας των λαών. Κυρίως η μορφή του λεγόμενου Nordic τύπου αλλά και οι αναφορές ότι, ενώ ήταν παρόντα και άλλα άτομα την ίδια ώρα και στο ίδιο σημείο μόνο πολλοί λίγοι ή και συνήθως ένας έγινε μάρτυρας της επαφής, έκανε τον μεγάλο ερευνητή να συνδέσει τα δύο αυτά φαινόμενα και να αναζητήσει άλλες ερμηνείες.
Σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι οι εξωγήινες επαφές πρέπει να θεωρηθούν ως ένα καθαρό μεταφυσικό φαινόμενο. Το γεγονός ότι οι λοιποί παριστάμενοι δεν αντιλαμβάνονται το παραμικρό, καθώς και η εν ριπή οφθαλμού εμφάνιση και εξαφάνιση των εξωγήινων αλλά και άλλα χαρακτηριστικά που προκύπτουν από τις περιγραφές, θα μπορούσε να σημαίνει πως οι επαφές αυτές δεν συμβαίνουν ουσιαστικά στο υλικό πεδίο αλλά στο αστρικό και από ανθρώπους που έχουν τη δυνατότητα (εν γνώσει ή εν αγνοία τους) να τις πραγματοποιούν μετατοπίζοντας τη συνείδησή τους προς τα αντίστοιχα πεδία. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν είναι οι εξωγήινοι που επισκέπτονται τους γήινους αλλά το αντίθετο.

Εξωγήινες αυταπάτες και θυμαπάτες

Κλασικό μοτίβο επαφών των προηγουμένων δεκαετιών ήταν η εμφάνιση των εξωγήινων ως κομιστών της ειρήνης και της οικολογίας. Πράγματι, υπάρχουν χιλιάδες αναφορές μαρτύρων ότι οι εξωγήινοι επισκέπτες μετέφεραν συμπαντικού τύπου θρησκευτικά και κοινωνικά μηνύματα, που διαπνέονταν από έντονη ανησυχία σχετικά με τους πολέμους και τη χρήση πυρηνικών όπλων και όπλων μαζικής καταστροφής γενικότερα, καθώς και την προοδευτικά επιδεινούμενη μόλυνση του πλανήτη και την κατασπατάληση των φυσικών του πόρων. Δεν ήταν λίγες οι φορές που γήινοι υποτίθεται πως επιλέχθηκαν ειδικά ώστε να γίνουν αγγελιοφόροι των συμπαντικών μηνυμάτων αυτών και εξαιτίας μιας σειράς υπερβολών, στη συνέχεια γελοιοποιήθηκαν και περιήλθαν στην αφάνεια. Αρκετοί δε από αυτούς, κατά υποτιθέμενη εντολή των εξωγήινων, έγιναν συγγραφείς βιβλίων που θεωρήθηκαν από τους ίδιους και τους οπαδούς τους ως Ευαγγέλια της Νέας Εποχής. Σήμερα τα μηνύματά τους θεωρούνται παλιομοδίτικα και γραφικά και είναι στη δικαιοδοσία της επιστήμης της Ψυχολογίας να ερμηνεύσει τη συμπεριφορά όλων εκείνων που πάσχουν από το σύνδρομο του Μεσσία ή του Προδρόμου του.

Older Entries