Εσωτερική Γυναικολογία και Μαιευτική (μέρος 2ο)

Σχολιάστε

Γιατί τώρα;

Στο παρελθόν δύο ήταν οι τρόποι που σας δόθηκαν για την «εξήγηση» της Θεραπείας: η μία στηρίχθηκε στην Πίστη και η άλλη στη λεπτομερή παράθεση γνώσεων που αφορούν στα κελύφη του Ανθρώπου. Στην πρώτη περίπτωση είχαμε τη Θεραπεία να πραγματοποιείται θαυματουργικά αλλά να δίνεται η υπόθεση πως ο οποιοσδήποτε ασχοληθεί με την αναδόμηση του εαυτού του θα μπορεί να πετύχει τα ίδια αποτελέσματα για τους άλλους. Στη δεύτερη αναπτύχθηκε «επιστημονικά» με γνώσεις είτε της Ανατολικής είτε της Δυτικής σοφίας η Ιερή διαδικασία της Θεραπευτικής. Το πρόβλημα για τον σπουδαστή καθεμιάς από τις αδρά χωριζόμενες αυτές σχολές είναι η έλλειψη γνώσεων και ορολογιών. Στην ανατολική γνώση οφείλει κανείς να είναι «γκουρού», όπως θα λέγατε, στη δεύτερη ιατρός με πολυετείς σπουδές και διαπιστευτήρια.
Είναι σημαντικοί αυτοί οι περιορισμοί, διότι είναι Ιερή η τέχνη της Θεραπευτικής. Κανείς δεν θα γίνει Θεραπευτής απλά και μόνο μελετώντας το κείμενο αυτό και ευτυχώς που είναι έτσι. Διότι ο Θεραπευτής είναι Θεραπευμένος, αλλιώς δεν μπορεί να λειτουργήσει και ας το θυμάται καλά αυτό ο κάθε αναγνώστης, κρύβει περισσότερα από όσα φανερώνει η φράση μου.
Τώρα, λοιπόν, είναι μια από τις πιο κατάλληλες συγκυρίες για να επαναληφθούν γνώσεις που ήδη έχουν δοθεί και να αποκαλυφθούν ελάχιστες ακόμα. Και είναι η κατάλληλη ευκαιρία διότι, αφενός, είμαι εγώ στην κατάλληλη θέση πια, αφετέρου η επίδραση της 4ης Ακτίνας επάνω σου αρχίζει σταδιακά να «αυξάνεται» ξανά σε βάρος της 5ης. Αυτή η τελευταία βοηθάει το έργο μας μεν αλλά καθιστά σημαντικά προβληματική την επικοινωνία μας.
Πιο πολύ από σένα και από εμένα, όμως, μια πνοή του Λόγου βρίσκεται ενόψει. Ήδη νιώθουμε τα πρώτα σταγονίδια της ζωοποιού Του ανάσας να μας δροσίζουν το μέτωπο. Ναι, ένα από τα πρώτα της  αποτελέσματα θα είναι η αφύπνιση ξανά των Θεραπευτών.

Γιατί «Γυναικολογία και Μαιευτική»;

Πρώτον διότι ο τομέας αυτός είναι αρκετά «σκοτεινός» και μοιάζει ξεχασμένος στα Εσωτερικά έργα. Δεύτερον διότι η γνώση σου μας διευκολύνει τη μεταξύ μας συνεννόηση. Τρίτον διότι, όπως σου έχω ξαναπεί, υπάρχει καρμική υποχρέωση και στους δυο μας. Τέταρτον διότι θα θυμάσαι ίσως πως συνηθίζω να λέω ότι αν κανείς θέλει να συλλάβει σε ένα σημαντικό βαθμό τη Δημιουργία, ακόμη και στις μικρότερες λεπτομέρειές της, θα πρέπει να μελετήσει ένα δέντρο και τη γέννηση ενός παιδιού.
Διότι ο ίδιος ο Λόγος επέλεξε  να είναι και ο Άνθρωπος δημιουργός στο δικό του πεδίο αν και πάντοτε διαφωνούσα με αυτό το έψιλον. Θα έπρεπε καλύτερα να γράφεται «παιδίο» διότι αφενός αποτελεί τόπο εκπαιδεύσεως αφετέρου όλοι είμαστε σαν τα «παιδία» ή θα έπρεπε, κατά τον Ιησού, να γίνουμε όπως αυτά. Η ίδια η διαδικασία της γεννήσεως διέπεται από την 4η Ακτίνα και αποτελεί τέχνη και πόλεμο ταυτόχρονα. Διέπεται και από άλλες δύο, η μια από τις οποίες είναι η ζωοποιός Ακτίνα της Αγάπης. Την τρίτη δεν θα την αποκαλύψουμε ακόμα. Σχετίζεται επίσης με τον Κριό, ο οποίος αποτελεί το θεμέλιό της, τον Αιγόκερω που σημαίνει τη λήξη της και τον Υδροχόο που είναι το μέσο και ο φορέας της. Σχετίζεται με την Αθηνά, που αποτελεί το θεμέλιό της, τον Ποσειδώνα που αποτελεί το φορέα της και τον Ήφαιστο που σημαίνει τη λήξη της. Ρυθμίζεται από την Αφροδίτη και την Ήρα αλλά, αρκετά με τα πολλά ονόματα. Ποιός είπε, άλλωστε, ότι όλοι αυτοί οι Θεοί και Θεές είναι διαφορετικά πρόσωπα; Η γέννηση σχετίζεται με το Δία και την Ήρα και αυτό είναι αρκετό για τον αναγνώστη. Όμως για αυτά θα μιλήσουμε παρακάτω.
Στην ανάπτυξη της Εσωτερικής Γυναικολογίας και Μαιευτικής στην ουσία θα εξετάσουμε την Εσωτερική Ζωή. Θα αποφύγουμε τους δυσνόητους για το μέσο μελετητή όρους τόσο της «ανατολικής» φιλοσοφίας όσο και της σύγχρονης δυτικής επιστήμης. Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε, με όσο περισσότερο απλό τρόπο μας επιτρέπεται μια νύξη (ουσιαστικά) γύρω από τη μεγαλειώδη δημιουργία και να εξηγήσουμε από εσωτερικής πλευράς μερικά από τα φαινόμενα που διέπουν τη λειτουργία του γυναικείου γεννητικού συστήματος καθώς και να καταδείξουμε, σε γενικές γραμμές, τη σύνδεσή τους με τον πνευματικό κόσμο.
Πολλές φορές ζητάς, ακόμη και εσύ, «νέες γνώσεις». Αλήθεια, τι σημαίνει αυτό; Μήπως ότι κατανοήσατε και εφαρμόσαστε επιτυχώς τη γνώση που σας έχει παρασχεθεί ώστε να ζητάτε καινούρια; Αν ναι, γιατί η Ζωή σας είναι έτσι όπως είναι; Διδασκαλία αποτελεί ακόμη και η υπενθύμιση της γνώσης και όχι μόνο η προσφορά «καινούριας» και αυτή τη στιγμή υπενθύμηση και ανακεφαλαίωση χρειάζεται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Η Ζωή και η ζωή

Ξεκινώντας την κατάδυσή μας στα μυστήρια της Ζωής, πρέπει να κάνουμε μια αρχική διάκριση. Όπως έχει ειπωθεί, μία είναι η Ζωή αλλά πολλές οι ζωές που τη συνιστούν. Η ζωή που ζείτε δεν είναι παρά αντανάκλαση της Ζωής προς την οποία κατευθυνόμαστε όλοι. Για να το θέσω περισσότερο ως προς το θέμα που μας αφορά, η νέα ζωή που πρόκειται να δημιουργηθεί από την ένωση ενός άνδρα και μιας γυναίκας προέρχεται από τη δεξαμενή της Ζωής που υπάρχει εκεί που υπάρχει το Φως. Τα δύο φύλα δεν είναι παρά η έλξη μιας παρόρμησης που προϋπάρχει. Δεν είναι παρά οι ισχυροί μαγνήτες που έλκουν τη Ζωή και την υποχρεώνουν να εκδηλωθεί σε ζωή όπως την αναγνωρίζουν οι διάφοροι κόσμοι. Οι δύο αυτοί μαγνήτες, όμοιοι σε πολλά και διαφορετικοί σε άλλα τόσα, υπάρχουν προσλαμβάνοντας διάφορες μορφές στην εκδήλωση. Μπορεί να είναι άνθρωποι, μπορεί να είναι Λόγοι και δεκάδες ενδιάμεσες διαβαθμίσεις. Δεν υπάρχει μόνο στον πλανήτη μας η δυαδικότητα των φύλων αλλά η δυαδικότητα των ενεργειών διέπει την αύρα του πλανητικού Λόγου και του Ηλιακού εξίσου σε αυτό το Ηλιακό σώμα, για αυτό τόσο ο ένας Λόγος όσο και ο άλλος, με όλο το σεβασμό, δεν θεωρούνται «ιεροί». Διότι ταλανίζονται από τη δυαδικότητα ακόμα και η πρόκληση για αυτούς στο διηνεκές είναι να την προσπεράσουν και να τη συνενώσουν.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, η ζωή κρύβει μέσα της τους σπόρους της Ζωής και αυτούς οφείλει και πρόκειται να εκδηλώσει. Και επειδή, αν και διχασμένες, οι ζωές έχουν κοινη προέλευση, αυτός είναι ο λόγος που σε πολύ αρχικά στάδια μοιάζουν μεταξύ τους τόσο αλλά στην πορεία διαφοροποιούνται, διατηρώντας πάντως στοιχεία της ομοιότητάς τους για πάντα. Δείτε το εμβρυο για παράδειγμα, και επωφεληθείτε από τη γνώση της επιστήμης ότι στα πολύ αρχικά στάδια της ανάπτυξής του το ένα μοιάζει με το άλλο και φύλο δεν διακρίνεται. Μόνο όταν το έμβρυο εισέλθει κάτω από την επίδραση της 4ης Ακτίνας θα αρχίσει αυτή η διαφοροποίηση και, ω του θαύματος, αυτό αρχίζει να συμβαίνει μετά την 4η εβδομάδα της κυοφορίας. Ως γενική γνώση θα σας έλεγα ότι οι όποιοι αριθμοί δίνονται από την επιστήμη δεν είναι καθόλου τυχαίοι.
Υπάρχει όμως και μια άλλη «ζωή» που θα πρέπει να βρεις άλλον τρόπο να τη γράψεις για τους αναγνώστες σου ώστε να μη μπερδεύονται. (σημ. επέλεξα να την τοποθετώ μέσα σε εισαγωγικά). Αυτή αφορά σε ένα σκοτεινό κομμάτι που περιλαμβάνει κάποιες τεχνικές που αφορούν στο αριστερό μονοπάτι,  μια φτηνή απομίμηση τόσο της Ζωής όσο και της ζωής. Είναι πολύ σπάνια στο πυκνό φυσικό πεδίο αλλά μπορεί να βρεθεί σε πεδία υπεράνω αυτού και συγκεκριμένα στο αστρικό (συχνότερα). Ελάχιστοι είναι αυτοί που τη συνάντησαν υλοποιημένη στο πυκνό φυσικό πεδίο αλλά θα πρέπει να το θεωρούν ως μια ατυχέστατη συνάντηση καθώς τίποτα καλό δεν μπορεί να βγει από μια τέτοια γνωριμία. Ακόμη χειρότερα, τίποτα καλό δεν μπορεί να βγει από τον πειραματισμό μαζί της και, δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί που συνειδητά ή ασυνείδητα ασχολούνται μαζί της. Αν και με αυτή θα ασχοληθούμε αργότερα όσο πιο λίγο γίνεται, θα κάνω μια νύξη: σχετίζεται με το μηρό.

Advertisements

Εσωτερική Γυναικολογία και Μαιευτική

Σχολιάστε

Φίλοι μου, δημοσιεύω αυτό το κείμενο με αρκετούς ενδοιασμούς. Όπως και ορισμένα από τα προηγούμενα, αποτελεί προϊόν συζητήσεων με κάποιον που θεωρώ ως δάσκαλο αν και εκείνος αποποιείται αυτό τον τίτλο επίμονα. Στο κείμενο δεν έχουν γίνει παρεμβάσεις παρά μόνο επεξηγήσεις σε ορισμένα σημεία, οι οποίες περιλαμβάνουν είτε εκείνο που αυτός θα ήθελε να πει εάν γνώριζε τη γλώσσα μας καλύτερα είτε τις γνωστές σε εμένα επιστημονικές απόψεις πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα που θίγεται είτε ακόμα και απορίες δικές μου και προτροπές προς μελέτη. Το κείμενο αυτό, εξαιτίας του θέματός του, δεν αναμένεται να κατανοηθεί από όλους αλλά ίσως (και αυτό με μεγάλη ελπίδα), να αποτελέσει αιτία ανατάραξης της σκέψης και παρακίνηση προς έρευνα από όσους έχουν την όποια δυνατότητα να την πραγματοποιήσουν καθώς απευθύνεται όχι μόνο σε «ειδικούς» ως προς τη θεραπεία αλλά σε όλους εκείνους που αναρωτιούνται για τη «βλάβη» και την ασθένεια στον κόσμο μας. Τα πλάγια γράμματα αποτελούν δικές μου σκέψεις. Τα κανονικά δικές του.

Εισαγωγικές επισημάνσεις.

1) Γιατί εγώ;
Θα αναρωτηθεί κανείς από ποιά καθέδρα μιλώ. Ποιός είμαι εγώ που μιλάω για τη νόσο και τη θεραπεία. Είμαι γιατρός; Σχετίζομαι κάπως με την Υγεία; Έχω τα αντίστοιχα πτυχία και την εκπαίδευση; Φοίτησα κάπου και αν ναι ποιά είναι η ειδικότητά μου; Δεν είναι παράλογες ερωτήσεις αυτές. Έχετε συνηθίσει, άλλωστε, να κοιτάζετε τα πτυχία στους τοίχους και τους τίτλους και να νιώθετε ασφάλεια. Προτιμάτε να μη σκέφτεστε εάν οι τίτλοι αυτοί και τα πτυχία συνοδεύονται από την αντίστοιχη δεξιότητα και, όχι σπάνια, δεν διστάζετε να δικαιολογήσετε το οτιδήποτε ένεκα των διαπιστευτηρίων αυτών είτε σας αρέσει είτε δεν σας αρέσει. Θα μιλήσω, λοιπόν, για μένα, για δύο και μόνο λόγους:

  1. τα θέματα υγείας είναι, όπως και ήταν πάντοτε αρκετά ευαίσθητα και ο κόσμος ακόμη χρειάζεται την «αυθεντία»
  2. έχω καρμική υποχρέωση να το πράξω

Από τους δυο αυτούς λόγους ο δεύτερος είναι σημαντικότερος. Εξαιτίας της καρμικής μου υποχρέωσης αναλαμβάνω την ευθύνη των θέσεων που θα πάρω. Θα είμαι ο υποβολέας αλλά τα λόγια μου θα τα μεταφέρει ο συγγραφέας εξαιτίας της δικής του καρμικής ευθύνης αν και σε παλιότερες εποχές και οι δύο θα είχαμε ριχτεί στην πυρά διότι εγώ δεν θα έπρεπε ποτέ να είχα μιλήσει κι εκείνος δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε καταγράψει.
Πάντοτε είχα στενές σχέσεις με την 4η Ακτίνα άρα πάντοτε η ζωή μου χαρακτηριζόταν από «πόλεμο σύνθεσης». Ήμουν και είμαι καλλιτεχνική φύση και για αυτό ο όποιος «πόλεμος» συνοδευόταν πάντοτε από τέχνη και μάλιστα την πιο σύνθετη από όλες τις τέχνες. Στον ίδιο πόλεμο και στην  ίδια τέχνη είχε πάρει μέρος και ένας πολύ γνωστός Διδάσκαλος της ίδιας Ακτίνας και αυτός, πολύ περισσότερο από εμένα, είναι ζωντανό παράδειγμα του πολέμου αγάπης για τον οποίο μιλώ.
Δεν είχα, ωστόσο κατανοήσει εξαρχής την έννοια της διαμάχης. Πολύ παλιά μαχόμουν χωρίς να ξέρω γιατί ή για σκοπούς που τότε μόνο φάνταζαν υψηλοί και μεγαλειώδεις. Πάντοτε όμως μαχόμουν με χαμόγελο και χαρά διότι ο ίδιος ο αρχηγός του τάγματός μας μεταφράζεται ως «χαρούμενος» και εξαιτίας αυτού και του γλυκού παρουσιαστικού του ελάχιστοι κατανοούν ότι στην ουσία πρόκειται για μεγάλο πολέμαρχο. Έτσι οδηγήθηκα σε διάφορους δρόμους πολέμου: από απλός στρατιώτης σε πραγματικές μάχες μέχρι Μοναχός σε μάχες στο κελί μου και δεν ήταν λίγες οι φορές που πληγώθηκα σοβαρά. Κάποτε όμως  έφτασα στο σημείο να αναγνωρίζω το σκοπό και την πραγματική αξία της μάχης και τότε και μόνο τότε με απέσυραν από τη λεγόμενη «πρώτη γραμμή». Έκτοτε πολεμώ με άλλους τρόπους που σε εσάς θα ακούγονταν ως πιο έμμεσοι αλλά για εμάς αυτοί είναι που αποτελούν την πραγματική «πρώτη γραμμή».
Όλα αυτά συνέβησαν σε λησμονημένες πλέον εποχές με ορατά στο παρόν σας αποτελέσματα. Ως μέλος του συμβουλίου έκανα κι εγώ λάθη, όπως κάναμε και όλοι. Ήταν από τον υπερβολικό μας ζήλο να κυριαρχήσουμε στον πόλεμο και να επιφέρουμε την Ειρήνη αλλά φέραμε κάποιες καταστάσεις που για λίγο μας απογοήτευσαν. Σχετίζονται σημαντικά με την ασθένεια και από αυτό προκύπτει η καρμική μου υποχρέωση που με οδηγεί σε αυτές τις διαλέξεις αλλά και σε τόσα που κάνω και που δεν γίνονται γνωστά.
Όχι, λοιπόν, δεν διαθέτω πτυχία στον τοίχο μου από εκείνα που μοιράζονται στους ανθρώπους αλλά η γραμμή μου, πάνω στην οποία πολλοί Θεραπευτές εργάστηκαν κι εργάζονται, έχει άμεση σχέση με τη Θεραπεία και για αυτό το λόγο έχω σχέση μαζί της κι εγώ.

2) Γιατί εσύ

Διότι έχεις κι εσύ καρμική υποχρέωση την οποία πληρώνεις ήδη ακριβά αλλά βρίσκεσαι σε μια ευτυχή συγκυρία που σου δίνει μεγάλες ευκαιρίες για επανόρθωση. Εάν θα τις χρησιμοποιήσεις προς όφελός σου ή προς καταστροφή είναι υπόθεση που σου ανήκει. Οποιοσδήποτε θα το καταλάβαινε αν σε ανέλυε αστρολογικά και ακτινικά. Ο Κριός σχετίζεται ιδιαίτερα με αυτό που κάνεις στο υλικό πεδίο και να που τώρα ο Δίδυμος ανέτειλε σε σένα για να υποδείξει στον Τοξότη που να στρέψει το βέλος του. Ο ένας του λέει δεξιά, ο άλλος αριστερά αλλά ο Κριός του ψιθυρίζει τη συνθετική πορεία. Η 4η Ακτίνα «μιλάει» μέσα σου δυνατά και η ημερομηνία γέννησής σου έχει συμβολική αξία μεγάλη διότι τότε βρήκε τη δόξα κάποιος δικός μας που τόσο πολύ λατρεύτηκε. Όλα όσα ήρθαν στο δρόμο σου ήρθαν για τη λύση αυτού του κάρμα και μερικά από αυτά τα έφεραν οι συνάδελφοί μου κι εγώ. Υπάρχουν εκατομμύρια άλλοι σαν εσένα αλλά με σένα έχω μια ιδιαίτερη συμβατότητα. Αυτό λοιπόν είναι έργο ευθύνης και όχι τιμή και διάκριση.

Λευκό Φως (μέρος τρίτο)

1 σχόλιο

Αποτελεί κοινή πεποίθηση σε πολλούς λαούς ότι, κατά το θάνατο, ο προσκυνητής «βλέπει» ένα λευκό φως να τον περιμένει και να τον «καλεί» κοντά του. Είναι σχεδόν σίγουρο πως διάφοροι εσωτεριστές που θα άκουγαν αυτή τη διήγηση θα μιλούσαν για πλάνες και απάτες του αστρικού, ακόμη και για δεισιδαιμονία των ανθρώπων, για μάγια αλλά εγώ (και ίσως αυτό να σε παραξενέψει), δεν θα έχω μια τέτοια τοποθέτηση. Διότι ακόμη και η απατηλή φύση της μάγια έχει σπουδαίο εξελικτικό ρόλο να παίξει, μιας και είναι το πεδίο της δοκιμασίας όλων μας, το εφαλτήριο για ακόμη μεγαλύτερα επιτεύγματα.
Είναι βέβαιο πως το φως που βλέπει η ψυχή είναι το αστρικό φως, μια από τις ιδιότητες του υλικού πεδίου που δεν έχει εγκαταλείψει. Την ελκύει διότι και η ίδια έχει αστρική φύση σε ένα μέρος της αλλά πίσω από όλα (μιλώντας συμβολικά με ανθρώπινους όρους για να γίνει κατανοητό ένα τόσο δύσκολο θέμα για το οποίο δεν υπάρχουν λέξεις) την ελκύει ένα φως διαφορετικό από το αστρικό, ένα Φως Λευκό που την εισαγάγει σε ένα άλλο πεδίο ύπαρξης. Πάντοτε σε κάθε πεδίο από το οποίο διέρχεται (ή στο οποίο πολώνεται, καλύτερα) θα την ελκύει ένα φως που κάθε φορά θα νομίζει ότι είναι το φως το αληθινό των χριστιανών αλλά κάθε φορά θα διαπιστώνει ότι δεν είναι εκείνο με το οποίο έχει απολύτως την ίδια ουσία. Θα φτάσει κάποια στιγμή σε αυτό που πάντοτε προσδοκούσε, θα χαρεί αλλά και πάλι θα δει να απλώνονται μπροστά της νέοι δρόμοι και ένα νέο φως θα κάνει την εμφάνισή του. Εσφαλμένα θεωρούν κάποιοι ότι το παγωμένο φως της νιρβάνα είναι το τέλος. Η νιρβάνα δεν είναι το τέλος αλλά μια επιπλέον αρχή και ένας ακόμη κύκλος, τα όρια του οποίου στο διηνεκές προσπερνούν το μέγιστο αξεπέραστο δακτύλιο και εισέρχονται σε ένα άλλο πεδίο δράσης και σε μια διαφορετική αύρα.
Τα πάντα πάνω σε αυτή τη γη αλλά και σε άλλες γαίες είναι εκδηλώσεις του φωτός. Ιδιότητα της ύλης είναι να συσκοτίζει και να αποκρύπτει αυτό το λευκό φως που κανονικά υπάρχει μέσα σε οτιδήποτε, από ένα άτομο και μόριο της ύλης έως τις πολύ πυκνές δομές των νοημόνων και μη οργανισμών. Όταν φτάσει όμως η στιγμή να λάμψει, τότε τίποτα δεν συσκοτίζει τη λάμψη αυτή και ο άνθρωπος «ου μη περιπατεί εν τη σκοτία αλλ΄εξει το φως της ζωης».
Κάποια στιγμή, μετά το μέσον της επόμενης φυλής, η ανθρωπότητα θα έχει ανακαλύψει ένα σημαντικό μέρος των μυστικών του φωτός και του ήχου. Τότε η θεραπεία θα στηρίζεται πάνω στις ιδιότητές τους και ο πάσχων άνθρωπος θα υποβάλεται στη συνδυασμένη και αυστηρά ρυθμισμένη τους επίδραση. Η θεραπεία εκείνες τις εποχές θα θυμίζει σενάριο φαντασίας της δικής μας εποχής και θα μοιάζει περισσότερο με τελετουργία. Με τον ίδιο τρόπο πάνω κάτω εφαρμόστηκαν οι θεραπείες αυτές στην αφροδιτιανή διάταξη και τα αποτελέσματα κρίθηκαν ενθαρρυντικά ώστε να εφαρμοστούν και στη δική μας. Τόσο εκείνοι όσο κι εμείς, όμως, επωφεληθήκαμε από τα επιμέρους χρώματα μάλλον, παρά από το συνθετικό λευκό. Τώρα οι αφροδιτιανοί εκεί που βρίσκονται προσπαθούν να επιτύχουν τη σύνθεση των χρωμάτων σε λευκό και τη σύνθεση των εφτά νοτών του πενταγράμμου σε τρεις βασικές. Αυτός θα είναι και ο δικός μας αγώνας στους καιρούς που θα έρθουν.

Λευκό Φως (μέρος 2ο)

Σχολιάστε

Πριν περάσουμε στα υπόλοιπα, είναι σκόπιμο να κάνω μια παρένθεση. Αρκετοί με ρωτούν ποιός είναι αυτός του οποίου τα λόγια παραθέτω εδώ και αρκετά κείμενα. Είμαι σίγουρος, μάλιστα, πως πλάθουν με το μυαλό τους ιστορίες και φαντασίες που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πιθανώς σε αυτό να ευθύνομαι κι εγώ και ο ίδιος γιατί φαίνεται σαν να συντηρούμε ένα μυστήριο. Πολλοί θα σκεφτούν πως αυτό αποτελεί ένα επικοινωνιακό τέχνασμα, ένα τρικ με το οποίο θα αποκτήσω περισσότερους αναγνώστες και θα δημιουργήσω έναν κάποιο μύθο. Δεν υπάρχει καμία τέτοια πρόθεση και καμία τέτοια ανάγκη.
Όσα λέγονται εδώ δεν αποτελούν καμία Αποκάλυψη και καμία διδασκαλία. Θα έχουν παρατηρήσει οι αναγνώστες, μάλιστα πως είναι ελάχιστες οι «νέες» γνώσεις που παρέχονται και είναι μάλλον μια σύνοψη διδασκαλιών που έχουν δοθεί στο παρελθόν. Τόσο η σύνοψη αυτή όσο και οι διδασκαλίες οι ίδιες είναι ανοιχτές προς κριτική και εφαρμογή από εκείνον που ασχολείται με αυτές. Αν ο ίδιος κρίνει πως έχουν κάτι να προσφέρουν τις χρησιμοποιεί, διαφορετικά τις προσπερνάει και δεν υπάρχει καμία μομφή. Η αλήθεια καλύπτεται αλλά δεν αποκρύπτεται.
Ο υπαγορεύων τα κείμενα αυτά δεν ισχυρίζεται ότι είναι δάσκαλος ή διδάσκαλος. Δεν ισχυρίζεται πως διαθέτει καμία επιπλέον γνώση. Διαθέτει όμως εμπειρία και είναι σίγουρος ότι πολλοί διαθέτουν εμπειρία και γνώση πολύ μεγαλύτερες από τη δική του. Το μόνο που επιθυμεί να κοινοποιηθεί είναι ότι έχει άμεση σχέση με την 4η Ακτίνα και αυτό γνωρίζει καλά πως είναι μια πολύ αόριστη δήλωση. Είναι όμως αρκετή.

Η επικοινωνία μας ξεκίνησε από μια μάλλον αμοιβαία επιθυμία. Ούτε ο ίδιος ούτε εγώ πιστεύουμε στην τυχαιότητα, επομένως η συνάντησή μας είναι το αποτέλεσμα μιας βούλησης για την οποία δεν γνωρίζουμε τίποτα. Δεν ξέρουμε ποιός είναι ο σκοπός, αν κι εκείνος τον υποψιάζεται χωρίς να τον δηλώνει και δεν ξέρουμε που θα οδηγήσει. Ξέρουμε όμως ότι αποτελεί κάρμα, για το οποίο εγώ δεν γνωρίζω τίποτα ενώ εκείνος γνωρίζει αρκετά. Αυτό τον καιρό, όπως δήλωσε στο προηγούμενο κείμενο, η 5η Ακτίνα έχει την περιοδική της επίδραση επάνω μου. Αυτό, εξαιτίας της δικής μου αδυναμίας, δυσχεραίνει την επικοινωνία σε πολλά επίπεδα της καθημερινής ζωής. Εκείνος δεν αντιμετωπίζει δυσκολία. Είναι ένα φυσικό φαινόμενο, όμως, το οποίο είχε υπολογιστεί από εκείνον ενώ εγώ το είχα ξεχάσει.

Τα κείμενα αυτά που αποτελούν προϊόντα των συζητήσεών μας, εγώ τα βλέπω σαν το homework μου στα δειλά μου βήματα στο Προσκύνημα. Είθε να βοηθήσουν κάποιον που έχει ανάγκη. Όσοι δεν έχουν το ίδιο μέτρο ανάγκης ας αδιαφορήσουν και ας αναζητήσουν το μέτρο της αλήθειας που τους αντιστοιχεί σε άλλες πηγές. Όλοι μας θα γυρίσουμε εκεί από όπου φύγαμε και το δρόμο μας τον δείχνει, σε μη αναμενόμενες στιγμές, μια ακτίνα λευκού φωτός.

Λευκό Φως

Σχολιάστε

Από τη συζήτηση έχουν παραλειφθεί οι ερωτήσεις μου. Συμπεριλαμβάνονται μόνο οι απαντήσεις και οι μεγάλοι μονόλογοι.

Εάν η όρασή σας ήταν αναπτυγμένη θα βλέπατε τον κόσμο με άλλα μάτια. Μπορεί ο άνθρωπος να είναι, όπως λένε, το τελειότερο ον του πλανήτη αυτού, όμως οι αισθήσεις του και ιδιαίτερα η όραση, είναι βαριές. Στον άνθρωπο στον παρόντα κύκλο δεν δόθηκαν τα μυστικά των χρωμάτων: μερικά από αυτά μπορεί να τα δει αλλά δεν τα καταλαβαίνει, κάποια άλλα δεν τα βλέπει καθόλου. Τα ζώα τα βλέπουν όλα αλλά τους λείπει η ανάπτυξη του νου, που θα τους επέτρεπε να ξεκλειδώσουν τα μυστικά τους. Επειδή όμως ως ζώα έχουν όραση σε μερικά από αυτά, όταν θα μεταπηδήσουν στην ανθρώπινη εξέλιξη, θα φέρουν μέσα τους την αρχαία ανάμνηση και θα εξαρτηθεί από την περαιτέρω εξέλιξή τους εάν θα κάνουν τη χρωματική διαπίστωση και τη σύνδεση ανάμεσα στην όραση και την ακοή. Οι λίγες ανά τον κόσμο περιπτώσεις συναισθησίας σηκώνουν κάπως το πέπλο και αποκαλύπτουν αποσπασματικά ποιά θα είναι η εξέλιξη των αισθήσεων στους επόμενους κύκλους στο ανθρώπινο βασίλειο. Σε 2 χρόνια από τώρα και στο ζώδιο του Κριού, χιλιάδες δελφίνια και πιθηκοειδή θα περάσουν το κατώφλι και θα γίνουν άνθρωποι, καθώς ο Λόγος θα κάνει μια μεγάλη εκπνοή και μια πόρτα που μένει εδώ και αλησμόνητα χρόνια κλειστή θα ανοίξει.
Η σημερινή εποχή, οι τελευταίοι μήνες, σε βρίσκουν κάτω από την επόμενη επίδραση. Η 4η Ακτίνα πέρασε για σένα αλλά θα έρθει ξανά. Στην περίοδο της κυριαρχίας της έφερε εμένα να διασταυρώνομαι με το δρόμο σου αλλά τώρα έχει δώσει τη θέση της στην 5η και τα επιτεύγματά της πάνω σου τα βλέπεις εσύ και οι άλλοι. Στο προσκύνημά σου σε αυτό τον κύκλο ορίστηκε οι ακτίνες που θα σε κυριαρχούν να είναι η 1η, η 4η και η 7η. Με άλλα λόγια έχεις έντονα αρσενικά στοιχεία, επομένως συνέχεια θα αναζητάς το θηλυκό και θα σε ταλαιπωρεί ο Άρης και η Αφροδίτη αλλά θα σε διακατέχει ο Δίας και ο Ερμής, το μεγάλο σου προσόν, θα προσπαθεί να σε γλιτώσει από τις κακοτοπιές. Η κυριαρχία της 5ης Ακτίνας επάνω σου αυτή την περίοδο κάνει την επικοινωνία μας προβληματική αλλά θα πρέπει να επιτρέψεις στο μαθητή του κυρίαρχού της να μιλήσει και να τον ακούσεις και να σε ακούσει κι αυτός. Ο Άρης ανατέλει πάνω σου τώρα και θα πρέπει να σκεφτείς ότι δεν ήταν πάντοτε Θεός του πολέμου αλλά γιός του Δία και το κόκκινό του χρώμα κρύβει το λευκό. Πρέπει να επισημάνεις τη διαφορά ανάμεσα στα δύο κόκκινα – το κόκκινο του Άρη κι εκείνο της Αφροδίτης. Μην ξεχνάς πως κάποτε επιθύμησαν να σμίξουν.
Όταν μια ψυχή απελευθερώνεται, αντιλαμβάνεται αμέσως ένα γκρι μεταλλικό χρώμα σε όλα γύρω του όσα μπορεί να αντιληφθεί. Το χρώμα αυτό είναι η αρχική διαπίστωση του αιθερικού σώματος, καθώς η όρασή του γίνεται πλέον αιθερική. Έχοντας ακόμη τις αναμνήσεις της ζωής που άφησε, μπορεί να αντιληφθεί τα σχήματα, τα περιγράμματα και τις μεταξύ τους σχέσεις καθώς και τη λειτουργικότητα που επί δεκαετίες, ως ανθρώπινο ον, έμαθε. Σύντομα όμως το χρώμα αυτό θα εγκαταλειφθεί και η όρασή του θα γίνει περισσότερο ιώδης που σε κάποιες περιστάσεις θα παρουσιάζει εκλάμψεις πορτοκαλί και κίτρινες. Από το σημείο εκείνο και πέρα, γρήγορα παύει η ανθρώπινη (όπως την είχε έως τότε) αντίληψη. Ότι κατανοεί το αντιλαμβάνεται ως διαβαθμίσεις φωτός και γύρω του βλέπει πολύ μαύρο χρώμα ανάμεσα στη βασική τριχρωμία. Κάπου μακριά, όμως, που συνήθως το αντιλαμβάνεται ως «ψηλότερα από αυτόν», βλέπει ένα φως που διαφέρει από τα άλλα. Ένα φως προς το οποίο εμφανίζει «ελκτικότητα». Αυτή είναι κοινή διήγηση σε πολλούς λαούς.
(συνεχίζεται)

φωνή αύρας λεπτής (μέρος 3)

Σχολιάστε

Σε αυτό τον καιρό της τόσο μεγάλης ανάγκης, μέσα στο θόρυβο, τις κραυγές και την οχλαγωγία του κατώτερου εαυτού και των επιταγών του, όλοι βαθιά μέσα περιμένουν τη φωνή αυτής της λεπτής αύρας. Πράγματι, η εποχή σας είναι πολύ θορυβώδης αλλά σύντομα θα ακουστεί ο σαν λέοντα βρυχηθμός του Ήλιου και όλες οι άλλες φωνές θα σωπάσουν. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια θα σηκώσουν τον τόνο των κραυγών τους και πράγματι θα είναι σαν κύματα της θάλασσας που χτυπούν τους βράχους με βία. Αλλά εκείνος δεν θα πτοηθεί, γιατί εκείνος έφτιαξε τους βράχους. Τότε όλοι θα θυμηθείτε τον Ηλία και τα μαθήματά του. Θα κατανοήσετε ότι επί μακρόν ψάχνατε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, το Θεό στους δυνατούς ανέμους, τις πυρκαγιές και τους σεισμούς αλλά δεν τον βρίσκατε. Διότι πρέπει να σηκώσετε το παραπέτασμα της ψυχρής φωτιάς για να δείτε μια μοναδική ακτίνα της δόξας Του.
Το Τρία γίνεται Ένα στην ιστορία του Ηλία. Τα τρία φαινόμενα συντίθεται σε ένα, σε καθένα από τα τρία και στο καθένα ξεχωριστά αλλά και στο συνθετικό του και πέρα από αυτό βρίσκεται ο Θεός. Διότι, όταν ανέβει κανείς ψηλά και όταν συνθέσει τα μαθηματικά, καταλαβαίνει πως ο μόνος υπαρκτός αριθμός είναι το ένα. Προς αυτό το Ένα κατευθύνθηκε ο Ηλίας. Στην έρημο του αποκαλύφθηκε και με το πύρινο άρμα του σε αυτό τον οδήγησε. Έχει ιδιαίτερη σημασία η εικόνα που δείχνει τον Ηλία με το άρμα του να κατευθύνεται στο Θεό και κάτω, στη γη, να πετάει το μανδύα του στον Ελισσαίο. Ο τελευταίος είναι εκείνος που μένει πίσω στον αγώνα, αυτός που βρίσκεται στη διαδικασία ανεύρεσης του Θεού, που διαθέτει το μανδύα-κάλυμα-κέλυφος του αιθερικού σώματος και διαμέσου των ζευγών των αντιθέτων «ελίσσεται» μέχρι να φτάσει στο σημείο του δασκάλου του, του Ηλία. Για αυτό έχει τα χέρια του σε πορεία ανόδου προς τον ουρανό. Ο Ηλίας είναι εκείνος που τελείωσε αυτή τη διαδικασία και τώρα βρίσκεται σε άλλη ανοδική οδό, πάνω στο άρμα του πύρινου πνεύματος και έχει πάρει την οδό της επιστροφής σε Εκείνον που διαμέσου της λεπτής αύρας εκδηλώνεται. Η ίδια αυτή τριπλότητα ισχύει τόσο για τον Άνθρωπο όσο και για τους διάφορους Λόγους: περιγράφει εντελώς απλοϊκά αλλά βαθιά ουσιαστικά την πορεία τους στους διάφορους κόσμους. Θα μπορούσε να είναι μια οπτική παρουσίαση της θεωρίας της μετενσάρκωσης για το ανθρώπινο πεδίο αλλά πάνω από όλα είναι μια καταγραφή της μετουσίωσης.
Για αυτό το λόγο η παράδοση θέλει τους ναούς τους αφιερωμένους στον Ηλία να τοποθετούνται στις κορυφές των βουνών: ο Ηλίας είναι ο άνθρωπος όπως ΘΑ είναι στους κύκλους που θα ακολουθήσουν. Το σύμβολο μιας ψυχής που θα κληθεί να επιστρέψει, όχι για μια φορά αλλά ξανά και ξανά, μέχρι να συντρίψει τιν Αντίχριστο και να ανά-στηθεί.

φωνη αυρας λεπτης (2ο μερος)

1 σχόλιο

fire_effet“και ιδού πνευμα μεγα κραταιον διαλυον ορη και συντριβον πετρας ενωπιον Κυριου, ουκ εν τω πνευματι Κυριος. Και μετα το πνευμα συσσεισμος, ουκ εν τω συσσεισμω Κυριος. Και μετα τον συσσεισμον πυρ ουκ εν τω πυρι Κυριος. Και μετα το πυρ φωνη αυρας λεπτης, κακει Κυριος…”
Βασιλειών Γ’ ΙΘ, 11-12

Πριν ξεκινήσουμε δεν θα ήταν άσχημο να φέρουμε ξανά στο μυαλό μας την παγκόσμια αναρώτηση που διατρέχει ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία: που βρίσκεται ο Θεός αν υπάρχει; Κατά καιρούς προτάθηκαν διάφορα μέρη, από τα έγκατα της γης έως τα ύψη του ουρανού και από το ίδιο το εσωτερικό του ανθρώπου σε ένα ακαθόριστο υπερπέραν. Είτε ο Θεός υπάρχει μέσα στον κόσμο Του είτε εκτός αυτού, είτε μετέχει σε όλα όσα γίνονται είτε θέτει νόμους και μετά «αδιαφορεί» για την προσωπική ευημερία. Είτε είναι ένας προσωπικός Θεός ή μια απρόσωπη δύναμη…αυτά, σε πολύ γενικές γραμμές, πρεσβεύει η ανθρώπινη σκέψη για το Θείο, πρεσβεύει έναν δυϊσμό ή μια προσπάθεια συμβιβασμού, που κρύβεται στην παραδοχή ότι ο Θεός είναι πολύ έξω από την ανθρώπινη κατανόηση, για να ερμηνευθεί με όρους που αυτή προβλέπει. Τελικά όμως το ερώτημα μένει: που είναι ο Θεός;
Την απάντηση επιχειρεί να δώσει ο συγγραφέας του βιβλίου των Βασιλέων, παραθέτοντας το παραπάνω απόσπασμα αλλά μαζί με αυτή, την αδιάφορα «σωστή» ή «λανθασμένη», μας λέει αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα. Δεν θα έσφαλε όποιος έβλεπε στον Ηλία την ίδια την ανθρώπινη ψυχή που, από το γήινο πεδίο, διαμέσου ενός πύρινου άρματος εκτοξεύεται πίσω στον ουρανό, όπου ζει χωρίς να πεθάνει. Δεν θα έσφαλε όποιος θεωρούσε τον Ελισσαίο ως εκείνον που παραμένει πίσω και «ελίσσεται» ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων μέχρι να βρει το δρόμο της επιστροφής. Ούτε και θα έσφαλε όποιος θεωρούσε ότι είναι η ψυχή και όχι ο Ηλίας που καταδιώκεται, κρύβεται στην έρημο, ταϊζεται από τα πουλιά του Θεού και τελικά ακούει τη λεπτή αύρα της φωνής Του και πως Ηλίας, πύρινος προφήτης και ανθρώπινη ψυχή είναι οι δυνάμεις αυτές, οι τρεις σε μια, που φέρνουν φωτιά από τον ουρανό και κατατροπώνουν τους προφήτες του Βάαλ. Θα πρέπει καλά να μελετήσει την ιστορία και τους συμβολισμούς του Προφήτη Ηλία ο μελετητής του Εσωτερισμού, γιατί έχει πολλά να διδαχθεί.
Φαίνεται λοιπόν ότι εκεί, στην ερημιά, ο προφήτης Ηλίας είχε μια επικοινωνία με το Θεό. Του εμφανίστηκε μια σειρά από γεγονότα, στα οποία κανείς θα περίμενε να υποθέσει ότι κρύβεται η Θεότητα: ένας μεγάλος δυνατός αέρας που σκίζει πέτρες και βουνά, ένας ισχυρός σεισμός και μια τεράστια πυρκαγιά. Πραγματικά εντυπωσιακά φαινόμενα για να «φιλοξενήσουν» ένα Θεό, όμως ο Θεός δεν βρισκόταν εκεί. Βρισκόταν σε ένα απαλό, ήσυχο αεράκι, που κανείς δεν του δίνει ιδιαίτερη σημασία.
Ο συγγραφέας ξέρει καλά τι λέει: ο Θεός δεν βρίσκεται ούτε αποκλειστικά στο πυκνό – αιθερικό, ούτε στο αστρικό αλλά ούτε στο νοητικό πεδίο. Για την ακρίβεια βρίσκεται σε όλα αυτά και σε ακόμη περισσότερα αλλά δεν περιορίζεται σε ένα. Διατρέχει ολόκληρη την ύπαρξη και τη μη ύπαρξη. Δεν βρίσκεται μόνο στις ανθρώπινες υποθέσεις και στους νόμους της φύσης, ούτε στα απατηλά οράματα του αστρικού πεδίου ούτε στις εκλάμψεις της νόησης. Βρίσκεται σε όλα αυτά μαζί και σε ακόμη ανώτερα. Δεν βρίσκεται μόνο στην εκδήλωση, παρά το τεράστιο θαύμα της, βρίσκεται και σε εκείνο που δεν έχει εκδηλωθεί ακόμη – αλλά υπάρχει. Δεν εντοπίζεται μόνο με τις συνηθισμένες αισθήσεις αλλά και με τις ασυνήθιστες. Η φωνή της λεπτής αύρας εκπορεύεται από τη βουδδική συνείδηση, που βρίσκεται στο όριο της εκδήλωσης. Από το τριπλό εκείνο περίβλημα που διατηρείται για πολύ αλλά όχι για πάντα. Προς την αναζήτηση αυτής της συνείδησης μας προτρέπει το κείμενο της Βίβλου αλλά δεν μας λέει τίποτα για το δρόμο. Υπονοεί απλά ότι είναι μοναχικός και στερημένος, η πραγματική προίκα του Εσωτεριστή αυτή είναι. Αλλά, όταν διαβαίνει την ατραπό, συνειδητοποιεί, με κόπο και πόνο, ότι έχει πολλή συντροφιά στη μοναξιά του. Αυτή είναι μια αίσθηση που δύσκολα μπορώ να σας μεταφέρω.
(συνεχίζεται)

Older Entries Newer Entries