Επί του Λόγου (2)

Σχολιάστε

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η έως τώρα διδασκαλία που έχει δοθεί για το Λόγο είναι στο μεγαλύτερο μέρος της σωστή, παρά τις μικρές διαφοροποιήσεις και ανακρίβειες που προκύπτουν τόσο από τη δυσκολία αναπαραγωγής των γνώσεων όσο και από την περιορισμένη δυνατότητα αποτύπωσής τους στον ανθρώπινο εγκέφαλο από τα υψηλότερα και λεπτότερα πεδία από τα οποία κατέρχονται. Η μεγαλύτερη δυσκολία ωστόσο έγκειται στο γεγονός ότι ένας Λόγος απέχει αστρονομικά από τη δική μας εξέλιξη αλλά και από το ότι ορισμένοι Λόγοι ανήκουν και τώρα, όπως ανήκαν και παλιότερα σε άλλη εξέλιξη, διαφορετική από την αποκαλούμενη ως ανθρώπινη.
Θα προσπαθήσω, με όσες δυνατότητες διαθέτω να σας μιλήσω για την ιδιότητα του Λόγου ως πομπού, από την οποία προέκυψε και η ταύτισή του με τη Θεότητα. Κατά την πάγια τακτική που το θέμα δεν θα εξαντληθεί διότι η αλήθεια δεν εξαντλείται ποτέ αλλά αποκαλύπτεται σταδιακά κι επώδυνα. Οι νύξεις που θα γίνουν εδώ ας γίνουν αιτία για περισσότερο διαλογισμό εκ μέρους σας.
Μιλώντας συμβολικά, όταν ο Ηλιακός Λόγος γεννήθηκε δεν ήταν παρά ένα άτομο σταλμένο από τον πατέρα του σε ορισμένο σημείο του διαστήματος. Το άτομο αυτό ήταν άπειρης τελειότητας νοούμενης ως προς το χώρο που κατέλαβε και ενσωμάτωνε μέσα του την όψη Θέληση, δηλαδή ήταν τέλειο ως προς το χώρο αλλά χώρο δεν καταλάμβανε και δεν ήταν ορατό με το γυμνό μάτι. Εκ φύσεως η Θέλησή του ήταν αγαπητική, οπότε η Θέληση γέννησε τις άλλες δύο όψεις και όταν και οι τρεις μαζί εμφανίστηκαν έλαμψαν μέσα σε μια πραγματική έκρηξη πυρός και φωτός. Η τριπλότητα αυτή εκφράστηκε ως αστέρας στο κατώτερο πεδίο και ένας Ήλιος γεννήθηκε.
Ο αρχικός λοιπόν παλμός που γέννησε τον Υιό του Θεού είχε ως εξής: παλμός Θέλησης →σημείο, παλμός αγάπης→κύκλος, παλμός δρώσας νοημοσύνης→ διάστικτος κύκλος. Οι τρεις μαζί ενοποιημένη, η Θεία Τριπλότητα , εκφράστηκε ως το σύνολο των δύο ομόκεντρων κύκλων που αναφέρθηκαν παραπάνω, με το σημείο της Θέλησης ως κεντρικό σημείο. Η ενοποίηση αυτή είναι τόσο ισχυρή που πλέον εξετάζεται ως μία, ως ένας και μοναδικός παλμός που στην ουσία του είναι Τριπλότητα, Τριάδα. Αντίστοιχη ήταν και η φυσική εξέλιξη του Ήλιου: κάποτε, σε πολύ αρχέγονα στάδια εξέλιξης άλλαξε δύο φορές και πλέον είναι τριπλός ενώ κάποτε δεν ήταν αλλά άνθρωπος δεν ζούσε για να το δει.
Ας επιστρέψουμε όμως στους παλμούς. Ο αρχικός τριπλός παλμός, δεχόμενος ενεργειακές επιδράσεις από άλλους αδερφούς του που είχαν κατέλθει μακρύτερα από αυτόν, τέθηκε σε νέα κίνηση και το αποτέλεσμα ήταν σε διάφορες στιγμές να εκδηλωθεί μέσω επιπλέον παλμών, οι οποίες ήταν επτά στον αριθμό. Οι συνολικοί παλμοί λοιπόν που οδήγησαν το Ηλιακό Σύστημα σε ύπαρξη ήταν επτά (ή 10 αν συνυπολογίσουμε τον αρχικό τριπλό παλμό του Λόγου). Κάθε παλμός, δεχόμενος τη διαμέσου του Λόγου εξωηλιακή επίδραση, αύξανε την έντασή του και καθώς ταξίδευε στο χώρο η επίδρασή του γινόταν ολοένα και μεγαλύτερη εξαιτίας του γεγονότος ότι το κέντρο προσπαθούσε να επεκταθεί. Ο καθένας από αυτούς τους επτά πρωταρχικούς παλμούς ήταν και είναι ουσιαστικά καθεμία από τις αποκαλούμενες «Επτά Ιερές Ακτίνες».
(συνεχίζεται)

Advertisements

Άγγελοι της Γης

1 σχόλιο

Archangel_Michael_wallpaperΗ συνομιλία έλαβε χώρα το απόγευμα της 23ης Αυγούστου 2009 μεταξύ του γράφοντα και ενός άλλου προσώπου, το οποίο έχει συνεισφέρει πολλά στη θεματολογία του ιστολογίου μου και, για μια ακόμη φορά, διακριτικά ζητάει να μην αναφερθεί το όνομά του και η επιθυμία του θα γίνει σεβαστή. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί τη μεταφορά της συζήτησης και για λόγους ευκολίας έχουν παραληφθεί οι ερωτήσεις μου, ενώ έχουν διατηρηθεί, στο βαθμό που ήταν εφικτό, μόνο τα δικά του λεγόμενα. Οι οποιεσδήποτε γραμματικές ή συντακτικές ιδιομορφίες θα πρέπει να αποδοθούν σε αυτό.

Δεν έχω κάποιες ιδιαίτερες, νέες γνώσεις για να σου προσφέρω. Για την ακρίβεια δεν θα πρέπει να κρίνεις την καταλληλότητα και πολύ περισσότερο τη χρησιμότητα μιας συζήτησης από το μέγεθος των νέων πληροφοριών που λαμβάνεις. Συχνά, η επεξήγηση, ομαδοποίηση και αποσαφήνιση μιας διδασκαλίας που έχει δοθεί είναι εξίσου σημαντική με την ίδια την αρχέγονη διδασκαλία αλλά και οι δύο απομένουν νεκρά κελύφη εάν δεν βρίσκουν εφαρμογή στη ζωή.
Η ερώτησή σου αφορά στους Αγγέλους ή Ντέβα. Είναι ένα εκτενές θέμα και αρκετά δυσνόητο δεδομένου ότι ένας άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει έναν Ντέβα αλλά ούτε και ένας Ντέβα μπορεί να νιώσει εξ’ ολοκλήρου τον άνθρωπο. Ένας σημαντικός βαθμός κατανόησης υπάρχει στα βουδδικά πεδία και στα ανώτερα ακόμη αλλά εκεί ο διαχωρισμός σε Ντέβα και σε ανθρώπινο ον καταρρέει και καμία πλέον (νοητή και αστρική) διάκριση δεν υπάρχει ανάμεσά τους. Είναι κοινή γνώση πως η ντεβαϊκή και η ανθρώπινη εξέλιξη είναι παράλληλες αλλά υπάρχει σημείο τομής για το οποίο δεν μπορούμε να πούμε πολλά πράγματα.
Το ντεβαϊκό στοιχείο, ωστόσο, ενυπάρχει τόσο στη δυαδικότητα όσο και πέρα από αυτή, τόσο ως έννοια όσο και ως ουσία. Τα υπόλοιπα είναι ζητήματα ανθρώπινης κατανόησης και τα ξινόμησης. Έτσι αναφέρονται οι ντέβας των στοιχείων, των πεδίων, των ουράνιων σωμάτων, των εθνών, τα 9 τάγματα των Αγγέλων του χριστιανισμού, οι πλανητικοί Λόγοι και όλα όσα ο εσωτερισμός του κόσμου αναφέρει με τέτοια πολυπλοκότητα που συχνά συγχέονται στο μελετητή και τα θεωρεί παρόμοια πράγματα. Είναι ο Μιχαήλ, λόγου χάρη, ο ίδιος ο Θεός, ο Λόγος του πλανήτη, ο Ηλιακός Λόγος, ο Μέτατρον, ο προστάτης της ενέργειας, ο θριαμβευτής του Εωσφόρου και του Αντίχριστου, όπως τόσες διαφορετικές γραφές αναφέρουν; Κατανοείς, ωστόσο, πως τέτοιες ερωτήσεις λίγη αξία έχουν και ενέχουν σε σημαντικό βαθμό τη δικαιολογημένη κατά τα άλλα τάση του ανθρώπου να ονοματοποιεί και να εξανθρωπίζει αλλά ταυτόχρονα γίνονται αιτία μιας αδικαιολόγητης ελιτοποίησης που θέλει να υπάρχουν «ανώτεροι» και «κατώτεροι» ντέβας. Όπως δεν υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι άνθρωποι, έτσι και όλοι οι Ντέβας είναι παιδιά του Θεού επίσης.
Κατά την ενσάρκωση, στον άνθρωπο δίνεται και ένα ντεβαϊκό στοιχείο, εκτός από όλα εκείνα τα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν ως άνθρωπο. Το στοιχείο αυτό είναι δύο ειδών, μιλώντας με εξανθρωποποιημένους όρους: μπορεί, λοιπόν, να είναι σπίθα φωτιάς ή να είναι καθαρό φως αλλά αυτή η διάκριση ισχύει μόνο σε κατώτερα πεδία ανάπτυξης. Σε προχωρημένες ψυχές τα στοιχεία αυτά, το φως και η φωτιά, είναι ένα και το αυτό και συνιστούν μια τρίτη ουσία που δεν είναι ακριβώς ούτε το ένα ούτε το άλλο. Αν μπορούσα να γινόμουν πιο σαφής, θα έλεγα πως το τελειοποιημένο εκείνο στοιχείο είναι μια κατώτερη αντιστοιχία του Αϊν Σοφ Αουρ και οι ανώτερες εκείνες οντότητες που φέρουν μέσα το πυρ το σπόρο της διπλής αυτής τελειοποίησης, συν την ανθρώπινη συνείδηση τελειοποιημένη, είναι κατ’ ουσίαν τα Χαϊοθ Χα Κοντες στην κατώτερη αντιστοιχία τους. Το άπειρο ενυπάρχει τόσο στον άνθρωπο όσο και στους Ντέβας.
Οι σκοτεινοί Ντέβας έχουν μια αντίστροφη διάκριση, όπου το Φως είναι αμυδρό (ποτέ ανύπαρκτο), το πυρ αυξημένο αλλά ανομοιόμορφα παλλόμενο και η συνείδηση στραμμένη προς τα κάτω. Κατανοείς, λοιπόν, πόση αποκρυφιστική σημασία έχει η ανθρώπινη συνήθεια του να ονομάζει κανείς «άγγελο» ή «δαίμονα» κάποιο συνάνθρωπό του. Διότι, ναι, από την κάθε ζωή δομούνται τα στοιχεία εκείνα που θα χαρακτηριστούν ως Ντεβαϊκά ή δαιμονικά και θα οδηγήσουν, σε ένα δυσθεώρητο μέλλον, σε μια αντίστοιχη εξέλιξη.
Κάποιες στιγμές στη ζωή κάθε ανθρώπου, συνήθως ασυνείδητα, «ξυπνάει» το ένα ή το άλλο στοιχείο και έχουμε τη «γένεση» ενός ντέβα της γης, είτε θετικού είτε αρνητικού. Οι Ντέβα της γης, για τους οποίους ομιλώ, ΔΕΝ είναι οι στοιχειακές δυνάμεις μιας κατώτερης εξέλιξης αλλά στην ουσία  οι ίδιοι οι άνθρωποι, Άγγελοι επί γης. Τριών πάντως ειδών καταστάσεις ονομάστηκαν Ντέβας της Γης:

  1. Στοιχειακές δυνάμεις θετικές ως προς την αντίληψη, τους σκοπούς και τα αποτελέσματα στην ανθρωπότητα. Είναι νοούμενες ως Ντέβας αλλά όχι Ντέβας στην ουσία τους
  2. Ανθρώπινες δυνάμεις για τις οποίες μιλήσαμε παραπάνω
  3. Διαπότηση (sic) της ανθρώπινης συνείδησης από μια Ντεβαϊκή των λεπτοφυέστερων πεδίων. Αυτή η κατηγορία εξετάζεται εδώ αλλά δεν ανήκει στους τρεις κόσμους παρά μόνο ως δανεισμός.

Οι Ντέβας της τελευταίας κατηγορίας γίνονται ορατοί μόνο από τα αποτελέσματα που επιφέρουν στο φυσικό πεδίο. Μόνο με μια πολύ ισχυρή ενόραση, που ελάχιστοι διαθέτουν μπορεί να γίνει κατανοητή μια τέτοια επίδραση. Στην περίπτωση αυτή ο ενορατικός θα διακρίνει όχι επισκίαση αλλά συγχώνευση της ανθρώπινης και Ντεβαϊκής συνείδησης κατά σχεδόν απόλυτο τρόπο, ανάλογα με την ανθρώπινη προαίρεση. Μια τέτοια νύξη υπάρχει στους χριστιανούς σχετικά με την «επισκίαση» των ανθρώπων από το Άγιο Πνεύμα. Όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται στην κατάσταση αυτή τότε παύει να είναι άνθρωπος με τη συνηθισμένη χρήση του όρου και γίνεται αντίστοιχο του Ουράνιου Ανθρώπου, που είναι και ο τελικός σκοπός. Στις νύξεις αυτές κρύβεται το μυστήριο του Σιωπηλού Παρατηρητή. Ένας Λόγος μπορεί να υπάρχει στην κατάσταση αυτή για εξαιρετικά μεγάλο, για τα ανθρώπινα μέτρα, χρονικό διάστημα. Όταν η βούλησή του αυτή εδραιωθεί συνειδητά μέσα από τη Θέληση και εξαιτίας της Αγάπης, τότε ο Σιωπηλός Παρατηρητής κάνει την εμφάνισή Του και σύντομα και οι δύο αποδεσμεύονται για ανώτερες ακόμα υπηρεσίες.
Στους ανθρώπους η κατάσταση αυτή είναι σποραδική και μοιάζει σχεδόν τυχαία. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι μια πράξη θέλησης της ψυχής που επιχειρεί με τον τρόπο αυτό δύο πράγματα:

  1. να πραγματοποιήσει μια υπηρεσία ζωτικής σημασίας
  2. να δείξει ένα μέρος του οράματος της δόξας στη ζωώδη ψυχή, με σκοπό την εκπαίδευσή της και την ενίσχυση του αγώνα της.

Είναι σαν ένας πεπειραμένος δάσκαλος να αποδεικνύει στο μαθητή τις δυνατότητες που λανθάνουν μέσα του, με σκοπό να τον οδηγήσει στην περισσότερη μελέτη. Το ίδιο ισχύει και για έναν Λόγο.
Ανάμεσά σας βαδίζουν Άγγελοι της Γης αλλά παραδομένοι στις αντιλήψεις που έχετε για αυτούς, περιμένετε να δείτε να έχουν φτερά, να είναι πανέμορφοι και με κάποιον «μαγικό» τρόπο να λύνουν τα προβλήματα που εσείς θεωρείτε σημαντικά. Παρά ταύτα, υπάρχουν Ντέβας που ασχολούνται με τα προσωπικά προβλήματα, πέραν της Ψυχής, που είναι ο πρώτος Ντέβα στο επίπεδό της. Αυτοί είναι χαμηλότερου βαθμού αλλά μεγάλης δόξας. Υπάρχουν επίσης Ντέβας που ασχολούνται σε συλλογικότερα ακόμη επίπεδα και πρόκειται για πραγματικά μεγάλες δυνάμεις που βρίσκονται πέρα από το επίπεδο της κατανόησής μας. Να μη λησμονείτε επίσης πως ένας μεγάλος αριθμός νοούμενων Ντέβας είναι οι σκεπτομορφές.
Το πεδίο όπου γίνεται η σύνθεση Ντέβας και Ανθρώπων είναι το Βουδδικό αναλόγως του συστήματος. Οι Ντέβας της Γης συνθέτονται (ανεπαρκής η λέξη) στο πλανητικό βουδδικό πεδίο αλλά οι μεγάλες ντεβαϊκές δυνάμεις εφορμούνται από το Κοσμικό Βουδδικό και αντανακλώνται στα κατώτερα πεδία. Η δύναμη της δημιουργίας τους προκαλείται από τον Υιό κατά κύριο λόγο αλλά έπειτα από τη Θέληση του Πατέρα. Έτσι είναι ο Θεός – Πατέρας που δημιουργεί τους Αγγέλους αλλά ο Υιός Του που τους εκπαιδεύει.
Στόχος όλων μας είναι η δημιουργία των κατάλληλων εκείνων εσωτερικών συνθηκών που θα επιτρέψουν τη συγχώνευση της ανθρώπινης με τη ντεβαϊκή συνείδηση σε τέτοιο βαθμό που οι δυο τους να αποτελούν ένα. Έτσι βρίσκουν νόημα τα λόγια του Παύλου όταν εκείνος έλεγε πως οι άνθρωποι θα «κρίνουν» τους Αγγέλους. Έτσι βρίσκει νόημα ο απόκρυφος χριστιανισμός όταν αναφέρεται στον Αδάμ ως τον πρώτο Άγγελο.
(συνεχίζεται)

Μεταφυσικές συνομιλίες (μέρος 1ο)

4 Σχόλια

duerer-7-candlesticksΚαλησπέρα και καλό καλοκαίρι σε όλους. Λυπάμαι για την αρκετή απουσία μου από το ιστολόγιο αλλά σημαντικές υποθέσεις με κράτησαν μακριά. Επανέρχομαι σήμερα με μια σειρά άρθρων που στην πραγματικότητα δεν είναι άρθρα. Θα μπορούσαν να είναι συνεντεύξεις ή καταγεγραμμένες συνομιλίες με κάποιον, τον οποίο δεν θα ονομάσω, καθώς κάτι τέτοιο δεν το επιθυμεί και είναι απολύτως σεβαστή η επιθυμία του. Θα αναφερθεί μόνο ό,τι εκείνος θεώρησε ασφαλές ή επιτρεπτό να αποκαλύψει για τον εαυτό του. Στα κείμενα που θα ακολουθήσουν θα διαβάσετε τις συνομιλίες που είχα μαζί του, όπως ακριβώς έγιναν και χωρίς καμία απολύτως παρέμβαση από μέρους μου σε ό,τι εκείνος ανέφερε, όπως ακριβώς το ανέφερε.
Οι συνομιλίες αυτές θα πρέπει να ειδωθούν ως ένας αμοιβαίος προβληματισμός μεταξύ μαθητών – προσκυνητών ενώ, φυσικά, κανείς μπορεί είτε να συμφωνήσει με τα λεχθέντα είτε να διαφωνήσει είτε να τα λάβει υπόψη του είτε να αδιαφορήσει για αυτά. Σε καμία όμως περίπτωση δεν θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις πληροφορίες που θα δοθούν με δογματισμό
, καθώς δεν δίνονται με καμία αξίωση αυθεντίας. Σε κάποια σημεία είναι πιθανό ότι θα χρειαστεί διευκρίνηση πάνω στα γραφόμενα. Διευκρίνηση που δόθηκε σε επόμενες συζητήσεις αλλά για να μη χαθεί η σειρά της καταγραφής θα παρατίθεται ξεχωριστά ως σημείωση αν και οι συνομιλίες πραγματεύονται αρκετά ζητήματα που συχνά το ένα δεν αποτελεί «λογική» συνέχεια του άλλου.
Για λόγους ευκολίας, επίσης, κάποιες συζητήσεις ομαδοποιήθηκαν και παρουσιάζονται σε θεματικές ενότητες, ενώ κάτι τέτοιο δεν συνέβη στις συζητήσεις, οι οποίες ήταν ελεύθερες. Ο λόγος που αποφάσισα, με τη δική του έγκριση, να δημοσιεύσω τις συνομιλίες μας, είναι επειδή θεωρώ πως ο αναγνώστης έχει να επωφεληθεί από αυτές με πολλούς τρόπους. Τουλάχιστον για μένα υπήρξαν διαφωτιστικές και έδωσαν αρκετές φορές την απαραίτητη ώθηση προς δράση.

Γενικό μέρος

Τι είναι για σένα ο Εσωτερισμός;

Η στροφή προς τα μέσα, αν μπορώ να το εκφράσω έτσι. Δεδομένου ότι ο άνθρωπος, ο μικρόκοσμος, αποτελεί μικρογραφία του μακρόκοσμου, η στροφή προς τα έσω οδηγεί στην κατανόηση και των δύο κόσμων, μέσα από την επιστήμη των αντιστοιχιών, από την οποία έχει πολλά να επωφεληθεί ο άνθρωπος. Ο εσωτερισμός, υπό αυτή την έννοια, δεν αποτελεί θρησκεία ή φιλοσοφικό σύστημα αν και εμπεριέχει πολλή φιλοσοφία. Περισσότερο είναι επιστήμη και για το λόγο αυτό όλες οι παραδοχές του μπορούν να γίνουν αντικείμενο επιστημονικής μελέτης, για όποιον  διαθέτει ανοιχτό μυαλό ώστε μέσα από τις αντιστοιχίες να οδηγηθεί στην επαλήθευση της αρχαίας σοφίας στη σύγχρονη εποχή. Σκοπός όμως του Εσωτερισμού δεν είναι να αποτελέσει μια νέα επιστήμη αλλά να οδηγήσει σε μια συνθετική κατανόηση και αποκάλυψη του ένδον Θεού στον άνθρωπο. Να κατανοήσει ο τελευταίος ότι αποτελεί ένα Θεό σε μικρογραφία και να αποδεχθεί την ευθύνη που προκύπτει από αυτή την κατάσταση αλλά και τις δυνατότητες που ανοίγονται μπροστά του προς εκπλήρωση του Μεγάλου Σχεδίου της Δημιουργίας. Ένα Σχέδιο που μοιάζει νεφελώδες και σκοτεινό (με την έννοια της μη κατανόησής του προς το παρόν από τον άνθρωπο) αλλά σταδιακά στο μεγάλο προσκύνημα της Ψυχής αποκαλύπτεται μέχρις του έσχατου εκείνου σημείου στο πολύ μακρινό μέλλον που τα βασίλεια της φύσης (μιλώντας από την ανθρώπινη σκοπιά όπως προς το παρόν υφίσταται) θα εκπληρώσουν το Σχέδιο αυτό και ένας μεγάλος κύκλος θα κλείσει. Ωστόσο, ο δρόμος μέχρι αυτή τη μακρινή κατάσταση είναι μεγάλος και δύσκολος. Δύσκολος αλλά όχι ακατόρθωτος. Γεμάτος εμπόδια και «αίμα» αλλά προσβάσιμος για όλους εκείνους που επιθυμούν διακαώς την επιστροφή στην τεράστια εκείνη δεξαμενή από την οποία προήλθαν τα πάντα. Είναι μεγάλη η συζήτηση περί του Εσωτερισμού και προς το παρόν κάνω μερικές μη ολοκληρωμένες νύξεις αλλά στην πορεία ελπίζω πως αρκετά σημεία θα ξεκαθαριστούν.

Ποιός ο δικός σου ρόλος στο Σχέδιο που ανέφερες; Ποιά είναι η δική σου δουλειά και γιατί κάνουμε αυτές τις συζητήσεις;

Ανταποκρίθηκα ουσιαστικά σε δικό σου κάλεσμα τώρα που οι συνθήκες και για τους δυο μας είναι περισσότερο ευνοϊκές. Όπως γνωρίζεις, το Σχέδιο αποκαλύπτεται σταδιακά στον άνθρωπο και ποτέ ολοκληρωμένο. Η πλήρης κατανόησή του απαιτεί μια συνειδητότητα που δεν υπάρχει σε καμία δύναμη επάνω στον πλανήτη, στο ηλιακό σύστημα και στον ίδιο το γαλαξία ακόμη. Κανείς δεν φημίζεται για μια τέτοια γνώση, ούτε καν οι μεγάλες ζωές που εξελικτικά απέχουν εμάς τόσο όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Από τη σκοπιά του Θεού (του Μεγάλου Ανεκδήλωτου των Καββαλιστών, των Θεοσοφιστών και των Εσωτεριστών) όλοι είμαστε μαθητές – προσκυνητές που διαφέρουμε μόνο ως προς το επίπεδο της συνειδητότητας, νοούμενης με την ευρεία και ολοκληρωμένη της έννοια. Μοιάζουμε σαν μαθητές ενός πανεπιστημίου που βρισκόμαστε σε διαφορετικά έτη: κάποιος βρίσκεται στο πρώτο και άρα η «επίγνωσή» του είναι περιορισμένη και κάποιοι σε ανώτερες τάξεις, οπότε και «γνωρίζουν» περισσότερα. Καμία ωστόσο διάκριση δεν υπάρχει μεταξύ μας: όλοι είμαστε μαθητές και όλοι προορισμένοι να «πάρουμε το πτυχίο μας» βοηθώντας ο ένας τον άλλο ανιδιοτελώς και μάλιστα σε όσο ανώτερη τάξη βρίσκεται κανείς, τόσο περισσότερο βοηθάει. Είναι ο νόμος της υπηρεσίας αυτός, από τον οποίο δεν ξεφεύγει καμία ζωή  αλλά αντίθετα μέσα από αυτόν ζει και υπάρχει.
Ο δικός μου ο ρόλος, λοιπόν, δεν φαίνεται να έχει καμία σημασία να αποκαλυφθεί σε σένα. Δρω αναλόγως του τι αντιλαμβάνομαι από το σχέδιο και κάθε φορά η δράση αυτή τροποποιείται ελαφρώς ή σημαντικά αν και ο βαθμός τροποποίησης έχει να κάνει περισσότερο με τη δική μου αντίληψη παρά με το ίδιο το σχέδιο, στο οποίο υπάρχει μια κυρίαρχη ενότητα που σταδιακά κατανοείται. Είμαι κι εγώ ένας μαθητής, όπως είσαι κι εσύ. Βρίσκομαι στη γραμμή της 4ης Ακτίνας και από αυτό μπορείς ίσως να βγάλεις κάποια συμπεράσματα. Αυτό από μόνο του πρέπει να είναι αρκετό ως πληροφορία μιας και οποιαδήποτε άλλη θα αποτελούσε εκτροπή. Από όσα θα συζητήσουμε θα πρέπει να σταθείς περισσότερο στο περιεχόμενο παρά στο ποιός στα είπε. Κατανοώ ότι στην ανθρώπινη καθημερινότητα η αυθεντία παίζει σημαντικό ρόλο αλλά στον εσωτερισμό σημαντικότερος είναι ο βαθμός της αλήθειας. Άλλωστε η αυθεντία είναι μια ανθρώπινη επινόηση που πολύ συχνά είναι εσφαλμένη: για μένα είναι εσφαλμένη από τη ρίζα της και κανείς στους εσώτερους κύκλους δεν την επικαλείται, ούτε καν ο ίδιος ο Κύριος του Κόσμου, που είναι ίσως ο μόνος που θα είχε ένα τέτοιο δικαίωμα. Ακόμη και αυτή η τόσο εξελιγμένη οντότητα, ωστόσο, κατανοεί ότι διαθέτει «αυθεντία» σχετική και μόνο ως προς τις οντότητες που βρίσκονται στα όρια της αύρας της αλλά αν τη θεωρήσει από τη σκοπιά της οντότητας που αυτός ο ίδιος αποτελεί μέρος της αύρας της, τότε αυτή είναι ασήμαντη. Δεν μιλώ ως «αυθεντία», λοιπόν, διότι ακόμη το ανθρώπινο βασίλειο σκοτίζεται από αυτήν και πολύ ταλαιπωρήθηκε στα βάθη της ιστορίας του. Ο ίδιος ο Χριστός υποστήριξε πως κανείς πρέπει να ερευνά τις Γραφές – να ερευνά, όχι απαραίτητα να τις αποδέχεται αλλά ούτε και να τις απορρίπτει. Η έρευνα προϋποθέτει έναν κριτικό Νου, όχι μια άνευ όρων αποδοχή ή απόρριψη αλλά μια ατομικευμένη επαλήθευση (ως πρώτη φάση). Εάν όσα ισχυριστώ επαληθευτούν από εσένα, τότε μπορείς να επωφεληθείς από αυτά και να προχωρήσεις περισσότερο. Εάν όχι να τα απορρίψεις μέχρι να φτάσει εκείνη η στιγμή στο μέλλον που θα σου αποκαλυφθεί ένα μέτρο της αλήθειας, το οποίο θα συσχετίσεις με το μέτρο της αλήθειας των άλλων, ώσπου η Ενόραση θα είναι το μέσο αντίληψης. Αλλά αυτό απέχει πολύ ακόμη.
Η δική μου δουλειά, στην παρούσα φάση, έχει ένα διπλό ρόλο: ο ένας είναι αυστηρά προσωπικός (αν μπορώ να το πω έτσι), ο δεύτερος έχει να κάνει με τον κόσμο. Η συζήτηση αυτή είναι μέρος μιας «αποστολής» ή ενός πειράματος. Δεν είναι πρωτότυπο πείραμα, γίνεται συχνά από πολλούς. Σε μερικές περιπτώσεις επιτυγχάνει, σε κάποιες άλλες όχι. Άλλες φορές ο σκοπός επιτυγχάνεται πλήρως και γρήγορα, σε άλλες αργά, σε άλλες το αποτέλεσμα δεν είναι το απόλυτα επιθυμητό. Όλα όμως έχουν συνυπολογιστεί έτσι που εν τέλει να μη μιλάμε για πλήρη αποτυχία. Ας μην ξεχνάμε πως όλοι εκπαιδεύονται.

Μου λες, λοιπόν ότι όλες οι απόψεις είναι σωστές και αληθινές…

Σου λέω ότι καμία δεν είναι απαραίτητα σωστή ή απαραίτητα λανθασμένη. Ας μην ξεχνάς ότι ζούμε σε έναν κόσμο Πλάνης και βλέπουμε τα πράγματα μέσα από έναν παραμορφωτικό φακό, σκιές των αληθινών πραγμάτων. Αν σε βοηθάει, θα σου επαναλάβω ότι ούτε καν ο ίδιος ο Σανάτ Κουμάρα δεν μπορεί να επικαλεστεί το «αλάθητο» που εσείς με τόση ευκολία παραχωρήσατε στον Πάπα και σε άλλους «αρχηγούς» θρησκειών. Ο Νεανίας είναι ένα πνεύμα προ του Θρόνου, ένας υπό εξέλιξη Θεός όπως και ο αδερφός του, ο Ηλιακός Λόγος, ένας μη τέλειος Θεός. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν του οφείλουμε σεβασμό μιας και είναι άπειρα πιο εξελιγμένος από εμάς σε βαθμό που ακόμη και οι Μανού και οι Βούδδες δεν αντιλαμβάνονται πλήρως. Αλλά εάν ακόμη κι εκείνος μας βλέπει ως παιδιά κι αδέρφια του, τότε εμείς γιατί αρνούμαστε μια τέτοια συγγένεια στους συνανθρώπους μας;
Οι διάφορες απόψεις, λοιπόν, είναι ειδωμένες μέσα από τη Μάγια, μέχρι κανείς να ελευθερωθεί από αυτήν αλλά είναι μέσα από αυτή την Πλάνη που κανείς πρέπει να βρει το δρόμο του, έχοντας σαφώς και αποκλειστικά προσανατολισμένα τα μάτια του στο Φως. «Ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει» είπε ο μεγάλος Διδάσκαλος και έτσι είναι.

Το μήνυμα του Πάσχα

2 Σχόλια

boddysatvaΕάν θα έπρεπε να επιλέξω έναν από τους χριστιανικούς ύμνους ως τον αντιπροσωπευτικότερο της εορτής αυτής, θα ήταν ο «νυν πάντα πεπλήρωται φωτός». Διότι, πράγματι η κεντρική έννοια της γιορτής αυτής είναι το Φως. Στη σημερινή εποχή υπάρχει μεγάλη παρανόηση και χωριστικότητα σε ό,τι αφορά στη γιορτή αυτή. Ένας αριθμός ανθρώπων «κατηγορεί» το Πάσχα ότι είναι μια αποκλειστικά και μόνο εβραϊκή γιορτή, κλεμμένη από τις αντίστοιχες εορτές των αρχαίων λαών και πως ο Ιησούς δεν είναι παρά ένας «απατεώνας», μια ιουδαϊκή επινόηση και ένα «κακέκτυπο» αρχαίων μορφών όπως ο Διόνυσος, ο Απολλώνιος ο Τυανέας και τόσοι άλλοι. Και ενώ είναι με μεγάλη ευκολία που αποδέχονται τη «θεϊκότητα» των μορφών αυτών και την ιστορική ακρίβεια των στοιχείων που για αυτούς υπάρχουν, στον Ιησού «αφήνουν» την απάτη και το ψεύδος. Η ατομικότητα Ιησούς και η ποιότητα Χριστός το γνώριζαν αυτό το ρίσκο και ο ίδιος ο Διδάσκαλος «κοιτούσε» πολύ μακριά στο μέλλον όταν είπε πως θα είναι μακάριοι εκείνοι που δεν θα τον πιστέψουν επειδή τον είδαν. Διότι τότε ο διδάσκαλος Ιησούς δεν μίλησε ως γιός της Μαρίας και του Ιωσήφ αλλά ως Υιός μιας πολύ μακράς σειράς Υιών. Μίλησε ως Βοδδισάτβα, ως όλοι οι προαναφερθέντες μαζί και ακόμη περισσότεροι.
Όλοι αυτοί οι «Χωριστές»
ανήκουν (μιλώντας συμβολικά ) σε μια κατηγορία ενσαρκώσεων οι οποίες έχουν αυτόν ακριβώς το ρόλο να παίξουν: την έκφραση, νοητική, αστρική και φυσική της χωριστικότητας. Δεν θα πρέπει τέτοιοι άνθρωποι να σας ξεγελούν: στην πραγματικότητα δεν αγαπούν καν αυτό που υπερασπίζονται, παρά το ότι δείχνουν. Είναι στη φύση τους η διαστρέβλωση και θα την εκφράσουν και σε εκείνο που δείχνουν πως θαυμάζουν. Όμως, επειδή το Έλεος είναι απέραντο, η χωριστικότητα την οποία εκφράζουν θα λειτουργήσει με διαφορετικό τρόπο στο μέλλον: η ανθρωπότητα θα την αντιληφθεί, θα την αποδοκιμάσει και εξαιτίας της επιτέλους θα ενωθεί σε ένα σώμα, μια καρδιά και με «ηγέτη» το Χριστό θα πορευθεί σε επιπλέον μονοπάτια μαθητείας και υπηρεσίας.
Εδώ και αρκετό καιρό μια «σπορά» ενσαρκωμένων Εγώ που σχετίζονται με τη Θεραπεία «φυτεύτηκαν» στη γη. Ένας σημαντικός αριθμός από αυτούς διέπονται από την 4η Ακτίνα και αναμένεται να προσφέρουν την υπηρεσία τους κατευθυνόμενα σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το μεγαλύτερο μέρος από αυτά τα Εγώ ενσαρκώθηκαν μετά την περίοδο της «σεξουαλικής επανάστασης» και μάλιστα σε χώρες που βρίσκονται κοντά εκατέρωθεν του κεντρικού άξονα της γης αν και διάσπαρτοι βρίσκονται σε όλα τα έθνη. Ανήκουν και στα δύο φύλα, σε όλες τις θρησκείες, πολιτικές και λοιπές κινήσεις και σε όλους τους λαούς. Ο αριθμός τους αποτελεί παράγωγο του 7 και ανέρχεται σε μερικές χιλιάδες, αριθμός ούτε πολύ μεγάλος ούτε πολύ μικρός. Σε αυτούς οι άνδρες είναι λίγο περισσότεροι αλλά αυτό, όπως πρέπει να γίνεται κατανοητό, δεν συμβαίνει για τους γνωστούς στους ανθρώπους σεξιστικούς λόγους. Κρίθηκε απαραίτητο ο καθένας και η καθεμιά από αυτούς να φέρουν επάνω τους τα στίγματα της ασθένειας διότι εκείνος που έχει πονέσει κατανοεί καλύτερα εκείνον που πονάει και μέσα από αυτό θα πραγματοποιηθεί το κάρμα τους. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν λάβει τη 2η μύηση και αρκετοί την 3η. Για τους υπόλοιπους δεν θα αναφερθεί κάτι προς το παρόν. Οι θεραπευτικές τους «ιδιότητες» βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση στο μεγαλύτερο μέρος τους αλλά θα «ξυπνήσουν» και εν μέσω προσωπικών και συλλογικών αμφιβολιών ο μυστικός αυτός «στρατός» θα ξυπνήσει και στο όνομα του μεγαλύτερου Θεραπευτή θα επιτελέσει το ρόλο του και το Κάρμα θα αποδοθεί.
Μιλώ προς όλους τους αμφισβητίες του έθνους σας κυρίως αλλά και στους αμφισβητίες που προέρχονται από όλες τις φυλές και που θεωρούν τη γιορτή που σύντομα θα γιορτάσετε ως έναν ακόμη ευσεβή πόθο και ως μια ακόμη εκδήλωση της θρησκοληψίας του «αμόρφωτου» λαού. Είμαι εδώ για να τους διαβεβαιώσω πως όλοι εμείς είμαστε εδώ για να γίνουμε η ορατή, αντικειμενική εκδήλωση αυτών των ευσεβών πόθων. Είμαστε εδώ για να αναστηθούμε (με την εσωτερική έννοια) όσο εκείνοι επιθυμούν να πεθάνουν. Διαλέξαμε τη Ζωή γιατί θυμηθήκαμε πως είμαστε Φως και Φως και Ζωή είναι δυο όψεις του ίδιου πράγματος αλλά γνωρίζουμε πως, ακριβώς όπως η γιορτή αυτή δείχνει, ο δρόμος περνάει μέσα από το Σταυρό. Δεν αναφέρομαι  στη συλλογιστική που ακολουθεί ένα μέρος Θεολόγων και Ιερωμένων, αναφέρομαι στο Σταυρό που μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει, που μέσα στην ίδια τη Δημιουργία υπάρχει και που περιμένει να επιλεγεί για να οδηγήσει μετά εκεί που, όπως έχει σοφά ειπωθεί, «Η Νιρβάνα δεν είναι παρά μόνο η αρχή».
Μπορείτε, συνεχίζοντας την αναφορά μου στους εκφραστές της χωριστικότητας, να ψάχνετε να αιτιολογήσετε την ύπαρξη του «Αγίου Φωτός», μπορείτε να συνεχίζετε να ψάχνετε Τάφο και Οστά αλλά όπως ο Άγγελος θα σας απαντήσω: «Ηγέρθη! Ουκ έστιν ωδε, ιδε ο τόπος όπου εθηκαν αυτον». Ψάχνετε οστά ενός που ζει, ψάχνετε Τάφο ενός που δεν σας εγκατέλειψε ποτέ. Ψάχνετε στους νεκρούς έναν Ζωντανό Άνθρωπο. Ψάχνετε κάποιον άλλο, ενώ αυτός ο άλλος πρέπει να είστε εσείς. Οι άνθρωποι τους οποίους αποκαλείτε «αμόρφωτους» και «θρησκόληπτους» το έχουν αντιληφθεί πολύ περισσότερο αυτό από εσάς τους ίδιους. Για αυτό το Πάσχα θα αποτελέσει στο μακροπρόθεσμο μέλλον μια από τις Παγκόσμιες Εορτές. Διότι ο Χριστός δεν ανήκει σε κανένα άλλο έθνος εκτός από το έθνος της ανθρωπότητας.
Ποιά θαύματα Ανάστασης επιτέλεσε ο Διδάσκαλος; Της κόρης του Ιάειρου, του υιού της χήρας και του Λαζάρου, του αδερφού της Μαρίας και της Μάρθας. Τρεις Αναστάσεις σε ένα νεαρό κορίτσι, ένα νεαρό αγόρι και έναν ενήλικα άνδρα. Τρεις Αναστάσεις στην οικογένεια ενός άρχοντα, μιας χήρας και δυο αδερφών. Η κόρη του Ιάειρου συμβολίζει την ανθρωπότητα στα πρώτα της δειλά βήματα στην Ατραπό. Ο υιός της χήρας την ανθρωπότητα στη συνειδητοποιημένη μαθητεία και ο Λάζαρος την ώριμη ανθρωπότητα. Η Ανάσταση αφορά όλες τις φυλες που έως τώρα πέρασαν από τον πλανήτη αυτό. Ο Άρχοντας συμβολίζει την Αρχή του Αρσενικού που έχει μέσα της τη δύναμη της Δημιουργίας, τη Δημιουργική Ώθηση. Η χήρα την Αρχή του Θηλυκού που συντηρεί τις Μορφές αλλά μόνη της δεν μπορεί να τις δημιουργήσει και είναι «χήρα», όπως μόνος είναι και ο Άρχοντας. Οι δυο αδερφές, Μαρία και Μάρθα συμβολίζουν το Πνεύμα και την Ύλη αντίστοιχα που αδερφός τους είναι ο ώριμος Λάζαρος. Η προγενέστερη ιστορία της επίσκεψης του Ιησού στο σπίτι των αδερφών αυτών και η αγανάκτηση της Μάρθας εκφράζουν αφενός τη «διαμάχη» της ύλης και του Πνεύματος και της τελικής τους συμφιλίωσης μέσα από τη μεσολάβηση του Υιού του Θεού. Οι Τρεις αυτές Αναστάσεις εκφράζουν το «θρίαμβο» της Ζωής και την κυριαρχία του Ανθρώπου (ας γραφτεί με κεφαλαίο για να υποδηλώσει τον ολοκληρωμένο άνθρωπο) πάνω σε ολόκληρη τη Δημιουργία που αυτός αντιλαμβάνεται. Η επισήμανση του Διδασκάλου ότι το κορίτσι «κοιμάται και δεν πέθανε» αποτελεί την επιβεβαίωση του νόμου των μετενσαρκώσεων(την οποία τόσο πολυ κάποιοι επιθυμούν).
Γιατί αυτή η εορτή να προκαλεί έστω και τη μικρότερη πιθανή συγκίνηση ακόμη και σε εκείνους που δεν ασπάζονται το χριστιανισμό; Μα γιατί το Πάσχα δεν αφορά μόνο τους χριστιανούς. Ας προβληματιστείτε λίγο σχετικά με την παραπάνω δήλωση. Δεν θρηνεί κανείς έναν ακόμη νεκρό αλλά πιστεύει κι ελπίζει σε έναν ΖΩΝΤΑΝΟ που, ανάμεσα σε άλλους σωτήρες, ήταν ο πρώτος που απόλυτα συνειδητά και με πλήρη επίγνωση της πράξης του επέλεξε την Ατραπό της Θυσίας για να εκφράσει την ενωτική Ακτίνα, εκείνη που δομεί τα Σύμπαντα. Δεν ήταν ένας θρίαμβος κατά του θανάτου, όπως συχνά λέγεται αλλά μια επιβεβαίωση της Ζωής ως Αρχής και μιας σωστής τοποθέτησης του Θανάτου στον κόσμο της Μάγια.
Διαλέξτε την Αγάπη και θα κινητοποιήσετε μια από τις μεγαλύτερες Δυνάμεις που υπάρχουν.