Η αιμορροούσα γυναίκα

Και γυνή τις, έχουσα ρύσιν αίματος δώδεκα έτη
26 και πολλά παθούσα υπό πολλών ιατρών και δαπανήσασα πάσαν την περιουσίαν αυτής και μηδέν ωφεληθείσα, αλλά μάλλον εις το χείρον ελθούσα,
27 ακούσασα περί του Ιησού, ήλθε μεταξύ του όχλου όπισθεν και ήγγισε το ιμάτιον αυτού·
28 διότι έλεγεν ότι και αν τα ιμάτια αυτού εγγίσω, θέλω σωθή.
29 Και ευθύς εξηράνθη η πηγή του αίματος αυτής, και ησθάνθη εν τω σώματι αυτής ότι ιατρεύθη από της μάστιγος.
30 Και ευθύς ο Ιησούς, νοήσας εν εαυτώ την δύναμιν την εξελθούσαν απ’ αυτού, στραφείς εν τω όχλω έλεγε· Τις ήγγισε τα ιμάτιά μου;
31 Και έλεγον προς αυτόν οι μαθηταί αυτόν· Βλέπεις τον όχλον συνθλίβοντά σε, και λέγεις τις μου ήγγισε;
32 Και περιέβλεπε διά να ίδη την πράξασαν τούτο.
33 Η δε γυνή, φοβηθείσα και τρέμουσα, επειδή ήξευρε τι έγεινεν επ’ αυτήν, ήλθε και προσέπεσεν εις αυτόν και είπε προς αυτόν πάσαν την αλήθειαν.
34 Ο δε είπε προς αυτήν· Θύγατερ, η πίστις σου σε έσωσεν· ύπαγε εις ειρήνην και έσο υγιής από της μάστιγός σου.
Μάρκος ε’ 25-34

Ανάμεσα στα διάφορα θαύματα που πραγματοποίησε ο Διδάσκαλος Ιησούς ως Χριστός, στη θεραπεία της αιμορροούσας γυναίκας δίνω ιδιαίτερη σημασία. Θα ήταν πολύ χρήσιμο σε όλους σας να καταγράφατε τα θαύματα που πραγματοποίησε και να κάνατε ενδιαφέρουσες επισημάνσεις σχετικά με το «είδος» τους, αν μπορώ να το θέσω έτσι, των θαυμάτων που έγιναν σε άντρες, σε γυναίκες και σε παιδιά, καθώς και σε οποιαδήποτε άλλη θαυμαστή πράξη αναφέρεται στα 4 Ευαγγέλια. Στο διαλογισμό σας αυτό δεν θα έπρεπε να αναρωτηθήτε τόσο περί του εάν ήταν αληθινά περιστατικά. Ας τα εξετάσετε περισσότερο από τη σκοπιά του τι συμβολίζουν και ας μην σας απασχολήσει το εάν τα πρόσωπα και οι καταστάσεις ήταν πραγματικές και ιστορικά επαληθευόμενες, διότι ειλικρινά θα έχετε χάσει τον πολύτιμο καρπό. Ας τονιστεί στο σημείο αυτό ότι οι διάφορες ερμηνείες που έχουν δοθεί από τους εσωτεριστές (νοώντας με αυτή τη λέξη τους ανθρώπους που δεν ανήκουν σε μια θρησκεία και σε ένα δόγμα αλλά όλα τα τέκνα του Θεού που επιχειρούν την ευθυγράμμιση) είναι σε γενικές γραμμές σωστές αλλά  πολλές από αυτές λειτουργούν, δυστυχώς, σε χωριστική βάση.
Τι έχουμε στο θαύμα αυτό; Μια γυναίκα που για δώδεκα ολόκληρα χρόνια ταλαιπωρούνταν από γυναικολογικής φύσεως αιμορραγία. Μια γυναίκα, της οποίας το όνομα δεν αναφέρεται, που σπατάλησε ολόκληρη την περιουσία της στους γιατρούς αλλά δεν βρήκε θεραπεία και μάλιστα χειροτέρευσε, μέχρι που έμαθε για κάποιον Ιησού που θεραπεύει και έτσι κατέφυγε σε αυτόν. Ο Διδάσκαλος όμως βρισκόταν ανάμεσα σε πολύ κόσμο και ήταν δύσκολο, μέσα σε τόση ανάγκη να ασχοληθεί μαζί της ή τουλάχιστον έτσι θεωρούσε εκείνη για αυτό και η πίστη της της επέβαλε έστω να τον αγγίξει και αν όχι τον ίδιο τουλάχιστον το χιτώνα του. Και ήταν σίγουρη πως έτσι θα θεραπευόταν. Πράγματι, κατόρθωσε να τον πλησιάσει, κατάφερε να τον αγγίξει κι ευθύς αμέσως θεραπεύτηκε από την ασθένειά της αλλά ο Ιησούς, νιώθωντας κάποια «δύναμη» να φεύγει από πάνω του, εν μέσω του όχλου που τον έσπρωχνε, έκανε την «παράλογη» ερώτηση: Ποιός με άγγιξε; Και όταν η γυναίκα του φανερώθηκε την προέτρεψε να έχει Ειρήνη, σε αντίθεση με άλλα θαύματα, στα οποία προέτρεπε τον θεραπευμένο να μην αμαρτάνει. Την αποκάλεσε μάλιστα «θυγατέρα» και όχι «αδελφή», όπως ίσως να ήταν πιο αναμενόμενο, όπως σε άλλο σημείο είχε αποκαλέσει τη μητέρα του «γυναίκα». Αλήθεια, πόση σημασία έχει δοθεί από τους ερμηνευτές σε αυτές τις φαινομενικά ασήμαντες λεπτομέρειες;
Εξετάζοντας την ιστορία αυτή ένας ειδικευμένος ιατρός θα μπορούσε να παραθέσει τις δικές του ερμηνείες. Θα έλεγε ότι η αιμορραγία της γυναίκας, όπως με πληροφορείς, θα μπορούσε να οφείλεται σε ορμονικούς λόγους, κατά τους οποίους η υπερπλασία του ενδομητρίου της θα οδηγούσε σε συνεχείς αιμορραγίες. Μου λες επίσης πως μια τέτοια απώλεια αίματος θα μπορούσε να οφείλεται σε καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους του γεννητικού συστήματος άρα υπονοείς πως θα μπορούσε ακόμη και από καρκίνο να πάσχει ή από διαταραχές στην πηκτικότητα του αίματος και από ένα σωρό άλλα πράγματα και τονίζεις το γεγονός ότι σίγουρα θα είχε χρόνια αναιμία με όλα τα επακόλουθα. Οποιαδήποτε και αν ήταν η ιατρική αιτιολογία, κατανοείς πως η γυναίκα αυτή έ π α σ χ ε και τονίζεις δικαιολογημένα πως η κατάσταση αυτή αποτελεί ένα σημαντικά επιβαρυντικό ψυχολογικό παράγοντα: η αιμορροούσα έπασχε τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά, από τη σκοπιά της δυτικής ιατρικής, την οποία κι εσύ υπηρετείς από τη δική σου θέση. Αυτή είναι και η θέση της εσωτερικής επιστήμης, διότι δεν ήταν μόνο η σωματική φύση της γυναίκας που έπασχε αλλά στην ουσία ολόκληρη η τριπλή της φύση.
Χρησιμοποίησα ωστόσο αρκετές φορές τη λέξη «γυναίκα» αλλά το θαύμα αυτό, η ιστορία της αιμορροούσας δεν αναφέρεται σε έναν άνθρωπο θηλυκού γένους αλλά στο σύνολο του υλικού Κόσμου, αν μπορώ να το εκφράσω τόσο λιτά. Ας σταθούμε σε αυτό περισσότερο. Συχνά διάφοροι αυτοπροβαλλόμενοι επικριτές του χριστιανισμού (στην ουσία είναι κάτι περισσότερο από αυτό και αρκετά χειρότερο) επικρίνουν την «αδιαφορία» που έδειχνε (κατά την περιορισμένη αντιληπτικότητά τους) ο Ιησούς στη μητέρα του. Θεωρούν ότι της μιλούσε απαξιωτικά, αποκαλώντας τη «γυναι» και εγκαταλείποντάς την για χρόνια μόνο και μόνο για να την «ανταμοίψει» με το θέαμα του γιού της στο Σταυρό και αντί για λόγους παρηγοριάς περιορίστηκε μόνο στο να της υποδείξει τον Ιωάννη για τέκνο της. Τόσα ξέρουν τόσα λένε και θα δείξουμε τι θα έπρεπε να γνωρίζουν. Ο «Ιωάννης», ως όνομα, υποδηλώνει την Τελείωση, την Ολοκλήρωση και είναι εκείνος που έγραψε την Αποκάλυψη, η οποία δεν σχετίζεται με το τέλος του κόσμου αλλά με την πορεία, αιματηρή, οδυνηρή αλλά ελπιδοφόρα προς αυτή την Τελείωση και Ολοκλήρωση, προς την οποία ο Εσταυρωμένος οδήγησε τη Μητέρα – Υλική φύση-Άγιο Πνεύμα-Μορφική πλευρά, ορίζοντας την Ολοκλήρωση, με την ορθή της έννοια, ως την κατεύθυνση προς την οποία η Μητέρα θα κατευθυνθεί και θα επιτύχει στον κατάλληλο χρόνο. Στο θέαμα της Σταύρωσης έχουμε στην κεφαλή του Σταυρού την επιγραφή στην οποία αναγραφόταν «Βασιλεύς» και αντιπροσωπεύει την υπερβατική μορφή της Θεότητας, την τόσο ακατανόητη και στον μεγαλύτερο Μυημένο του Ηλιακού Συστήματος και των συστημάτων πίσω από αυτό, στη μέση του ο σταυρωμένος Υιός, η Ψυχή, ο Ήλιος, η Ομορφιά των Καββαλιστών και δεξιά κι αριστερά του Σταυρού η εκδηλωμένη ύπαρξη και η ολοκλήρωσή της, ενώ ο Σταυρός στηρίζεται στη Γη, στο Βασίλειο των Καββαλιστών, η υλική φύση (όχι το χώμα και ο πλανήτης Γαία). Τοποθετείστε το σχήμα αυτό μέσα σε έναν κύκλο και θα έχετε μια περιληπτική και ελλιπή ακόμη ερμηνεία του παγκόσμιου συμβόλου της Ειρήνης. Μιας Ειρήνης προς την οποία ο Ιησούς κατεύθυνε τη θεραπευμένη αιμορροούσα γυναίκα. Εάν αυτά σας ακούγονται τυχαία, αγνοείστε τα. Εάν όχι, συλλογισθείτε πάνω σε αυτά και συσχετίστε τα με αστρολογικές γνώσεις, καθώς και με γενικότερες γνώσεις γύρω από την ιστορία δημιουργίας αυτού του συμβόλου.
(συνεχίζεται)

To Πάσχα του Φωτός

Εύχομαι σε όλους τους αναγνώστες και αναγνώστριες του fire of fohat Καλή Ανάσταση

Το μήνυμα του Πάσχα

Εάν θα έπρεπε να επιλέξω έναν από τους χριστιανικούς ύμνους ως τον αντιπροσωπευτικότερο της εορτής αυτής, θα ήταν ο «νυν πάντα πεπλήρωται φωτός». Διότι, πράγματι η κεντρική έννοια της γιορτής αυτής είναι το Φως. Στη σημερινή εποχή υπάρχει μεγάλη παρανόηση και χωριστικότητα σε ό,τι αφορά στη γιορτή αυτή. Ένας αριθμός ανθρώπων «κατηγορεί» το Πάσχα ότι είναι μια αποκλειστικά και μόνο εβραϊκή γιορτή, κλεμμένη από τις αντίστοιχες εορτές των αρχαίων λαών και πως ο Ιησούς δεν είναι παρά ένας «απατεώνας», μια ιουδαϊκή επινόηση και ένα «κακέκτυπο» αρχαίων μορφών όπως ο Διόνυσος, ο Απολλώνιος ο Τυανέας και τόσοι άλλοι. Και ενώ είναι με μεγάλη ευκολία που αποδέχονται τη «θεϊκότητα» των μορφών αυτών και την ιστορική ακρίβεια των στοιχείων που για αυτούς υπάρχουν, στον Ιησού «αφήνουν» την απάτη και το ψεύδος. Η ατομικότητα Ιησούς και η ποιότητα Χριστός το γνώριζαν αυτό το ρίσκο και ο ίδιος ο Διδάσκαλος «κοιτούσε» πολύ μακριά στο μέλλον όταν είπε πως θα είναι μακάριοι εκείνοι που δεν θα τον πιστέψουν επειδή τον είδαν. Διότι τότε ο διδάσκαλος Ιησούς δεν μίλησε ως γιός της Μαρίας και του Ιωσήφ αλλά ως Υιός μιας πολύ μακράς σειράς Υιών. Μίλησε ως Βοδδισάτβα, ως όλοι οι προαναφερθέντες μαζί και ακόμη περισσότεροι.
Όλοι αυτοί οι «Χωριστές» ανήκουν (μιλώντας συμβολικά ) σε μια κατηγορία ενσαρκώσεων οι οποίες έχουν αυτόν ακριβώς το ρόλο να παίξουν: την έκφραση, νοητική, αστρική και φυσική της χωριστικότητας. Δεν θα πρέπει τέτοιοι άνθρωποι να σας ξεγελούν: στην πραγματικότητα δεν αγαπούν καν αυτό που υπερασπίζονται, παρά το ότι δείχνουν. Είναι στη φύση τους η διαστρέβλωση και θα την εκφράσουν και σε εκείνο που δείχνουν πως θαυμάζουν. Όμως, επειδή το Έλεος είναι απέραντο, η χωριστικότητα την οποία εκφράζουν θα λειτουργήσει με διαφορετικό τρόπο στο μέλλον: η ανθρωπότητα θα την αντιληφθεί, θα την αποδοκιμάσει και εξαιτίας της επιτέλους θα ενωθεί σε ένα σώμα, μια καρδιά και με «ηγέτη» το Χριστό θα πορευθεί σε επιπλέον μονοπάτια μαθητείας και υπηρεσίας.
Εδώ και αρκετό καιρό μια «σπορά» ενσαρκωμένων Εγώ που σχετίζονται με τη Θεραπεία «φυτεύτηκαν» στη γη. Ένας σημαντικός αριθμός από αυτούς διέπονται από την 4η Ακτίνα και αναμένεται να προσφέρουν την υπηρεσία τους κατευθυνόμενα σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το μεγαλύτερο μέρος από αυτά τα Εγώ ενσαρκώθηκαν μετά την περίοδο της «σεξουαλικής επανάστασης» και μάλιστα σε χώρες που βρίσκονται κοντά εκατέρωθεν του κεντρικού άξονα της γης αν και διάσπαρτοι βρίσκονται σε όλα τα έθνη. Ανήκουν και στα δύο φύλα, σε όλες τις θρησκείες, πολιτικές και λοιπές κινήσεις και σε όλους τους λαούς. Ο αριθμός τους αποτελεί παράγωγο του 7 και ανέρχεται σε μερικές χιλιάδες, αριθμός ούτε πολύ μεγάλος ούτε πολύ μικρός. Σε αυτούς οι άνδρες είναι λίγο περισσότεροι αλλά αυτό, όπως πρέπει να γίνεται κατανοητό, δεν συμβαίνει για τους γνωστούς στους ανθρώπους σεξιστικούς λόγους. Κρίθηκε απαραίτητο ο καθένας και η καθεμιά από αυτούς να φέρουν επάνω τους τα στίγματα της ασθένειας διότι εκείνος που έχει πονέσει κατανοεί καλύτερα εκείνον που πονάει και μέσα από αυτό θα πραγματοποιηθεί το κάρμα τους. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν λάβει τη 2η μύηση και αρκετοί την 3η. Για τους υπόλοιπους δεν θα αναφερθεί κάτι προς το παρόν. Οι θεραπευτικές τους «ιδιότητες» βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση στο μεγαλύτερο μέρος τους αλλά θα «ξυπνήσουν» και εν μέσω προσωπικών και συλλογικών αμφιβολιών ο μυστικός αυτός «στρατός» θα ξυπνήσει και στο όνομα του μεγαλύτερου Θεραπευτή θα επιτελέσει το ρόλο του και το Κάρμα θα αποδοθεί.
Μιλώ προς όλους τους αμφισβητίες του έθνους σας κυρίως αλλά και στους αμφισβητίες που προέρχονται από όλες τις φυλές και που θεωρούν τη γιορτή που σύντομα θα γιορτάσετε ως έναν ακόμη ευσεβή πόθο και ως μια ακόμη εκδήλωση της θρησκοληψίας του «αμόρφωτου» λαού. Είμαι εδώ για να τους διαβεβαιώσω πως όλοι εμείς είμαστε εδώ για να γίνουμε η ορατή, αντικειμενική εκδήλωση αυτών των ευσεβών πόθων. Είμαστε εδώ για να αναστηθούμε (με την εσωτερική έννοια) όσο εκείνοι επιθυμούν να πεθάνουν. Διαλέξαμε τη Ζωή γιατί θυμηθήκαμε πως είμαστε Φως και Φως και Ζωή είναι δυο όψεις του ίδιου πράγματος αλλά γνωρίζουμε πως, ακριβώς όπως η γιορτή αυτή δείχνει, ο δρόμος περνάει μέσα από το Σταυρό. Δεν αναφέρομαι  στη συλλογιστική που ακολουθεί ένα μέρος Θεολόγων και Ιερωμένων, αναφέρομαι στο Σταυρό που μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει, που μέσα στην ίδια τη Δημιουργία υπάρχει και που περιμένει να επιλεγεί για να οδηγήσει μετά εκεί που, όπως έχει σοφά ειπωθεί, «Η Νιρβάνα δεν είναι παρά μόνο η αρχή».
Μπορείτε, συνεχίζοντας την αναφορά μου στους εκφραστές της χωριστικότητας, να ψάχνετε να αιτιολογήσετε την ύπαρξη του «Αγίου Φωτός», μπορείτε να συνεχίζετε να ψάχνετε Τάφο και Οστά αλλά όπως ο Άγγελος θα σας απαντήσω: «Ηγέρθη! Ουκ έστιν ωδε, ιδε ο τόπος όπου εθηκαν αυτον». Ψάχνετε οστά ενός που ζει, ψάχνετε Τάφο ενός που δεν σας εγκατέλειψε ποτέ. Ψάχνετε στους νεκρούς έναν Ζωντανό Άνθρωπο. Ψάχνετε κάποιον άλλο, ενώ αυτός ο άλλος πρέπει να είστε εσείς. Οι άνθρωποι τους οποίους αποκαλείτε «αμόρφωτους» και «θρησκόληπτους» το έχουν αντιληφθεί πολύ περισσότερο αυτό από εσάς τους ίδιους. Για αυτό το Πάσχα θα αποτελέσει στο μακροπρόθεσμο μέλλον μια από τις Παγκόσμιες Εορτές. Διότι ο Χριστός δεν ανήκει σε κανένα άλλο έθνος εκτός από το έθνος της ανθρωπότητας.
Ποιά θαύματα Ανάστασης επιτέλεσε ο Διδάσκαλος; Της κόρης του Ιάειρου, του υιού της χήρας και του Λαζάρου, του αδερφού της Μαρίας και της Μάρθας. Τρεις Αναστάσεις σε ένα νεαρό κορίτσι, ένα νεαρό αγόρι και έναν ενήλικα άνδρα. Τρεις Αναστάσεις στην οικογένεια ενός άρχοντα, μιας χήρας και δυο αδερφών. Η κόρη του Ιάειρου συμβολίζει την ανθρωπότητα στα πρώτα της δειλά βήματα στην Ατραπό. Ο υιός της χήρας την ανθρωπότητα στη συνειδητοποιημένη μαθητεία και ο Λάζαρος την ώριμη ανθρωπότητα. Η Ανάσταση αφορά όλες τις φυλες που έως τώρα πέρασαν από τον πλανήτη αυτό. Ο Άρχοντας συμβολίζει την Αρχή του Αρσενικού που έχει μέσα της τη δύναμη της Δημιουργίας, τη Δημιουργική Ώθηση. Η χήρα την Αρχή του Θηλυκού που συντηρεί τις Μορφές αλλά μόνη της δεν μπορεί να τις δημιουργήσει και είναι «χήρα», όπως μόνος είναι και ο Άρχοντας. Οι δυο αδερφές, Μαρία και Μάρθα συμβολίζουν το Πνεύμα και την Ύλη αντίστοιχα που αδερφός τους είναι ο ώριμος Λάζαρος. Η προγενέστερη ιστορία της επίσκεψης του Ιησού στο σπίτι των αδερφών αυτών και η αγανάκτηση της Μάρθας εκφράζουν αφενός τη «διαμάχη» της ύλης και του Πνεύματος και της τελικής τους συμφιλίωσης μέσα από τη μεσολάβηση του Υιού του Θεού. Οι Τρεις αυτές Αναστάσεις εκφράζουν το «θρίαμβο» της Ζωής και την κυριαρχία του Ανθρώπου (ας γραφτεί με κεφαλαίο για να υποδηλώσει τον ολοκληρωμένο άνθρωπο) πάνω σε ολόκληρη τη Δημιουργία που αυτός αντιλαμβάνεται. Η επισήμανση του Διδασκάλου ότι το κορίτσι «κοιμάται και δεν πέθανε» αποτελεί την επιβεβαίωση του νόμου των μετενσαρκώσεων(την οποία τόσο πολυ κάποιοι επιθυμούν).
Γιατί αυτή η εορτή να προκαλεί έστω και τη μικρότερη πιθανή συγκίνηση ακόμη και σε εκείνους που δεν ασπάζονται το χριστιανισμό; Μα γιατί το Πάσχα δεν αφορά μόνο τους χριστιανούς. Ας προβληματιστείτε λίγο σχετικά με την παραπάνω δήλωση. Δεν θρηνεί κανείς έναν ακόμη νεκρό αλλά πιστεύει κι ελπίζει σε έναν ΖΩΝΤΑΝΟ που, ανάμεσα σε άλλους σωτήρες, ήταν ο πρώτος που απόλυτα συνειδητά και με πλήρη επίγνωση της πράξης του επέλεξε την Ατραπό της Θυσίας για να εκφράσει την ενωτική Ακτίνα, εκείνη που δομεί τα Σύμπαντα. Δεν ήταν ένας θρίαμβος κατά του θανάτου, όπως συχνά λέγεται αλλά μια επιβεβαίωση της Ζωής ως Αρχής και μιας σωστής τοποθέτησης του Θανάτου στον κόσμο της Μάγια.
Διαλέξτε την Αγάπη και θα κινητοποιήσετε μια από τις μεγαλύτερες Δυνάμεις που υπάρχουν.

Φιλοσοφώντας με την Καμπάλλα (μέρος 1ο)

Είναι πολλά αυτά που έχουν γραφτεί για την Καμπάλλα και το Καμπαλλιστικό Δέντρο της Ζωής και περισσότερα ακόμη θα γραφτούν. Μαζί της έχουν ασχοληθεί σοβαροί μελετητές και, ευτυχώς, την έχουν αντιμετωπίσει με το σεβασμό και την τιμή που της ταιριάζει, παρά τις όποιες μικροδιαφωνίες τους στην ερμηνεία.

Πράγματι, το Οτζ Χιϊμ είναι «ανοιχτό» σε πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις που κάλλιστα μπορούν να είναι όλες σωστές, καθώς αποτελούν θέαση από διαφορετικές οπτικές γωνίες που δεν αλλοιώνουν το θέαμα: από όποια πλευρά δει κανείς το βουνό, βουνό παραμένει, απλά η αλλαγή οπτικής γωνίας παρουσιάζει σημεία που κάποιος άλλος δεν θα έβλεπε. Κανείς δεν είναι σοφότερος επειδή βλέπει κάτι διαφορετικό ούτε κι εκείνο που βλέπει είναι σημαντικότερο από αυτό που βλέπει κάποιος άλλος. Γιατί στο σημείο αναφοράς που βρισκόμαστε δεν μπορούμε να δούμε τα πάντα αλλά πάντοτε το οπτικό μας πεδίο θα παραμένει περιορισμένο.
Θα προσπαθήσω, λοιπόν να παρουσιάσω κάποιες επιπλέον οπτικές γωνίες, χωρίς να αξιώνω από κανέναν να τις αποδεχτεί δογματικά ως μια επιπλέον αποκάλυψη της αλήθειας αλλά να τις θέσει υπόψιν του και να διαλογιστεί ότι η Αλήθεια δεν μεταβάλλεται. Η αλήθεια όμως αλλάζει ανάλογα με το σημείο που βρίσκεται κανείς.

Η Αλήθεια είναι εκεί που οι Καμπαλλιστές μιλούν για τα πέπλα του Απόλυτου. Η Αλήθεια ονομάστηκε με διάφορους τρόπους: άλλοι την είπαν Θεό γενικά, άλλοι Πατέρα – Θεό, Απόλυτο, Ανεκδήλωτο, Αρνητική Ύπαρξη και άλλοι ακόμη πιο αόριστα «ανώτερη δύναμη». Η ποικιλία των ονομάτων και επιθέτων υποδηλώνει το γεγονός ότι η ολότητα του Θεού παραμένει ακατανόητη από την ανθρώπινη διάνοια. Αυτή η γνώση – παραδοχή είναι πανάρχαιη. Οι αρχαίοι λαοί είχαν συνειδητοποιήσει πως, πίσω από εκείνον που ονόμαζαν πατέρα – Θεό βρισκόταν «κάτι», στο οποίο ο κεντρικός τους Θεός παρέμενε υπόλογος. Πιθανώς ένας ακόμη ανώτερος Θεός, ακατάληπτος ακόμη και από τον ύψιστο Θεό τους, πόσο μάλλον από τους ίδιους. Για αυτό τον αναφέρουν ή τον υπονοούν αλλά δεν ασχολούνται μαζί του, δεν προσπαθούν να τον ερμηνεύσουν γιατί μια τέτοια ερμηνεία θα ήταν αυθαίρετη. Η Καμπαλλιστική προσέγγιση δεν ξεφεύγει από αυτό. Παραδέχεται την άγνοιά της και μιλάει για τρία πέπλα τα οποία δίνουν μια νύξη για ΤΟ θεό αλλά στην ουσία, όπως όλα τα πέπλα, τον αποκρύπτουν. Τα πέπλα αυτά είναι η Αρνητικότητα, το Απεριόριστο και το Απεριόριστο Φως. Η Αρνητικότητα υποδηλώνει τη μη εκδήλωση, η οποία όμως δεν συνιστά και μη ύπαρξη. Στην ουσία είναι η πραγματική ύπαρξη, η αυθύπαρκτη, η οποία δεν υπόκειται στο Νόμο αιτίας – αποτελέσματος αλλά μόνη της αποτελεί αιτία κι αποτέλεσμα. Μπορεί να μην έχει εκδηλωθεί αλλά αυτο δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει, αντίθετα με ότι συμβαίνει στον κόσμο της Μορφής, ο οποίος ξεπηδά από αυτή τη μη – μορφή, τη μη ύπαρξη. Το Απεριόριστο είναι αυτό που λέει το όνομά του το ίδιο: εκείνο που δεν περιορίζεται, διότι η Μορφή είναι περιοριστική και Αυτό στερείται μορφής άρα και οποιουδήποτε περιορισμού. Το Απεριόριστο Φως είναι ένα Μέγα Μυστήριο και η πλήρης του έννοια δεν αποκαλύπτεται. Η υλική του αντανάκλαση στον κόσμο της μορφής είναι το υλικό φως αλλά το απεριόριστο φως δεν είναι το υλικό φως. Πάντως από την ουσία της Αρνητικότητας είναι ό,τι πιο «κοντά» στο μορφικό πεδίο αν και τόσο μακριά από αυτό. Τα τρία αυτά συμβολικά πέπλα δεν ξεχωρίζουν και δεν διακρίνονται το ένα από το άλλο. Σαν Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα είναι «Τριάδα ομοούσιος και αχώριστος» και ο ανώτατος μυημένος αυτού του ηλιακού συστήματος ακόμη (αλλά και άλλοι μεγαλύτεροι από αυτόν) δεν μπορεί να εισχωρήσει στα μυστικά τους. Κλίνω το γόνυ μπρος στο μεγάλο μυστήριο του Απόλυτου κι εγώ, όπως όλοι εσείς, σαν προσκυνητής πραγματοποιώ το προσκύνημα της επιστροφής σε αυτό που υπήρξε και θα υπάρχει ως μήτρα των πάντων. Διότι το Ανεκδήλωτο επιθύμησε κι επιθυμεί να εκδηλωθεί και η εκδήλωσή Του αρχικά διέπεται από τις Τριάδες και όσο η εκδήλωση εισέρχεται ολοένα και περισσότερο στον κόσμο της μορφής που Αυτό δημιούργησε, συνεχίζεται ως 7άδες, 9άδες, 12άδες, 24άδες και πιο πολύπλοκα ακόμη σε 40άδες, 500άδες και σε σχηματισμούς των 900, 1200 και ούτως συνεχίζεται. Τους σχηματισμούς αυτούς, με τη μορφή που προσλαμβάνουν, τους διέπει η Ζωή και αυτός είναι ο λόγος που θα δείτε τους αριθμούς αυτούς να επαναλαμβάνονται στερεότυπα. Όμως όλοι, σε τελική ανάλυση, αποτελούν τη Μονάδα, την Ενάδα που ο πλέον υπερβατικός Νους μπορεί αόριστα να συλλάβει και που η ανθρωπότητα ονόμασε Θεό και τον έβαλε να κατοικεί στους Ουρανούς δίνοντας κάθε φορά στη λέξη αυτή και διαφορετικό προσδιορισμό: έτσι για τους πρωτόγονους ανθρώπους η λέξη ουρανός ήταν κυριολεκτική αλλά πίσω από αυτή κρυβόταν η αλήθεια πως η θεότητα «κατοικούσε» (αναπόφευκτη η χρήση λέξεων που αναφέρονται) σε επίπεδα υπεράνω του φυσικού. Έτσι, Αυτή «κατοικούσε» στο Νοητικό πεδίο, στο Βουδδικό, στο Ατμικό, όπως ονομάστηκαν αργότερα αυτά τα «πεδία» αλλά στην ουσία το Απόλυτο «βρίσκεται» τόσο μέσα στην εκδήλωση όσο και εκτός αυτής- και το Δέντρο της Ζωής των Καββαλιστών μας το δείχνει αυτό στο συνοπτικό του σχήμα.
Γιατί ονομάστηκε «δέντρο» και γιατί επιλέχθηκε ένα τέτοιο σχήμα; Συνηθίζω να λέω πως όποιος έχει απορίες σχετικά με τη Δημιουργία, την Εκδήλωση, δεν έχει παρά να κοιτάξει ένα Δέντρο κι έναν άνθρωπο κι αν είναι πραγματικά εμπνευσμένος θα παρατηρήσει πως το ένα είναι το άλλο καθώς με τρόπο μυστήριο αλλά μεγαλειώδη συνοψίζουν το Έργο της Αρνητικής Ύπαρξης. Για αυτό το λόγο το σχήμα αυτό περιγράφεται ως δέντρο και για αυτό από νωρίς το δέντρο αυτό «τοποθετήθηκε» πάνω στον άνθρωπο. Στο σχήμα αυτό μπορεί κανείς, αναλόγως από ποιά πλευρά θα το δει, να «τοποθετήσει» τους Λόγους πάνω στα Σεφιρώθ. Το Κέτερ, για το βαθμό γνώσης σας, θα μπορούσε να είναι εκείνο που οι μοντέρνοι εσωτεριστές αποκαλούν «Γαλαξιακό Λόγο». Με μια τέτοια σκέψη το Τίφερετ θα αντιπροσώπευε για εσάς τον Ηλιακό Λόγο και το Μαλκούτ τον Πλανητικό αλλά ας μην ξεχνάτε δύο πράγματα:

1. όσο η Γνώση σας επεκτείνεται θα βρίσκετε «νέους» Λόγους μπροστά σας και η τοποθέτησή τους στο Δέντρο θα μετατοπίζεται
2. Πάντα με κάθε νέο Λόγο που θα «βρίσκετε» θα θυμάστε πως πίσω από αυτούς, οσοδήποτε «απέραντοι» και μυστηριώδεις και αν είναι, θα υπάρχουν τα πέπλα του Ανεκδήλωτου και αυτό θα προσαρμόζει τη σκέψη σας

Με αυτά που λέω θέλω απλά να καταδείξω αυτό που υποψιάζεστε. Ότι η Δημιουργία είναι αχανής και δεν μπορεί να αποκαλυφθεί μπροστά σας σε ολόκληρο το Μεγαλείο της ούτε και με ολόκληρο το πλήθος των μορφών της. Διακατέχεται από Ζωή, όμως και αυτός είναι ένας από τους Μεγάλους Κανόνες.
Ένα άλλο σημείο που πρέπει να θίξω, συμπληρωματικό προς τα παραπάνω, είναι το γεγονός ότι για τη δική μας εξέλιξη και, αν μπορώ να το πω έτσι, για το δικό μας πεδίο ύπαρξης, η δυαδικότητα της Εκδήλωσης είναι ένας ακόμη Μεγάλος Κανόνας αλλά ας μην είστε σίγουροι πως αυτό ισχύει παντού. Το Δέντρο το απεικονίζει αυτό στις δυο του πλευρικές στήλες αλλά, ας το προσέξετε αυτό, δεν απεικονίζει τη μορφική δυαδικότητα, με άλλα λόγια δεν αναφέρεται στο αρσενικό και θηλυκό φύλο αλλά στις δύο ποιότητες, τη θετική και την αρνητική, όπως έχουν ονομαστεί στο σύστημά μας. Ας μην ξεχάσετε όμως ότι υπάρχει και η μεσαία στήλη, η Ευθεία Οδός, η Ατραπός της Αρμονίας και Ισορροπίας, στην οποία όλες οι ποιότητες συγκλίνουν, συχνά μέσω σύγκρουσης των επιμέρους ποιοτήτων. Για αυτό το λόγο η 4η Ακτίνα έχει έναν ισχυρό ρυθμιστικό ρόλο, σε συνεργασία με την εκπορεύουσα αυτή 2η Ακτίνα της Αγάπης.  Στη μεσαία αυτή στήλη θα μπορούσαμε να αποδώσουμε την 1η Ακτίνα στο Κέτερ, τη Θέληση του Πατρός. Τη 2η Ακτίνα θα μπορούσαμε να την αποδώσουμε στο Τίφερετ, την Ομορφιά του Υιού και την 3η Ακτίνα της Ενεργού Νοημοσύνης – Δράσης θα την αποδώσουμε στο Γεσόντ, το Θεμέλιο της Βασιλείας.

———————————————————————————————————-
Παρατηρείτε ότι το Δέντρο αποτελείται από 10 σφαίρες που ενώνονται μεταξύ τους με γραμμές-ατραπούς. Για την ακρίβεια υπάρχει μια ακόμη σφαίρα που δεν απεικονίζεται. Ονομάστηκε Νταατ και βρίσκεται ανάμεσα στη δεύτερη και τρίτη σφαίρα, τη Χοχμάχ και τη Μπινάχ αντίστοιχα, επομένως βρίσκεται ανάμεσα στη θετική και αρνητική στήλη, στο αρχετυπικό Αρσενικό και στο αρχετυπικό Θηλυκό και ουσιαστικά αποτελεί σφαίρα της μεσαίας στήλης μεταξύ του Θεού Πατρός και του θεϊκού Υιού. Στο Δέντρο νοούνται επίσης δύο «χάσματα», δυο βάραθρα αλλά στην ουσία είναι τρία και όχι δύο. Αλλά για αυτά θα μιλήσουμε αργότερα. Εδώ μένει μόνο να πούμε ότι η σφαίρα αυτή βρίσκεται στις παρυφές του ενός βάραθρου. Συνυπολογίζοντάς την έχουμε 11 σφαίρες στο Δέντρο αλλά η 12άδα συμπληρώνεται αν υπολογίσουμε πως τα τρία πέπλα αποτελούν μια σφαίρα ακόμη.
Τι είναι το Δέντρο της Ζωής; Μια συμβολική απεικόνιστη της Δημιουργίας θα μπορούσε να πει κανείς αλλά, ενώ είναι και αυτό, είναι κάτι παραπάνω από αυτό, καθώς σε αυτό απεικονίζεται σε γενικές αλλά ουσιαστικές γραμμές και ο τρόπος δημιουργίας και ο τρόπος λειτουργίας της Ύπαρξης στο βαθμό που μπορεί να αναπαραχθεί από τον εγκέφαλο αλλά και σε πολύ ανώτερα από αυτόν επίπεδα. Έτσι, στην ουσία, στο Δέντρο συνοψίζονται φιλοσοφία, επιστήμη, γνώση, μαγεία και άλλες λέξεις-σκέψεις που χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους και οι αντιστοιχίες του είναι πολλές σε θεωρητικό αλλά και σε πρακτικό επίπεδο-το οποίο δεν θα μας απασχολήσει.
Οι δέκα (και πριν λίγο είπαμε δώδεκα) σφαίρες δεν είναι παρά εκπορεύσεις του Θεού, με άλλα λόγια ποιότητες θεϊκές και για αυτό αντιστοιχήθηκαν σε αυτές τα Ιερά Ονόματα του Θεού, οι εκδηλώσεις του και μαζί με αυτά αντιστοχήθηκαν οι Αρχάγγελοι, τα Αρχαγγελικά Τάγματα και δόθηκαν και πολλές άλλες αντιστοιχίες που συχνά θα παρατηρήσετε πως διαφέρουν σε λεπτομέρειες ανάμεσα στις διάφορες σχολές. Ας θυμάστε όμως ότι σε επίπεδα ανώτερα οι σφαίρες αυτές είναι Μία, όπως ένας είναι ο Θεός και μία είναι η Ζωή που στην ουσία είναι το ίδιο πράγμα.
(συνεχίζεται)

μια εσωτερική προσέγγιση της ομοφυλοφιλίας (μέρος 5ο)

Να τους προσεγγίζεις, λοιπόν καταρχήν σαν να μην ήταν ομοφυλόφιλοι αλλά παιδιά του Θεού, όπως είμαστε όλοι μας. Και αν νομίζεις πως αυτό είναι πρακτικά εύκολο, τότε πλανάσαι. Διότι τίποτα στις πράξεις και τις σκέψεις σου δεν θα πρέπει να υποδηλώνει επίκριση. Ας αποφεύγεις, λοιπόν τόσο να τους καταδικάζεις όσο και να τους ενθαρρύνεις. Να μην προσπαθήσεις με λόγια και μακρούς διαλόγους να τους «πείσεις» για το οτιδήποτε αν δεν στο ζητήσουν. Ρωτάς αν πρέπει να τους «μιλάς» για τον εσωτερισμό. Οπωσδήποτε μια φιλοσοφική συζήτηση και ένας αμοιβαίος προβληματισμός και ανταλλαγή απόψεων δεν βλάπτει, θυμήσου όμως ότι ένα μεγάλο μέρος από αυτούς, για λόγους που εξηγήσαμε παραπάνω, είναι αρνητικοί, καθώς θεωρούν τους εαυτούς τους ως καταραμένους και ανώμαλους. Σε αυτή την περίπτωση, επειδή δεν είσαι σε θέση να δεις πόσο μεγάλο είναι το απόστημα, καλύτερα ας λειτουργήσεις σαν πωλητής σε κατάστημα. Ναι, μη σου κάνει εντύπωση, διότι χρησιμοποιώ αυτό το παράδειγμα ως εξής.

Κάποιος που έχει κατάστημα φροντίζει ώστε στη βιτρίνα του να τοποθετήσει μερικά αξιόλογα εμπορεύματα αλλά όχι τα καλύτερα. Φροντίζει τα ράφια του να είναι καθαρά, ελκυστικά, ώστε τα προϊόντα του να ελκύουν. Μόλις δει κάποιον πελάτη να πλησιάζει, γεμάτος ευγένεια και εξυπηρετικότητα τον προσεγγίζει φιλικά και, αν είναι έξυπνος τεχνίτης της δουλειάς του, τελικά θα τον πείσει να εισέλθει για να του δείξει ολόκληρο το εμπόρευμα. Εάν πάλι αποφασίσει να φύγει, θα τον αφήσει να ακολουθήσει την επιθυμία του γεμάτος ευγένεια. Οι πονεμένοι άνθρωποι, λοιπόν, βλέπουν από μακριά τη «βιτρίνα» του καταστήματος – πνευματικού κόσμου. Επιθυμούν τα «εμπορεύματά » του αλλά νιώθουν ότι δεν είναι κατάλληλα ντυμένοι, πιστεύουν ότι είναι βρώμικοι και θα λερώσουν το κατάστημα, αισθάνονται ότι δεν έχουν αρκετά «χρήματα» για να αγοράσουν. Γίνετε εσείς οι πωλητές και η βιτρίνα του καταστήματος. Σταθείτε στην  είσοδό του και να είστε έτοιμοι να τους εξυπηρετήσετε με διακριτικότητα, ευγένεια και πάνω από όλα με Αγάπη. Δείξτε τους ότι και τα δικά σας παπούτσια είναι βρώμικα και θα λερώσουν το πάτωμα αλλά μαζί θα καθαρίσετε τα υποδήματα και των δυο σας. Δείξτε τους ότι κι εσείς δεν είστε κατάλληλα ντυμένοι για ένα τόσο υπέροχο κατάστημα. Και αν επιθυμήσουν να αγοράσουν κάτι αλλά δεν έχουν τα χρήματα λειτουργείστε έξυπνα: δώστε τους αυτό που μπορεί να δοθεί δωρεάν σαν διαφημιστικό και παροτρύνετέ τους να επιστρέψουν στον κόσμο, να κερδίσουν τα πνευματικά χρήματα και να επιστρέψουν να αγοράσουν εκείνο που επιθυμούν. Και όσο περισσότερη οικειότητα αποκτούν μαζί σας, θα μπαίνουν από μόνοι τους ολοένα και βαθύτερα στο κατάστημα, θα βλέπουν κάθε φορά και περισσότερα προϊόντα και θα συναναστρέφονται με περισσότερο έμπειρους από εσάς πωλητές.
Μιλώ μεταφορικά αλλά θα πρέπει να με καταλαβαίνεις. Σου λέω απλά ότι κανέναν δεν θα πρέπει να αποκλείεις αλλά ούτε και να προσεγγίζεις με το ζόρι. Να τους θέτεις υπόψην ότι υπάρχει και αυτός ο κόσμος και να τους το δείχνεις με το προσωπικό σου παράδειγμα διότι, αν είσαι πωλητής σε ένα κατάστημα αλλά σε δουν να αγοράζεις από κάπου αλλού, τότε δεν θα σε εμπιστεύονται αλλά και θα δυσφημίσουν το κατάστημα άδικα στους υπόλοιπους. Μήπως δεν είναι εξαιτίας των ταγών κι εκπροσώπων των διαφόρων θρησκειών και ομάδων που ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων αποστρέφεται τις Διδασκαλίες; Και, φυσικά, η άρνηση ενός ανθρώπου να ασπαστεί το χριστιανισμό δεν αποτελεί όλεθρο εάν αυτό αντιρροπίζεται από την προσχώρησή του σε κάποια άλλη έκφραση της Αλήθειας, όμως πόσοι είναι γύρω σου που «ζουν χωρίς Θεό»; Για αυτό δεν θα πρέπει να ξεχνάς πως η υπομονή είναι μεγάλη αρετή και οι όποιες προσπάθειές σου από αυτή θα πρέπει να διακατέχονται. είναι προτιμότερα τα μικρά αλλά σίγουρα βήματα από τα μεγάλα που μπορεί να οδηγήσουν σε στραβοπάτημα και πτώση.
Φυσικά μια τέτοια δράση εκ μέρους σου θα προκαλέσει και την ανάλογη αντίδραση και για αυτό θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος κι εσύ και όλοι, μιας και αυτός είναι ένας απαράβατος Νόμος της Ζωής. Κι αν έως τώρα ήμουν αρκετά προσεκτικός στην αντιμετώπιση αυτού του σοβαρού ζητήματος, δεν θα χαριστώ σε ορισμένες πλευρές του. Παρά τα όσα προαναφέρθηκαν οι ομοφυλόφιλοι βρίσκονται σε πολύ νηπιακό ακόμη στάδιο. Ελάχιστοι μοχθούν για να λειτουργήσουν ως Ψυχές, οι περισσότεροι είναι απόλυτα παραδομένοι στην ικανοποίηση των κατώτερων ενστίκτων τους και κυρίως στην εκτόνωση της σεξουαλικής δύναμης. Αυτό είναι ένα κακό αλλά όχι το μεγαλύτερο. Το χειρότερο από όλα είναι πως από μόνοι τους λειτουργούν Χωριστικά και από το στάδιο των αγώνων τους για αποδοχή, που ήταν ευγενείς, πέρασαν στην αντίπερα όχθη. Πλέον δεν στρέφονται μόνο κατά των ετεροφυλόφιλων αλλά και των ομοίων τους, αποκλείοντάς τους από τις «τάξεις» τους και τους κατηγορούν για όλα εκείνα που και οι ίδιοι κατηγορούνται από αυτούς που χαρακτηρίζουν άδικα ως αντιπάλους τους. Είναι κατακερματισμένοι εκείνοι που μέλλονται να συντελέσουν στην ενότητα και αυτό θα κρατήσει για πολύ ακόμα. Παράγουν Τέχνη μιαρή και με το πρόσχημά της προκαλούν για να προκαλέσουν και όχι για να προβληματίσουν και να υποκινήσουν σε δράση. Δημιουργούν γκέτο ενώ οι ίδιοι πολέμησαν τα γκέτο που τους επιβλήθηκαν από άλλους.
Εξίσου άσχημα αρκετοί από αυτούς ασκούν μια ειδεχθή μορφή σεξουαλικής μαγείας, χειρότερης ίσως από τις αρχαιότερες, με το πρόσχημα των «πνευματικών» τους αναζητήσεων και χρησιμοποιούν τις δυνάμεις της στοιχειακής φύσης και της σεξουαλικής δύναμης με σκοπό να πετύχουν την απόλυτη σωματική ικανοποίηση. Συνειδητά και αδυνείδητα έχουν συνάψει ανίερες συμμαχίες με οντότητες κατώτερες από αυτούς για να επωφεληθεί η προσωπικότητά τους από τη φοβερή αυτή δύναμη. Πάσχουν από μια σαφέστατη αστρική θυμαπάτη και νοητική πλάνη και τη μεταδίδουν, γενόμενοι πιόνια στα χέρια των πραγματικών Μαύρων Μάγων του Αστρικού Πεδίου και δημιουργώντας σκεπτομορφές απατηλές που στοιχειώνουν τη ζωή της δική τους και των ομοίων τους. Η συνδυασμένη αυτή επίκληση οδήγησε στην υλοποίηση της νόσου που τώρα απασχολεί τους πάντες – γιατί οι πάντες συμμετείχατε σε αυτή ο καθένας στο βαθμό του και με τον τρόπο του. Η νόσος αυτή υπήρχε στο Νοητικό Πεδίο εδώ και πάρα πολλά χρόνια, κατήλθε στο αστρικό περίπου στις αρχές του περασμένου αιώνα και δυο δεκαετίες αργότερα βρισκόταν ήδη στο αιθερικό, εκδηλούμενη ως ένα γενικό αίσθημα αδυναμίας και προοδευτικής έκπτωσης της λειτουργίας πολλών οργάνων, με προεξάρχον το αίμα και τους λεμφαδένες. Λίγο αργότερα, η ανακάλυψη από την επιστήμη του ιού του aids σηματοδότησε την πλήρη του υλοποίηση – εκδήλωση και αν έσωσε κάτι την ανθρωπότητα από την πανδημία, αυτή ήταν η ίδια η κατεύθυνση της φυλής προς την αυξανόμενη νοητικότητα και την προοδευτικά αυξανόμενη «πνευματικότητα». Αλλά κι αυτό αποτελεί ένα δίκοπο μαχαίρι που πρέπει να χρησιμοποιήσετε προς όφελός σας και όχι εναντίον σας. Όλως παραδόξως για την επιστήμη σας, η οροθετικότητα σε κάποιες περιπτώσεις φαίνεται να εξαφανίζεται, ενώ σε κάποιες άλλες ακολουθεί μια αργή εξέλιξη. Το σύνδρομο αυτό θα σας απασχολήσει αρκετά ακόμη αλλά πραγματικά καλά νέα θα λάβετε μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες τόσο που με αρκετή σιγουριά μπορεί να πει κανείς ότι μέχρι το κλείσιμο του παρόντος αιώνα θα έχετε τιθασεύσει το κακό αυτό – και θα ασχοληθείτε με το επόμενο.
Δεν είναι άμοιροι ευθυνών, λοιπόν, οι ομοφυλόφιλοι και δεν έχω σκοπό να χαϊδέψω τα αυτιά κανενός αλλά ούτε και να καταδικάσω κανέναν στο πυρ το εξώτερο.
—————————————————————————————————-

Κλείνοντας αυτό το θέμα επιθυμώ να τονίσω ξανά μερικά σημεία. Το ουσιαστικό πρόβλημα των ομοφυλόφιλων είναι πρόβλημα όλων σας και αυτό θα πρέπει να το κατανοήσετε, καθώς είναι ένα πρόβλημα που έχει διάφορες όψεις αν και στην ουσία του είναι ακριβώς το ίδιο. Τα όσα αναφέρθηκαν σε αυτά τα κείμενα δεν έχω καμία αξιώση να αποτελέσουν πηγή αυθεντίας ή σημείο αναφοράς για τον μελετητή αλλά απλά να τεθούν υπόψη του. Τα κείμενα της εσωτερικής σοφίας πρέπει να μελετούνται αλλά πάνω από όλα πρέπει να εφαρμόζονται και να βιώνονται. Να μη λειτουργούν χωριστικά αλλά συνθετικά και οι Διδάσκαλοι να αντιμετωπίζονται με σεβασμό, σαν μεγάλοι αδερφοί αλλά όχι με λατρεία. οι Διδασκαλίες, παρά ίσως κάποιες μικροδιαφορές, στη βάση τους συγκλίνουν απόλυτα και αυτό θα έρθει καιρός που θα αποκαλυφθεί στα έκπληκτα μάτια των ανθρώπων.
Ας μην ξεχνάτε ποτέ ότι είστε προϊόντα Αγάπης και την Αγάπη πρέπει να εκφράζετε σε όλους τους κόσμους.
Δεν αποσύρομαι, παρατηρώ. Δεν μιλώ συνέχεια αλλά δεν σιωπώ. Δεν είστε μόνοι. Δεν είστε καταραμένοι. Σας αγαπούν…

μια εσωτερική προσέγγιση της ομοφυλοφιλίας (μέρος 4ο)

Θα ήθελα να απευθυνθώ στους Εσωτεριστές και να τους διαβεβαιώσω κι εγώ, όπως τόσοι άλλοι πριν από εμένα, ότι οι προσπάθειές τους δεν πέφτουν στο κενό. Για καθέναν από αυτούς υπάρχει ένας επιτηρητής που συνδράμει τις προσπάθειές τους και ενισχύει τον αγώνα τους. Ας σημειωθεί ότι «εσωτεριστές» αποκαλώ όλους εκείνους τους άντρες και γυναίκες, ανεξαρτήτως φυλής ή οποιασδήποτε άλλης χωριστικής ανθρώπινης κατάταξης ματώνουν προκειμένου να υπηρετήσουν τους άλλους, μέσα από την εκπαίδευση και μαθητεία του δικού τους εαυτού. Εσωτεριστής δεν είναι εκείνος που μελετά τα κείμενα αλλά εκείνος που βγάζει τις λέξεις μέσα από αυτά και καθεμιά από αυτές την κάνει ενεργό δράση, υποκινούμενη από Αγάπη διαμέσου της νοημοσύνης που του δόθηκε. Και δεν είναι περιττό να αναφερθεί ότι ο εσωτεριστής βρίσκεται υπεράνω θρησκειών και διδασκαλιών ακόμη και αν δείχνει μια ιδιαίτερη κλίση-προτίμηση-κατανόηση σε κάποια από αυτές, καθώς αυτό εξαρτάται και από άλλους παράγοντες. Πάνω από όλα όμως τον ενδιαφέρει το μέτρο της Αλήθειας την οποία μπορεί να αλιεύσει από παντού. Ο Εσωτεριστής, στα εκατοντάδες ετερόκλιτα κείμενα-γραφές-σχολές επιλέγει σαν τον γεωργό τον καλύτερο καρπό για το τραπέζι του και τα υπόλοιπα διακριτικά τα αφήνει στην άκρη χωρίς να τα κατακρίνει, χωρίς να τα δυσφημίζει αλλά με αγάπη κατανοεί ότι ζει σε έναν κόσμο πλάνης κι αυτός και οι αδερφοί του και περιμένει τη στιγμή της Σύνθεσης που θα επέλθει για όλους και τα πέπλα θα πέσουν. Όμοια εσωτεριστής είναι εκείνος που ενδεδυμένος το ράσο του χριστιανού μοναχού απομονώνεται σε μέρη μακρινά για προσευχή κι εξάσκηση με το Θιβετανό μοναχό, τον λάτρη της ελληνικής αρχαίας θρησκείας, τον άνθρωπο που ζει στον κόσμο και μέσα από τις δυσκολίες του μοχθεί και προσφέρει. Και ας μην κάνει σε κανέναν εντύπωση αν μια απλή νοικοκυρά, από την οποία δεν έχει ιδιαίτερες αξιώσεις, είναι περισσότερο εσωτερίστρια από εκείνον που είναι χωμένος στα κείμενα της αρχαίας σοφίας, έστω και αν αυτή τα αγνοεί. Διότι η ενασχόληση με το σπίτι και το μεγάλωμα των παιδιών είναι μια πραγματικά εσωτερική υπηρεσία και σε αυτή μπορεί κανείς πράγματι να δει την αναλογία και εκδήλωση των όψεων της Θεότητας. Διότι αυτή η απλοϊκή νοικοκυρά μπορεί να έχει κατανοήσει σε μεγαλύτερο ουσιαστικό βάθος όλα εκείνα που ο πρώτος απελπισμένα και με αγωνία ψάχνει να βρει τεκμηρίωση στα βιβλία του.
Πράγματι, κάποιες φορές είναι να απορεί κανείς με την τάση των αυτοαποκαλούμενων εσωτεριστών να περιορίζουν εκείνο που από τη φύση του είναι απεριόριστο. Ψάχνουν με μανία να βρουν νόμους και λόγους στην αρχαία σοφία προκειμένου να αποκλείσουν (άρα να χωρίσουν και να περιορίσουν) κάτι το οποίο συμβαίνει. Εγώ σας λέω πως όλα μπορούν να συμβούν και πίσω από τους Νόμους υπάρχουν άλλοι Νόμοι. Μήπως κατέχει κανείς από εσάς το σύνολο της Σοφίας ώστε να κρίνει;
Και όμως, στον κόσμο των εσωτεριστών επικρατούν όλα εκείνα τα οποία συμβουλεύουν τους άλλους να υπερνικήσουν ή ακόμη και τους κρίνουν για την αδυναμία τους εκείνοι που θα έπρεπε να είχαν τη μεγαλύτερη κατανόηση. Γιατί, παιδιά μου; Ελέγξτε τους εαυτούς σας και δείτε την κατάκριση που έχετε μέσα σας να σας σιγοτρώει. Θέστε το νυστέρι του χειρουργού και πετάξτε την έξω για να αναπνεύσετε ελεύθεροι την πνοή της Ζωής. δεν είστε ιδιαίτεροι, ξεχωριστοί από τους υπόλοιπους επειδή μελετάτε συγκεκριμένα αναγνώσματα. Τα βιβλία σας θα παραδοθούν στην ίδια στάχτη που θα παραδοθείτε κι εσείς. Διότι ότι δεν βρίσκει εφαρμογή θα παραδοθεί στη φθορά.

Δεν θα ήταν άσκοπο να αναφερθώ επιπλέον στην τυπολατρεία των αυτοαποκαλούμενων εσωτεριστών και ας σημειωθεί ότι δεν μιλώ για όλους αδιακρίτως. Ο καθένας ας κάνει την αυτοκριτική του. Όμως ένας σημαντικός αριθμός πιστεύει ότι είναι ανώτερος από τον υπόλοιπο κόσμο και ειρωνεύεται και περιφρονεί την πίστη των ανθρώπων. θεωρεί ότι, ως εσωτεριστής, είναι υπεράνω της αυθεντίας και όμως είναι με πραγματική μανία αντιγράφει και χρησιμοποιεί τα αποφθέγματα των Διδασκάλων για να στηρίξει τη θέση του. Η επανάληψη των λόγων των σπουδαίων αυτών Ψυχών από μόνη της δεν είναι κακή. Κακή γίνεται όταν χωρίζει και όταν περιορίζει. Οι ίδιοι οι Διδάσκαλοι με σοφία φρόντισαν να αποκρύψουν τα ονόματα και τις ταυτότητές τους, τόνισαν πως σημασία έχει η Αλήθεια και όχι η αυθεντία και ποτέ δεν αξίωσαν ότι «εγώ το είπα», παροτρύνοντας ταυτόχρονα το μελετητή να ψάξει και να ερευνήσει ΤΑς γραφας, όχι ΤΗ γραφή.
Έχουμε, λοιπόν, τις ορδές των πεπλανημένων με μανία να υποστηρίζουν τη μια σχολή σε βάρος της άλλης, μια διδασκαλία σε βάρος μιας δεύτερης και, ενδόμυχα ή απολύτως εξωτερικευμένα, τον ένα Διδάσκαλο έναντι του άλλου. Θυμηθείτε πως κατά τη μελέτη και το έργο σας λειτουργείτε σημαντικά με το νοητικό φορέα και κινδυνεύετε από τη νοητική πλάνη. Μια νοητική πλάνη που δεν σας επιτρέπει να κατανοήσετε πως το «βοήθα Παναγιά μου» του απλού κόσμου είναι μια ισχυρή επίκληση που βρίσκει ανταπόκριση. Ποιοί είστε εσείς που θα αρνηθείτε πως κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει; Και ακόμη και αν δεν μπορούσε να συμβεί, με ποιά σοφία γνωρίζετε πως αυτή η κατ’ εσάς ανόητη επίκληση δεν θα κινητοποιήσει σε δεύτερο χρόνο μηχανισμούς που θα οδηγήσουν τον άνθρωπο αυτό προς την Αλήθεια που μπορεί να προσεγγιστεί; Βλέπουμε με θλίψη αν και με κατανόηση τέτοιες πλάνες να απομακρύνουν τα παιδιά του Θεού από την Ατραπό και με οδύνη παρακολουθούμε πολλούς από εσάς να είστε υπεύθυνοι για κάτι τέτοιο. Σας πληροφορώ πως η Ευθεία Οδός είναι απόλυτα ελκτική και θα έλξει όλους σας.
Σας ειπώθηκε από παλιά πως ο πραγματικός Αντίχριστος είναι ο ζηλωτής της 2ης Ακτίνας που επιτρέπει τον αυξανόμενο έλεγχο του Ενοίκου του-παραπλανητής ψυχών-, ενώ ο ζηλωτής της 3ης Ακτίνας που δεν συντρίβει τον ένοικο είναι ο διαφθορέας ψυχών. Αυτός ο τελευταίος μέσω του Νου διαστρέφει το πραγματικό, το αληθινό, το αιώνιο. Η 3η ακτίνα, όπως ξέρετε, αναφέρεται στην ενεργό Νοημοσύνη και θα είναι από το Νοητικό κόσμο που θα ξεπηδήσει ο Ψευδοπροφήτης, μέσα από τη διεστραμμένη και διαστρεβλωμένη χρήση της νοητικής δύναμης. Ο Νους είναι χωριστικός, όπως έχει ειπωθεί, η αγάπη είναι ελκτική και συνεκτική. Παρατηρείστε την ανθρώπινη ιστορία και δείτε ότι μέσα από τις τάξεις των θρησκειών ξεπήδησαν οι αιρετικοί. Ο ίδιος ο Ιησούς είχε έναν Ιούδα δίπλα του. Δεν θέτω τον εαυτό μου ενάντιο ή πολέμιο των «αιρέσεων». Σε αρκετές περιπτώσεις προσέδωσαν μια απαραίτητη ώθηση για Εξέλιξη και αναμόρφωση που τη συνοδεύει αλλά σε κάποιες άλλες, γνωστές σε σας, απογύμνωσαν τη διδασκαλία τους από το εσωτερικό-ενοποιητικό στοιχείο και της προσέδωσαν μια κακώς νοούμενη (και εφαρμοζόμενη) «εκλογίκευση». Την έκαναν πιο «ρεαλιστική», αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη αλλά η μεγάλη διαφορά είναι στο τι πραγματικά ορίζει ο ρεαλισμός. Σίγουρα πάντως όχι μόνο εκείνα που βλέπουν τα μάτια σας και κατανοούν οι εγκέφαλοί σας. Θα είναι πάντα αυτός ο κανόνας: οι αιρετικοί θα προκύπτουν μέσα από τις ίδες τις θρησκείες, ο ψευδοπροφήτης μέσα από τους κόλπους της όποιας «εκκλησίας» (με την έννοια που της δόθηκε στην αρχαία Ελλάδα), ο προδότης μέσα από τους ομοίους του.
Ναι, ας μην σας κάνει εντύπωση, μέσα στους ίδιους τους κόλπους των εσωτεριστών, με την έννοια που δόθηκε παραπάνω, υπάρχουν άνδρες και γυναίκες που διαστρεβλώνουν την αλήθεια συνειδητά ή ασυνείδητα, ο καθένας στο δικό του βαθμό και με το δικό του τρόπο. Αλλά υπάρχει μέριμνα και για αυτούς.
Θυμηθείτε πως ενώ η δημιουργία ομάδων είναι απολύτως επιθυμητή και αναμενόμενη, η οποιοαδήποτε σύσταση ομάδας θα πρέπει να στοχεύει στην υπηρεσία στο σύνολο και όχι στην ικανοποίηση ατομικών αστρικών και νοητικών επιθυμιών. Το μοίρασμα αξιωμάτων μεταξύ των μελών της είναι μια μη επιθυμητή πρακτική που έχει οδηγήσει σε μεγάλα δεινά. Εκείνον τον οποίο εσείς δεν μυείτε ας μην ξεχνάτε πως μπορεί να έχει μυήσει ο Ουράνιος Μυητής όσο εσείς ανταλλάζετε μεταξύ σας βαθμούς, μυήσεις και αξιώματα που δεν έχουν αντίκρυσμα. Στην ουράνια αντιστοιχία τους οι βαθμοί και οι μυήσεις αυτές αναφέροντα, εκτός των άλλων, σε επίπεδα υπηρεσίας. Ο περισσότερο Μυημένος είναι και ο μεγαλύτερος υπηρέτης, όπως ο Χριστός υπηρετεί ακόμη την ανθρωπότητα και ο Πλανητικός Λόγος το σύνολο της Ζωής στον πλανήτη. Η διαστροφή όμως έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό που ζείτε για να πάρετε τους τίτλους αυτούς και σε μια ομάδα, την οποία δεν θα χρειαστεί να ονομάσω, έχει καταλήξει να επιθυμεί να εισέλθει κανείς όχι για τον αρχαίο λόγο της σύστασής της αλλά για να απολαύσει τα υλικά αγαθά που εκείνη, μέσω των διασυνδέσεων των μελών της στην ανθρώπινη κοινωνία, θα του παρέχει.
Για εσάς, ιερεύς του Θεού του Υψίστου μπορεί να γίνει όποιος περάσει από τη δική σας έγκριση και για αυτό συνήθως αποκλείετε γυναίκες, ανθρώπους που ανήκουν σε συγκεκριμένες φυλές, ομοφυλόφιλοι και τόσοι άλλοι. Η υποκρισία ξεχειλίζει όταν, ενώ οι Αρχές σας (αναφέρομαι σε αυτά που λέτε καταστατικά, τυπικά, κανόνες κλπ) επιτρέπουν τη συμμετοχή όλων στους σκοπούς σας, με τον τρόπο σας παρακάμπτετε τις Αρχές σας και τους αποκλείετε, αυτοανακυρήσσοντας τους αυτούς σας θεματοφύλακες της παράδοσης και της αλήθειας. Για αυτό το λόγο η Διδασκαλία θα δοθεί σε ανθρώπους άσημους στα μάτια σας και θα κατακερματιστεί σε πολλούς από αυτούς που θα σχηματίσουν μικρές ομάδες αποδυναμώνοντας τις δικές σας μέχρι όλοι μαζί να καταλάβετε οτι είστε μικρά κύτταρα που μόνοι ενοποιημένοι μπορείτε να σχηματίσετε ένα λειτουργικό όργανο.
Επαγρυπνείτε, παιδιά μου απέναντι στον ίδιο σας τον ένοικο και μη στέκεστε στην εξωτερική όψη.

——————————————————————————————————-

Ρωτάς ποιόν δρόμο πρέπει να ακολουθήσει κανείς. Και απαντώ: της Αγάπης. Σου ακούγεται όμως γενικό. Είναι στην ουσία για τους ομοφυλόφιλους που με ρωτάς αλλά η απάντηση δεν αλλάζει. Για όποια ομάδα και αν με ρωτούσες η απάντηση θα έμενε στερεότυπη. Μην ξεχνάς πως η Αγάπη συνθέτει, έλκει και θεραπεύει. Για το λόγο αυτό η προσέγγισή σου στα ομοφυλόφιλα παιδιά του Θεού πρέπει να διακατέχεται από αυτήν. Εάν τους προσεγγίζεις ως άρρωστα, διεστραμμένα πλάσματα θα έχεις την ανάλογη ανταπόκριση. Εάν τους προσεγγίζεις με σκοπό να τους δώσεις τη βοήθειά σου ενώ δεν στη ζήτησαν, πάλι το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Πως πρέπει να τους προσεγγίζεις;
(συνεχίζεται)

μια εσωτερική προσέγγιση της ομοφυλοφιλίας (μέρος 3ο)

Μια επιπλέον απόδειξη του ότι η διάκριση των φύλων είναι επίπλαστη, αποτέλεσμα και χαρακτηριστικό της Μάγια, βρίσκεται στην ανάπτυξη του εμβρύου, όπως τη διδάσκει η ιατρική επιστήμη. Γνωρίζετε πως το έμβρυο, στα αρχικά στάδια της ανάπτυξής του δεν είναι ούτε αρσενικό ούτε θηλυκό και μάλιστα το τελευταίο διαφοροποιείται αργότερα από το πρώτο. Έτσι λοιπόν, στον κατάλληλο χρόνο, το θηλυκό γένος θα είναι και το τελευταίο που θα εξαφανιστεί, μιας και οι άνθρωποι εκείνης της περιστροφής «ούτε γαμούσιν ούτε εκγαμίζονται αλλ’ ως άγγελοι Θεού εν ουρανώ εισί». Ακόμη και αυτό το ισχυρίζεται ή το υποθέτει η επιστήμη σας και μια αμυδρή και μικρή απόδειξη βρίσκεται παντού γύρω σας, καθώς θα πρέπει να παρατηρείτε αυτό που ο πολύς κόσμος λέει: ότι σταδιακά τα φύλα χάνουν τη διαφορετικότητά τους. Αυτό που σε εσάς όμως χαρακτηρίζεται ως συμφορά και κατάπτωση εγώ το λέω Σύνθεση και Ενοποίηση. Σκεφτείτε το λίγο και συγκρίνετέ το με την επιστήμη σας. Οι ομοφυλόφιλοι δειλά δειλά και πολύ πρωτόγονα προς το παρόν εκφράζουν αυτή την αρχή, με τρόπους που σε εσάς προκαλούν το γέλιο ή την οργή αλλά σε άλλα πεδία αυτό θεωρείται Εξέλιξη, τουλάχιστον στην μορφή που τελικά θα καταλήξει και όχι ακριβώς με τον τρόπο που ασκείται σήμερα. Δείτε τα σχέδια των πρωτόγονων ανθρώπων στις σπηλιές και συγκρίνετέ τα με τα έργα Τέχνης του σήμερα: οι ομοφυλόφιλοι προς το παρόν σχεδιάζουν σαν πρωτόγονοι αλλά όλοι μαζί στο μέλλον είστε προορισμένοι να δημιουργήσετε Τέχνη που προς το παρόν δεν φαντάζεστε. Στο χρονικό σημείο στο οποίο αναφέρομαι, για την ακρίβεια δεν υπάρχει διάκριση Τέχνης, Επιστήμης, Θεολογίας, Φιλοσοφίας: όλα είναι Ένα και αλληλοσυμπληρώνονται. Θα σας κάνει εντύπωση αν σας ειπωθεί ότι τότε η Θεραπεία θα ασκείται από ένα συνδυασμό των παραπάνω, εμποτισμένο στη δύναμη της Αγάπης; Ήδη στις μέρες σας έχουν κάνει την εμφάνισή τους μορφές ψυχικής θεραπείας που στηρίζονται στη μουσική, τη χειροτεχνία, το θέατρο. Αναφέρομαι προφανώς στις διάφορες μορφές αποκατάστασης που καλούνται μουσικοθεραπεία, δραματοθεραπεία, εργοθεραπεία και ευρέως αναπτύσσονται. Στο μέλλον θα αναπτυχθούν στο έπακρο και θα στηριχτείτε ολοένα και λιγότερο στις χημικές ουσίες και τις χειρουργικές επεμβάσεις καθώς θα θεραπεύεστε με τρόπους σαναυτούς που προανέφερα, στην πιο ολοκληρωμένη και συνθετική τους μορφή. Και με αυτά που ειπώθηκαν προ ολίγου θα πρέπει να αρχίσετε να κατανοείτε το λόγο για τον οποίο οι ομοφυλόφιλοι πατροπαράδοτα θεωρούνται ως σχετικοί με τις Τέχνες και τη Διανόηση: υποσυνείδητα (για να το εκφράσω με όρους της επιστήμης σας) βαδίζουν προς τη Θεραπεία. Τη δική τους και των άλλων.
Λέγοντας «θεραπεία» των ομοφυλοφίλων δεν εννοώ το ότι θα φτάσουν σε ένα σημείο της ζωής τους που θα επιλέξουν συντρόφους του αντίθετου φύλου. Αυτό μάλλον θα πρέπει να το θεωρείτε αδύνατο στην παρούσα τους ενσάρκωση. Αναφέρομαι όμως στη σωστή κατανόηση του σεξ και της δύναμης της οποίας αυτό αποτελεί αντανάκλαση. Αναφέρομαι στην ευθυγράμμιση των κατώτερων φορέων με την επισκιάζουσα Ψυχή και την υποταγή της προσωπικότητας σε Αυτήν. Ας μην είναι σίγουροι οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας πως «αρσενοκοίται ουκ εισέλθουσι εν τη Βασιλεία των Ουρανών». Και, αλήθεια, ας σταματήσουν με τη βοήθειά μας να παιανίζουν τα χωριστικά μέρη των επιστολών του Παύλου αλλά ας σταθούν στα πραγματικά εμπνευσμένα. Διότι σε ένα άλλο σημείο ακόμη και ο ίδιος παραδέχεται πως «δικαιοσύνη δε Θεού δια πίστεως Ιησού Χριστού εις πάντας και επί πάντας τους πιστεύοντας». Και είναι σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας αυτών των εκπροσώπων που οι ομοφυλόφιλοι, οι υιοί του Θεού βουτούν τόσο βαθιά στην αθεϊα, την αστρική θυμαπάτη και τη νοητική πλάνη διότι αυτοτιμωρούνται καθώς πιστεύουν πως είναι καταραμένοι. Αλοίμονο! Εάν είχατε μάτια θα βλέπατε πως κάθε φορά που ένας εξ αυτών και άλλων πολλών υποπίπτει και ουδείς βρίσκεται να τείνει χείρα βοηθείας, ένας Ντέβα, σταλμένος από τον ίδιο τον Βοδισάτβα του απλώνει το χέρι της Αγάπης. Εσείς γιατί κυκλοφορείτε με τα χέρια στις τσέπες; Θεωρείτε πως είστε περισσότερο άξιοι της Αγάπης ένεκα των σεξουαλικών σας επιλογών; Θεωρείτε πως είστε παραδείγματα προς μίμηση; Οι Εβραίοι είχαν τη στοιχειώδη αυτογνωσία να μη σηκώσουν το λίθο κατά της γυναίκας. Ας μη σηκώνετε κι εσείς τους λίθους της κατάκρισης και της χωριστικότητας. Σηκώστε την πνοή της Αγάπης και να είστε σίγουροι πως εκείνοι που την έχουν ανάγκη θα δροσιστούν και θα φυτρώσουν μέσα τους τα φτερά της ψυχής που έλεγε ο Πλάτωνας. Δεν σας χωρίζει τίποτα από τους ομοφυλόφιλους. Και οι δύο θα πάρετε παρόμοια μαθήματα.

————————————————————————————————–

Θέτεις υπόψιν μου το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι και των δύο φύλων που ντύνονται και ζουν σαν να ήταν άνθρωποι του άλλου φύλου. Με ενημερώνεις ότι υπάρχουν και κάποιοι που προχωρούν ένα βήμα περισσότερο και προβαίνουν σε εγχείρηση αλλαγής φύλου. Την αποκαλούν «διόρθωση φύλου», μου λες και με ρωτάς «τι γίνεται με αυτούς». Διακρίνω την κατάκριση στο ύφος σου και την απέγχθεια. θέλω με τη σειρά μου να σε ρωτήσω εάν ως επιστήμονας η φροντίδα σου είναι ανάλογη της κατάστασης και της μορφής των ασθενών σου. Είσαι πιο περιποιητικός σε ανθρώπους που είναι πιο «ταιριαστοί» στο χαρακτήρα και στον τρόπο ζωής σου; Τους φροντίζεις πιο καλά αν μοιράζεστε τις ίδιες απόψεις; Εάν το κάνεις αναρωτήσου το κατά πόσο είσαι πράγματι επιστήμονας, μιας και έχεις δώσει όρκο, όπως επίσης και το κατά πόσο λειτουργείς ως Ψυχή. Εκτός και θεωρείς αυτό το τελευταίο ως αυτονόητο, μιας και ασχολείσαι με τα «εσωτερικά ζητήματα». Θα μιλήσουμε για αυτό παρακάτω και δεν θα αρέσουν στην προσωπικότητά σου αυτά που θα πω.
Φαντάσου ότι έχεις δυο ασθενείς. Και οι δύο πονούν, ο ένας από μια «εύκολη» κατάσταση και ο άλλος από μια πιο σύνθετη. Ας πούμε καρκίνο, που τόσο σας απασχολεί. Ο πρώτος ασθενής θα πάψει να πονάει με τη χορήγηση ενός απλού παυσίπονου, ο δεύτερος όμως θα χρειαστεί πολλά που ίσως να μην τον καλύπτουν, όπως επίσης θα χρειαστεί και μια λεπτομερέστερη εξέταση της κατάστασής του. Με ποιόν θα ασχοληθείς περισσότερο; Απαντάς με τον δεύτερο, χωρίς να παραμελήσεις τον πρώτο, απλά όταν ο πρώτος λάβει αυτά που χρειάζεται, θα ασχοληθείς λιγότερο μαζί του ενώ με τον δεύτερο θα εξαντλήσεις όλα τα διαθέσιμα επιστημονικά περιθώρια και τη σωματική και ψυχική σου αντοχή. Ας πούμε, λοιπόν, ότι ο «απλός» ομοφυλόφιλος ειναι ο πρώτος ασθενής και ο δεύτερος είναι όλοι αυτοί για τους οποίος με ρωτάς και ας ασχοληθούμε λίγο με αυτούς.
Θα μιλήσω με ανθρώπινους όρους για αν γίνουν κατανοητά, καθώς ξέρεις ότι δεν προτιμώ τις ορολογίες του εσωτερισμού, μιας και ο σκοπός μου είναι να γίνω κατανοητός από όλους, ασχέτως του αποκαλούμενου από εσάς «επιπέδου» τους. Με κάθε κατανόηση του γεγονότος ότι είναι δύσκολο να περιγραφούν με κάποιον άλλο τρόπο τα φαινόμενα αυτά, πέραν του «ανθρωπομορφισμού» που αναγκαστικά περιορίζει.
Η Ψυχή, ως γνωστόν, δεν είναι ούτε «αρσενική» ούτε «θηλυκή» αλλά εισέρχεται σε αντίστοιχα σώματα ως μέρος της μακράς διαδικασίας της εκπαιδεύσεώς της. Κατά τη στιγμή, λοιπόν της διάκρισης του φύλου στο έμβρυο και ενώ η Ψυχή δομεί εκείνο που έχει διαλογιστεί, υπό τις κατευθύνσεις των Κυρίων του Κάρμα, μέσα από μια αρκετά πολύπλοκη διαδικασία δέχεται αστρικές επιρροές που σχετίζονται με τις προηγούμενες ενσαρκώσεις της. Ναι, ας το πούμε έτσι, για μια ακόμη φορά μιλά ο κατώτερος εαυτός συν τις επιδράσεις των Μαύρων Όντων του Αστρικού Πεδίου και το υλοποιητικό σχέδιο που επιτελείται από ένα συγκεκριμένο στοιχειακό προς στιγμήν διαταράσσεται. Μέσες άκρες αυτό συμβαίνει στις περιπτώσεις ερμαφροδιτισμού. Οι όποις δομικές και λειτουργικές διαταραχές εκδηλωθούν αργότερα είναι αποτέλεσμα αυτής της διαταραχής και όχι το αίτιό της.
Σε μια άλλη περίπτωση η επίδραση αυτή δεν είναι τόσο ισχυρή και ο υλικός φορέας δομείται όπως πρέπει. Αυτά είναι τα άτομα που ενώ δεν πάσχουν από ερμαφροδιτισμό, ωστόσο αναπτύσσουν μια συμπεριφορά του αντίθετου φύλου. Ολόκληρη η προσωπικότητά τους είναι εμποτισμένη από αυτό το διχασμό και συν την αρνητική επίδραση του κοινωνικού περιβάλλοντος, η προσωπικότητα, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια για αποδοχή και για ταύτιση με το «φυσιολογικό» θεωρεί τη μεταστροφή του σώματος ως τη μοναδική λύση.
Και οι δύο παραπάνω περιπτώσεις είναι σοβαρές και θλίψη θα συνοδέψει την ύπαρξη των ανθρώπων αυτών. Μιλώντας όμως πριν για διαταραχή, κανείς δεν θα πρέπει να θεωρήσει τα βήματα αυτά ως μια αρνητική Εξέλιξη, μια οπισθοδρόμηση. Όλα έχουν υπολογιστεί και για όλα υπάρχει μέριμνα. Αγαπήστε τα παιδιά αυτά, μην τα απορρίπτετε και με το ίδιο σας το παράδειγμα και με την αμέριστη συμπαράστασή σας βοηθήστε τα να ζήσουν μια ζωή αξιοπρέπειας και Αγάπης. Οι Ψυχές αυτές θα είναι από τις πρώτες που θα κατανοήσουν, με τον οδυνηρό αυτό τρόπο, ότι το φύλο είναι Μάγια. Θα μάθουν ότι ο πυκνός υλικός μας φορέας αν και ανταποκριτικός κι αυτόματος και όχι παράγων ώθησης, δικαιούται σεβασμού ως ναός της ενοικούσας Ψυχής και φορέας του Εγώ. Μην αποκλείσετε το ενδεχόμενο σε επόμενες ενσαρκώσεις οι ψυχές αυτές να ασχοληθούν ιδιαίτερα με τη Θεραπεία. Αν αυτή η ενσάρκωσή τους είναι το φυτώριο, φροντίστε να τις ποτίσετε με το Νερό της Αγάπης, ώστε η σοδειά να είναι επωφελής. Ναι, παιδιά μου, Αγάπη είναι το φάρμακο για τα πάντα και για αυτήν θα επιμένω να μιλάω και σε κάθε ερώτησή σου αυτή θα είναι η στερεότυπη απάντησή μου. Λυπάμαι αν σε απογοητεύω μη δίνοντάς σου «εντυπωσιακές» πληροφορίες αλλά μιλώντας σου για την Αγάπη σου μιλώ για το πιο εντυπωσιακό από όλα.

—————————————————————————————————–

Ρωτάς αν μυημένοι υπήρξαν ποτέ ομοφυλόφιλοι στην ενσάρκωση που έλαβαν τη μύηση. Προφανώς θέλεις να μάθεις αν αυτή η σεξουαλική συμπεριφορά αποτελεί εμπόδιο για την απόκτηση κάποιας μύησης. Ναι, είναι μια μύηση για την οποία αποτελεί εμπόδιο: αυτή κατά την οποία μαζεύεστε μεταξύ σας και μοιράζετε τίτλους και αξιώματα ο ένας στον άλλο. Είσαι όμως σίγουρος πως θέλεις να επεκταθώ σε αυτό το ζήτημα;

(συνεχίζεται)

Μια Εσωτερική προσέγγιση της ομοφυλοφιλίας (μέρος 2ο)

Μιλώ με ανθρωπομορφικούς όρους για να γίνω κατανοητός από το πλήθος των ανθρώπων και όχι από συγκεκριμένες ομάδες. Στο παρελθόν έγινε μεγάλο λάθος καθώς εκείνοι που γνωρίζουν θα έπρεπε να απευθύνονται στο ευρύ κοινό με όρους κατανοητούς και θα έπρεπε να είναι πλήρως επεξηγηματικοί με τον τρόπο που κάθε άνθρωπος καταλαβαίνει. Αλλά εκείνοι επέλεξαν να μιλούν μια γλώσσα στεγνή που ο κόσμος δεν κατανοεί. Θαρρείτε πως ο Ιησούς και άλλοι της σειράς του δεν θα μπορούσαν να μιλήσουν με τέτοιο τρόπο που να μην κατανοείτε το παραμικρό αλλά να θαμπώνεστε από όσα λέγονται; Δεν είναι ο δρόμος της σοφίας αυτός, όμως. Ζητάς προς δοκιμήν μου να σας μιλήσω για κάτι σύνθετο και δύσκολο, με όρους πολύπλοκους. Εγώ θα σου ζητήσω να μιλήσεις για κάτι «απλό»: μίλα μου λοιπόν εσύ για την Αγάπη. Και όχι μόνο εσύ αλλά κι εκείνοι στους οποίους θέλεις να ανήκεις. Μίλα μου όμως με λόγια δικά σου και με λέξεις που θα διαλέξεις εσύ και όχι αντιγράφοντας μόνο αποσπάσματα από λόγια άλλων. Η εποχή αυτή χαρακτηρίζεται από ολοένα και μεγαλύτερη εξειδίκευση και αυτό είναι και λογικό και αναμενόμενο. Αναλογιστείτε όμως μήπως με την προσκόλλησή σας στην εξειδίκευση ξεχάσατε ή αμελήσατε τις βασικές αρχές.
Εκείνοι λοιπόν που δοκιμάστηκαν στη λεμούρια περίοδο στη σεξουαλική δύναμη ακολούθησαν διάφορους δρόμους: κάποιοι εισήλθαν σε νέες ενσαρκώσεις εξακολουθώντας να είναι παραδομένοι στον κατώτερο εαυτό και κάποιοι άλλοι, σε κατοπινούς κύκλους αποδεσμεύτηκαν από αυτό το κάρμα. Από τους πρώτους ορισμένοι εισήλθαν σε νέες εποχές και εκμεταλλεύτηκαν προς όφελος του χαμηλού εαυτού τους την αστρικότητα: χρησιμοποίησαν τη σεξουαλική δύναμη, ενισχυμένη από την αστρικότητα και την ανταποκριτικότητα του σώματός τους και εγκαινίασαν – αν μπορώ να το πω έτσι – μια εκφυλισμένη μορφή της σεξουαλικής μαγείας. Κάποιοι άλλοι της ίδιας κατηγορίας δεν αναμίχθηκαν με τη μαγεία αλλά συνέχισαν τις αρχαίες τους πρακτικές, ωθώντας τη δύναμη του σεξ στα άκρα και αποτελώντας όλους εκείνους τους άντρες και γυναίκες που χαρακτηρίστηκαν ως πόρνοι αν και για πολλούς από αυτούς ο χαρακτηρισμός ήταν βαρύς και ίσως άδικος. Γιατί κατά βάθος ήταν ακόμη παιδιά που δεν γνώριζαν. «Ου γαρ οίδασι τι ποιούσι». Θλιβερά έρμαια των αρχαίων τους παθών. Ήταν όμως σε όλους αυτούς που ανέφερα που η ασθένεια βρηκε πρόσφορο έδαφος για να εκδηλωθεί και σαν το ψάρι πιάστηκαν στα δίχτυα της. Ήταν οι πρώτοι φορείς των ασθενειών που αποκαλούνται σεξουαλικά μεταδιδόμενες και η τριπλή κατώτερη φύση τους νόσησε σταδιακά στο διάβα των φυλών: στην αρχή η νόσος ήταν καθαρά «σωματική» και σπάνια πέθαιναν από αυτή αν και γίνονταν σωστά ράκη (αν υπάρχει ο πληθυντικός της λέξης ράκος). Με τη συμμετοχή όμως του αστρικού φορέα και αργότερα του νοητικού, η ασθένεια κυριάρχησε αν μπορώ να το πω έτσι στο σύνολο της κατώτερης φύσης και απέκτησε τόσο θυμική όσο και νοητική πλευρά. Τα όνειρα των ανθρώπων στοίχειωσαν και οι σκέψεις τους έγιναν αρρωστημένες. Το σεξουαλικό στοιχείο εισήλθε στα Μυστήρια και όσο και αν στην αρχή κρατήθηκε στις σωστές του βάσεις σύντομα εκφυλίστηκε κι αυτό και τα Μυστήρια αντικαταστάθηκαν από οργιαστικές τελετές. Αρχαίες αναμνήσεις ξύπνησαν και αρχαίες πρακτικές ξαναδοκιμάστηκαν ισχυρότερες από ποτέ, ενισχυμένες από τη συνδυασμένη επίδραση του αστρικού και νοητικού φορέα.
Ειπώθηκε πριν πως ορισμένοι όμως, στο διάβα των ενσαρκώσεών τους «πήραν το μάθημά τους» και αποδεσμεύτηκαν από αυτό το κάρμα συνεχίζοντας την εκπαίδευση και υπηρεσία τους σε άλλους τομείς. Ένας αριθμός από αυτούς, αριθμός που σας έχει δοθεί συμβολικά στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, συνεπικουρούμενος από πλήθος άλλων ψυχών, έκαναν μια επιλογή: ζήτησαν και έλαβαν τη δυνατότητα να βοηθήσουν όλους εκείνους για τους οποίους μιλήσαμε αναλυτικά να αποβάλλουν τις λεμούριες συνήθειές τους γνωρίζοντας καλά πως θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα στη ρίζα του και σε όλες τις πλευρές του. Για να το καταστήσω σαφές θα σας πω ότι θα αντιμετώπιζαν την ασθένεια περισσότερο από την πλευρά του ίδιου του αρρώστου παρά του γιατρού ή για να γίνει πιο σαφές ακόμη, όντας οι ίδιοι άρρωστοι και όχι υγιείς. Αυτό κρίθηκε ως απαραίτητο από πολλούς διότι ο πονεμένος κατανοεί καλύτερα εκείνον που πονάει παρά ο υγιής και μπορεί ευκολότερα και ουσιαστικότερα να τον προσεγγίσει. Αυτό ήταν μια πραγματική θυσία αλλά το ίδιο έκαναν και ψυχές που δεν είχαν υποπέσει στις ίδιες αρχαίες πρακτικές αν και αυτές δρουν κυρίως επικουρικά στις πρώτες – η προσφορά και υπηρεσία τους όμως παραμένει εξίσου σημαντική και δεν τίθεται θέμα ιεραρχίας μεταξύ τους αν και πολλοί από εσάς θα αρέσκονταν σε κάτι τέτοιο.
Μπορείτε να με αμφισβητήσετε όσο θέλετε, δεν σας ζητώ άλλωστε να δεχτείτε αυτά που σας λέω δογματικά. Ζητώ όμως από τον κάθε ειλικρινή άνθρωπο να σκεφτεί σοβαρά την πιθανότητα όλοι εκείνοι τους οποίους κατηγορεί, ομοφυλόφιλους, πόρνες και τόσους άλλους να ενσαρκώθηκαν σε αυτό το πεδίο κουβαλώντας ένα σταυρό διαφορετικό από εκείνον που οι επικριτές τους νομίζουν. Διότι αν είναι έτσι, οι ψυχές αυτές έχουν ένα διπλό πόλεμο: την επικράτηση του ανώτερου εαυτού τους στον κατώτερο και την υπηρεσία στους ομοίους τους και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Οι ψυχές αυτές, εν αγωνία προσπαθούν να επιβληθούν στα κατώτερα πάθη που επέλεξαν ως πεδίο δοκιμασία τους και μέσα από το προσωπικό τους παράδειγμα να εμπνεύσουν και να συμπαρασύρουν τους ομοίους τους στο ίδιο μονοπάτι. Κι ενώ θα έπρεπε όλοι σας να είστε αρωγοί στην προσπάθειά τους, όπως άλλοι στέκονται βοηθοί στη δική σας προσπάθεια στο πεδίο που επιλέξατε, εσείς φροντίζετε να αποτελείτε το κοινωνικό εμπόδιο. Λησμονείτε προφανώς ότι ο Ιησούς – Χριστός επέλεξε να συγχωρήσει και να βοηθήσει με τον τρόπο αυτό την πόρνη των Ευαγγελίων, η οποία με τα λόγια δεν απολογήθηκε, δεν δικαιολογήθηκε και δεν ζήτησε τίποτα. Ο Ιησούς όμως άκουσε τη φωνή της ψυχής της και παρά την κατάκριση των μαθητών της, της παρείχε την άφεση. Τοποθετείστε τα πρόσωπα που διαπραγματευόμαστε τους ρόλους των Ευαγγελίων και αναρωτηθείτε μήπως παίζετε το ρόλο των μαθητών. Σας διαβεβαιώνω πως η κατάληξη πάντως θα είναι η ίδια: ο σφάλων θα συγχωρεθεί και θα διδαχθεί. Ρωτήστε τον εαυτό σας τι σημαίνουν τα λόγια «αφέονταί σου αι αμαρτίαι, ότι πολύ ηγάπησας». Το τονίζω: όχι την αυθεντία των άλλων, ρωτήστε τη δική σας αυθεντία, την ψυχή που κατοικεί μέσα σας και θα λάβετε την απάντηση. Οι ομοφυλόφιλοι, τους οποίους αντιμετωπίζετε απαξιωτικά και χωριστικά, αγαπούν κι αυτοί πολύ, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι που βιώνουν το ρατσισμό και την απομόνωση εξαιτίας σας.
Φυσικά υπάρχει και ο ανθρώπινος νόμος, σεβαστός από όλους εσάς. Θα τιμωρήσετε τον παιδεραστή και θα θεωρήσετε πως κάνατε το καθήκον σας. Είναι όμως αυτό αρκετό; Ή μήπως πρέπει πάνω από όλα, ιδιαίτερα εσείς που ασχολείστε με τα εσωτερικά ζητήματα να δείτε το φαινόμενο πιο εσωτερικά και να παρέμβετε εκεί που ο ανθρώπινος νόμος δεν μπορεί; Φυλακίζετε τους παραβάτες σε μέρη μακρινά προς την  Ηθική σας, να μην τους βλέπετε και να θεωρείτε πως δεν υπάρχουν. Η «Τάξη» αποκαταστάθηκε. Εάν άραγε υπήρχε ποινή φυλάκισης για όλους εκείνους που δεν τηρούν τον Κοσμικό Νόμο της Αγάπης, πόσοι άραγε από εσάς θα έπρεπε να φυλακιστούν; Ποιός εσωτερικός νόμος δικαιολογεί να πετιούνται ομοφυλόφιλοι στους δρόμους από την ίδια τους την οικογένεια ή να αυτοκτονούν επειδή δεν είναι επιθυμητοί από την κοινωνία σας ή επειδή ασθενούν από ασθένειες που αποδώσατε σε αυτούς; Για να είμαστε ακριβείς αν και ίσως λίγο σκληροί, όλοι εσείς καλέσατε το aids και τις ασθένειες αυτές για τις οποίες με ρωτάς. Η επιστήμη σας το αντιλήφθηκε νωρίς αυτό, πιο νωρίς από τη συνείδηση των μαζών: στην αρχή θεωρήσατε πως το aids είναι προνόμιο ομοφυλόφιλων, πορνών και τοξικομανών αλλά στην πορεία διαπιστώσατε πως αφορά όλους σας εξίσου. Θυμηθείτε αυτό: από όλους μαζί θα κληθεί ο Χριστός για μια ακόμη φορά στη Γη και δεν μπορείτε να καλείτε ό,τι δεν μοιράζεστε. Όταν ο Χριστός κατέλθει ξανά, μια Τρίτη Διαθήκη θα γραφτεί και σε αντίθεση με τις άλλες δύο που προς το παρόν αποτελούν θεμέλιο μιας μόνο θρησκείας, η Τρίτη Διαθήκη θα γίνει κοινά αποδεκτή από ολόκληρη την ανθρωπότητα και οι τρεις όψεις της θεότητας θα εκφραστούν ολοκληρωτικά. Η Παλαιά Διαθήκη χαρακτηρίζεται από την κάθετη γραμμή, η Καινή από την προσθήκη της οριζόντιας και η τρίτη που θα έρθει από τον ισοσκελισμό. Το Λάμβδα με κατακρύμνιση των πλευρών του μας δίνει το Δέλτα. Συλλογιστείτε το.

———————————————————————————

Εδώ και μερικά χρόνια ενσαρκώνονται ψυχές 4ης ακτίνας σε ολοένα και αυξανόμενο βαθμό ενώ πριν μερικές δεκαετίες αυτό ήταν ένα μάλλον σπάνιο φαινόμενο. Ένας πολύ σημαντικός αριθμός ομοφυλόφιλων ανδρών και γυναικών χαρακτηρίζονται από αυτή την 4η ακτίνα και για αυτό συμβαίνει η παρέμβασή μου αυτή. Γιατί ο Σέραπις είναι μάλλον Θέραπις και αυτό χρειάζεται σκέψη εκ μέρους σας.
Ένα προς το παρόν μακρινό πεδίο ενοποίησης θα είναι η προσέγγιση των Ηπείρων όχι μόνο γεωλογικά αλλά και από την πλευρά της ανθρώπινης κατανόησης. Οι Ηπειροι, παρά ταύτα, θα ενοποιηθούν ξανά, ακολουθώντας την επιθυμία σας για προσέγγιση του ενός ανθρώπου από τον άλλο και αυτό θα γίνει με τη συνδυασμένη ηλεκτρική και βαρυτική επίδραση. Η προσέγγιση των Ηπείρων δεν θα γίνει τυχαία (η τυχαιοτητα άλλωστε δεν υπάρχει) αλλά η μια ήπειρος θα έλξει την άλλη και θα ενωθούν σε μερικά σημεία – στα σημεία αυτά προς το παρόν υπάρχει ο μεγαλύτερος εξωτερικός διαχωρισμός αλλά η βαθύτερη ουσιαστική επιθυμία για προσέγγιση. Αυτό δεν θα το κάνω πιο σαφές αλλά για το δικό σας διαλογισμό πάνω σε αυτό ας σκεφτείτε την Κρήτη και την Αίγυπτο – Αφρική. Ο Ταύρος θα συναντήσει τον Σίβα εκεί, Ο Δίας της Κρήτης τον Άμμωνα και στον Σέραπι. Η Κύπρος, η γενέθλια χώρα της Αφροδίτης θα συναντήσει τον Άρη της Τουρκίας, του οποίου τα δάχτυλα (με άλλα λόγια η φοβερή του επιθυμία για την ερωμένη του) δημιούργησαν την οροσειρά της Κύπρου. Με τέτοιους τρόπους θα επέλθουν οι επιμέρους ενώσεις που θα οδηγήσουν στη Μεγάλη Ένωση, λίγο πριν το ρεύμα ζωής φύγει από αυτό τον πλανήτη. Στα σημεία ένωσης οι άνθρωποι θα χτίσουν οικοδομήματα ταιριαστά στην ένωση αυτή. Τα κέρατα του Ταύρου της Κρήτης θα τοποθετηθούν στέμμα στο Δία της Αιγύπτου, στην ένωση της Κύπρου θα χτιστεί οικοδόμημα – ναός από σίδερο/ατσάλι του Άρη και από γυαλί/καθρέφτη της Αφροδίτης. Παραλληλόγραμμο θα είναι το σχήμα του, ψηλό κτίριο που θα αποτελείται από επιμέρους κύβους που οι απέναντι γωνίες του και οι μεσοκάθετες των πλευρών του θα ενώνονται με σιδερένιες δοκούς εξωτερικά, σαν σφιχτό αγκάλιασμα της Αφροδίτης από τον Άρη. Όλα αυτά δεν λέγονται για να εντυπωσιάσουν αλλά για να δώσουν ένα δείγμα της Ένωσης που ακόμη βρίσκεται μακριά.
Μέχρι τότε, όμως, έχετε πολλές δουλειές να κάνετε. Η υπηρεσία σας χρειάζεται διακαώς, η Θέλησή σας, συν τη Νοημοσύνη σας και όλα μαζί σφιχτοδεμένα με την Αγάπη που δομεί τα σύμπαντα. Σας δόθηκαν κατεθύνσεις θεωρητικές και πρακτικές, μελετήστε τις και εφαρμόστε τις αλλά μην αφήσετε να σας πνίξουν.
Πλατιάζω στις αναφορές μου αλλά είναι πολλά αυτά που πρέπει να ειπωθούν και το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας, για το οποίο με ρωτάς εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πεδίο, το οποίο πρέπει να σχολιάσω. Πρέπει λοιπόν να πλατιάζω και είναι ανάγκη να μεταφερθούν μερικές σπερματικές περισσότερο παρά πλήρως επεξηγηματικές σκέψεις.
(συνεχίζεται)

Μια εσωτερική προσέγγιση της ομοφυλοφιλίας (μέρος 1ο)

Ήταν για πολλούς λόγους που διαρκώς ανέβαλα τη συγγραφή αυτού του άρθρου. Δεν ήταν μόνο η διστακτικότητα του να ασχοληθώ με ένα τόσο σοβαρό και πολύπλευρο θέμα αλλά και οι πολλοί ευαίσθητοι τομείς του. Έπειτα από μέρες σκέψεων, δισταγμού και προετοιμασίας, είμαι σε θέση πλέον να πω ότι η κυριότητα αυτού του άρθρου δεν ανήκει σε μένα ούτε και θα αναφέρω τα γεγονότα που οδήγησαν στη σημερινή εγγραφή αν και έχουν άμεση σχέση με αυτή την υλοποίηση. Χωρίς να περιμένω καμία απόδωση ευσήμων, τα οποία άλλωστε δεν ανήκουν σε μένα, είμαι βέβαιος πως θα υπάρξουν αντιδράσεις που ίσως να μην δημοσιευθούν εδώ. Αλλά θα υπάρξουν και όπως σε κάθε περίπτωση τα σχόλια και η κριτική των αναγνωστών είναι σεβαστά, με τον ίδιο σεβασμό θα αντιμετωπιστούν και στην προκειμένη περίπτωση καθώς περισσότερη σημασία δεν έχουν οι όποιες πληροφορίες (που κανείς μπορεί να τις αμφισβητήσει ή όχι) αλλά το γενικότερο πνεύμα των γραφομένων γύρω από αυτό το εξαιρετικά οδυνηρό για κάποιους θέμα που θα διαπραγματευθούμε.

Ομοφυλοφιλία: ένα κοινωνικό ζήτημα

Εξετάζοντας κανείς την ομοφυλοφιλία σήμερα διαπιστώνει πως ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις των ερευνητών της, επαγγελματιών και μη, που στέκονται απέναντί της με τη δέουσα αμεροληψία. Αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό αναπόφευκτο άρα είναι εν μέρει κατανοητό. Όμως, πως μπορεί κανείς να εξετάσει ένα τέτοιο ζήτημα αν αγνοεί το μεγαλύτερο μέρος από τα στοιχεία του; Πολύ περισσότερο πως μπορεί κανείς να το κρίνει, όταν η επίκριση αυτή είναι απαγορευμένη για εκείνους που επιθυμούν να ξεφύγουν από τη χωριστικότητα, λειτουργώντας ως ψυχές;
Οι επιστήμονες της Βιολογίας και της Ιατρικής ψάχνουν να βρουν τον «φορέα» της ομοφυλοφιλίας μέσα από την πιθανή υλική του εκδήλωση σε ένα γονίδιο, σε μια ανωμαλία της κατασκευής των χρωμοσωμάτων και σε όλες τις δομικές μεταβολές που αυτά μπορούν να επιφέρουν.
Οι ψυχολόγοι προσπαθούν να την εξακριβώσουν μέσα από κάποιου είδους διαταραγμένης σχέσης του ανθρώπου με το περιβάλλον του ή με την ίδια του την ψυχή, όπως οι ίδιοι την εννοούν.
Οι κοινωνιολόγοι προσπαθούν να ανακαλύψουν τις ρίζες της στις μεταβαλλόμενες για διάφορους λόγους αντιλήψεις των κοινωνιών, όπως αλλάζουν μέσα στο διάβα των αιώνων. Ο απλός κόσμος μέσα από τις παγιωμένες αντιλήψεις της κοινωνίας στην οποία ζει και μέσα από το προσωπικό του πρίσμα του «ομαλού» και του «ανώμαλου». Η θρησκεία μέσα από την προσωπική ερμηνεία αμφιλεγόμενων σημείων από τις ιερές της Γραφές και από την άποψη εκείνων που η ίδια θεωρεί ως φωτισμένους Αγίους. Οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι μέσα από την απελπισμένη τους προσπάθεια να καθιερωθεί ως φυσιολογικό και αποδεκτό κάτι που ελάχιστοι το θεωρούν ως τέτοιο.
Οι επιστήμονες δεν έχουν κατορθώσει να αποδείξουν τις θεωρίες τους. Η ομοφυλοφιλία προς το παρόν ανθίσταται στις όποιες πιθανές ερμηνείες. Φυσική της εκδήλωση δεν έχει καταστεί δυνατό να ανευρεθεί και οι όποιες απόπειρες ανεύρεσης γονιδίου, ελαττωματικού χρωμοσώματος, διαταραγμένης σύνθεσης ορμονών και δομικές αλλοιώσεις των ιστών έχουν μόνο διαπιστωθεί σε ακραίες καταστάσεις όπου συνυπάρχει μια έκδηλη διαταραχή της ταυτότητας του φύλου. Οι άλλες περιπτώσεις, όπου ο χαρακτήρας του φύλου είναι κατανοητός κι αποδεκτός άσχετα από τη σεξουαλική συμπεριφορά, παραμένουν ανθεκτικές στην ερμηνεία.
Μαζί με όλα αυτά έχει παρατηρηθεί πως οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και γυναίκες πάσχουν πολύ συχνά από ψυχολογικά προβλήματα που προφανώς σχετίζονται με την μη αποδοχή τους από το κοινωνικό σύνολο αλλά και συχνά από τον ίδιο τους τον εαυτό. Κοντά σε αυτά, είναι επιρρεπείς, για λόγους που αναλύει η ιατρική επιστήμη στο σύνδρομο που αποκαλείται AIDS αλλά και σε άλλες καταστάσεις, με εξέχουσα θέση να έχουν τα αυτοάνοσα νοσήματα και οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες. Θα πρέπει να βγάλετε χρήσιμα συμπεράσματα αν αναλογιστείτε πως οι ασθένειες αυτές σχετίζονται με τα κατώτερα κέντρα του σώματος, που στους ανθρώπους αυτούς είναι εξαιρετικά ενεργά και με το ίδιο το αίμα αλλά και με μια σειρά από άλλους παράγοντες που είναι εξαιρετικά δύσκολο να προσεγγιστούν. Δύσκολο αλλά όχι κατόρθωτο, παρά τις αντίθετες ενδείξεις που η αλήθεια είναι πως καταβάλουν εκείνον που δεν έχει μάτια να δει παραπέρα από το φαινόμενον.
Οι σημερινοί ομοφυλόφιλοι άνδρες παρουσιάζουν μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που συνήθως κανείς δεν μπήκε στον κόπο να παρατηρήσει. Πρόκειται για άτομα με αυξημένη «ευαισθησία» και με τον όρο αυτό δεν αναφέρομαι αποκλειστικά σε μια συγκεκριμένη θυμική αντίδραση αλλά στο γεγονός ότι έχουν, ίσως περισσότερο από τον συνηθισμένο κόσμο, μια αυξημένη ανταποκριτιτότητα σε αστρικές και νοητικές (σε μικρότερο βαθμό) επιρροές. Είναι άτομα που έχουν ή μπορούν να αποκτήσουν ιδιαίτερη καλλιέργεια σε ότι έχει να κάνει με τον κόσμο της τέχνης, του θεάματος, της γοητείας. Ασχολούνται επιμελώς με την εξωτερική τους εμφάνιση, είναι οργανωτικοί σε βαθμό υπερβολής πολύ συχνά, ασχολούνται επισταμένα με την καθαριότητα και τον καλλωπισμό της οικίας τους, φροντίζουν ιδιαίτερα το σώμα και την ένδυσή τους, συνήθως είναι πολύ «κοινωνικά ευαισθητοποιημένοι» (έστω και συχνά υπερβολικά και μη εστιασμένα), διακατέχονται από χιούμορ χαμηλής έως ιδιαίτερα αναπτυγμένης μορφής, δίνουν μεγάλη σημασία στην αστρολογία, είναι δεκτικοί σε όλες τις φιλοσοφίες και τις θρησκείες ή δηλώνουν άθρησκοι και άθεοι (το πλέον συνηθισμένο) και σε μεγάλο βαθμό αποστρέφονται την οδήγηση. Δεν θα ήταν ρατσιστικό να αναφέρουμε ότι ένα μεγάλο μέρος τους βιώνει ψυχολογικά προβλήματα και αντιμετωπίζει τον κίνδυνο του aids, των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων και νοσημάτων που ονομάζονται «αυτοάνοσα», ενώ είναι γενικά επιρρεπείς σε ελαφριές ή σοβαρές καταστάσεις του γεννητικού και κατώτερου γαστρεντερικού συστήματος. Οι παραπάνω διαπιστώσεις, φυσικά, δεν αποτελούν ένα σύνολο που θα μπορούσε να περιγράψει ολοκληρωτικά τον ομοφυλόφιλο άνδρα και επίσης θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας ότι εξαιρέσεις υπάρχουν πάντοτε, όπως και διαβαθμίσεις: κάποιος εξ αυτών μπορεί να έχει ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο ποσοστό των χαρακτηριστικών αυτών σε οποιοδήποτε, μικρό ή μεγάλο βαθμό, μιας και η παραπάνω αναφορά είναι ενδεικτική για θέματα που θα μας απασχολήσουν στη συνέχεια. Τέλος, ας κρατήσει στο μυαλό του ο αναγνώστης πως τα χαρακτηριστικά αυτά δεν τα συναντάει κανείς μόνο σε ομοφυλόφιλες ομάδες αλλά σε ολόκληρο τον πληθυσμό αν και με διαφορετική ποιότητα και συχνότητα.
Κεντρική θέση στα παραπάνω κατέχει η σεξουαλική επιλογή: το ομοφυλόφιλο άτομο επιλέγει ως σεξουαλικούς συντρόφους άτομα που ανήκουν στο ίδιο φύλο αλλά και ως ερωτικούς συντρόφους γενικότερα, άτομα δηλαδή με τα οποία επιθυμεί να μοιραστεί για κάποιο διάστημα τη ζωή του, ακριβώς όπως συμβαίνει στο ανθρώπινο γένος εδώ και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια αν και με συντρόφους που ανήκουν στο αντίθετο φύλο.
Παρατηρώντας τη φύση γύρω, όμως, είναι εμφανές ότι η επιλογή αυτή αποκλίνει από το συνηθισμένο (αποφεύγω εσκεμμένα να το χαρακτηρίσω ως φυσιολογικό). Με την εξαίρεση πρωτόγονων οργανισμών, για τα είδη που χρησιμοποιούν την αμφιγονική αναπαραγωγή, το αρσενικό κύτταρο «οφείλει» να ενωθεί με το θηλυκό, προκειμένου να δημιουργηθεί νέα ζωή. Η δημιουργία αυτού του τρόπου αναπαραγωγής υποκρύπτεται στη δημιουργία της Εύας από τον Αδάμ και στο «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε» της Γένεσης των χριστιανών. Ακόμα και στις περιπτώσεις που η ένωση αυτή δεν γίνεται στο υλικό σώμα αλλά χάρη στην ανθρώπινη επιστήμη, ο βασικός κανόνας είναι η σύζευξη των αντιθέτων κυττάρων και το υλικό πεδίο δεν παρακάμπτεται.
Αυτά ως μερικές απαραίτητες εισαγωγικές διευκρινήσεις.

——————————————————————————————-

Ας ληφθεί υπόψιν από όλους ότι η παρέμβαση αυτή δεν γίνεται με αποκλειστικό σκοπό να μιλήσουμε για τα προβλήματα της ομάδας αυτής. Άλλωστε δεν είναι η μοναδική ομάδα που περνάει δύσκολες στιγμές ούτε και η ανάγκη της είναι μεγαλύτερη από την ανάγκη άλλων ομάδων. Όμως η βοήθεια και η αγάπη και η θεραπεία δεν δίνεται αναλόγως του μεγέθους αλλά σε όλους κατά πως τη χρειάζονται.
Μέσα από την ομάδα αυτή και την όποια μελέτη της, τα συμπεράσματα αφορούν σε όλους αδιακρίτως τους ανθρώπους. Ας μη θεωρήσουν οι ομοφυλόφιλοι ότι είναι περισσότερο μοναδικοί από τους άλλους. Ας μη θεωρήσουν οι άλλοι πως είναι περισσότερο μοναδικοί από τους ομοφυλόφιλους. Ας θυμηθούν όλοι πως από τη Μονάδα προέρχονται και προς αυτή κατευθύνονται. Ας μη θεωρήσουν οι ομοφυλόφιλοι πως είναι περισσότερο «αθώοι» από τους δεύτερους αλλά ούτε και οι δεύτεροι από τους πρώτους. Ας δει ο καθένας στον άλλο τον εαυτό του και ας προσπαθήσει να τον κατανοήσει. Γιατί η Αγάπη είναι επιτακτική ανάγκη και αυτή την Αγάπη ο κόσμος την ξέχασε, οι ομοφυλόφιλοι την ξέχασαν, οι άλλοι την ξέχασαν και πιο πολύ από όλους οι Εσωτεριστές. Η διάκριση σε «ομοφυλόφιλους» και «άλλους» δεν γίνεται επειδή υφίσταται αλλά επειδή έτσι την κατανοείτε. Κατηγορείτε τους ομοφυλόφιλους για διαστροφή της έννοιας του Έρωτα, του σεξ και της Αγάπης και όμως πως μπορείτε να είστε σίγουροι πως εσείς τα κατέχετε ώστε να κρίνετε; Και αν είστε σίγουροι πως τα κατέχετε τότε απορώ περισσότερο πως μπορείτε να κρίνετε.
Το σχέδιο ήταν η φυλή των ανθρώπων να πολλαπλασιαστεί. Δόθηκε η δύναμη του σεξ στους Λεμούριους σαν περίστροφο σε μικρό παιδί. Είχε ληφθεί υπόψη το δίκοπο του μαχαιριού αλλά η ανάγκη ήταν επιτακτική. Δεν στερείς το ποδήλατο από το παιδί για το φόβο του να μην πέσει αλλά το διδάσκεις πως να μην πέσει και αν σε ακούσει. Αν όχι θα πέφτει μέχρι να μάθει το σωστό. Και σε αυτό υπάρχει κατανόηση, γιατί δεν είναι η μη πτώση το ζητούμενο. Διαπιστώθηκε η λανθασμένη χρήση του, όπως σας έχει ειπωθεί. Η τρομερή δύναμη του σεξ «εκτονώθηκε» με τρόπους μη επιθυμητούς, έγινε «το σεξ για το σεξ», όπως θα το περιγράφατε και στην πιο ειδεχθή μορφή του μάλιστα, καθώς στράφηκε ανεξέλεγκτα κατά του οτιδήποτε. Η ιστορία των Σοδόμων και των Γομόρρων περιγράφει ένα πολύ μικρό μέρος της κατάστασης εκείνης και είναι αρκετά επιεικής στην περιγραφή της. Αλλά κωδικοποιεί επίσης το γεγονός πως οι συνήθειες της εποχής εκείνης έχουν κληροδοτηθεί σε μεγάλο βαθμό και στην παρούσα φυλή μέσα από το Νόμο της Ανταπόδωσης. Στη φυλή αυτή το κακό έχει ενταθεί λόγω της συμμετοχής και του νοητικού παράγοντα, ο οποίος έλειπε από τη Λεμούρια φυλή και για αυτό, για όποιον έχει μυαλό, κάνει απόλυτα αναμενόμενη την τιμωρία των πόλεων εκείνων με φωτιά από τον ουρανό. Όποιος έχει μυαλό, επίσης, θα καταλάβει γιατί οι πόλεις αυτές είχαν λίμνη και γιατί η γυναίκα του Λωτ έμεινε στήλη άλατος… και τα προβλήματα των ίδιων των Εβραίων αλλά και του κόσμου ολόκληρου σχετίζονται με την ιστορία εκείνη. Όστις έχει νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του Θηρίου.
Η αλόγιστη χρήση του σεξ είχε σημαντικά αποτελέσματα πάνω στο ατομικό και συλλογικό κάρμα. Οι Λεμούριοι έμαθαν το σεξ, οι Ατλάντιοι που τους ακολούθησαν έπρεπε να μάθουν την Αγάπη. Η αδιάκριτη εκτόνωση του σεξ στο οτιδήποτε εξασθένησε το ανθρώπινο γένος αλλά και του έδωσε τη δυνατότητα να εξελιχθεί και να αυξηθεί. Μια μικρή ανάμνηση της φοβερής εκείνης εποχής διατηρήθηκε στις πολύ μεταγενέστερες αντιλήψεις των ανθρώπων ότι η άγνωστη Αφρική και Ασία κατοικούνταν από πλάσματα μεταλλαγμένα, τρομερές ενώσεις ανθρώπων με ζώα, σωστά τέρατα. Δεν αναφέρομαι στην Αίγυπτο, όπου οι Θεοί είχαν ζωικές μορφές. Ψάξτε και θα βρείτε.
Ένα μέρος από τις συνήθειες εκείνες κληροδοτήθηκε στην Ατλάντια φυλή που, όπως σας έχει ειπωθεί «δομήθηκε» το αστρικό πεδίο και συνέβη ο διχασμός της Μαγείας σε Λευκή και Μαύρη – ο μεγάλος διχασμός που ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Εκείνα τα χρόνια, της Ατλαντίδας δηλαδή, οι πρώτες νόσοι των γεννητικών οργάνων έκαναν την εμφάνισή τους, καθώς και οι ασθένειες του αίματος προς το τέλος της περιόδου εκείνης. Δεν αναφέρομαι στην υλοποίησή τους στο πυκνό υλικό. Όλα αυτά ήταν αναμενόμενα από τους επιτηρητές.
Οι ψυχές των λεμούριων εκείνων, ακολουθώντας την πορεία που σας έχει ειπωθεί, ενσαρκώθηκαν ξανά κουβαλώντας στις πλάτες τους το κάρμα των επιλογών τους. Πολύ συχνά, ωθούμενοι από αρχαίες παρορμήσεις , επανέλαβαν τις ίδιες πράξεις. Προσέξτε: δεν εννοώ ότι επανέλαβαν την ομοφυλόφιλη, αιμομικτική ή κτηνοβατική συμπεριφορά αν και κάποιοι το έκαναν. Εννοώ ότι επανέλαβαν την ίδια τρομερή προσήλωση στο σεξ και στον κορεσμό της κατώτερης φύσης χρησιμοποιώντας το σώμα που κάθε φορά τους δόθηκε. Και ο κύκλος αυτός επαναλήφθηκε πολλές φορές, μέχρι που ορισμένοι πήραν το μάθημα που έπρεπε και απενοχοποιήθηκαν από τα αρχαία τους λάθη. Ας μην κρίνει κανείς τους Λεμούριους. Όχι επειδή συνταυτιζόμαστε με τις πρακτικές τους αλλά γιατί πολλοί από εσάς ζούσατε την εποχή εκείνη και είχατε διαπράξει τα ίδια λάθη. Πόσο σίγουροι είστε ότι δεν τα επαναλαμβάνετε και τώρα;
(συνεχίζεται)

Σέραπις ή μήπως Θέραπις;

» Ο διδάσκαλος Σέραπις αποκαλείται συχνά ο Αιγύπτιος. Είναι ο Διδάσκαλος επί της 4ης Ακτίνας και τα μεγάλα κινήματα της τέχνης στον κόσμο, η εξέλιξη της μουσικής, της ζωγραφικής και του δράματος προσλαμβάνουν απ’ Αυτόν την ενεργοποιό τους ώθηση. Αφιερώνει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου και της προσοχής του στο έργο της Ντεβαϊκής ή Αγγελικής εξέλιξης, ωσότου η μεσολάβησή τους καταστήσει εφικτή τη μεγάλη αποκάλυψη στον κόσμο της ζωγραφικής και της μουσικής, η οποία βρίσκεται αμέσως μπροστά» (Alice Bailey – Μύηση, Ανθρώπινη και Ηλιακή)

Στα ελληνιστικά χρόνια, ο Πτολεμαίος, Άρχοντας του Οίκου των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θέλησε να ενοποιήσει την αιγυπτιακή θρησκεία με τη θρησκεία των Ελλήνων, «δημιουργώντας» έναν Θεό που θα είχε χαρακτηριστικά που θα έβρισκαν απήχηση και στους δύο λαούς. Για το λόγο αυτό επιλέχθηκε ένας συνδυασμός του Θεού Άπι με τον Όσιρι και ονομάστηκε «Ασερ – Άπις», το οποίο στη συνέχεια έγινε Σέραπις.
Για τους θεοσοφιστές ο Σέραπις της ελληνιστικής εποχής ταυτίζεται με τον Τσόχαν Σέραπι της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας, Κύριο της 4ης Ακτίνας της Αρμονίας μέσω Διαμάχης. Για τους Διδασκάλους δεν είναι πολλά που γνωρίζουμε. Ο Σέραπις για τους εσωτεριστές θεωρείται ότι ήταν ενσαρκωμένος ως αρχιερέας στην Ατλαντίδα, ο οποίος μετά την καταστροφή της μετανάστευσε στην Αίγυπτο. Υπάρχει επίσης η άποψη πως ενσαρκώθηκε στον Φαραώ Αμενχοτέπ τον τρίτο, ο οποίος έχτισε το Ναό στο Λούξορ προς τιμήν του Θεού Άμμωνα, αργότερα ενσαρκώθηκε πάλι ως Βασιλιάς Λεωνίδας της Σπάρτης και έπειτα ως Φειδίας, ο διασημότερος γλύπτης της αρχαιότητας, με τα σπουδαία έργα του στον Παρθενώνα της Αθήνας και αλλού. Εργάζεται μέσω της 4ης Ακτίνας της Αρμονίας ή Κάλλους μέσω διαμάχης και υπό την εποπτεία του Κύριου του Πολιτισμού, του Μαχατσόχαν, με άλλα λόγια εκφράζοντας την Όψη Νοημοσύνη αν και υπάρχει επίδραση επίσης και από την Όψη της Αγάπης – Σοφίας, της οποίας επικεφαλής στην Πλανητική Ιεραρχία ειναι ο Βοδισάττβα (Χριστός), καθώς η 4η Ακτίνα σε μεγάλο βαθμό ελέγχεται από τη 2η. Ο Σέραπις, εργαζόμενος διαμέσου της 4ης Ακτίνας και του Λευκού χρώματος διδάσκει την αγνότητα, την πειθαρχία και την αρμονία διαμέσου των συγκρούσεων. Ο ρόλος του, με άλλα λόγια, είναι πολύ ευρύτερος από όσο φαντάζεται ο αναγνώστης που λίγο πριν διάβασε την ενασχόληση του Τσόχαν αυτού με τις τέχνες.

4η Ακτίνα και Αρχή της Διαμάχης

«Η Αρχή της Διαμάχης, λανθάνουσα σε κάθε άτομο ουσίας, προκαλεί πρώτα από όλα διαμάχη, έπειτα απάρνηση και τελικά χειραφέτηση. Προκαλεί πόλεμο στη μια ή άλλη μορφή, έπειτα απόρριψη και τελικά απελευθέρωση. Η Αρχή αυτή, όπως μπορείτε καλά να δείτε, συνδέεται στενά με το Νόμο του Κάρμα»(…) Η Αρχή της Διαμάχης είναι ο κύριος παράγοντας που βρίσκεται πίσω από την Εξέλιξη της Μορφής».
Καταπιανόμαστε με ένα δύσκολο θέμα όταν μιλάμε για την Αρχή της Διαμάχης κι αυτό γιατί ο αναγνώστης είναι πολύ εύκολο να σταθεί στην πλέον διαδεδομένη συσχέτιση της Διαμάχης με την ανισορροπία και την καταστροφή και να μην κατορθώσει να διαπιστώσει τη θετική της όψη. Πράγματι, σε μεγάλο βαθμό η ανθρωπότητα σήμερα δεν βλέπει την προοπτική πίσω από τη Διαμάχη, την οποία ουσιαστικά εξαπολύει ως εκτόνωση του ατομικού και συηλλογικού κατώτερου εαυτού του. Η τάση προς τη διαμάχη ευνοείται στονάνθρωπο περισσότερο από τα υπόλοιπα βασίλεια της φύσης αφενός επειδή η 4η Ακτίνα επιδρά καθοριστικότερα στο 4ο βασίλειο της φύσης (το ανθρώπινο) παρά στα υπόλοιπα αλλά και γιατί, εξαιτίας της πολύ αυξημένης αυτοσυνείδησης του 4ου Βασιλείου, η αστρική γοητεία και η νοητική πλάνη κάνουν ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία τους και χρωματίζουν τη Διαμάχη με την επιθυμία του αστρικού και νοητικού εαυτού σε μη ευθυγράμμιση. Είναι, ειπωμένο πιο απλοϊκά, η ανάγκη «της διαμάχης για τη διαμάχη» και της «καταστροφής για την καταστροφή». Η πραγματική της όμως ουσία βρίσκεται στην εξής διατύπωση: «υπάρχει μια βαθιά απόκρυφη σημασία στη σκέψη που συχνά εκφράζεται, ότι ο Θάνατος είναι ο μεγάλος απελευθερωτής. Εννοεί ότι η Αρχή της Διαμάχης πέτυχε να επιφέρει τις συνθήκες κατά τις οποίες η πνευματική όψη αποδεσμεύεται (προσωρινά ή μόνιμα) από τη φυλάκιση σε κάποιο είδος μορφικής ζωής, ατομικής ή συλλογικής».
Πιο απλά ακόμη, η 4η Ακτίνα είναι εκείνη υπό την επίδραση της οποίας συμβαίνουν οι εντάσεις, πιέσεις και η αρχετυπική εκείνη διαμάχη μεταξύ του ζεύγους των αντιθέτων. Στον αφυπνισμένο, αγωνιζόμενο άνθρωπο η Διαμάχη αυτή δεν θα οδηγήσει σε επιπλέον χωριστικότητα αλλά σε σύνθεση η οποία θα οδηγήσει σε επιπλέον κατανόηση, που με τη σειρά της θα φέρει την απάρνηση (την αποφυγή δηλαδή της επίδρασης της δυαδικότητας μέσω της σύνθεσης) και στο τέλος σε χειραφέτηση, με άλλα λόγια για το επίπεδο που μας αφορά στην απόρριψη της μορφής και των περιορισμών της μέσω της απορρόφησης του κατώτερου εαυτού από την Ατομικότητα και το άνοιγμα των δρόμων σε ανώτερες μυήσεις και σε ολοένα και πληρέστερη υπηρεσία σε ευρύτερους κύκλους ύπαρξης. «Πόλεμο» – απόρριψη – απελευθέρωση, αν πρέπει να το εκφράσουμε πολύ πιο συνοπτικά σε τρεις μόνο λέξεις.
Αυτές είναι οι επιδράσεις με τις οποίες ασχολείται ο Σέραπις, εκφράζοντας στο πλανητικό επίπεδο την Όψη Νοημοσύνη υπό τον Μαχατσόχαν και υπό την καθοδηγητική και ρυθμιστική επίδραση της 2ης Ακτίνας της Αγάπης. Ο αναγνώστης πλέον θα πρέπει να κατανοεί κάπως καλύτερα την παρεξηγημένη φράση του Ιησού ότι ήρθε στη Γη για να φέρει πόλεμο ακόμη και μέσα στις ίδιες τις οικογένειες. Διαμάχη αλλά με τη θετική της όψη, διαμάχη με τον ίδιο τον κατώτερο εαυτό αλλά όχι διαμάχη που ισοπεδώνει το Φως που κρύβεται μέσα, αντίθετα πόλεμο που απελευθερώνει και δεν στερεί τη Ζωή παρά την προάγει και την τελειοποιεί. Το πόσο δύσκολος είναι ο αγώνας αυτός μπορεί να γίνει αντιληπτό εάν παρατηρήσετε την καθημερινότητα των ανθρώπινων συγκρούσεων, ατομικά και συλλογικά. Σε ατομικό επίπεδο, η καθοριστική επίδραση της αστρικής και νοητικής φύσης, όταν δεν διέπονται από έλεγχο, οδηγούν σε μεγάλο βαθμό στην εμφάνιση όλων αυτών των προβλημάτων που αποκαλούνται «ψυχολογικά». Σε συλλογικό επίπεδο οδηγούν στις αιματηρές εκείνες συρράξεις που γίνονται παντού με σκοπό την εκτόνωση της αστρικής και νοητικής φύσης, ο πόλεμος για τον πόλεμο, η καταστροφή για την καταστροφή.

Σέραπις ή μήπως Θέραπις;

Μέσω της Διαμάχης επέρχεται η απόρριψη και μέσω αυτής η απελευθέρωση. Αναφερόμαστε σε υψηλή μύηση, ωστόσο το βαθμιαία κατακτώμενο αποτέλεσμα δεν είναι αμελητέο. Ο άνθρωπος που πετυχαίνει μια νίκη στη διαμάχη αυτή, όσο μικρή και αν είναι, επωφελείται από τις συνέπειες, καθώς η κατάκτησή του αυτή δεν αφορά μόνο τον ίδιο του τον εαυτό αλλά ακτινοβολεί στην ανθρωπότητα διαμέσου της ανιδιοτελούς υπηρεσίας. Επέρχεται θεραπεία και αυτή βρίσκεται εκεί που κανείς δεν το περιμένει. Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί τη θεραπεία ως τη θαυματουργική εξάλειψη της αρρώστειας μέσα σε χρόνο ρεκόρ αλλά στην πραγματικότητα υπάρχουν αρκετές διαβαθμίσεις που θα έπρεπε να λάβετε υπόψη σας. Όσο και αν ακούγεται ουτοπικό, ακόμη και το δόσιμο ενός ενθαρρυντικού, καλοσυνάτου χαμόγελου, μια κουβέντα κατανόησης και μια θέληση να ακούσει κανείς τα προβλήματα των ανθρώπων, αποτελούν μικρές θεραπείες που κινητοποιούν δυνάμεις, μοχλούς και αντιδράσεις που φτάνουν ως τα υψηλότερα επίπεδα Θεραπευτικής και εφελκύουν τα αντίστοιχα αποτελέσματα μέχρι του σημείου ακόμη και να υπερνικηθεί η νόσος της μορφής. Δείτε τον Διδάσκαλο Ιησού. Αν και μιλάμε για ένα υψηλό πεδίο δυνάμεων, κατανόησης, αγάπης και υπηρεσίας, εντούτοις θα πρέπει να παρατηρήσετε πως η θεραπεία που εκείνος ασκούσε δεν εστιαζόταν μόνο στο υλικό σώμα αλλά άγγιζε βαθιά την αιτία, που από την εκκλησία του ονομάστηκε (η αλήθεια είναι με μεγάλη εμμονή) ως «αμαρτία». Μια τέτοια θεραπεία, μέσω της υπηρεσίας στους ανθρώπους με τους απλοϊκούς στα αυτιά τρόπους που σας περιέγραψα, μπορούν να ασκούν όλοι μιας και δεν έχει κανένα βαθμό επικινδυνότητας.
Ήδη η ενοποιημένη δύναμη της τέχνης της θεραπείας εφαρμόζεται από αρκετούς ψυχολόγους. Αναφέρομαι στις απόπειρες που καλούνται «δραματοθεραπεία», «μουσικοθεραπεία» και με άλλους συναφείς όρους. Προς το παρόν βρίσκονται σε περίπου εμβρυϊκό στάδιο αλλά να ξέρετε καλά πως τον επόμενο αιώνα θα έχουν διερευνηθεί πληρέστερα και θα εφαρμόζονται πολύ πιο ολοκληρωμένα από τη σημερινή εποχή, πετυχαίνοντας αποτελέσματα κατά πολύ πιο αποτελεσματικά από τα φάρμακα, η χρήση των οποίων έτσι κι αλλιώς θα παρακμάσει τον επόμενο αιώνα. Διότι δεν αργεί η εποχή που η Τέχνη δεν θα θεωρείται μόνο ως ψυχαγωγία (με τον τρόπο που το σύνολο σχεδόν των ανθρώπων τη θεωρεί) αλλά ως μέσο εξύψωσης της ψυχής και ως μέσο θεραπείας. Αυτό το γνώριζαν καλά οι ναοδόμοι των παλαιότερων εποχών και δεν στόλιζαν τους ναούς τους soli deo gloria αλλά για να διαχύσουν, μέσα από την τέχνη, τις δυνάμεις της αποκατάστασης και της θεραπείας.