φωνή αύρας λεπτής (μέρος 3)

Σε αυτό τον καιρό της τόσο μεγάλης ανάγκης, μέσα στο θόρυβο, τις κραυγές και την οχλαγωγία του κατώτερου εαυτού και των επιταγών του, όλοι βαθιά μέσα περιμένουν τη φωνή αυτής της λεπτής αύρας. Πράγματι, η εποχή σας είναι πολύ θορυβώδης αλλά σύντομα θα ακουστεί ο σαν λέοντα βρυχηθμός του Ήλιου και όλες οι άλλες φωνές θα σωπάσουν. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια θα σηκώσουν τον τόνο των κραυγών τους και πράγματι θα είναι σαν κύματα της θάλασσας που χτυπούν τους βράχους με βία. Αλλά εκείνος δεν θα πτοηθεί, γιατί εκείνος έφτιαξε τους βράχους. Τότε όλοι θα θυμηθείτε τον Ηλία και τα μαθήματά του. Θα κατανοήσετε ότι επί μακρόν ψάχνατε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, το Θεό στους δυνατούς ανέμους, τις πυρκαγιές και τους σεισμούς αλλά δεν τον βρίσκατε. Διότι πρέπει να σηκώσετε το παραπέτασμα της ψυχρής φωτιάς για να δείτε μια μοναδική ακτίνα της δόξας Του.
Το Τρία γίνεται Ένα στην ιστορία του Ηλία. Τα τρία φαινόμενα συντίθεται σε ένα, σε καθένα από τα τρία και στο καθένα ξεχωριστά αλλά και στο συνθετικό του και πέρα από αυτό βρίσκεται ο Θεός. Διότι, όταν ανέβει κανείς ψηλά και όταν συνθέσει τα μαθηματικά, καταλαβαίνει πως ο μόνος υπαρκτός αριθμός είναι το ένα. Προς αυτό το Ένα κατευθύνθηκε ο Ηλίας. Στην έρημο του αποκαλύφθηκε και με το πύρινο άρμα του σε αυτό τον οδήγησε. Έχει ιδιαίτερη σημασία η εικόνα που δείχνει τον Ηλία με το άρμα του να κατευθύνεται στο Θεό και κάτω, στη γη, να πετάει το μανδύα του στον Ελισσαίο. Ο τελευταίος είναι εκείνος που μένει πίσω στον αγώνα, αυτός που βρίσκεται στη διαδικασία ανεύρεσης του Θεού, που διαθέτει το μανδύα-κάλυμα-κέλυφος του αιθερικού σώματος και διαμέσου των ζευγών των αντιθέτων “ελίσσεται” μέχρι να φτάσει στο σημείο του δασκάλου του, του Ηλία. Για αυτό έχει τα χέρια του σε πορεία ανόδου προς τον ουρανό. Ο Ηλίας είναι εκείνος που τελείωσε αυτή τη διαδικασία και τώρα βρίσκεται σε άλλη ανοδική οδό, πάνω στο άρμα του πύρινου πνεύματος και έχει πάρει την οδό της επιστροφής σε Εκείνον που διαμέσου της λεπτής αύρας εκδηλώνεται. Η ίδια αυτή τριπλότητα ισχύει τόσο για τον Άνθρωπο όσο και για τους διάφορους Λόγους: περιγράφει εντελώς απλοϊκά αλλά βαθιά ουσιαστικά την πορεία τους στους διάφορους κόσμους. Θα μπορούσε να είναι μια οπτική παρουσίαση της θεωρίας της μετενσάρκωσης για το ανθρώπινο πεδίο αλλά πάνω από όλα είναι μια καταγραφή της μετουσίωσης.
Για αυτό το λόγο η παράδοση θέλει τους ναούς τους αφιερωμένους στον Ηλία να τοποθετούνται στις κορυφές των βουνών: ο Ηλίας είναι ο άνθρωπος όπως ΘΑ είναι στους κύκλους που θα ακολουθήσουν. Το σύμβολο μιας ψυχής που θα κληθεί να επιστρέψει, όχι για μια φορά αλλά ξανά και ξανά, μέχρι να συντρίψει τιν Αντίχριστο και να ανά-στηθεί.

φωνη αυρας λεπτης (2ο μερος)

“και ιδού πνευμα μεγα κραταιον διαλυον ορη και συντριβον πετρας ενωπιον Κυριου, ουκ εν τω πνευματι Κυριος. Και μετα το πνευμα συσσεισμος, ουκ εν τω συσσεισμω Κυριος. Και μετα τον συσσεισμον πυρ ουκ εν τω πυρι Κυριος. Και μετα το πυρ φωνη αυρας λεπτης, κακει Κυριος…”
Βασιλειών Γ’ ΙΘ, 11-12

Πριν ξεκινήσουμε δεν θα ήταν άσχημο να φέρουμε ξανά στο μυαλό μας την παγκόσμια αναρώτηση που διατρέχει ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία: που βρίσκεται ο Θεός αν υπάρχει; Κατά καιρούς προτάθηκαν διάφορα μέρη, από τα έγκατα της γης έως τα ύψη του ουρανού και από το ίδιο το εσωτερικό του ανθρώπου σε ένα ακαθόριστο υπερπέραν. Είτε ο Θεός υπάρχει μέσα στον κόσμο Του είτε εκτός αυτού, είτε μετέχει σε όλα όσα γίνονται είτε θέτει νόμους και μετά “αδιαφορεί” για την προσωπική ευημερία. Είτε είναι ένας προσωπικός Θεός ή μια απρόσωπη δύναμη…αυτά, σε πολύ γενικές γραμμές, πρεσβεύει η ανθρώπινη σκέψη για το Θείο, πρεσβεύει έναν δυϊσμό ή μια προσπάθεια συμβιβασμού, που κρύβεται στην παραδοχή ότι ο Θεός είναι πολύ έξω από την ανθρώπινη κατανόηση, για να ερμηνευθεί με όρους που αυτή προβλέπει. Τελικά όμως το ερώτημα μένει: που είναι ο Θεός;
Την απάντηση επιχειρεί να δώσει ο συγγραφέας του βιβλίου των Βασιλέων, παραθέτοντας το παραπάνω απόσπασμα αλλά μαζί με αυτή, την αδιάφορα “σωστή” ή “λανθασμένη”, μας λέει αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα. Δεν θα έσφαλε όποιος έβλεπε στον Ηλία την ίδια την ανθρώπινη ψυχή που, από το γήινο πεδίο, διαμέσου ενός πύρινου άρματος εκτοξεύεται πίσω στον ουρανό, όπου ζει χωρίς να πεθάνει. Δεν θα έσφαλε όποιος θεωρούσε τον Ελισσαίο ως εκείνον που παραμένει πίσω και “ελίσσεται” ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων μέχρι να βρει το δρόμο της επιστροφής. Ούτε και θα έσφαλε όποιος θεωρούσε ότι είναι η ψυχή και όχι ο Ηλίας που καταδιώκεται, κρύβεται στην έρημο, ταϊζεται από τα πουλιά του Θεού και τελικά ακούει τη λεπτή αύρα της φωνής Του και πως Ηλίας, πύρινος προφήτης και ανθρώπινη ψυχή είναι οι δυνάμεις αυτές, οι τρεις σε μια, που φέρνουν φωτιά από τον ουρανό και κατατροπώνουν τους προφήτες του Βάαλ. Θα πρέπει καλά να μελετήσει την ιστορία και τους συμβολισμούς του Προφήτη Ηλία ο μελετητής του Εσωτερισμού, γιατί έχει πολλά να διδαχθεί.
Φαίνεται λοιπόν ότι εκεί, στην ερημιά, ο προφήτης Ηλίας είχε μια επικοινωνία με το Θεό. Του εμφανίστηκε μια σειρά από γεγονότα, στα οποία κανείς θα περίμενε να υποθέσει ότι κρύβεται η Θεότητα: ένας μεγάλος δυνατός αέρας που σκίζει πέτρες και βουνά, ένας ισχυρός σεισμός και μια τεράστια πυρκαγιά. Πραγματικά εντυπωσιακά φαινόμενα για να “φιλοξενήσουν” ένα Θεό, όμως ο Θεός δεν βρισκόταν εκεί. Βρισκόταν σε ένα απαλό, ήσυχο αεράκι, που κανείς δεν του δίνει ιδιαίτερη σημασία.
Ο συγγραφέας ξέρει καλά τι λέει: ο Θεός δεν βρίσκεται ούτε αποκλειστικά στο πυκνό – αιθερικό, ούτε στο αστρικό αλλά ούτε στο νοητικό πεδίο. Για την ακρίβεια βρίσκεται σε όλα αυτά και σε ακόμη περισσότερα αλλά δεν περιορίζεται σε ένα. Διατρέχει ολόκληρη την ύπαρξη και τη μη ύπαρξη. Δεν βρίσκεται μόνο στις ανθρώπινες υποθέσεις και στους νόμους της φύσης, ούτε στα απατηλά οράματα του αστρικού πεδίου ούτε στις εκλάμψεις της νόησης. Βρίσκεται σε όλα αυτά μαζί και σε ακόμη ανώτερα. Δεν βρίσκεται μόνο στην εκδήλωση, παρά το τεράστιο θαύμα της, βρίσκεται και σε εκείνο που δεν έχει εκδηλωθεί ακόμη – αλλά υπάρχει. Δεν εντοπίζεται μόνο με τις συνηθισμένες αισθήσεις αλλά και με τις ασυνήθιστες. Η φωνή της λεπτής αύρας εκπορεύεται από τη βουδδική συνείδηση, που βρίσκεται στο όριο της εκδήλωσης. Από το τριπλό εκείνο περίβλημα που διατηρείται για πολύ αλλά όχι για πάντα. Προς την αναζήτηση αυτής της συνείδησης μας προτρέπει το κείμενο της Βίβλου αλλά δεν μας λέει τίποτα για το δρόμο. Υπονοεί απλά ότι είναι μοναχικός και στερημένος, η πραγματική προίκα του Εσωτεριστή αυτή είναι. Αλλά, όταν διαβαίνει την ατραπό, συνειδητοποιεί, με κόπο και πόνο, ότι έχει πολλή συντροφιά στη μοναξιά του. Αυτή είναι μια αίσθηση που δύσκολα μπορώ να σας μεταφέρω.
(συνεχίζεται)

Φωνή αύρας λεπτής

“και ιδού πνευμα μεγα κραταιον διαλυον ορη και συντριβον πετρας ενωπιον Κυριου, ουκ εν τω πνευματι Κυριος. Και μετα το πνευμα συσσεισμος, ουκ εν τω συσσεισμω Κυριος. Και μετα τον συσσεισμον πυρ ουκ εν τω πυρι Κυριος. Και μετα το πυρ φωνη αυρας λεπτης, κακει Κυριος…”
Βασιλειών Γ’ ΙΘ, 11-12

Εδώ και πολύ καιρό καταγράφεις όσα σου λέω και τα κοινοποιείς στον κόσμο. Αλήθεια, μπορείς να αναλογιστείς τις πιθανές συνέπειες που έχει αυτή σου η πράξη; Στη δική σου ζωή και στη δική σου καθημερινότητα έχεις πάρει μια μικρή γεύση αλλά δεν μπορείς να δεις ούτε πολύ μπροστά ούτε πολύ πίσω για να συνειδητοποιήσεις το ρίσκο που παίρνεις. Είναι σταθερή η βούλησή σου να το πάρεις, όμως και αυτό από μόνο του σημαίνει πολλά ακόμα και αν δεν τα αντιλαμβάνεσαι.
Για το λόγο αυτό αποφάσισα σήμερα να σου μιλήσω για ένα χωρίο από τη Βίβλο που γνωρίζεις αλλά για χρόνια πολλά είχες ξεχάσει. Αυτό το μικρό απόσπασμα από το βιβλίο των Βασιλέων έχει πολλά να διδάξει πίσω από τα κρυμμένα του νοήματα και έχει μεγάλη σχέση με την εποχή σας και όσα σε αυτή διαδραματίζονται.
Διότι, όπως πάντα, παρακολουθείσθε με μεγάλο ενδιαφέρον και προσμονή από εκείνους που παρέμειναν εδώ μαζί σας αφήνοντας τους υψηλούς τόπους που δικαιωματικά κέρδισαν χωρίς να τους χαριστούν. Για αυτούς δεν έχουμε μιλήσει πολύ, ακολουθώντας την επιθυμία τους να παραμένουν σχετικά ανώνυμοι και μακριά από την πλανεμένη δημοσιότητα. Θεωρούν πως η ενασχόληση μαζί τους απομακρύνει τον προσκυνητή από το προσκύνημά του και, σε ότι τους αφορά, βρίσκονται μακριά από την πλάνη και τη γοητεία του τριπλού κόσμου κατανοώντας πως, σε κάθε επίπεδο υπάρχουν και διαφορετικοί κίνδυνοι. Μη βάλεις σε εισαγωγικά την τελευταία λέξη, κυριολεκτώ όταν λέω κίνδυνοι. Έχουμε ενσαρκωθεί σε έναν επικίνδυνο κόσμο και η ασφάλεια είναι επίπλαστη. Ο κίνδυνος καραδοκεί και είναι πολλοί εκείνοι τους οποίους θα ονομάζατε “προχωρημένους” ή “αυθεντίες” που δεν γλίτωσαν από τους κινδύνους αυτούς.
Ένας από τους κινδύνους είναι και η παρανόηση. Με αυτή ασχολείται το απόσπασμα αλλά προχωράει ακόμη περισσότερο δίνοντάς μας με απλό και περιγραφικό τρόπο μια παρουσίαση των πεδίων.
(συνεχίζεται)

Η κάθοδος της 6ης Μητρικής Φυλής (μέρος 3ο)

“Η επιβολή της παγκοσμιότητας δεν θα τύχει θετικής ανταπόκρισης από τα απομεινάρια της τωρινής φυλής. Θα την αντιμετωπίσουν ως απειλή και κίνδυνο και θα κατηγορήσουν τους εφαρμοστές της. Δεν θα έχουν όλο το άδικο δικό τους, καθώς οι υποκινητές δεν θα ωθούνται από ευγενείς σκοπούς πάντοτε. Αλλά καθώς η νοητικότητα θα αυξάνεται θα αποκαλυφθούν οι σκοποί τους από τους ομοίους τους και σύντομα θα καταρριφθούν οι θέσεις και τα επιχειρήματά τους. Ο κόσμος, σαφώς “εξυπνότερος” από ότι είναι τώρα, θα τους πολεμήσει και θα τους ανατρέψει γιατί το αίτημα για παγκόσμια αδερφοποίηση θα είναι καθολικό και ουσιαστικό. Η Δημοκρατία, τουλάχιστον με τη σημερινή της μορφή, δεν θα είναι το πολίτευμα που θα χαρακτηρίζει τον πλανήτη.”
Ζητάς διευκρινήσεις πάνω σε αυτό το απόσπασμα αλλά δεν είναι πολλά αυτά που μπορούν να ειπωθούν. Θα προσπαθήσω, ωστόσο, να είμαι όσο πιο σαφής μπορώ. Όσο χρόνο διαρκούν οι συνομιλίες μας, έχω προσπαθήσει να μιλήσω με όρους κατανοητούς σε σένα, αποφεύγοντας τη χρήση λεξιλογίου που δεν είναι κατανοητό. Η αλήθεια είναι πως ο Εσωτερισμός, όπως ασκείται σήμερα, είναι δυσνόητος και αυτό οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στη χρήση λεξιλογίου και ορολογίας την οποία δεν γνωρίζετε. Μιλάμε στα Ελληνικά όμως οι δυο μας γιατί αυτά, μαζί με τα Αγγλικά, είναι οι γλώσσες που κατανοείς. Δεν χρησιμοποιώ λοιπόν όρους της Ινδικής φιλοσοφίας,  παρά μόνο περιστασιακά και συνήθως τους περισσότερο διαδεδομένους από αυτούς.
Η μεγάλη πρόκληση αυτού του Ηλιακού Συστήματος είναι η πλήρης ανάπτυξη της Αγάπης. Η μεγάλη πρόκληση μιας μεγαλύτερης ακόμα διάταξης είναι η ανάπτυξη της συνείδησης. Η πρόκληση αυτής της φυλής είναι η ανάπτυξη της θυμικής φύσης και της επόμενης η πλήρης ανάπτυξη – εκδήλωση της νοητικότητας. Κάθε κύτταρο των διατάξεων αυτών, επομένως, δεν παραμένει ανεπηρέαστο από τους σκοπούς της κάθε φορά μεγαλύτερης διάταξης. Έτσι, ο Άνθρωπος προσπαθεί να μάθει την Αγάπη, έχοντας αναπτύξει σε σημαντικό βαθμό την αυτοσυνείδηση αλλά ταυτόχρονα, εξαιτίας του γεγονότος ότι αποτελεί κύτταρο κάθε φορά μιας μεγαλύτερης διάταξης, προσπαθεί επίσης να αναπτύξει τη νοητικότητα. Έχει κάνει σημαντικά βήματα σε αυτή εδώ τη φυλή αλλά είναι στην επόμενη που θα αναπτυχθεί πλήρως. Προς το παρόν γεύεστε τους καρπούς της “κατώτερης” νοητικότητας. Στην επόμενη φυλή και στον επόμενο γύρο θα γευτείτε τους καρπούς, πικρούς και γλυκούς την ανώτερης νοητικότητας. Όταν αυτό συμβεί, θα έχει ανοίξει η θύρα προς τη βουδδική συνείδηση και η ενόραση θα είναι μια κατάκτηση που θα ανήκει σε περισσότερο κόσμο από ότι σήμερα. Τότε μια άλλη πρόκληση θα εμφανιστεί.
Το σημαντικότερο ίσως πρόβλημα της φυλής που διανύει το προσκύνημά της είναι η κατάκτηση του αστρικού πεδίου. Όταν μια σημαντική πρόοδος επιτευχθεί, το σημαντικότερο πρόβλημα θα είναι η κατάκτηση του νοητικού. Λέγοντας “κατάκτηση” εννοούμε την πλήρη κατανόηση της φύσης του πεδίου, η οποία περιλαμβάνει την “ορθή χρήση” του. Έχετε διαπιστώσει από την εμπειρία σας ότι το συναίσθημα, αν είναι ισορροπημένο, είναι ένα Θείο δώρο. Εάν διαταραχθεί όμως, όπως συμβαίνει στη μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων, τότε γίνεται αιτία δεινών και ασθενειών. Όταν το αστρικό πεδίο κατακτηθεί, τότε θα αντιληφθείτε, χωρίς ακόμη να μπορείτε να αιτιολογήσετε, το γεγονός ότι ο Κόσμος είναι φτιαγμένος με άπειρη Αγάπη και από αυτήν συγκρατείται και δομείται. Άπειρα “νήματα Αγάπης” τον απαρτίζουν σε κάθε του κύτταρο, από τη ζωή που βρίσκεται στο ενελικτικό τόξο έως και τον πλέον προοδευμένο Λόγο, Πλανητικό, Ηλιακό, Συστημικό και ακόμη μεγαλύτερους που υπάρχουν. Έλξη, Βαρύτητα, Αγάπη είναι συνώνυμοι όροι και όλοι ενυπάρχουν μέσα στη φωτιά.
Στην επόμενη φυλή, κάπου μέσα στις τρεις πρώτες υποφυλές της, θα υπάρξει ένας φοβερός πόλεμος ανάμεσα στο κάμα και στο μάνας, ανάμεσα στη θυμική και νοητική φύση. Ο πόλεμος θα κατέλθει από λεπτότερα πεδία αλλά θα πραγματοποιηθεί και επί του φυσικού. Θα είναι, αν οι εκφράσεις το επιτρέπουν, ένας πόλεμος ιδεών, όμοιος με τον οποίο δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής και δεν θα υπάρξει ξανά. Παρά τα όσα λέγονται, στην ουσία τους κανείς από τους πολέμους σας έως τώρα δεν είχε μια αμιγώς νοητική βάση, άσχετα από τις αιτιάσεις των εμπλεκομένων. Οι έως τώρα πόλεμοι ήταν αστρικοί και εξέφραζαν την επιθυμία. Παιδαριώδεις αναπαραστάσεις του νοητικού πολέμου είναι ο περίφημος “πόλεμος στον τρόμο”, που προβλήθηκε από το αμερικανικό έθνος, ο πόλεμος μεταξύ θρησκείας και επιστήμης και ο κάπως πιο νοητικός (αλλά όχι πλήρως) “πόλεμος” μεταξύ των Δημιουργιστών με τους οπαδούς της συμβατικής επιστήμης. Στις ρίζες αυτού του τελευταίου πολέμου θα πρέπει να αναζητήσετε τις ρίζες του πολέμου που θα επέλθει στην επόμενη φυλή. Η συνδυασμένη επίδραση της 4ης, 5ης και 7ης Ακτίνας θα είναι καταστροφική από μία άποψη αλλά εξαιρετικά γόνιμη στην ουσία της διότι θα σηματοδοτήσει τον τελευταίο πόλεμο της ανθρωπότητας και την προοδευτικά αυξανόμενη είσοδο στη βουδδική συνείδηση, όπου ο Προφήτης είδε “νέα γη και νέο ουρανό”.
Αν και επιμελώς αποφεύγω να κάνω αναφορές σε “Κακό”, εντούτοις θα μιλήσω λίγο για αυτό, γνωρίζοντας καλά το ρίσκο της παρανόησης. Ας γίνει έτσι όμως. Ο τελευταίος πόλεμος θα σχετίζεται με το “κακό” γιατί θα συμβεί επί του τελευταίου επιπέδου που αυτό εκδηλώνεται. Το “κακό” ως έννοια με όλες τις παρανοήσεις της, είναι αντιληπτό μόνο σε 3 από τα επτά συστήματα και ένα από αυτά τα τρία είναι το δικό μας. Τα υπόλοιπα δύο αντιλαμβάνονται το κακό πρωτίστως στο τελευταίο και στο αστρικό πεδίο. Τα τέσσερα άλλα συστήματα “στερούνται κακού” διότι η συνείδησή τους αντιλαμβάνεται πως αυτό (το κακό) στην ουσία του δεν υφίσταται αλλά αποτελεί μια πλάνη. Η επόμενη φυλή, αφού πολεμήσει μαζί του (χάριν λόγου), θα το αφήσει πίσω της και θα λάβει μύηση. Θα πολεμήσει με το “νοητικό κακό” και θα κατανοήσει πως τα πεδία υπεράνω του 5ου στερούνται “κακού”. Θα διαλύσει σε σημαντικό βαθμό τις “κακές” σκεπτομορφές και θα σταθεί ελεύθερη. Θα διαπιστώσει πως η νοητική μορφή της Δημοκρατίας είναι η πραγματικά επιθυμητή από όλους και θα αντικαταστήσει τις αστρικές δημοκρατίες με την ουσιαστικά πύρινη νοητική Δημοκρατία. Οι Δημιουργιστές θα υποστούν ήττα αλλά αναφέρομαι στους αστρικούς δημιουργιστές, όπως και στους αντίστοιχους κλασικούς επιστήμονες που θα γνωρίσουν και εκείνοι τη συντριβή. Τότε ο Κρόνος θα εκφραστεί διαμέσου του Αιγόκερω και η τετράδα θα καταστεί μονάδα αστρολογικά και αστρονομικά. Δίας, Κρόνος, Ποσειδώνας και Ουρανός θα αναλάβουν θεληματική αγαπητική δράση. Αυτό είναι μεγάλο μυστήριο.

Η κάθοδος της 6ης μητρικής φυλής (μέρος 2ο)

Θα ήθελα να καταστήσω σαφές και να τονίσω για μια ακόμη φορά πως δεν θα πρέπει κανείς να θεωρεί ότι η επερχόμενη φυλή θα είναι “φυλή σωτήρων”. Ο κάθε άνθρωπος, η κάθε φυλή και κάθε συνείδηση σε όλα τα επίπεδα ύπαρξης εκπαιδεύεται και κάνει βήματα προς την εξέλιξη. Σε μερικά θέματα θα προοδεύσει, σε κάποια άλλα η πρόοδός του δεν θα είναι μεγάλη και σε κάποια άλλα θα παραμείνει στάσιμος. Αυτό παρατηρείται αν κανείς μελετήσει μικρότερους κύκλους αλλά εάν αναλογιστεί από την περισσότερο εκτεταμένη όψη της εξέλιξης τότε θα διαπιστώσει πως σαφώς αυτή κάνει βήματα “προς τα εμπρός” παρά τις επιμέρους στασιμότητες και μικρές οπισθοχωρήσεις. Η επερχόμενη φυλή και εκείνη που θα τη διαδεχτεί δεν θα ξεφύγουν από αυτό το γενικό κανόνα. Η 6η φυλή θα έχει προβλήματα και θα τολμούσα να πω πως το βαρύτερο φορτίο συνολικά ήταν στους ώμους των φυλών 4, 5 και θα είναι και στην 6η, επειδή σε αυτή, όπως προειπώθηκε, θα κορυφωθεί ο μεγάλος πόλεμος. Οι φυλές 4 και 5 πολέμησαν ιδιαίτερα με το αστρικό πεδίο, η 6η φυλή θα πολεμήσει με το νοητικό. Την έννοια αυτού του πολέμου την έχουμε αναπτύξει. Ο πόλεμος ήταν με το συναίσθημα, τώρα θα είναι με τη Νόηση και η μεγάλη πρόκληση θα είναι η τιθάσευσή της και η συνένωσή της σε ένα ομοιογενές σύνολο με τη θυμική φύση που ακόμη δεν έχει κατακτηθεί. Όμως για αυτό θα μιλήσουμε ξανά και περισσότερο αναλυτικά. Ας ασχοληθούμε λίγο τώρα με τη μορφική πλευρά των πραγμάτων.
Λίγο πριν το άνοιγμα της μεγαλύτερης θύρας προς την 6η φυλή, θα υπάρξουν πλανητικά, ηλιακά και κοσμικά φαινόμενα, μια γεύση από τα οποία έχετε ήδη πάρει. Ο πλανήτης θα “σειστεί” για να υποδεχτεί τις νέες ενσαρκώσεις, ο Ήλιος θα σκοτεινιάσει για λίγο αλλά θα λάμψει ξανά και ο Κοσμικός Λόγος θα εκπέμψει ένα ακόμη ισχυρό κύμα που πιθανώς να αντιληφθείτε ως ακτινοβολία. Όλοι οι φορείς των Λόγων θα ταραχτούν αλλά θα προσαρμοστούν σε αυτό το κύμα που προέρχεται από πηγές που δεν μπορούμε με κανέναν τρόπο να προσεγγίσουμε. Το κύμα αυτό θα “παραλάβει” τις μορφές από το σημείο που το προηγούμενο κύμα και οι εξελικτικές διαδικασίες τις “άφησαν” και η 6η φυλή δεν θα είναι τόσο βαθιά “χωμένη” στη μορφή όσο ήταν οι δύο προηγούμενες. Αυτό θα σημαίνει, θεωρούμενο από ανθρώπινης πλευράς, τη δημιουργία περισσότερο “αδύναμων” σωμάτων αφού θα εξοπλιστεί ακόμη ισχυρότερα η νοητική συσκευή. Οι άνθρωποι της φυλής αυτής, λοιπόν, θα είναι λιγότερο σωματώδεις από ότι είναι τώρα και προς τα τέλη της, εξαιτίας αλλαγών στον Πλανητικό και Ηλιακό Λόγο, θα είναι ακόμη περισσότερο λεπτοφυείς, διατηρώντας ωστόσο την πυκνή φυσική τους όψη. Πιθανώς να είναι σχετικά ψηλότεροι αλλά τα άκρα τους θα είναι αδύναμα, με λίγο μεγαλύτερα κρανία αλλά θα μοιάζουν σημαντικά με ανθρώπους αυτής εδώ της φυλής. Η λέπτυνση αυτή θα συνεχιστεί και στην επόμενη φυλή έως ότου τελικά αποκτήσουν ξανά αιθερικούς φορείς αλλά περισσότερο εκλεπτυσμένους και εξελιγμένους από ότι ήταν στις δύο πρώτες φυλές. Σταδιακά τα σκούρα χρώματα θα εκλείψουν από τη φύση.
Ένα ακόμη σημαντικό χαρακτηριστικό θα είναι η βαθμιαία απώλεια των δευτερευόντων χαρακτηριστικών των φύλων. Η φυλή αργά θα καταστεί ανδρόγυνη αλλά σε καμία περίπτωση με τον τρόπο που η επιστήμη θεωρεί τώρα ως παθολογικό. Η φυλή και κάθε άτομο ξεχωριστά θα τείνουν (αλλά δεν θα φτάσουν ακόμα) στο επίπεδο του Θείου Ερμαφρόδιτου. Προς τα τέλη της φυλής αυτής θα είναι πραγματικά δύσκολο να διακρίνει κανείς (θεωρούμενα με τη σημερινή άποψη και εμπειρία) το ποιός είναι αρσενικό και ποιός θηλυκό αφού οι δύο αυτές έννοιες δεν θα σχετίζονται με την ύπαρξη συγκεκριμένων σεξουαλικών οργάνων αλλά περισσότερο με τη δράση των ατόμων στα πεδία. Ο μέσος όρος ζωής της 6ης φυλής θα υπερβεί τον αντίστοιχο της σημερινής αλλά μόνο μετά την 3η υποφυλή. Έως τότε οι διαφορές με το σήμερα δεν θα είναι πολύ μεγάλες και οι ασθένειες και τα ατυχήματα δεν θα έχουν τιθασευτεί.
Ρωτάς σχετικά με το ποιός θα είναι ο πυρήνας εφόρμησης αυτής της φυλής. Σου απαντώ ότι, παρά το τι ισχυρίζονται στη Θεοσοφία, η 6η και 7η φυλή δεν θα έχουν έναν συγκεκριμένο θύλακα αλλά, τείνοντας προς την παγκοσμιοποίηση με την εσωτερική της έννοια, η 6η φυλή θα προέλθει διάσπαρτα από όλους τους λαούς, όλα τα έθνη και όλα τα τμήματα γης που τώρα υπάρχουν. Εξαιτίας ζητημάτων από τον ουρανό, σταδιακά οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις ανθρώπων θα ανιχνεύονται σε περιοχές πάνω και κάτω του ισημερινού και λίγο πιο κοντά προς τους πόλους. Για τα σημερινά δεδομένα, οι πόλεις του τότε θα είναι τεράστιες και συγκριτικά λίγοι μόνο άνθρωποι θα μένουν αποκομμένοι από τα γιγάντια αυτά συγκροτήματα. Περισσότερα από τα 2/3 του παγκόσμιου πληθυσμού θα κατοικούν στις τεράστιες εκείνες πόλεις με τα τιτάνια οικοδομήματα και η αστυφιλία θα είναι ο γενικός κανόνας, πολύ περισσότερο από όσο είναι σήμερα, μέχρι ο πληθυσμός να φτάσει περίπου τα 10 δισεκατομμύρια, σε πλανητικό επίπεδο. Μετά θα αρχίσουν πτωτικές τάσεις, για διάφορους λόγους, ώσπου στην μεθεπόμενη φυλή ο πληθυσμός να σταθεροποιηθεί (κάπου στα μέσα της) στα 7 δισεκατομμύρια.
Από τις ασθένειες οι πιο κοινές θα είναι νόσοι του νευρικού συστήματος και συγκεκριμένα οι χρόνιες μορφές τους. Οι άνθρωποι θα πασχίζουν να κατακτήσουν τη νοητικότητα και αυτό, μέχρι να ευθυγραμμιστεί, θα γίνει αιτία για μια σημαντική άνοδο σε ασθένειες όπως η κατάθλιψη και το στρες. Για τρεις ή τέσσερις υποφυλές η εκφύλιση του νευρικού συστήματος θα είναι μάστιγα που θα οδηγήσει σε ανταγωνιστική συμπεριφορά και σε σκληρότητα διανοητική. Πολλά έργα “του κακού” θα γίνουν για ιδεολογικούς λόγους και αυτό θα έχει άμεσες επιπτώσεις στο λαιμό της φυλής εκείνης και στον αδένα του θυρεοειδή. Πρώτα θα ενταθούν οι ασθένειες του λαιμού, μετά του μετώπου και στο τέλος της κεφαλής. Πρώτα ο λαιμός θα παρουσιάσει μια ασυμμετρία, μετά το μέτωπο θα μειωθεί και στο τέλος θα μειωθεί το κεφάλι, αφού πρώτα μεγαλώσει λίγο, στα τέλη της προτελευταίας υποφυλής. Αυτό είναι τροφή για σκέψη.
Η επιβολή της παγκοσμιότητας δεν θα τύχει θετικής ανταπόκρισης από τα απομεινάρια της τωρινής φυλής. Θα την αντιμετωπίσουν ως απειλή και κίνδυνο και θα κατηγορήσουν τους εφαρμοστές της. Δεν θα έχουν όλο το άδικο δικό τους, καθώς οι υποκινητές δεν θα ωθούνται από ευγενείς σκοπούς πάντοτε. Αλλά καθώς η νοητικότητα θα αυξάνεται θα αποκαλυφθούν οι σκοποί τους από τους ομοίους τους και σύντομα θα καταρριφθούν οι θέσεις και τα επιχειρήματά τους. Ο κόσμος, σαφώς “εξυπνότερος” από ότι είναι τώρα, θα τους πολεμήσει και θα τους ανατρέψει γιατί το αίτημα για παγκόσμια αδερφοποίηση θα είναι καθολικό και ουσιαστικό. Η Δημοκρατία, τουλάχιστον με τη σημερινή της μορφή, δεν θα είναι το πολίτευμα που θα χαρακτηρίζει τον πλανήτη.
Σημαντικές θα είναι οι αλλαγές στις κοινωνικές δομές και στους τρόπους κοινωνικής συμπεριφοράς. Η σεξουαλική ένωση, πολύ αργά, δεν θα γίνεται όπως σήμερα και όπως μέχρι τώρα αλλά η οικογενειακή δομή θα συνεχίσει, ως βασική ιδέα, να υπάρχει, περιλαμβάνοντας περισσότερα μέλη. Θα ανατραπούν οι αντιλήψεις περί ωραίου και αληθινού και η επερχόμενη γενιά, καθώς θα διδάσκεται ιστορία, θα βρίσκει πολύ άβολο και προβληματικό τον τρόπο ζωής της τωρινής φυλής. Θα είναι αρκετά σπάνιο να βρει κανείς χαρτί στις χιλιετίες που θα ακολουθήσουν το σήμερα και θα γράφονται ποιήματα διαφορετικά, θα μοιάζουν πολύ πεζά για τα γούστα του τωρινού ανθρώπου και σχεδόν άκομψα.
Η επόμενη κατάκτηση της ιατρικής θα περιλαμβάνει τους μηχανισμούς κάτω από τους μηχανισμούς. Ιδιαίτερα θα αναπτυχθεί η γνώση των ορμονών και του νευρικού συστήματος. Θα σκάψουν βαθιά στον εγκέφαλο και τους αδένες και θα φτάσουν ένα βήμα πριν το τι υπάρχει κάτω από τα βαθύτερα στρώματα. Την ουσιαστική ανακάλυψη, όμως, το θησαυρό που βρίσκεται εκεί και που είναι σημαντικότερος από το DNA θα τον κατανοήσει η 7η φυλή. Τότε η νοητική φύση θα έχει κατακτηθεί στο ολοκληρωτικό της μέρος, η θυμική φύση θα έχει ενοποιηθεί μαζί της και ένα μεγάλο παράθυρο στη βουδική συνείδηση θα ανοίξει διάπλατα.
(συνεχίζεται)

Η κάθοδος της 6ης Μητρικής Φυλής (μέρος πρώτο)

Συνομιλία του Σεπτέμβρη

Αγαπημένο μου παιδί, η κάθοδος της 6ης Μητρικής Φυλής έχει ήδη ξεκινήσει εδώ και μερικά χρόνια, η επικράτησή της θα διαρκέσει πολύ ακόμη αλλά αναπόφευκτα θα συμβεί και σταδιακά η επερχόμενη φυλή θα κατακλύσει τον πλανήτη. Ίσως έχεις ακούσει ή διαβάσει κάποια πράγματα για αυτή. Σου ζητάω να είσαι επιφυλακτικός, γιατί συχνά δεν αποτελούν προϊόν ενόρασης αλλά ευσεβή πόθο. Όσα θα σου πω για αυτή δεν γίνεται να επαληθευτούν παρά μόνο από εκείνους που θεωρούν τον εσωτερισμό ως μια ακόμη ακαδημαϊκή γνώση. Αυτοί θα ξεσκονίσουν τους λόγους μου και θα ψάξουν να βρουν ότι κάποια από αυτά που θα πω δεν γίνονται, επειδή είναι αντίθετα με “κανόνες” που έχουν ευρεία αποδοχή. Μπορούν να μοιραστούν την περιφρόνησή μου γιατί δεν αξιώνω απολύτως καμία αποδοχή αλλά και επειδή ο σκοπός μου δεν είναι η παροχή μελλοντολογικών αποκαλύψεων που θα τέρψουν την περιέργειά τους για να καυχώνται στους ομοίους τους ότι διαθέτουν εξειδικευμένη γνώση. Όσα λοιπόν θα πω για τη φυλή που ήδη έχει έρθει λέγονται απλά για να αυξήσουν (ή τουλάχιστον να προσπαθήσουν να το κάνουν) τη συνθετική σου κατανόηση και αποσκοπούν στο να σε κάνουν έστω να υποψιαστείς το σκοπό για τον οποίο οι εφτά φυλές θα έρθουν και θα φύγουν, κατανοώντας επίσης κάπως καλύτερα την παρούσα κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο. Οι γνώσεις αυτές, επαναλαμβάνω και τονίζω, δεν έχουν το χαρακτήρα πρόβλεψης αλλά συμβάλουν στην κατανόηση και τη σύνθεση που αναπόφευκτα θα συμβεί.
Όπως είπα και λίγο πριν, η 6η φυλή γεννιέται ήδη ανάμεσά σας και πολλά από αυτά τα παιδιά τα έχεις κρατήσει ήδη στα χέρια σου και έχεις διαπιστώσει ότι διαφέρουν από εσάς όχι καθοριστικά αλλά σημαντικά. Στο μέλλον, όταν η γενιά αυτή εδραιωθεί, θα το διαπιστώσεις περισσότερο. Χαρακτηριστικό όλων των φυλών μετά τη λεμουριανή ήταν πως η κάθε επερχόμενη φυλή αντιμετωπίστηκε ως απειλή ή τουλάχιστον με καχυποψία και έλλειψη εμπιστοσύνης. Το ίδιο συμβαίνει και με την 6η αν και τώρα υπάρχει η διαφορά: αρκετοί από εσάς τη θεωρούν ως ελπίδα – και έτσι θα είναι αρκεί οι προσδοκίες σας να χαρακτηρίζονται από μέτρο διότι καμία φυλή δεν είναι σωτήρας της άλλης αλλά λογική και θυμική της προέκταση και αυτό ενέχει δυο όψεις, τη θετική και την αρνητική. Κάνει λάθος, λοιπόν, όποιος βλέπει την 6η φυλή σωτηριολογικά και όμοια κάνει λάθος εκείνος που νομίζει πως η φυλή εκείνη δεν θα αντιμετωπίζει προβλήματα αλλά θα τα έχει λύσει όλα.
Το στοίχημα που η 6η Φυλή θα κληθεί να κερδίσει θα είναι η κατάκτηση της νοητικότητας και η επέκταση έως της δυνατής τελειοποίησης των νοητικών κατακτήσεων της 5ης ριζικής φυλής. Θα παραλάβει ένα πλούσιο έδαφος αλλά μαζί με τους καρπούς θα παραλάβει και τα ζιζάνια και θα προσπαθήσει η σοδιά της να είναι κατά το δυνατό πλούσια. Θα είναι σε αρκετό βαθμό. Οι κύριες επιδράσεις της θα σχετίζονται με την 4η, 5η και 6η Ακτίνα και με τα εφόδια αυτά θα προσπαθήσει να εμπλουτίσει, να επεκτείνει και να εφαρμόσει αγαπητικά το 5ο πεδίο, όπου διεξάγεται (και θα διεξαχθεί) η μεγάλη μάχη, το τέλος της οποίας θα οδηγήσει στην απώλεια και αυτής της φυλής και στην ανατολή της 7ης και τελευταίας για αυτό τον κύκλο.
Έως τώρα τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τη θυμική φύση. Ολόκληρος ο πολιτισμός, οι τέχνες, οι δραστηριότητες σχετίζονται με το συναίσθημα. Υπάρχει στη συνείδηση των περισσοτέρων ανθρώπων μια σαφής “προτίμηση” στο συναίσθημα έναντι της Λογικής ή, όπως συχνά εκφράζεται, “μια προτίμηση στο τι λέει η καρδιά σε αντίθεση με το τι λέει το μυαλό”. Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε από τους ατλάντιους χρόνους και θα συνεχιστεί για πολύ ακόμη, τουλάχιστον μέχρι τα μέσα της 3ης υποφυλής της 6ης μητρικής φυλής. Είναι δε το λιγότερο από όλα (η αναρώτηση του ανθρώπου σχετικά με το συναίσθημα και το “μυαλό”) καθώς η νοητικότητα δεν είναι μόνο ο εγκέφαλος και οι λειτουργίες του αλλά δυνάμεις ακόμα ανώτερες που σχετίζονται με την ίδια την Τριάδα και τη δομή της Εκδήλωσης. Αυτό όμως βραδέως η ανθρωπότητα θα το καταλάβει. Έως τότε εκείνο που θα την απασχολεί είναι η επιλογή μεταξύ “καρδιάς” και “μυαλού” σε ότι έχει να κάνει με τις συναναστροφές στην καθημερινότητα.
Πολλοί μελετητές του Εσωτερισμού προβάλουν το ερώτημα: “είναι πράγματι τόσο κακό το συναίσθημα; Είναι τόσο ΄”κακό” το ίδιο το αστρικό πεδίο, που τόσο πολύ έχει συνδεθεί με τη θυμική φύση; Οι Διδάσκαλοι δεν διαθέτουν συναίσθημα;” Είναι εύλογα ερωτήματα διότι φαίνεται σε αρκετές διδασκαλίες πως το συναίσθημα “δαιμονοποιείται” και υπάρχει μια σαφής “προτίμηση” στη Νοητικότητα, όμως από την άλλη συνηθίζουμε να διδάσκουμε πως ο Θεός είναι Αγάπη και πως ο Ιησούς ότι έκανε το έκανε εξαιτίας της Αγάπης. Η Αγάπη, όμως, είναι μια συναισθηματική εκδήλωση και επομένως οι σκέψεις αυτές μοιάζουν να καταλήγουν σε αδιέξοδο. Παρόμοια ερωτήματα θα αντιμετωπίσει και η 6η Φυλή και θα βασανίσουν σε κάθε επίπεδο τους 3 κυρίως πρώτους κλάδους της.
Δεν σκοπεύω να κάνω μια πλήρη ανάλυση του 4ου και 50υ πεδίου, σκοπεύω να μεταδόσω σπερματικές σκέψεις προς αξιοποίηση από όλους τους ενδιαφερόμενους. Ξεκινώ λοιπόν λέγοντας πως το συναίσθημα, η θυμική φύση και το 4ο πεδίο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ “ΚΑΚΑ”. Τίποτα στην εκδήλωση δεν είναι “κακό” γιατί όλα πηγάζουν από τη δεξαμενή του Ανεκδήλωτου, το οποίο έχει μια εμφανώς αγαπητική φύση. Συνεχίζω λέγοντας πως οι Διδάσκαλοι διαθέτουν Αγάπη και θλίβονταν και λυπούνταν όπως όλοι οι άνθρωποι. Επιλέγω τον αόριστο χρόνο διότι στα πεδία που οι Διδάσκαλοι κινούνται πλέον δεν υπάρχει “πόνος, θλίψη και στεναγμός αλλά χαρά ατελεύτητος”. Ας το εξηγήσουμε λίγο αυτό.
Κάθε συναίσθημα, θετικό ή αρνητικό, κινητοποιεί συγκεκριμένες αντιδράσεις που προσλαμβάνουν αντικειμενική – φυσική εκδήλωση. Έτσι η χαρά προξενεί περισσότερους χτύπους στην καρδιά, ο φόβος ιδρώτα και επίσης ταχυκαρδία, το άγχος όλα τα παραπάνω συν την εφίδρωση και άλλες εκδηλώσεις. Αυτές οι αντιδράσεις, από εσωτερικής πλευράς, θεωρούνται “αναγκαία κακά”. Είναι γνωστό πως το υπερβολικό συναίσθημα είτε θετικό είτε αρνητικό, προκαλεί διαταραχές σε όλους τους τρεις κατώτερους φορείς, με τους οποίους έχει μια σχέση αμφίδρομη: η διαταραχή του ενός προκαλεί διαταραχή στον άλλο. Η σημαντικότερη επίτευξη, σύμφωνα με ορισμένους, είναι η Γαλήνη, το σημείο ισορροπίας. Η Γαλήνη ενέχει τη Χαρά ως ιδιότητα της ψυχής, η οποία είναι το σημείο που ισορροπεί. Οι Διδάσκαλοι επί του πεδίου τους νιώθουν μια “χαρούμενη γαλήνη” αλλά ταυτόχρονα αγωνιούν για τις τύχες της ανθρωπότητας. Οι ποιότητες όμως αυτών των συναισθημάτων δεν έχουν καμία σχέση με τις αντίστοιχες του μέσου ανθρώπου και, αν ήμουν αυστηρός στην επιλογή των λέξεων που χρησιμοποιώ, δεν θα έπρεπε καν να τις χρησιμοποιώ. Δεν είναι δυνατόν, όμως, να γίνω κατανοητός με άλλο τρόπο διότι η συνειδητότητα είναι περιορισμένη για να κατορθώσει να περιγράψει τις συνθήκες σε εκείνα τα πεδία.
Έπειτα είναι κάτι ακόμη. Το συναίσθημα στο Διδάσκαλο είναι απόλυτα συνδεδεμένο με τη Νοητικότητα, αποτελώντας ένα “λογικό συναίσθημα”, αν μπορώ να το εκφράσω έτσι. Ο Διδάσκαλος, με άλλα λόγια, γνωρίζει ότι “είναι λογικό να έχει συναίσθημα ισορροπημένο”. Είναι συναισθηματικός αλλά με μια διαφορετική ποιότητα από το μέσο άνθρωπο ενώ επίσης στερείται των λεγόμενων “αρνητικών συναισθημάτων”. Μια υποψία αυτής της ιδέας κρύβεται στις μυθολογίες εκείνες που παρουσιάζουν τους πολεμιστές Θεούς να πολεμούν γελώντας και χαμογελώντας. Θα αντιληφθεί για πρώτη φορά η 6η Φυλή πως συναίσθημα και Νοητικότητα είναι, με τον τρόπο που θεωρούνται από τους ανθρώπους, Πλάνη και πως στα πεδία που η εξέλιξη κατευθύνει, η Αγάπη και η Νοητικότητα είναι απόλυτα συνυφασμένες. Ο Θεός είναι και Αγάπη και Διάνοια και όχι περισσότερο το ένα από το άλλο. Δημιούργησε τον κόσμο από Αγάπη, μέσα από Νόηση και υπό τον έλεγχο της Θέλησης. Είναι Νοήμων Αγάπη, Αγαπά επειδή είναι Λογικό και από την  Αγάπη Του είναι Λογικός, όσο μας επιτρέπει το αναγκαστικά περιορισμένο λεξιλόγιο να περιγράψουμε.
Εδώ κρύβεται η μεγάλη πρόκληση της 6ης Φυλής: να συμβιβάσει τη Λογική, τη Νόηση με την Αγάπη και το Συναίσθημα. Να συνειδητοποιήσει πως το συναίσθημα δεν είναι αδυναμία αλλά δύναμη λανθάνουσα προς το παρόν. Ότι η ίδια η Πίστη είναι συναίσθημα αλλά και Λογική μαζί. Σε αυτό θα πολεμήσει πολύ, διότι η 5η φυλή της κληροδοτεί την άποψη ότι η πίστη δεν έχει λογική αλλά ότι είναι συναίσθημα, ευσεβής πόθος.  Τότε μόνο θα “δει” όσα ο Ιησούς “έβλεπε” και τότε μόνο θα εξηγήσει τη συμπεριφορά Του που έως τώρα κρίνει παράλογη σε αρκετά σημεία. Τότε θα κατανοήσει πως η σύγκρουση μεταξύ επιστήμης και θρησκείας είναι μια ανοησία κατά βάση και τότε θα βρει την επιστημονική τεκμηρίωση της Πίστης. Τότε θα ανοίξουν οι πύλες μιας συλλογικής Μύησης που θα διαβεί στην τελευταία φυλή ολοκληρωμένα. Διότι στα τέλη της 6ης φυλής και όταν τα σπέρματα της 7ης θα έχουν εμφανιστεί, τα μεγάλα ερωτήματα της ανθρωπότητας θα έχουν απαντηθεί και νέα θα έχουν προβάλει. Η Μύηση δεν είναι μια στιγμή αλλά μια πορεία.

Άγγελοι της Γης

Η συνομιλία έλαβε χώρα το απόγευμα της 23ης Αυγούστου 2009 μεταξύ του γράφοντα και ενός άλλου προσώπου, το οποίο έχει συνεισφέρει πολλά στη θεματολογία του ιστολογίου μου και, για μια ακόμη φορά, διακριτικά ζητάει να μην αναφερθεί το όνομά του και η επιθυμία του θα γίνει σεβαστή. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί τη μεταφορά της συζήτησης και για λόγους ευκολίας έχουν παραληφθεί οι ερωτήσεις μου, ενώ έχουν διατηρηθεί, στο βαθμό που ήταν εφικτό, μόνο τα δικά του λεγόμενα. Οι οποιεσδήποτε γραμματικές ή συντακτικές ιδιομορφίες θα πρέπει να αποδοθούν σε αυτό.

Δεν έχω κάποιες ιδιαίτερες, νέες γνώσεις για να σου προσφέρω. Για την ακρίβεια δεν θα πρέπει να κρίνεις την καταλληλότητα και πολύ περισσότερο τη χρησιμότητα μιας συζήτησης από το μέγεθος των νέων πληροφοριών που λαμβάνεις. Συχνά, η επεξήγηση, ομαδοποίηση και αποσαφήνιση μιας διδασκαλίας που έχει δοθεί είναι εξίσου σημαντική με την ίδια την αρχέγονη διδασκαλία αλλά και οι δύο απομένουν νεκρά κελύφη εάν δεν βρίσκουν εφαρμογή στη ζωή.
Η ερώτησή σου αφορά στους Αγγέλους ή Ντέβα. Είναι ένα εκτενές θέμα και αρκετά δυσνόητο δεδομένου ότι ένας άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει έναν Ντέβα αλλά ούτε και ένας Ντέβα μπορεί να νιώσει εξ’ ολοκλήρου τον άνθρωπο. Ένας σημαντικός βαθμός κατανόησης υπάρχει στα βουδδικά πεδία και στα ανώτερα ακόμη αλλά εκεί ο διαχωρισμός σε Ντέβα και σε ανθρώπινο ον καταρρέει και καμία πλέον (νοητή και αστρική) διάκριση δεν υπάρχει ανάμεσά τους. Είναι κοινή γνώση πως η ντεβαϊκή και η ανθρώπινη εξέλιξη είναι παράλληλες αλλά υπάρχει σημείο τομής για το οποίο δεν μπορούμε να πούμε πολλά πράγματα.
Το ντεβαϊκό στοιχείο, ωστόσο, ενυπάρχει τόσο στη δυαδικότητα όσο και πέρα από αυτή, τόσο ως έννοια όσο και ως ουσία. Τα υπόλοιπα είναι ζητήματα ανθρώπινης κατανόησης και τα ξινόμησης. Έτσι αναφέρονται οι ντέβας των στοιχείων, των πεδίων, των ουράνιων σωμάτων, των εθνών, τα 9 τάγματα των Αγγέλων του χριστιανισμού, οι πλανητικοί Λόγοι και όλα όσα ο εσωτερισμός του κόσμου αναφέρει με τέτοια πολυπλοκότητα που συχνά συγχέονται στο μελετητή και τα θεωρεί παρόμοια πράγματα. Είναι ο Μιχαήλ, λόγου χάρη, ο ίδιος ο Θεός, ο Λόγος του πλανήτη, ο Ηλιακός Λόγος, ο Μέτατρον, ο προστάτης της ενέργειας, ο θριαμβευτής του Εωσφόρου και του Αντίχριστου, όπως τόσες διαφορετικές γραφές αναφέρουν; Κατανοείς, ωστόσο, πως τέτοιες ερωτήσεις λίγη αξία έχουν και ενέχουν σε σημαντικό βαθμό τη δικαιολογημένη κατά τα άλλα τάση του ανθρώπου να ονοματοποιεί και να εξανθρωπίζει αλλά ταυτόχρονα γίνονται αιτία μιας αδικαιολόγητης ελιτοποίησης που θέλει να υπάρχουν “ανώτεροι” και “κατώτεροι” ντέβας. Όπως δεν υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι άνθρωποι, έτσι και όλοι οι Ντέβας είναι παιδιά του Θεού επίσης.
Κατά την ενσάρκωση, στον άνθρωπο δίνεται και ένα ντεβαϊκό στοιχείο, εκτός από όλα εκείνα τα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν ως άνθρωπο. Το στοιχείο αυτό είναι δύο ειδών, μιλώντας με εξανθρωποποιημένους όρους: μπορεί, λοιπόν, να είναι σπίθα φωτιάς ή να είναι καθαρό φως αλλά αυτή η διάκριση ισχύει μόνο σε κατώτερα πεδία ανάπτυξης. Σε προχωρημένες ψυχές τα στοιχεία αυτά, το φως και η φωτιά, είναι ένα και το αυτό και συνιστούν μια τρίτη ουσία που δεν είναι ακριβώς ούτε το ένα ούτε το άλλο. Αν μπορούσα να γινόμουν πιο σαφής, θα έλεγα πως το τελειοποιημένο εκείνο στοιχείο είναι μια κατώτερη αντιστοιχία του Αϊν Σοφ Αουρ και οι ανώτερες εκείνες οντότητες που φέρουν μέσα το πυρ το σπόρο της διπλής αυτής τελειοποίησης, συν την ανθρώπινη συνείδηση τελειοποιημένη, είναι κατ’ ουσίαν τα Χαϊοθ Χα Κοντες στην κατώτερη αντιστοιχία τους. Το άπειρο ενυπάρχει τόσο στον άνθρωπο όσο και στους Ντέβας.
Οι σκοτεινοί Ντέβας έχουν μια αντίστροφη διάκριση, όπου το Φως είναι αμυδρό (ποτέ ανύπαρκτο), το πυρ αυξημένο αλλά ανομοιόμορφα παλλόμενο και η συνείδηση στραμμένη προς τα κάτω. Κατανοείς, λοιπόν, πόση αποκρυφιστική σημασία έχει η ανθρώπινη συνήθεια του να ονομάζει κανείς “άγγελο” ή “δαίμονα” κάποιο συνάνθρωπό του. Διότι, ναι, από την κάθε ζωή δομούνται τα στοιχεία εκείνα που θα χαρακτηριστούν ως Ντεβαϊκά ή δαιμονικά και θα οδηγήσουν, σε ένα δυσθεώρητο μέλλον, σε μια αντίστοιχη εξέλιξη.
Κάποιες στιγμές στη ζωή κάθε ανθρώπου, συνήθως ασυνείδητα, “ξυπνάει” το ένα ή το άλλο στοιχείο και έχουμε τη “γένεση” ενός ντέβα της γης, είτε θετικού είτε αρνητικού. Οι Ντέβα της γης, για τους οποίους ομιλώ, ΔΕΝ είναι οι στοιχειακές δυνάμεις μιας κατώτερης εξέλιξης αλλά στην ουσία  οι ίδιοι οι άνθρωποι, Άγγελοι επί γης. Τριών πάντως ειδών καταστάσεις ονομάστηκαν Ντέβας της Γης:

1. Στοιχειακές δυνάμεις θετικές ως προς την αντίληψη, τους σκοπούς και τα αποτελέσματα στην ανθρωπότητα. Είναι νοούμενες ως Ντέβας αλλά όχι Ντέβας στην ουσία τους
2. Ανθρώπινες δυνάμεις για τις οποίες μιλήσαμε παραπάνω
3. Διαπότηση (sic) της ανθρώπινης συνείδησης από μια Ντεβαϊκή των λεπτοφυέστερων πεδίων. Αυτή η κατηγορία εξετάζεται εδώ αλλά δεν ανήκει στους τρεις κόσμους παρά μόνο ως δανεισμός.

Οι Ντέβας της τελευταίας κατηγορίας γίνονται ορατοί μόνο από τα αποτελέσματα που επιφέρουν στο φυσικό πεδίο. Μόνο με μια πολύ ισχυρή ενόραση, που ελάχιστοι διαθέτουν μπορεί να γίνει κατανοητή μια τέτοια επίδραση. Στην περίπτωση αυτή ο ενορατικός θα διακρίνει όχι επισκίαση αλλά συγχώνευση της ανθρώπινης και Ντεβαϊκής συνείδησης κατά σχεδόν απόλυτο τρόπο, ανάλογα με την ανθρώπινη προαίρεση. Μια τέτοια νύξη υπάρχει στους χριστιανούς σχετικά με την “επισκίαση” των ανθρώπων από το Άγιο Πνεύμα. Όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται στην κατάσταση αυτή τότε παύει να είναι άνθρωπος με τη συνηθισμένη χρήση του όρου και γίνεται αντίστοιχο του Ουράνιου Ανθρώπου, που είναι και ο τελικός σκοπός. Στις νύξεις αυτές κρύβεται το μυστήριο του Σιωπηλού Παρατηρητή. Ένας Λόγος μπορεί να υπάρχει στην κατάσταση αυτή για εξαιρετικά μεγάλο, για τα ανθρώπινα μέτρα, χρονικό διάστημα. Όταν η βούλησή του αυτή εδραιωθεί συνειδητά μέσα από τη Θέληση και εξαιτίας της Αγάπης, τότε ο Σιωπηλός Παρατηρητής κάνει την εμφάνισή Του και σύντομα και οι δύο αποδεσμεύονται για ανώτερες ακόμα υπηρεσίες.
Στους ανθρώπους η κατάσταση αυτή είναι σποραδική και μοιάζει σχεδόν τυχαία. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι μια πράξη θέλησης της ψυχής που επιχειρεί με τον τρόπο αυτό δύο πράγματα:

1. να πραγματοποιήσει μια υπηρεσία ζωτικής σημασίας
2. να δείξει ένα μέρος του οράματος της δόξας στη ζωώδη ψυχή, με σκοπό την εκπαίδευσή της και την ενίσχυση του αγώνα της.

Είναι σαν ένας πεπειραμένος δάσκαλος να αποδεικνύει στο μαθητή τις δυνατότητες που λανθάνουν μέσα του, με σκοπό να τον οδηγήσει στην περισσότερη μελέτη. Το ίδιο ισχύει και για έναν Λόγο.
Ανάμεσά σας βαδίζουν Άγγελοι της Γης αλλά παραδομένοι στις αντιλήψεις που έχετε για αυτούς, περιμένετε να δείτε να έχουν φτερά, να είναι πανέμορφοι και με κάποιον “μαγικό” τρόπο να λύνουν τα προβλήματα που εσείς θεωρείτε σημαντικά. Παρά ταύτα, υπάρχουν Ντέβας που ασχολούνται με τα προσωπικά προβλήματα, πέραν της Ψυχής, που είναι ο πρώτος Ντέβα στο επίπεδό της. Αυτοί είναι χαμηλότερου βαθμού αλλά μεγάλης δόξας. Υπάρχουν επίσης Ντέβας που ασχολούνται σε συλλογικότερα ακόμη επίπεδα και πρόκειται για πραγματικά μεγάλες δυνάμεις που βρίσκονται πέρα από το επίπεδο της κατανόησής μας. Να μη λησμονείτε επίσης πως ένας μεγάλος αριθμός νοούμενων Ντέβας είναι οι σκεπτομορφές.
Το πεδίο όπου γίνεται η σύνθεση Ντέβας και Ανθρώπων είναι το Βουδδικό αναλόγως του συστήματος. Οι Ντέβας της Γης συνθέτονται (ανεπαρκής η λέξη) στο πλανητικό βουδδικό πεδίο αλλά οι μεγάλες ντεβαϊκές δυνάμεις εφορμούνται από το Κοσμικό Βουδδικό και αντανακλώνται στα κατώτερα πεδία. Η δύναμη της δημιουργίας τους προκαλείται από τον Υιό κατά κύριο λόγο αλλά έπειτα από τη Θέληση του Πατέρα. Έτσι είναι ο Θεός – Πατέρας που δημιουργεί τους Αγγέλους αλλά ο Υιός Του που τους εκπαιδεύει.
Στόχος όλων μας είναι η δημιουργία των κατάλληλων εκείνων εσωτερικών συνθηκών που θα επιτρέψουν τη συγχώνευση της ανθρώπινης με τη ντεβαϊκή συνείδηση σε τέτοιο βαθμό που οι δυο τους να αποτελούν ένα. Έτσι βρίσκουν νόημα τα λόγια του Παύλου όταν εκείνος έλεγε πως οι άνθρωποι θα “κρίνουν” τους Αγγέλους. Έτσι βρίσκει νόημα ο απόκρυφος χριστιανισμός όταν αναφέρεται στον Αδάμ ως τον πρώτο Άγγελο.
(συνεχίζεται)

Η φωτιά της Αγάπης

Στην πραγματικότητα, όταν ο κατάλληλος καιρός έρθει, η ανθρωπότητα θα καταλάβει πως η μοναδική δύναμη που βρίσκεται πέρα ακόμη και από την ίδια την εκδήλωση είναι η Αγάπη. Σημείωσέ το αυτό: δεν γνωρίζουμε τι υπάρχει εκεί που στέκει το Ανεκδήλωτο Ον, ο Απόλυτος Θεός και κάθε υπόθεση για εκεί μοιάζει αυθαίρετη. Μόνο για την Αγάπη μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Η ίδια η Αγάπη, στην ουσία της, στέκει πέρα από τη δυαδικότητα και κάθε απόπειρα να ξεχωρίσουμε Αγάπη και μίσος είναι Μάγια. Η ουσία της βαρύτητας είναι Αγάπη και η ουσία του Ηλεκτρισμού το ίδιο και κάθε δύναμη που αναγνωρίζει η επιστήμη σας είναι Αγάπη υπό περιορισμό. Η Εξέλιξη είναι Αγάπη και το προελαύνον κύμα της δεν είναι παρά κύμα Αγάπης που διατρέχει τους κόσμους, τους δημιουργεί, τους αναπτύσσει και τους φέρνει σε τελείωση. Οι ίδιες οι Μυήσεις, μείζονες και ελάσσονες, σε κάθε πλανήτη, σε κάθε Ηλιακό σύστημα και σε κάθε Λόγο, Ανθρώπινο, Πλανητικό, Ηλιακό και Κοσμικό δεν είναι παρά Μυήσεις σε κάποια από τις μορφές της Αγάπης και των συνοδευουσών αυτής δυνάμεων.
Το κέντρο που παραδοσιακά σχετίζεται με την Αγάπη είναι η καρδιά αλλά υπάρχει ένα ειδικό (υπο)κέντρο στον εγκέφαλο που στην ουσία είναι η έδρα της Αγαπητικής φύσης και αποτελεί αντανάκλαση στα κατώτερα πεδία ενός άλλου κέντρου του Κοσμικού Νου. Η Αφροδίτη, για το δικό μας Ηλιακό σύστημα είναι η κατώτερη επίσης αντανάκλασή του και ένα άλλο Ηλιακό σύστημα, ένας μεγαλειώδης Λόγος που βρίσκεται σε γωνία 60 μοιρών ως προς αυτή είναι η ανώτερη πηγή που μπορούμε να γνωρίσουμε. Ο Λόγος εκείνος βρίσκεται ήδη ένα βήμα πριν το Θρόνο και σύντομα θα αποτελέσει τον επόμενο Κοσμικό Λόγο στη δική του επικράτεια, ωθώντας και το δικό μας Λόγο ένα βήμα μπροστά. Στην περιφέρεια εκείνη, στον κατάλληλο χρόνο, θα μεταφερθεί ένα μεγάλο μέρος εκείνων που τελειώθηκαν στην Αφροδίτη και στη γήινη διάταξη. Αλλά αυτή η στιγμή βρίσκεται μακριά ακόμα. Η Αγάπη έχει μια ειδική σχέση με τη φωτιά, το Πυρ, περισσότερο από κάθε άλλο (νοούμενο) στοιχείο και οι συνθήκες σε εκείνη την περιφέρεια του Λόγου είναι πύρινες.

Dawn of Erevos

Έπειτα από ένα απαραίτητο χρονικό διάστημα αποχής από τις συγγραφικές μου δραστηριότητες, οι προτροπές των φίλων φαίνεται πως έπιασαν τόπο. Μετά την αποχώρησή μου από μια ομάδα της οποίας μέλος ήμουν παλιά, είχα διακόψει τη συγγραφή των διηγημάτων του κύκλου των Κηλίδων, η οποία είχε συναντήσει μεγάλη αποδοχή από τους αναγνώστες.
Το χρονικό αυτό διάστημα φαίνεται πως ήταν αναγκαίο. Άλλωστε δεν σταμάτησα να ασχολούμαι με όλα εκείνα που θεωρούσα και ακόμη θεωρώ σημαντικά. Ιδέες γεννήθηκαν, αποσπάσματα γράφτηκαν αλλά τι αξία έχουν όλα αυτά αν δεν τα μοιράζεται κανείς; Οι Κηλίδες θα ξαναβγούν στο φως και η ιστορία τους θα ειπωθεί ξανά και όλο αυτό θα συμβαίνει στο νέο μου ιστολόγιο www.dawnoferevos.blogspot.com. Θα ξαναζήσουμε για μια φορά ακόμη τον τρόμο εκείνων που βρέθηκαν στο δρόμο τους και την απόγνωση που κυριεύει όλους αυτούς που σχετίζονται – ακόμη και άθελά τους – με την ακατανόμαστη λατρεία του σκοτεινού Πάνθεου. Θα εντυπωσιαστούμε με τη δύναμη εκείνων που έχουν οριστεί φύλακες των πυλών του κακού και θα αναρωτηθούμε για τη θέση του ανθρώπου μπροστά στη σύγκρουση αυτών των τιτάνιων δυνάμεων. Ακολουθείστε με…

Μεταφυσικές συνομιλίες (μέρος 7ο)

Ποιά η θέση σου περί της καύσης των νεκρών;

Γνωρίζω για ποιό λόγο ρωτάς. Δεν είναι μόνο εξαιτίας της πρόσφατης απόφασης στη χώρα σου αλλά και επειδή διάβασες σχετικά σε μια πραγματεία εσωτερισμού (σημ. εννοεί την Εσωτερική Θεραπευτική της Alice Bailey). Γνωρίζω πως, όταν κληθείς να αφήσεις αυτή την ενσάρκωση, δεν θα έχεις κάποια ειδική επιθυμία ως προς το να ταφεί ή να αποτεφρωθεί ο πυκνός φυσικός σου φορέας, οπότε θα προσεγγίσω το ερώτημα με γενικό τρόπο. Αποτελεί πανάρχαια παράδοση η ταφή των νεκρών και η τιμή και ο σεβασμός προς αυτούς. Σε μερικούς λαούς, που εσείς θεωρείτε κάπως βάρβαρους και λιγότερο αναπτυγμένους, όμως, η συνήθεια είναι η καύση. Ο εσωτερισμός φαίνεται να δείχνει κάποια προτίμηση στην τελευταία και διάβασες τους λόγους που αφορούν κυρίως στην εξαγνιστική δράση του πυρός, στη γρήγορη διάλυση του αιθερικού σώματος και στην αποφυγή της υπερβολικής προγονολατρείας, που αποδίδεται στα νεκροταφεία και στις συνήθειες που επικρατούν σε αυτά, με τη δημιουργία μνημείων και ακραίων αντιδράσεων εκ μέρους των συγγενών, που τονίζουν μια προσήλωση στη Μορφή. Αυτά θα περίμενε κανείς να υποστηρίζει ο ανατολικής προέλευσης εσωτεριστής και αυτό κάνει. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να κατηγορηθεί για αυτό ούτε και εντοπιστεί λάθος σε αυτά που πρεσβεύει. Είχε δίκαιο η Dion Fortune όταν μιλούσε για τις διαφοροποιήσεις μεταξύ του ανατολικού και του δυτικού αποκρυφιστή. Καιρός εμείς να μιλήσουμε για την άποψη του μεσαίου.
Θεωρώ, λοιπόν ότι και οι δύο τρόποι διάθεσης του φυσικού φορέα μετά το θάνατό του είναι εξίσου αποδεκτοί. Δεν υπάρχει σωστός και λανθασμένος, αποδεκτός κι απορριπτέος. Μπορεί κανείς με την ίδια ευκολία να επιλέξει τον ένα ή τον άλλο τρόπο χωρίς να ανησυχεί εάν είναι “αποκρυφιστικά σωστός”, ιδιαίτερα εάν λάβει υπόψη τη θεμελιώδη αρχή ότι είναι η Ψυχή που μας ενδιαφέρει ενώ ο οίκος της οφείλει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό καθόσο ζει αλλά και μετά το πέρας των λειτουργιών του. Ο σεβασμός στους προγόνους και η ανέγερση μνημείων, εάν είναι ισορροπημένη τάση, δεν είναι κακή και πάνω σε αυτή στηρίζεται ολόκληρη η ανθρώπινη ιστορία και οι επιστήμες που σχετίζονται με αυτή, όπως η αρχαιολογία, η ανθρωπολογία και οι τέχνες. Ο σεβασμός στους νεκρούς δεν είναι κακός, κακή είναι η λατρεία σε αυτούς ως μορφές και όχι ως το Πνεύμα που τις εξουσιάζει.
Θα ήθελα να διευκρινήσω ορισμένα πράγματα σχετικά με το αιθερικό σώμα ως προς το θάνατό του. Οι εποχές στις οποίες γράφτηκαν βιβλία εσωτερισμού έχουν πλέον παρέλθει και οι ανθρώπινες συνθήκες ζωής έχουν σαφώς διαφοροποιηθεί είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο. Το ανθρώπινο σώμα πλέον κηδεύεται σε διαφορετικές κλιματικές και γεωλογικές συνθήκες (σημ. εννοεί όχι ως προς τα πετρώματα αλλά τις μικρές ζωές που ενοικούν στο έδαφος), σε ένα έδαφος, δηλαδή, εμποτισμένο με διαφορετικές ζωές από όσο ήταν εκατό χρόνια πριν. Πιο σημαντικό από όλα, όμως, είναι το νεφελώδες πεδίο που περικυκλώνει τον πλανήτη και από το οποίο είναι αναγκασμένη να διέλθει η ψυχή πριν τον αιθερικό θάνατο. Η ατμόσφαιρα της Γης είναι κυκλωμένη από ένα πλήθος μυριάδων σκεπτομορφών και καθημερινά ενισχύεται από τις ενέργειες που έχουν διαμορφωθεί από τις ανθρώπινες δραστηριότητες (σημ. εννοεί προφανώς τα μαγνητικά πεδία), όπως αυτές διαμορφώνονται στις μεγάλες κυρίως πόλεις, που ενισχύουν σημαντικά τη Μάγια. Από αυτό το ομιχλώδες πεδίο πρέπει να διέλθει η ψυχή και να μη γοητευθεί και να μην επιθυμήσει εκείνα που αφήνει πίσω της, μια έκθεση των οποίων λαμβάνει από αυτά τα δημιουργούμενα πεδία, σαν έναν τελευταίο πειρασμό. Η φοβική ως προς το θάνατο σκεπτομορφή δεν είναι, λοιπόν, αποτέλεσμα της ύπαρξης των νεκροταφείων και της ταφής των νεκρών αλλά το αποτέλεσμα χιλιάδων γενεών που έζησαν μέσα στο φόβο του θανάτου είτε έθαβαν είτε έκαιγαν τους νεκρούς τους. Διότι, ακόμη και αν η καύση των νεκρών καθιερωθεί σε ευρεία κλίμακα, η ψυχή θα διέλθει από το απατηλό αστρικό πεδίο στο οποίο ενοικούν οι σκεπτομορφές αυτές και την επίδρασή τους δεν τη διαλύει καμία καύση και καμία ταφή παρά μόνο το Φως της αιώνιας ζωής και η κατανόηση ότι ο θάνατος είναι η απελευθέρωση από τα δεσμά της πλάνης.
Η επιβολή της καύσης των νεκρών δεν θα διαλύσει το φόβο του θανάτου σε όλους εκείνους που συνηθίζουν να θάβουν τους νεκρούς τους, αντίθετα θα πυροδοτήσει μια αντίδραση που θα προσφέρει την ενέργειά της για να χρησιμοποιηθεί στην περαιτέρω γιγάντωση της φοβικής ως προς το θάνατο σκεπτομορφής. Ακόμη άλλωστε και η προσκόλληση στο πως θα διαχειριστούμε το σώμα ενός τεθνεώτα συνιστά εμμονή στη μορφική πλευρά της ζωής και για αυτό οι διδάσκαλοι και εκείνοι που αποκαλείς Αγίους δεν έδωσαν σημασία στο τι θα γίνει το σώμα τους, μόνο το άφησαν πίσω σαν ρούχο και βάδισαν το δρόμο που ανοίχτηκε μπροστά τους τρέχοντας. Εάν λοιπόν δεν επανατοποθετηθεί ο θάνατος στην πραγματική του βάση, τόσο η ταφή όσο και η καύση δεν θα προσφέρουν πολλά πράγματα και τα νεκροταφεία με τις εμμονές τους θα δώσουν τη θέση τους σε άλλους χώρους όπου η ίδια προσκόλληση στη μορφή θα επαναλαμβάνεται. Επομένως, αντί να μας απασχολεί τόσο πολύ ο τρόπος διαχείρησης του σώματος μετά την απελευθέρωση, θα ήταν προτιμότερο να φροντίσουμε να εκπαιδευτούμε στην τέχνη του θανάτου, που είναι ουσιαστικά μια τέχνη στην κατανόησή του και το ρόλο που αυτός έχει στην εξέλιξη. Σημείωσε ότι ο ίδιος ο θάνατος είναι μια διαδικασία στην οποία εκφράζεται η 4η Ακτίνα της αρμονίας μέσω διαμάχης, τόσο από την πλευρά της ψυχής που ελευθερώνεται από τη μορφή όσο και από την πλευρά εκείνων που μένουν πίσω και αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της απώλειας. Ο ίδιος ο θάνατος, με άλλα λόγια, συνιστά μια μύηση.

Θα ήθελα ένα σχόλιό σου πάνω στον αριθμό του Θηρίου, το περίφημο 666 που τόσο πολύ έχει απασχολήσει τους ερευνητές και τους θεολόγους. Τελικά είναι το όνομα του Αντίχριστου;

Δεν επιτρέπεται να πούμε πολλά πράγματα πάνω σε αυτό και μην περιμένετε, χωρίς να διαθέτετε μύηση αντίστοιχη με του Ιωάννη, να καταλάβετε το περιεχόμενο της Αποκάλυψης. Μην την εξετάζετε ως ένα προφητικό βιβλίο σαν τα πολλά που έχουν κυκλοφορήσει, διότι ο Ιωάννης δεν έγραφε χρησιμοποιώντας κάποια από τις κατώτερες ή μέσες αισθήσεις (σημ. εννοεί τις διαβαθμίσεις των αισθήσεων στην εξελικτική κλίμακα) διότι και ο αναφερόμενος αριθμός χξς’ δεν είναι αυτός ακριβώς που νομίζετε. Μόνο υπαινιγμούς μπορώ να προσφέρω ως απάντηση και αυτή μου η απόφαση ενέχει τον κίνδυνο της παρανόησης αλλά ας γίνει έτσι. Λάβετε, λοιπόν, υπόψη σας τα παρακάτω:

1. ο αριθμός αυτός μπορεί να αποδοθεί και ως ΟΞΣ ή με τα σύμβολα τετράγωνο – ΙΙΙ – Μ
2. ο αριθμός αυτός σχετίζεται με την καρδιά, το νερό, το Θεό και τον Πάνα
3. σχετίζεται ισχυρά με την 6η και 7η Ακτίνα πάνω στη βάση που προσφέρει η 4η
4. με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ και τις αντιστοιχίες του
5. με τη βάση της σπονδυλικής στήλης, το μηρό και τον αστράγαλο
6. με την 6η εκπόρευση στο δέντρο των Κλιφώθ

Σημείωσε επίσης πως ο Χριστός κατέρχεται με συλλογική επίκληση και πως, σε πλανητικό, ηλιακό και κοσμικό επίπεδο αποτελεί το σύνολο των φωτισμένων συνειδήσεων που παρωθούνται στην ενότητα της σύνθεσης υπό τη 2η Ακτίνα και επιδιώκουν τη Μοναδικότητα της Τριάδας σε αυτό τον κύκλο. Λάβε και την πικρή διαβεβαίωση πως ενώ υπάρχει ο ενοικών Χριστός, μοιραία θα υπάρχει και η αντίστροφη Αρχή σε καθέναν από εκείνους που συνιστούν το 4ο Βασίλειο και ίσως κατανοήσεις σε κάποιο βαθμό για ποιό λόγο η Αποκάλυψη αναφέρει το βασίλειο εκείνο στο οποίο ο Αντίχριστος δεν έχει καμία εξουσία. Ο Ιωάννης αποκαλύφθηκε για να αποκαλυφθεί, αιώνες αργότερα, η ίδια η Ίσιδα. Ο Ιωάννης ήταν άνδρας, η Έλενα Μπλαβάτσκι γυναίκα και ένας άνδρας και μια γυναίκα στάθηκαν κάτω από το Σταυρό του Μαρτυρίου στον τόπο του Κρανίου. Αυτό συνιστά ένα τρίγωνο πραγματικής πλανητικής, ηλιακής και κοσμικής αξίας. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα του παγκόσμιου συμβόλου της ειρήνης που ταυτόχρονα είναι και το σύμβολο που σχετίζεται με τη ραδιενέργεια. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της επίκλησης επί “ειρήνης του σύμπαντος κόσμου” και η ουσία της 4ης (δεν σου ακούγεται ενδιαφέρουσα “σύμπτωση” ο αριθμός;;) στροφής της Μεγάλης Επίκλησης.
μαγνητικα πεδια πολεων